«Επέκταση» μίσθωσης παραλιών-Απρόσιτες οι παραλίες στις τουριστικές περιοχές

Οι ξενο­δο­χεια­κές επι­χει­ρή­σεις θα μπορούν να εκμε­ταλ­λεύ­ο­νται το σύνολο της παρα­λίας που βρί­σκε­ται μπροστά από την έκτασή τους. Με τον τρόπο αυτό στις του­ρι­στι­κές περιο­χές (όπως η Κρήτη, η Κως, η Ρόδος και άλλού) όπου οι ξενο­δο­χεια­κές μονάδες δίπλα στη θάλασσα είναι δια­δο­χι­κές, οι μεγάλες παρα­λίες θα γίνουν ουσια­στικά απρό­σι­τες για το κοινό, είτε επειδή θα ζητεί­ται αντί­τιμο για τη χρήση της ξαπλώ­στρας είτε επειδή τα ξενο­δο­χεία θα τις δια­θέ­τουν μόνο στους πελάτες τους. Η ρύθμιση αυτή είναι ίσως η βασι­κό­τερη από εκείνες που περι­λαμ­βά­νο­νται σε σχέδιο νόμου του υπουρ­γείου Του­ρι­σμού, το οποίο περιέ­χει τρο­πο­ποι­ή­σεις στη νομο­θε­σία για τον αιγιαλό (κάποιες από τις οποίες, είχε απο­κα­λύ­ψει η «Κ» τον περα­σμένο Σεπτέμ­βριο, ότι είχαν δοθεί σε δια­βού­λευση) και πολε­ο­δο­μι­κές ρυθ­μί­σεις υπέρ των Περιο­χών Οργα­νω­μέ­νης Του­ρι­στι­κής Ανά­πτυ­ξης (ΠΟΤΑ). Η απευ­θείας μίσθωση στα ξενο­δο­χεία των παρα­λιών που βρί­σκο­νται μπροστά τους επι­τρε­πό­ταν ήδη (και είναι προ­φα­νώς λογική), ωστόσο ίσχυαν οι ίδιοι περιο­ρι­σμοί στη μέγιστη έκταση που μπο­ρούσε να χρη­σι­μο­ποι­η­θεί και η οποία καταρ­γεί­ται. Το υπουρ­γείο υπε­ρα­σπί­ζε­ται την ανα­γκαιό­τητα της παροχής αυτού του προ­νο­μίου στις ξενο­δο­χεια­κές επι­χει­ρή­σεις (στην αιτιο­λο­γική έκθεση) «διότι οι εν λόγω ξενο­δο­χεια­κές επι­χει­ρή­σεις έχουν προβεί σε σημα­ντι­κές επεν­δύ­σεις και απο­τε­λούν τον βασι­κό­τερο παρά­γο­ντα της του­ρι­στι­κής ανά­πτυ­ξης της χώρας».

Μια δεύτερη σημα­ντική τρο­πο­ποί­ηση της νομο­θε­σίας περί αιγια­λού (η οποία έχει και αυτή ως συνέ­πεια τον περιο­ρι­σμό της ελεύ­θε­ρης χρήσης του) είναι η αύξηση του ποσο­στού μιας παρα­λίας που μπορεί να μισθω­θεί για ξαπλώ­στρες και συνα­φείς δρα­στη­ριό­τη­τες από 40% στο 50%. Αντί­στοιχα αυξά­νε­ται το ανώτατο όριο μιας μίσθω­σης από 300 τ.μ. σε 500 τ.μ. Να σημειω­θεί ότι οι ρυθ­μί­σεις αυτές είναι μόνιμες και δεν σχε­τί­ζο­νται με τον κορω­νοϊό.

Το νομο­σχέ­διο περιέ­χει και πλήθος πολε­ο­δο­μι­κών ρυθ­μί­σεων οι οποίες έχουν στόχο να ενι­σχύ­σουν τις μεγάλες οργα­νω­μέ­νες του­ρι­στι­κές ανα­πτύ­ξεις (κυρίως όσες γίνο­νται με το πολε­ο­δο­μικό εργα­λείο των ΠΟΤΑ). Πολλές από τις ρυθ­μί­σεις ισχύουν ήδη για τις στρα­τη­γι­κές δημό­σιες και ιδιω­τι­κές του­ρι­στι­κές επεν­δύ­σεις (ΕΣΧΑΔΑ και ΕΣΧΑΣΕ) Μεταξύ άλλων:

• Επε­κτεί­νε­ται (ήδη ίσχυε για άλλες μορφές οργα­νω­μέ­νων του­ρι­στι­κών ανα­πτύ­ξεων) και στα ξενο­δο­χεία 4 ή 5 αστέρων η δυνα­τό­τητα να προ­σμε­τρούν στην έκτασή τους… δημό­σιες δασικές εκτά­σεις, ώστε να απο­κτή­σουν αρτιό­τητα και μεγα­λύ­τερο συντε­λε­στή.

• Η έκταση μιας ΠΟΤΑ θεω­ρεί­ται ενιαία, ακόμα κι αν δια­τρέ­χε­ται από δρόμους ή ρέματα ή χωριστά οικό­πεδα. Ο υπο­λο­γι­σμός της δόμησης γίνεται στο σύνολο της έκτασης και τα κτίρια μπορούν να χωρο­θε­τη­θούν οπου­δή­ποτε.

• Δίνεται δυνα­τό­τητα επέμ­βα­σης σε δασική έκταση (προ­βλε­πό­ταν έως 10% για μια σειρά από δρα­στη­ριό­τη­τες) και για τα κτίρια των γηπέδων γκολφ.

• Ορί­ζε­ται ότι η υπο­χρέ­ωση ανα­δά­σω­σης τμή­μα­τος ίσου με εκείνο που θα χρη­σι­μο­ποι­η­θεί (λ.χ. από μια του­ρι­στική μονάδα) αφορά όχι όλο το ποσοστό της έκτασης που θα χρη­σι­μο­ποι­ή­σει, αλλά μόνο εκείνο που εκχέρ­σωσε.

• Με μια μάλλον πολύ ειδική ρύθμιση επι­τρέ­πε­ται να υπα­χθούν στον ανα­πτυ­ξιακό νόμο και γήπεδα γκολφ 9 οπών, αλλά και όσα ήταν 18 οπών και απο­φά­σι­σαν να μειώ­σουν τη δυνα­μι­κό­τητά τους.

• Μέχρι σήμερα, σε ζώνη 700 μέτρων από μια ΠΟΤΑ απα­γο­ρευό­ταν να χωρο­θε­τη­θούν μη συμ­βα­τές χρήσεις. Σήμερα η δυνα­τό­τητα αυτή επε­κτεί­νε­ται: δίνεται η δυνα­τό­τητα να ορί­ζε­ται μια ζώνη (προ­στα­σίας της ΠΟΤΑ), στην οποία θα ισχύουν ειδικοί περιο­ρι­σμοί. Η ρύθμιση αυτή ενδέ­χε­ται να αντι­με­τω­πί­σει ζητή­ματα συνταγ­μα­τι­κό­τη­τας, καθώς περιο­ρί­ζει το δικαί­ωμα ιδιο­κτη­τών όμορων σε ΠΟΤΑ εκτά­σεων να τις εκμε­ταλ­λευ­τούν με βάση τα ισχύ­ο­ντα στην περιοχή τους.

Πηγή: kathimerini.gr

ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΙΑΛΙΟΣ