Γ. Φλεβάρης: «Παράδειγμα ατολμίας η μη διάσπαση των μεγάλων νησιωτικών Δήμων»

«Απο­τε­λεί πολι­τική υπο­χώ­ρηση και παρά­δειγμα ατολ­μίας το γεγονός ότι ενέδωσε η κυβέρ­νηση, στις έντονες πιέσεις μερίδας του ΠΑΣΟΚ για δια­τή­ρηση των νησιω­τι­κών ΟΤΑ στα σημε­ρινά τους όρια, θυσιά­ζο­ντας την σκο­πού­μενη βελ­τί­ωση του εν γένει νομο­θε­τι­κού πλαι­σίου της αυτο­διοί­κη­σης στο βωμό των ισορ­ρο­πιών και της δήθεν δια­κιν­δύ­νευ­σης της κυβερ­νη­τι­κής συνοχής λόγω του συγκε­κρι­μέ­νου θέματος».

Αυτό δηλώνει, σε συνέ­ντευξή του στη «δ», ο δημο­τι­κός σύμ­βου­λος της παρά­τα­ξης της μεί­ζο­νος μειο­ψη­φίας κ. Γιάννης Φλε­βά­ρης, με αφορμή το γεγονός ότι η τρο­πο­λο­γία για τη διά­σπαση των νησιω­τι­κών ΟΤΑ απο­σύρ­θηκε.

«Τάσ­σο­μαι υπέρ των περισ­σο­τέ­ρων Δήμων γιατί Αυτο­διοί­κηση υπάρχει, όταν μπορούν οι ίδιοι οι κάτοι­κοι μιας περιο­χής να διοι­κούν δια των εκλεγ­μέ­νων εκπρό­σω­πων τους και να απο­φα­σί­ζουν για τον τόπο τους και όχι να απο­φα­σί­ζουν άλλοι γι’ αυτούς οι οποίοι δεν γνω­ρί­ζουν επαρκώς τα τοπικά προ­βλή­ματα, όπως συμ­βαί­νει σήμερα με τον ένα Δήμο», δηλώνει ο κ. Φλε­βά­ρης που κατα­θέ­τει πρόταση για την δημιουρ­γία εννέα ισχυρών κοι­νο­τή­των στη θέση των ισά­ριθ­μων πρώην Δήμων, με ευρείες αρμο­διό­τη­τες και προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό.

Ο κ. Φλε­βά­ρης δεν κρύβει, πως έχει δεχθεί πιέσεις για να ηγηθεί συν­δυα­σμού για τον ενιαίο Δήμο Ρόδου.

«Ζητού­μενο όμως δεν είναι η δημιουρ­γία ενός ακόμα συν­δυα­σμού αλλά η σύνθεση και η συστρά­τευση δυνά­μεων για να προ­κύ­ψει μια ισχυρή παρά­ταξη που θα μπο­ρέ­σει να διεκ­δι­κή­σει με αξιώ­σεις την εκλο­γική επι­κρά­τηση, για να αμυνθεί και να προ­μα­χή­σει για τη γλυκιά μας πατρίδα. Για τη Ρόδο, τον ωραιό­τερο τόπο της γης!», τονίζει ο κ. Φλε­βά­ρης και προ­σθέ­τει πως σύντομα θα ανα­κοι­νώ­σει τις απο­φά­σεις του για τη συμ­με­τοχή του στις εκλογές.

Η συνέ­ντευξη του κ. Φλεβάρη, ανα­λυ­τικά:

• Πώς κρίνετε το γεγονός ότι καθυ­στέ­ρησε σημα­ντικά να ξεκα­θα­ρί­σει το τοπίο στην τοπική αυτο­διοί­κηση καθώς μέχρι το τέλος της εβδο­μά­δας, που πέρασε, ήταν ανοικτό το θέμα της διά­σπα­σης των μεγάλων νησιω­τι­κών ΟΤΑ;

Ο Κλε­ό­βου­λος ο Λίνδιος, ο σπου­δαίος συμπα­τριώ­της μας, που έμεινε στην ιστορία ως ένας από τους επτά αρχαί­ους σοφούς του αρχαίου κόσμου, είχε πει μεταξύ των άλλων του ρητών και τούτο που νομίζω πως απαντά ευθέως στο ερώτημά σας: «Όταν τις εξίη της οικίας ζητείτω, πρώ­τε­ρον τι μέλλει πράσ­σειν και όταν εισέλθη πάλιν ζητείτω τι έπραξε», δηλαδή όταν κάποιος εξέρ­χε­ται από τον οίκο του, ας εξε­τά­ζει τι πρό­κει­ται να κάνει και όταν επι­στρέ­ψει ας εξε­τά­ζει τι έκανε…

