K. Mητσοτάκης: Εχουμε πόλεμο με τον κορωνοϊό

Διάγ­γελμα στους πολίτες απηύ­θυνε ο πρω­θυ­πουρ­γός Κυριά­κος Μητσο­τά­κης, για τις τελευ­ταίες εξε­λί­ξεις ανα­φο­ρικά με τον κορω­νοϊό και τα μέτρα που έλαβε η χώρα μας.

«Σε τέτοιες στιγμές επιλέγω να επι­κοι­νω­νούμε πιο συχνά και να ενη­με­ρώνω για τις απο­φά­σεις που παίρ­νουμε. Είμαστε σε πόλεμο με έναν εχθρό που είναι αόρατος, αλλά όχι ανί­κη­τος. Γιατί αν δώσουμε χρόνο στο σύστημα Υγείας, τότε θα μπο­ρέ­σουμε να νική­σουμε. Προ­τε­ραιό­τητά μας είναι ο άνθρω­πος, γι αυτό και προ­χω­ρή­σαμε σε μέτρα πρω­το­φανή εν καιρώ ειρήνης. Αύριο κλεί­νουμε και τα εμπο­ρικά κατα­στή­ματα. (…) Μόλις χθες απο­φα­σί­στηκε στο Eurogroup ότι δεν υφί­στα­ται στόχος για πλε­ό­να­σμα 3,5% του ΑΕΠ. Δεν θα εγγρά­φο­νται στον προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό οι δαπάνες για το σύστημα υγεία, το μετα­να­στευ­τικό και για τις κοι­νω­νι­κές δομές. Το κράτος ανα­λαμ­βά­νει να κατα­βά­λει μέρος του μισθού των εργα­ζο­μέ­νων. Όλες οι φορο­λο­γι­κές και ασφα­λι­στι­κές υπο­χρε­ώ­σεις ανα­στέλ­λο­νται», είπε ο κ. Μητσο­τά­κης και κάλεσε τις επι­χει­ρή­σεις να μην προ­χω­ρή­σουν σε απο­λύ­σεις γιατί θα έρθουν άμεσα μέτρα ελά­φρυν­σης.

Ο πρω­θυ­πουρ­γός μάλιστα άφησε αιχμές κατά της Βρε­τα­νίας για τα μέτρα που δεν έχουν ληφθεί από την κυβέρ­νησή της:« Στον κόσμο, σήμερα, δια­μορ­φώ­νο­νται δύο πολι­τι­κές αλλά και ηθικές αντι­λή­ψεις για την αντι­με­τώ­πιση της παν­δη­μίας: Η πρώτη βλέπει την υγειο­νο­μική απειλή υπό το πρίσμα της οικο­νο­μίας, η οποία θα πρέπει να στη­ρι­χθεί όσα θύματα και αν υπάρ­ξουν στο μεσο­διά­στημα. Είναι η επιλογή των κρατών που αρνού­νται τα δυνα­μικά μέτρα, παρόλο που κάποια δεί­χνουν τώρα να το ξανα­σκέ­φτο­νται. Δεν παύουν, όμως, να αντι­με­τω­πί­ζουν τους ανθρώ­πους ως αριθ­μούς, που θα επι­βιώ­σουν με τον χρόνο και την λεγό­μενη «ανοσία της αγέλης». Η δεύτερη αντί­ληψη θέτει ως προ­τε­ραιό­τητα την υγεία των κοι­νω­νιών, ανε­ξάρ­τητα από το κόστος που θα απαι­τη­θεί. Ανα­γνω­ρί­ζει ότι η επόμενη ημέρα θα είναι δύσκολη, ίσως και εφιαλ­τική. Όλοι, άλλωστε, μιλούν για «συν­θή­κες πολέμου». Συνεπώς και η οικο­νο­μία οφείλει να είναι «οικο­νο­μία πολέμου». Αυτό που βιώ­νουμε δεν είναι «15 μέρες χαλαρών δια­κο­πών» που μόλις τελειώ­σουν θα επι­στρέ­ψουμε όλοι στο πριν, σαν να μην συνέβη τίποτα».

Κάλεσε εξάλλου τους πολίτες να τηρούν τις απα­γο­ρεύ­σεις που έχουν επι­βλη­θεί για περιο­ρι­σμό της δια­σπο­ράς του κορω­νοϊού, τονί­ζο­ντας ότι οι αντι­κοι­νω­νι­κές συμπε­ρι­φο­ρές θα τιμω­ρού­νται αυστηρά.

Δείτε ολό­κληρο το μήνυμα του πρω­θυ­πουρ­γού:

«Συμπο­λί­τες μου,

Σας απευ­θύ­νο­μαι και πάλι -για δεύτερη φορά σε λίγες ημέρες- με θέμα την απειλή του κορο­νοϊού. Γιατί καθώς η παν­δη­μία συνε­χί­ζει να εξα­πλώ­νε­ται προ­ξε­νεί χιλιά­δες θανά­τους σε πολλές χώρες. Αλλά και τις πρώτες σοβαρές απώ­λειες στην πατρίδα μας.

Σε τέτοιες στιγμές λοιπόν -που ο χρόνος μοιάζει να μην χωράει τα γεγονότα- επιλέγω να επι­κοι­νω­νούμε πιο συχνά. Και να σας ενη­με­ρώνω προ­σω­πικά για τα νέα δεδο­μένα, τις απο­φά­σεις που παίρ­νουμε και τα σχέδια που χαράσ­σουμε.

Μιλώ­ντας πάντοτε τη γλώσσα της αλή­θειας και με σταθερό οδηγό τις συμ­βου­λές των ειδικών.

Είμαστε σε πόλεμο. Με έναν εχθρό που είναι αόρατος αλλά δεν είναι ανί­κη­τος. Γιατί αν πετύ­χουμε να περιο­ρί­σουμε τη δια­σπορά της μετά­δο­σης, θα δώσουμε χρόνο στο σύστημα υγείας να αντι­με­τω­πί­σει τα επεί­γο­ντα περι­στα­τικά.

Η πρώτη μας προ­τε­ραιό­τητα είναι μία και αδια­πραγ­μά­τευτη: Να σώσουμε ζωές. Πρώτη μας φρο­ντίδα είναι ο άνθρω­πος και η δημόσια υγεία.

Για αυτό και επι­βά­λαμε, πολύ νωρί­τερα από άλλες ευρω­παϊ­κές χώρες, μέτρα πρω­το­φανή για καιρό ειρήνης. Και συνε­χί­ζουμε σε αυτή την κατεύ­θυνση.

Από αύριο θα μείνουν κλειστά τα εμπο­ρικά κατα­στή­ματα, πλην εκείνων με προ­ϊ­ό­ντα ή υπη­ρε­σίες πρώτης ανάγκης.

Το Δημόσιο έχει ήδη ανα­δια­τά­ξει τις δυνά­μεις του, υιο­θε­τώ­ντας νέες τεχνο­λο­γι­κές εφαρ­μο­γές προς αυτή την κατεύ­θυνση, για να προ­στα­τεύ­σει τις ευά­λω­τες ομάδες του πλη­θυ­σμού. Το ίδιο κάνουν και οι επι­χει­ρή­σεις, χάρη στο ηλε­κτρο­νικό εμπόριο.

Τρεις ήταν εξαρχής οι στόχοι μας, κι αυτοί παρα­μέ­νουν, καθώς ο πόλεμος συνε­χί­ζε­ται:

O περιο­ρι­σμός της διά­δο­σης του ιού. Η ενί­σχυση του συστή­μα­τος υγείας. Και η στήριξη της οικο­νο­μίας και των εργα­ζο­μέ­νων. Ξεκινώ από το τελευ­ταίο.

Μόλις χθες απο­φα­σί­στηκε στο Eurogroup ότι για εφέτος δεν υφί­στα­ται ο στόχος του πλε­ο­νά­σμα­τος για το 3,5%. Όλες οι δαπάνες για την υγειο­νο­μική αλλά και την μετα­να­στευ­τική κρίση δεν θα υπο­λο­γί­ζο­νται στον προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό του 2020. Όπως και οι έκτα­κτες δαπάνες του κοι­νω­νι­κού προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού για τους άνερ­γους, τους οικο­νο­μικά αδύ­να­μους και τις προ­νοια­κές δομές.

