Εμπρακτη στήριξη από Φρανκφούρτη στο Καστελλόριζο

Μπορεί το ακρι­τικό Καστελ­λό­ριζο να βρί­σκε­ται τα τελευ­ταία 24ωρα στην επι­και­ρό­τητα, φαί­νε­ται, όμως, ότι κάποιοι το έχουν «έγνοια» 365 μέρες τον χρόνο. Ο λόγος για τον Σύλλογο Ελλήνων Επι­στη­μό­νων Φραν­κφούρ­της που εδώ και 2,5 μήνες διε­ξά­γει δια­δι­κτυακή καμπά­νια με στόχο την υλι­κο­τε­χνική στήριξη του Πολυ­δύ­να­μου Περι­φε­ρεια­κού Ιατρείου Μεγί­στης. «Η ιδέα γεν­νή­θηκε στη διάρ­κεια της καρα­ντί­νας», λέει στην «Κ» τηλε­φω­νικά από τη Γερ­μα­νία ο πρό­ε­δρος του συλ­λό­γου κ. Γιάννης Φλώκος. «Σκε­φτό­μουν ότι εν μέσω παν­δη­μίας η στήριξη των ακρι­τι­κών περιο­χών της Ελλάδας σίγουρα παύει να απο­τε­λεί προ­τε­ραιό­τητα για την κεντρική διοί­κηση, ενώ ταυ­τό­χρονα ο ιός απειλεί περισ­σό­τερο απο­μο­νω­μέ­νες νησιω­τι­κές κοι­νω­νίες, καλο­καίρι και χειμώνα».

Ο σύλ­λο­γος, που ιδρύ­θηκε το 1995, επι­λέ­γει ανά τακτά δια­στή­ματα να στη­ρί­ζει οικο­νο­μικά οργα­νι­σμούς στην Ελλάδα. «Στο παρελ­θόν έχουμε συγκε­ντρώ­σει χρήματα μέσω συναυ­λιών στην Οπερα της Φραν­κφούρ­της για τον Σύλλογο Γονέων Παιδιών Με Νεο­πλα­σμα­τι­κές Ασθέ­νειες Βορείου Ελλάδος “Λάμψη”, αλλά και για τους Για­τρούς Χωρίς Σύνορα Ελλάδας», θυμάται ο ίδιος. Εσχάτως, ο σύλ­λο­γος ενί­σχυσε τη ΜΚΟ Hope Genesis με πέντε καρ­διο­το­κο­γρά­φους.

«Πάντα ήθελα να επι­σκε­φθώ το Καστελ­λό­ριζο, αλλά μέχρι τώρα δεν τα έχω κατα­φέ­ρει» σημειώ­νει ο κ. Φλώκος, που κατά­γε­ται από το Αργος και δεν έχει κάποια σχέση με τα Δωδε­κά­νησα. Η πρότασή του εγκρί­θηκε από το Δ.Σ. του συλ­λό­γου, οπότε ο κ. Φλώκος πήρε το «πράσινο φως» για να επι­κοι­νω­νή­σει με τις Αρχές του νησιού στα τέλη Απρι­λίου. «Τους κάλεσα και τους ζήτησα να μας κάνουν λίστα των βασι­κό­τε­ρων αναγκών τους» διευ­κρι­νί­ζει ο ίδιος, που έχει ανα­λά­βει την προ­ε­δρία τα τελευ­ταία δύο χρόνια. «Προτιμώ οι δωρεές μας να είναι σε είδος» προ­σθέ­τει, «οπότε θα αγο­ρά­σουμε εδώ όσα μας ζήτησαν, μεταξύ των οποίων είναι ένας στα­θε­ρός υπο­λο­γι­στής, πιε­σό­με­τρα, τεστ για στρε­πτό­κοκκο, και θα τα στεί­λουμε εν συνε­χεία στην Ελλάδα».

Από την άλλη, πολλοί Ελληνες της Γερ­μα­νίας έκριναν ότι τη δεδο­μένη στιγμή ακρι­τι­κές περιο­χές της Βόρειας Ελλάδας έχρηζαν μεγα­λύ­τε­ρης στή­ρι­ξης, καθώς είχε μόλις προη­γη­θεί η κρίση στον Εβρο. Αλλοι, πάλι, συνε­χά­ρη­σαν τον πρόεδρο και συνει­σέ­φε­ραν στην προ­σπά­θεια. «Επι­κοι­νω­νή­σαμε την εκστρα­τεία δια­δι­κτυακά, στα μέσα κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης, στα μέλη και τους φίλους του συλ­λό­γου» περι­γρά­φει ο κ. Φλώκος, «δεν είχαμε όμως υπο­λο­γί­σει ότι στη διάρ­κεια του lockdown οι άνθρω­ποι είναι πιο φει­δω­λοί στη δια­χεί­ριση των χρη­μά­των τους». Ωστόσο, υπήρξαν και γεν­ναιό­δω­ρες προ­σφο­ρές, ακόμα και 250 ευρώ από έναν μεμο­νω­μένο δωρητή.

Οταν ξεκι­νούσε η καμπά­νια, στις αρχές Μαΐου, ίσως κανείς δεν μπο­ρούσε να φαντα­στεί ότι κατά την ολο­κλή­ρωσή της,  το Καστελ­λό­ριζο θα ήταν στην κορυφή της επι­και­ρό­τη­τας.

Για το Πολυ­δύ­ναμο Ιατρείο Μεγί­στης, που βρί­σκε­ται σε από­σταση 70 ναυ­τι­κών μιλίων από το πλη­σιέ­στερο ελλη­νικό νοσο­κο­μείο στη Ρόδο, κάθε δωρεά είναι ευπρόσ­δε­κτη. «Ο τοπικός πλη­θυ­σμός κυμαί­νε­ται στα 150 έως 170 άτομα, αλλά μαζί με τις Ενοπλες Δυνά­μεις και τα σώματα ασφα­λείας φτάνει τα 500 άτομα» απαντά στην «Κ» ο χει­ρουρ­γός κ. Σταύρος Σταυ­ρό­που­λος, που έχει τοπο­θε­τη­θεί στο ιατρείο ως αγρο­τι­κός ιατρός. «Αν και υπηρετώ μόλις δύο μήνες στο νησί, έχω αντι­λη­φθεί ότι συχνά μας προ­σεγ­γί­ζουν για δωρεές, το ιατρείο δεν είναι ξεχα­σμένο, όπως άλλωστε φαί­νε­ται και από την πρό­σφατη ανα­πα­λαί­ωση του κτιρίου» τονίζει ο ίδιος, «πιο επι­τα­κτική είναι η ενί­σχυσή του με προ­σω­πικό». Οι κάτοι­κοι, συνη­θι­σμέ­νοι στην τουρ­κική προ­κλη­τι­κό­τητα, παρα­μέ­νουν ψύχραι­μοι.

Πηγή: kathimerini.gr