Με δυο λόγια, όσοι άνοιξαν αυτή την ιστορία της δημιουρ­γίας νέων μικρό­τε­ρων νησιω­τι­κών Δήμων, έβγαλαν από τα συρ­τά­ρια τους, σχέδια επί χάρτου, τα περιέ­πλευ­σαν σε Αιγαίο και Ιόνιο Πέλαγος, εν μέσω νεφών, σεισμών και κατα­πο­ντι­σμών και στο τέλος τα επέ­στρε­ψαν εκεί απ΄ όπου τα πήραν, για να τα ξανα­βγά­λουν στη φόρα με πρώτη ευκαι­ρία… Αυτή παρα­μέ­νει δυστυ­χώς η Ελλάδα του 21ου αιώνα… Θέματα μεγάλα και σοβαρά, προ­σεγ­γί­ζο­νται εκ του προ­χεί­ρου, σχε­διά­ζο­νται σε χαρ­το­πε­τσέ­τες, θυσιά­ζο­νται σε σκο­πι­μό­τη­τες ή δήθεν ισορ­ρο­πίες και τελικώς κατα­λή­γουν στον κάλαθο των αχρή­στων ως στη­μέ­νες λεμο­νό­κου­πες. Πράγ­ματι υπήρξε άχρηστη και βλα­πτική για την τοπική αυτο­διοί­κηση και την νησιω­τική Ελλάδα η ανα­ζω­πύ­ρωση της συζή­τη­σης αυτής και το μόνο συμπέ­ρα­σμα που βγαίνει είναι ότι πολύ απέ­χουμε από το να λει­τουρ­γούμε σαν οργα­νω­μένο και σύγ­χρονο κράτος σε όλες του τις δομές και τους θεσμούς.

Προ­σω­πικά εκτιμώ πως τίποτα χρήσιμο δεν βγήκε από τον τρα­γέ­λαφο αυτόν. Ούτε συγκρο­τη­μέ­νες προ­τά­σεις κατα­τέ­θη­καν για το πώς θα δημιουρ­γη­θούν οι νέοι Δήμοι, ούτε επι­στη­μο­νικά και αντι­κει­με­νικά απο­δε­κτοί τρόποι χωρο­θέ­τη­σης, ούτε διά­λο­γος ή ουσιώ­δης δια­βού­λευση έστω και για τα προ­σχή­ματα, ούτε σαφής αυτο­διοι­κη­τι­κός σχε­δια­σμός από όλα ανε­ξαι­ρέ­τως τα κόμματα, ούτε κάτι άξιο λόγου. Η αυτο­διοί­κηση παρα­μέ­νει ο μεγάλος ασθενής και πλέον δε μένει παρά να δούμε όπου να ΄ναι, το ίδιο έργο σε επα­νά­ληψη και κατά τη διάρ­κεια της νέας αυτο­διοι­κη­τι­κής θητείας για να εκτρέ­ψει και τις νέες δημο­τι­κές αρχές από τον προ­σα­να­το­λι­σμό τους στην επίλυση των μεγάλων και χρόνιων προ­βλη­μά­των των πόλεων σε νέες συζη­τή­σεις για διά­σπαση δήμων και δια­μοι­ρα­σμό των ιματίων των υφι­στά­με­νων σήμερα ΟΤΑ. Έλεος κύριοι αρμό­διοι, αυτά τα πράγ­ματα δεν είναι σοβαρά!