Θα μπο­ρούμε, επίσης, να δια­θέ­σουμε αμέσως και χωρίς πρό­σθετη γρα­φειο­κρα­τία πόρους του ΕΣΠΑ για την αγορά και την εργασία.

Πρα­κτικά, και σε πρώτη φάση, η κυβέρ­νηση θα δια­θέ­σει 2 δισε­κα­τομ­μύ­ρια ευρώ για να βοη­θή­σει παρα­γω­γι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες με προ­βλή­ματα λόγω μείωσης του τζίρου.

Ενώ το κράτος, και όχι η επι­χεί­ρηση, ανα­λαμ­βά­νει να κατα­βά­λει μέρος του μισθού των εργα­ζο­μέ­νων στους κλάδους που πλήτ­το­νται.

Επι­πλέον, όλες οι φορο­λο­γι­κές και ασφα­λι­στι­κές υπο­χρε­ώ­σεις ανα­στέλ­λο­νται, ενώ νομο­θε­τούμε έκτακτα μέτρα που δίνουν τη μέγιστη δυνατή ευε­λι­ξία, ώστε να δια­σω­θούν θέσεις εργα­σίας.

Και συντο­νι­ζό­μα­στε με την Τράπεζα της Ελλάδος και την Ευρω­παϊκή Κεντρική Τράπεζα ώστε να απο­τρα­πεί μία νέα γενιά κόκ­κι­νων δανείων: Το κράτος θα καλύ­πτει το κόστος των επι­το­κίων δανει­σμού και με τη σειρά τους οι τρά­πε­ζες θα ανα­στέλ­λουν έως τον Σεπτέμ­βριο τις πλη­ρω­μές χρε­ο­λυ­σίων για τις συνε­πείς επι­χει­ρή­σεις.

Θέλουμε να σώσουμε θέσεις εργα­σίας. Και κάνω έκκληση στις επι­χει­ρή­σεις να μην προ­χω­ρή­σουν σε απο­λύ­σεις. Γιατί θα υπάρ­ξουν μέτρα που θα τονώ­σουν τη ρευ­στό­τητα και θα τους επι­τρέ­ψουν να αντέ­ξουν μέσα σε αυτή την περι­πέ­τεια.

Σε λίγο θα συμ­με­τά­σχω στην τηλε­διά­σκεψη Κορυφής της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης, με στόχο να διευ­ρύνω τα περι­θώ­ρια δράσης της κυβέρ­νη­σης. Αλλά και να μετα­φέρω το μήνυμα ότι αυτή την κρίση πρέπει να την περά­σουμε ενω­μέ­νοι και με το κόστος μοι­ρα­σμένο δίκαια στην κοι­νω­νία. Στον δημόσιο και στον ιδιω­τικό τομέα. Αλλά και με την έμπρα­κτη στήριξη της ίδιας της Ευρώπης.

Κάτω από αυτήν τη σημαία θα πολε­μή­σουμε. Και αυτήν υπη­ρε­τούν τα νέα δρα­στικά μέτρα μας, τα οποία θα εξει­δι­κευ­θούν αύριο από τους Υπουρ­γούς Οικο­νο­μι­κών, Ανά­πτυ­ξης και Εργα­σίας.

Στο μέτωπο της Υγείας, κατευ­θύ­νο­νται στις θέσεις τους οι 2.000 νοση­λευ­τές που προ­σλαμ­βά­νο­νται άμεσα. Από σήμερα, το ΝΙΜΤΣ μετα­τρέ­πε­ται σε Κέντρο Νοση­λείας Περι­στα­τι­κών Κορο­νοϊού. Για τον ίδιο σκοπό επι­τάσ­σε­ται το νεό­δμητο ιδιω­τικό θερα­πευ­τή­ριο Attica στο Θριάσιο. Συνο­λικά προ­σφέ­ρο­νται στο Σύστημα Υγείας 1.900 νέες κλίνες.

Εύχομαι να μην τις χρεια­σθούμε όλες… Αλλά αυτό, όπως σας είπα, εξαρ­τά­ται από όλους μας.

Είμαστε στην αρχή της μάχης, που θα είναι δύσκολη, ειδικά στο επόμενο δίμηνο! Τον συντο­νι­σμό της μάχης έχει πλέον η Γραμ­μα­τεία Πολι­τι­κής Προ­στα­σίας, γύρω από την οποία στοι­χί­ζο­νται όλες οι δημό­σιες υπη­ρε­σίες.

