Δεύτερο «κάψιμο»

Η ιστορία της κοπέλας με το βιτριόλι έχει μετα­τρα­πεί σε λαϊκό ανά­γνω­σμα και τηλε­ο­πτικό θέαμα με εξα­ντλη­τικά πολλές λεπτο­μέ­ρειες για την ταυ­τό­τητα του θύματος μέχρι και φωτο­γρα­φίες του στις οποίες δήθεν καλύ­πτουν τα μάτια του για τον φόβο του νόμου αλλά ουσια­στικά μη καλύ­πτο­ντας τίποτα. Ακόμη και το ιατρικό απόρ­ρητο έχει καταρ­ρεύ­σει, με για­τρούς να μας περι­γρά­φουν γλαφυρά τα των εγχει­ρή­σεων στο πρόσωπο του θύματος, να προ­δι­κά­ζουν το απο­τέ­λε­σμα, με ανα­τρι­χια­στι­κές λεπτο­μέ­ρειες. Κι αποκάτω ο όχλος με υποψίες για το ποιόν της, ψάχνο­ντας από την κλει­δα­ρό­τρυπα τα τρωτά της «πέτρας του σκαν­δά­λου», γιατί «δεν μπορεί… κάτι έκανε, αντρο­χω­ρί­στρα ήταν». Τελικά το βιτριόλι δεν έπεσε μόνο μια φορά. Υπήρξε και δεύ­τε­ρος γύρος «καψί­μα­τος», με την κοι­νω­νία και τους ταγούς της σε πλήρη συνερ­γα­σία και υπόκωφο καγ­χα­σμό, να απο­λαμ­βά­νουν τα κου­τσο­μπο­λιά σε μια εκτο­νω­τική από τα του ιού ανά­παυλα. Οταν αύριο αυτή βγει στην κοι­νω­νία θα έχει σημα­δευ­τεί από τον κανι­βα­λι­σμό πολλών ΜΜΕ, μια δεύτερη επίθεση δηλαδή, αυτή τη φορά δημο­σιο­ποί­η­σης πολλών στοι­χείων που έχουν ακυ­ρώ­σει την ιδιω­τι­κό­τητά της Η συνταγή είναι παλιά, Τα  θέματα αυτά πουλάνε. Το φιλο­θε­ά­μον κοινό κατα­να­λώ­νει με ικα­νο­ποί­ηση όσα μαθαί­νει, ξορ­κί­ζει το κακό (δεν συνέβη σ εμένα) ικα­νο­ποιεί άγρια ένστι­κτα και αρρω­στη­μέ­νες σκέψεις και όλοι-εκτός από το θύμα και το περι­βάλ­λον του-είναι ικα­νο­ποι­η­μέ­νοι. Στις δεκα­ε­τίες του ’50 και του ’60, για παρά­δειγμα, εφη­με­ρί­δες  ήταν πρώτες σε κυκλο­φο­ρία με πρω­το­σέ­λιδα που έσταζαν αίμα. Τότε τα πράγ­ματα ήταν πολύ χει­ρό­τερα, γιατί κανένας νόμος δεν προ­στά­τευε τα προ­σω­πικά δεδο­μένα. Ακο­λού­θησε το ’80 και το ’90 η εποχή των πολύ­χρω­μων ταμπλόιντ με τους πηχυαί­ους τίτλους και τα τεμα­χι­σμένα πτώματα και τώρα των κανα­λιών και των sites που ξεσκί­ζουν νεκρούς και ζωντα­νούς για μερικά κλικ. Η δημο­σιο­γρα­φία τού «ότι πουλάει». Τώρα που έχουμε σύλληψη μιας γυναί­κας που κατη­γο­ρεί­ται για το έγκλημα, ξεκινά δεύ­τε­ρος γύρος όλων των παρα­πάνω. Πλήρης απο­κά­λυψη του ονό­μα­τος και των φωτο­γρα­φιών της -πάλι από λεη­λα­σία των social media. Περι­γρα­φές για το πόσο σατα­νική είναι. Δηλώ­σεις άσχετων (τι δουλειά έχουν να μιλάνε οι γεί­το­νες στην πολυ­κα­τοι­κία της και γιατί αυτό είναι σημα­ντικό;). Νέος δια­συρ­μός προ­σω­πι­κός και περί­γυ­ρου και μια δίκη που ήδη διε­ξά­γε­ται από το μαρι­να­ρι­σμένο -από τα ΜΜΕ- στην «εγκλη­μα­το­λο­γία» πόπολο.