Πρέπει επι­τέ­λους να μπει μια τάξη στην αυτο­διοί­κηση, να στα­θε­ρο­ποι­η­θούν τα πράγ­ματα, να διορ­θω­θούν τα κακώς κείμενα και να δια­λυ­θεί ο σύγ­χρο­νος αυτο­διοι­κη­τι­κός μύθος του Σίσυφου. Όπως εκείνος κατα­δι­κά­στηκε από τους Θεούς να σπρώ­χνει διαρκώς έναν λίθο προς την κορυφή του όρους και όταν έφθανε εκεί του κυλούσε ξανά προς τα κάτω αφού δεν μπο­ρούσε να στα­θε­ρο­ποι­η­θεί, έτσι και οι επί­δο­ξοι μεταρ­ρυθ­μι­στές ή ορθό­τερα πει­ρα­μα­τι­στές κατα­δί­κα­σαν την αυτο­διοί­κηση σε αστά­θεια και ανα­σφά­λεια. Το θολό τοπίο που δημιουρ­γή­θηκε στην αυτο­διοί­κηση την έβλαψε και αυτό απο­τε­λεί μέγιστη αστοχία και απο­τυ­χία όσων το προ­κά­λε­σαν και όχι μόνο δεν το ξεκα­θά­ρι­σαν εγκαί­ρως αλλά επέ­τρε­ψαν να σέρ­νε­ται έως την δωδε­κάτη ώρα, εγκλω­βί­ζο­ντας και εκτρέ­πο­ντας από την αρχική τους πορεία ικανά στελέχη της αυτο­διοί­κη­σης από όλους τους πολι­τι­κούς χώρους…

• Στη Ρόδο το καλύ­τερο μοντέλο θα ήταν η δημιουρ­γία τριών ή τεσ­σά­ρων Δήμων και γιατί;

Είμαι υπέρ της δημιουρ­γίας περισ­σο­τέ­ρων Δήμων στο νησί της Ρόδου διότι απέτυχε στην πράξη το μοντέλο του αχανούς και χαο­τι­κού Δήμου – Μητρό­πο­λης που επέβαλε ο Καλ­λι­κρά­της. Την θέση μου αυτή, απο­δέ­χο­νται και επι­βε­βαιώ­νουν στην συντρι­πτική τους πλειο­ψη­φία οι πλέον αρμό­διοι να κρίνουν, που δεν είναι άλλοι από τους ίδιους τους δημότες, στις καθη­με­ρι­νές τους συζη­τή­σεις για το θέμα αλλά και με την πρό­σφατη δημο­σκό­πηση που δημο­σί­ευσε η εφη­με­ρίδα σας.

Κακώς η Κυβέρ­νηση παρα­πέ­μπει το θέμα στις ελλη­νι­κές καλέν­δες. Απο­τε­λεί πολι­τική υπο­χώ­ρηση και παρά­δειγμα ατολ­μίας το γεγονός ότι ενέδωσε η κυβέρ­νηση, στις έντονες πιέσεις μερίδας του ΠΑΣΟΚ για δια­τή­ρηση των νησιω­τι­κών ΟΤΑ στα σημε­ρινά τους όρια, θυσιά­ζο­ντας την σκο­πού­μενη βελ­τί­ωση του εν γένει νομο­θε­τι­κού πλαι­σίου της αυτο­διοί­κη­σης στο βωμό των ισορ­ρο­πιών και της δήθεν δια­κιν­δύ­νευ­σης της κυβερ­νη­τι­κής συνοχής λόγω του συγκε­κρι­μέ­νου θέματος.

Τάσ­σο­μαι υπέρ των περισ­σο­τέ­ρων Δήμων γιατί Αυτο­διοί­κηση υπάρχει, όταν μπορούν οι ίδιοι οι κάτοι­κοι μιας περιο­χής να διοι­κούν δια των εκλεγ­μέ­νων εκπρό­σω­πων τους και να απο­φα­σί­ζουν για τον τόπο τους και όχι να απο­φα­σί­ζουν άλλοι γι αυτούς οι οποίοι δεν γνω­ρί­ζουν επαρκώς τα τοπικά προ­βλή­ματα όπως συμ­βαί­νει σήμερα με τον ένα Δήμο. Οι ανα­γκα­στι­κές συνε­νώ­σεις των νησιω­τι­κών Δήμων σε αχανείς διοι­κη­τι­κές περιο­χές δεν απο­τε­λούν αυτο­διοί­κηση αλλά κακέ­κτυπο του υδρο­κε­φα­λι­κού και συγκε­ντρω­τι­κού Κράτους των Αθηνών.

