Προβληματισμός για την διδασκαλία των Θρησκευτικών στο Δημοτικό

Προ­βλη­μα­τι­σμό στις τάξεις των θεο­λό­γων έχει προ­κα­λέ­σει η απόφαση της κυβέρ­νη­σης να περιο­ρί­σει κατά μία ώρα στην Ε’ δημο­τι­κού και στην ΣΤ’ δημο­τι­κού το μάθημα των Θρη­σκευ­τι­κών.

Σύμφωνα με όσα δήλωσε στην «δημο­κρα­τική» ο διδά­κτωρ Θεο­λο­γίας κ. Κων­στα­ντί­νος Σπα­λιώ­ρας, τέως πρό­ε­δρος και μέλος της Πανελ­λή­νιας Ένωσης Θεο­λό­γων (είχε δια­τε­λέ­σει καθη­γη­τής και στην Ρόδο) αυτές οι απο­φά­σεις βρί­σκουν αντί­θε­τους τους θεο­λό­γους και τους εκπαι­δευ­τι­κούς για μια σειρά από λόγους.

«Δεν συμ­φω­νούμε με τον περιο­ρι­σμό της διδα­σκα­λίας. Άλλωστε το πρό­γραμμα που είχε εκπο­νη­θεί πρό­σφατα από το υπουρ­γείο Παι­δείας για τα δημο­τικά και για τα γυμνά­σια –το οποίο θα κλη­θούμε εμείς οι εκπαι­δευ­τι­κοί να το εφαρ­μό­σουμε από την προσεχή σχολική χρονιά- ανα­φε­ρό­ταν σε δίωρο διδα­σκα­λίας του μαθή­μα­τος των Θρη­σκευ­τι­κών στα σχολεία (στην Ε’, στην ΣΤ’ δημο­τι­κού, στο γυμνά­σιο και στο λύκειο). Η οικο­νο­μική κρίση που επι­κα­λεί­ται το υπ. Παι­δείας είχε γίνει προ δεκα­ε­τίας όταν περιο­ρί­στηκε και πάλι το μάθημα των Θρη­σκευ­τι­κών στην Ε’ και ΣΤ’ δημο­τι­κού υπό την προ­ϋ­πό­θεση ότι επρό­κειτο για προ­σω­ρινή απόφαση. Ωστόσο, δεν επα­νήλθε όπως ήταν. Θεωρώ ότι δεν είναι στη σωστή κατεύ­θυνση αυτή η απόφαση και ως εκπαι­δευ­τι­κός, ως παι­δα­γω­γός και ως θεο­λό­γος αφού δεν στέκει ο δια­χω­ρι­σμός των μαθη­μά­των σε πρω­τεύ­ο­ντα και δευ­τε­ρεύ­ο­ντα. Κι αυτό γιατί τα μαθή­ματα πρέπει να έχουν ισάξια αντι­με­τώ­πιση μέσα στο σχολείο διότι είναι ισάξιο και το γνω­στικό περιε­χό­μενο που καλού­νται να προ­σφέ­ρουν στους μαθητές».

Πόσο σημα­ντικό όμως είναι το μάθημα των Θρη­σκευ­τι­κών για τα παιδιά του δημο­τι­κού;

«Το μάθημα των Θρη­σκευ­τι­κών παίζει σημα­ντικό ρόλο στην πνευ­μα­τική ανά­πτυξη του παιδιού, συμ­βάλ­λο­ντας στην ολο­κλή­ρωση της προ­σω­πι­κό­τη­τάς του ως εκκο­λα­πτό­με­νος πολίτης που θα κληθεί να ζήσει στην κοι­νω­νία. Το μάθημα των Θρη­σκευ­τι­κών στο δημο­τικό, διδά­σκε­ται η δική μας θρη­σκεία, η ελλη­νο­θρο­δο­ξία για πολύ συγκε­κρι­μέ­νους λόγους. Υπήρχαν τα προ­γράμ­ματα που εφαρ­μό­στη­καν έως το 2015.

Από εκεί κι έπειτα, επι­χει­ρή­θηκε να εφαρ­μο­στεί ένα άλλο πρό­γραμμα για το μάθημα των Θρη­σκευ­τι­κών το οποίο όμως, προ­κα­λούσε σύγχυση στα παιδιά, αφού διδά­σκο­νταν όλες οι θρη­σκείες με απο­τέ­λε­σμα να μην μπορεί να δια­κρί­νει ένα παιδί την διαφορά ανάμεσα σε αυτό που διδά­σκε­ται με αυτό που βιώνει στην καθη­με­ρι­νό­τητά του. Κατα­λα­βαί­νουμε όλοι ότι ζούμε σε μία χώρα όπου η χρι­στια­νική ορθό­δοξη θρη­σκεία είναι η μεγα­λύ­τερη. Γι αυτό και η προ­σφυγή προς το ΣτΕ δικαί­ωσε την άποψη ότι θα πρέπει στο ελλη­νικό σχολείο να διδά­σκε­ται αμιγώς ένα μάθημα που να έχει χρι­στια­νικό ορθό­δοξο προ­σα­να­το­λι­σμό –κάτι που έχει σχέση με την καθη­με­ρι­νό­τητα του παιδιού και το περι­βάλ­λον στο οποίο γεν­νιέ­ται και μεγα­λώ­νει. Αυτό δεν απο­κλείει όμως, όταν μεγα­λώ­σει ένα παιδί να διδα­χτεί την ιστορία όλων των θρη­σκειών, των δογ­μά­των και ομο­λο­γιών».

Απα­ντώ­ντας σε σχετική ερώτηση εάν ο ίδιος ως εκπαι­δευ­τι­κός έχει αντι­με­τω­πί­σει αιτή­ματα γονέων για απαλ­λαγή των παιδιών τους από το μάθημα των Θρη­σκευ­τι­κών για διά­φο­ρους λόγους π.χ. επειδή είναι άθεοι, άθρη­σκοι ή ανήκουν σε άλλη θρη­σκεία, ο κ. Σπα­λιώ­ρας δήλωσε τα εξής:

«Η θρη­σκεία είναι ένα φαι­νό­μενο άμεσα συν­δε­δε­μένο με τον άνθρωπο και την παρου­σία του στη γη. Για να είμαι ειλι­κρι­νής, δεν μου έχει τύχει ως εκπαι­δευ­τι­κός, να έρθει κάποιος γονέας και να μου ζητήσει να απαλ­λάξω το παιδί του από το μάθημα των Θρη­σκευ­τι­κών. Ακόμη και μία συγκε­κρι­μένη μειο­νό­τητα ξένων υπηκόων που αυτο­προσ­διο­ρί­ζο­νται ως άθεοι, δεν μου ζήτησαν ποτέ κάτι τέτοιο. Του­να­ντίον, μου είπαν ότι ήθελαν τα παιδιά τους να διδά­σκο­νται, ό,τι διδά­σκο­νται και οι Έλληνες. Εάν ωστόσο, κάποιος θέλει να πάρει απαλ­λαγή, έχει κάθε δικαί­ωμα να το ζητήσει. Αυτό που πρέπει να κατα­λά­βουμε όλοι μας, είναι ότι το μάθημα των Θρη­σκευ­τι­κών ΔΕΝ είναι ούτε κατή­χηση, ούτε έχει τον χαρα­κτήρα του προ­ση­λυ­τι­σμού».