Επιστημονικό συμβούλιο Βουλής: Ενστάσεις για το νομοσχέδιο για τις πορείες

«Γεν­νά­ται προ­βλη­μα­τι­σμός κατά το μέρος που, εξ απο­τε­λέ­σμα­τος, εισά­γε­ται σύστημα οιονεί εγγυ­η­τι­κής ευθύνης του οργα­νωτή», ανα­φέ­ρει χαρα­κτη­ρι­στικά η έκθεση και παρα­θέ­τει συγκε­κρι­μένο από­σπα­σμα από τις «Κατευ­θυ­ντή­ριες Γραμμές για την ελευ­θε­ρία ειρη­νι­κής συνά­θροι­σης» της Επι­τρο­πής της Βενε­τίας του Συμ­βου­λίου της Ευρώπης και το Γραφείο Δημο­κρα­τι­κών Θεσμών του ΟΑΣΕ.

Το σχετικό από­σπα­σμα ανα­φέ­ρει σχετικά: «Οι οργα­νω­τές και οι επι­με­λη­τές [συνά­θροι­σης] υπο­χρε­ού­νται να κατα­βάλ­λουν εύλογες προ­σπά­θειες για να συμ­μορ­φώ­νο­νται με τις νομικές απαι­τή­σεις και να δια­σφα­λί­ζουν ότι οι συνα­θροί­σεις τους είναι ειρη­νι­κές. Ωστόσο, δεν θα πρέπει να θεω­ρού­νται υπεύ­θυ­νοι για την παρά­λειψη εκτέ­λε­σης των καθη­κό­ντων τους, σε περι­πτώ­σεις όπου δεν είναι ατομικά υπεύ­θυ­νοι, π.χ. ζημία περιου­σια­κών αγαθών ή δια­τά­ραξη ή βίαιες πράξεις που προ­κα­λού­νται από συμ­με­τέ­χο­ντες στη συνά­θροιση ή θεατές που ενερ­γούν ανε­ξάρ­τητα. Η ευθύνη εκ μέρους των οργα­νω­τών ή επι­με­λη­τών υφί­στα­ται μόνον εφόσον έχουν προ­σω­πικά και εσκεμ­μένα υπο­κι­νή­σει, προ­κα­λέ­σει ή συμ­με­τά­σχει σε πραγ­μα­τική ζημία ή δια­τά­ραξη (…). Αν μια συνά­θροιση εξε­λι­χθεί σε σοβαρή δημόσια δια­τά­ραξη, είναι ευθύνη του Κράτους, όχι του οργα­νωτή, εκπρο­σώ­που ή επι­με­λητή της συνά­θροι­σης, να περιο­ρί­σει τη ζημία που προ­κα­λεί­ται. Οι οργα­νω­τές και οι εκπρό­σω­ποι της συνά­θροι­σης δεν πρέπει σε καμία περί­πτωση να υπο­χρε­ού­νται να πλη­ρώ­νουν για ζημιές που προ­κλή­θη­καν από άλλους συμ­με­τέ­χο­ντες σε μια συνά­θροιση (εκτός εάν τις υπο­κί­νη­σαν ή άλλως τις προ­κά­λε­σαν άμεσα)»”.

Παράλ­ληλα το Επι­στη­μο­νικό Συμ­βού­λιο υπο­στη­ρί­ζει ότι από μόνη της η μη γνω­στο­ποί­ηση συνά­θροι­σης δεν μπορεί να απο­τε­λεί λόγο απα­γό­ρευ­σης της ενώ όσον αφορά στην απα­γό­ρευση αντι­δια­δή­λω­σης τονίζει ότι η απα­γό­ρευση «αντι­συ­νά­θροι­σης», (άλλως, «αντι­δια­δή­λω­σης») δικαιο­λο­γεί­ται μόνο στην περί­πτωση που επα­πει­λεί­ται σοβαρός κίν­δυ­νος για τη δημόσια ασφά­λεια ή απει­λεί­ται σοβαρή δια­τά­ραξη της κοι­νω­νι­κο­οι­κο­νο­μι­κής ζωής σε ορι­σμένη περιοχή.