Πέραν της παρα­πάνω βασικής μου θέσης, με δεδο­μένη τη δια­τή­ρηση του ενός Δήμου και στο προ­σε­χές του­λά­χι­στον διά­στημα, εναλ­λα­κτικά προ­τείνω απλά και άμεσα στην εφαρ­μογή μέτρα, βελ­τί­ω­σης των πραγ­μά­των στο χώρο της αυτο­διοί­κη­σης με μείωση του αριθμού των κοι­νο­τι­κών συμ­βου­λίων. Στη Ρόδο θα μπο­ρού­σαν να δημιουρ­γη­θούν 9 ισχυρές κοι­νό­τη­τες στη θέση των ισά­ριθ­μων πρώην Δήμων, με ευρείες αρμο­διό­τη­τες, με προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό και με πρόεδρο – αντι­δή­μαρχο. Οι δημο­τι­κές αυτές Κοι­νό­τη­τες θα έχουν εκτε­λε­στική εξουσία σε θέματα τοπικού ενδια­φέ­ρο­ντος ενώ σήμερα ο ρόλος τους είναι ειση­γη­τι­κός καθώς και οικο­νο­μι­κούς πόρους που θα ανέρ­χο­νται στο ήμισυ του­λά­χι­στον των εσόδων τους, που δεν πρέπει να παρα­κρα­τού­νται εξ ολο­κλή­ρου από την κεντρική οικο­νο­μική υπη­ρε­σία, όπως ισχύει σήμερα και απο­στε­ρού­νται άδικα οι τοπικές κοι­νω­νίες από τα έσοδα τους δια­χει­ρι­ζό­με­νες ψίχουλα μη μπο­ρώ­ντας να προ­σφέ­ρουν στους κατοί­κους τους ούτε τα απο­λύ­τως ανα­γκαία.

Πρέπει επίσης να υπάρξει άμεση κατάρ­γηση των κοι­νο­τι­κών συμ­βου­λίων στις πρω­τεύ­ου­σες των νησιω­τι­κών Δήμων και μείωση του αριθμού των μελών του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου για να είναι λει­τουρ­γι­κές και όχι χρο­νο­βό­ρες οι συνε­δριά­σεις. Ενώ ολό­κληρη η Ελλάδα εκπρο­σω­πεί­ται στο ευρω­κοι­νο­βού­λιο από 24 μέλη, ένας Δήμος, όπως η Ρόδος, έχει 49 και πλέον συμ­βού­λους. Πρέπει επίσης να απλο­ποι­η­θεί η δια­δι­κα­σία που υπο­χρε­ώ­νει κατά τις δημο­τι­κές εκλογές τον υπο­ψή­φιο δήμαρχο να συγκε­ντρώ­νει έναν υπερ­βο­λικό αριθμό τοπικών υπο­ψη­φίων για να συγκρο­τή­σει το ψηφο­δέλ­τιο του και ανα­λώ­νε­ται, όπως σήμερα, σε επαφές με τοπι­κούς παρά­γο­ντες και όχι στο πρό­γραμμα και στη χάραξη πολι­τι­κής.

• Με δεδο­μένη τη λει­τουρ­γία του ενιαίου Δήμου Ρόδου τι δεν θα πρέπει να γίνει την πεντα­ε­τία που θα ξεκι­νή­σει;

Δεν πρέπει να χαθεί καθόλου χρόνος γιατί η Ρόδος και η Δωδε­κά­νη­σος, αδι­κή­θη­καν και έμειναν πίσω. Πρέπει να ηγηθούν της προ­σπά­θειας πέραν του νέου δημάρ­χου και ικανά στελέχη που θα έχουν γνώση των πραγ­μά­των αλλά και σχέδιο για να αντε­πε­ξέλ­θουν στο βαρύ έργο που έχουν. Πρέπει να σηκώ­σουν αμέσως τα μανίκια για να καθα­ρί­σουν και να νοι­κο­κυ­ρέ­ψουν τη Ρόδο επι­ζη­τώ­ντας την σύγκρουση με τα κακώς κείμενα, την ανα­μέ­τρηση με όσους και όσα μας πλη­γώ­νουν και για να ανα­δεί­ξουν την διεκ­δί­κηση ως βασική πολι­τική θέση.

• Έχετε ορι­στι­κο­ποι­ή­σει την απόφασή σας, να είστε υπο­ψή­φιος στις εκλογές;

Ήταν δεδο­μένη και γνωστή η απόφαση να διεκ­δι­κήσω τον πιθα­νο­λο­γού­μενο να δημιουρ­γη­θεί, Δήμο της Ανα­το­λι­κής Ακτής του νησιού μας, ανε­ξαρ­τή­τως του μεγέ­θους του ή τον Δήμο του βορείου τρι­γώ­νου εάν σε αυτόν περι­λαμ­βα­νό­ταν η ενότητα της Καλ­λι­θέας, τούτο όμως παρέ­μεινε μετά τις παροι­μιώ­δεις παλι­νω­δίες ως προς το χωρο­τα­ξικό και την δημιουρ­γία νέων νησιω­τι­κών Δήμων, υπο­θε­τικό σενάριο που δεν επα­λη­θεύ­θηκε, ως εκ τούτου θα λάβω τις τελικές μου απο­φά­σεις τις επό­με­νες ημέρες καθώς ο πολι­τι­κός χρόνος που απο­μέ­νει έως τις εκλογές του Μαΐου για τον πρώτο και τον δεύτερο βαθμό τοπικής αυτο­διοί­κη­σης, είναι εξαι­ρε­τικά περιο­ρι­σμέ­νος και θα τις ανα­κοι­νώσω άμεσα.

• Θα τεθείτε επι­κε­φα­λής συν­δυα­σμού για τον ενιαίο Δήμο Ρόδου;

Για το θέμα μιας τέτοιας υπο­ψη­φιό­τη­τας, έχω δεχθεί ιδιαί­τερα τιμη­τική πρόταση και προ­τροπή από εν ενερ­γεία συνα­δέλ­φους μου δημο­τι­κούς συμ­βού­λους, μέλη κοι­νο­τι­κών και τοπικών συμ­βου­λίων του Δήμου μας αλλά και από ενερ­γούς πολίτες του νησιού μας, κάποιοι εκ των οποίων προ­έρ­χο­νται από τους τόπους κατα­γω­γής υπο­ψη­φίων που ήδη ανα­κοί­νω­σαν την υπο­ψη­φιό­τητα τους.

Τους ευχα­ρι­στώ όλους θερμά για την εμπι­στο­σύνη, την θετική τους ενέρ­γεια και την υπο­στή­ριξη. Πιστεύω ότι μαζί με εκεί­νους, θα δια­θέ­ταμε την δυνα­τό­τητα και την ικα­νό­τητα συγκρό­τη­σης αντι­καλ­λι­κρα­τι­κού, ανε­ξάρ­τη­του, συν­δυα­σμού, ενός «πει­ρα­τι­κού» σχή­μα­τος για τον ενιαίο Δήμο, γιατί όπως έχω ανα­φέ­ρει δημο­σίως και παλαιό­τερα, η αυτο­διοι­κη­τική προ­σπά­θεια σήμερα, όπως δια­μορ­φώ­θη­καν τα πράγ­ματα με τον Καλ­λι­κράτη, μοιάζει με πλεύση σε αχαρ­το­γρά­φητα νερά υπό την σημαία της νεκρο­κε­φα­λής, άνευ κεντρι­κού στρα­τη­γι­κού σχε­δια­σμού, χωρίς επαρ­κείς χρη­μα­το­δο­τή­σεις, χωρίς κεντρι­κούς πόρους, με τον κίνδυνο άδικων κατα­λο­γι­σμών να ελλο­χεύει, με την καχυ­πο­ψία και την απα­ξί­ωση κατά των αιρετών να πλα­νά­ται, με την πιθα­νό­τητα επι­βο­λής απο­λύ­σεων προ­σω­πι­κού και άλλων περαι­τέρω περιο­ρι­σμών στους ΟΤΑ, με την στο­χευ­μένη κεντρική δράση περιο­ρι­σμού της δημο­τι­κής και δημό­σιας περιου­σίας στο νησί μας, με την πιθα­νό­τητα επα­νέ­ναρ­ξης με το καλη­μέρα της νέας θητείας του «δια­λό­γου» για δημιουρ­γία νέων Δήμων και διανομή του χρέους και των περιου­σια­κών στοι­χείων και γενικά με τη συνεχή και επαχθή μετα­βολή των δεδο­μέ­νων, αν μπο­ρούμε να μιλάμε σήμερα για δεδο­μένα στο χώρο της αυτο­διοί­κη­σης.

Ζητού­μενο όμως δεν είναι η δημιουρ­γία ενός ακόμα συν­δυα­σμού αλλά η σύνθεση και η συστρά­τευση δυνά­μεων για να προ­κύ­ψει μια ισχυρή παρά­ταξη που θα μπο­ρέ­σει να διεκ­δι­κή­σει με αξιώ­σεις την εκλο­γική επι­κρά­τηση, για να αμυνθεί και να προ­μα­χή­σει για τη γλυκιά μας πατρίδα. Για τη Ρόδο, τον ωραιό­τερο τόπο της γης!