Γι’ αυτό και ο Γραμ­μα­τέας Νίκος Χαρ­δα­λιάς ανα­βαθ­μί­στηκε ήδη σε Υφυ­πουργό, με ειδική αρμο­διό­τητα την αντι­με­τώ­πιση της παν­δη­μίας. Και, κάθε από­γευμα στις 18:00, μαζί με τον λοι­μω­ξιο­λόγο κ. Σωτήρη Τσιόδρα, θα ενη­με­ρώ­νει υπεύ­θυνα τους πολίτες.

Τίποτε όμως δεν μπορεί να γίνει χωρίς την αφο­σί­ωση του προ­σω­πι­κού μας.

Οι μαχητές των νοσο­κο­μείων μας αξίζουν κάθε βοήθεια. Είναι οι ήρωες με τις λευκές και πρά­σι­νες μπλού­ζες. Όπως και τα στελέχη της Πολι­τι­κής Προ­στα­σίας και οι ένστο­λοί μας που νύχτα και μέρα προ­σφέ­ρουν τον εαυτό τους για το κοινό καλό. Τους ευχα­ρι­στώ, σας ευχα­ρι­στώ, εκ μέρους όλων των Ελλήνων.

Δεν σας αρκεί μόνο ένα χει­ρο­κρό­τημα και ένας δημό­σιος έπαινος αλλά και κάτι παρα­πάνω. Και θα μερι­μνήσω προ­σω­πικά για αυτό.

Το μεγα­λύ­τερο όπλο κατά του κορω­νοϊού παρα­μέ­νει, πάντως, η καθη­με­ρινή μας στάση. Και, καθώς ο ιός μετα­δί­δε­ται με την επι­κοι­νω­νία, αυτήν ακριβώς οφεί­λουμε να προ­σαρ­μό­σουμε.

Μας το λένε, άλλωστε, και οι γιατροί: «Εμείς μένουμε όρθιοι στα νοσο­κο­μεία για εσάς. Και εσείς πρέπει να μείνετε στο σπίτι για εμάς».

Και μας συμ­βου­λεύ­ουν: Μην φέρεστε ως υγιείς που δεν βγαί­νουν για να μην νοσή­σουν. Αλλά σκε­φτείτε δια­φο­ρε­τικά: Σαν να έχετε ήδη τον ιό και δεν πρέπει να τον μετα­φέ­ρετε σε άλλους.

Οι συνα­θροί­σεις απο­τε­λούν τις μεγα­λύ­τε­ρες παγίδες. Γι’ αυτό και τις απα­γο­ρεύ­ουμε.

Μένουμε, λοιπόν, σπίτι. Αυτό που άλλοτε το είπαν cocooning και έγινε τάση και μόδα για τους νέους, σήμερα είναι ανάγκη και χρέος για όλους.

Ας μεί­νουμε μόνοι, αλλά όχι μονα­χι­κοί! Προ­στα­τευ­μέ­νοι, όχι πολιορ­κη­μέ­νοι! Και απο­μο­νω­μέ­νοι, αλλά όχι απο­ξε­νω­μέ­νοι.

Γιατί καλού­μα­στε να αλλά­ζουμε μόνο συνή­θειες, όχι τον πολι­τι­σμό μας. Να χτί­σουμε, δηλαδή, μια νέα κοι­νω­νι­κό­τητα βασι­σμένη στην υπευ­θυ­νό­τητα.

Πρώτο μας μέλημα παρα­μέ­νει να προ­φυ­λά­ξουμε τους ηλι­κιω­μέ­νους μας και τις ευπα­θείς ομάδες. Και αυτή η ευθύνη βαραί­νει όλους, ειδικά τους νεό­τε­ρους. Προ­σέξτε: Εσείς το πιο πιθανό είναι να νοσή­σετε ήπια ή και χωρίς καθόλου συμ­πτώ­ματα. Όμως, κυκλο­φο­ρώ­ντας άσκοπα κυκλο­φο­ρείτε και τον ιό.

Απει­λείτε, έτσι, τους γονείς και τους παπ­πού­δες σας. Αλλά κιν­δυ­νεύ­ετε και οι ίδιοι. Γιατί αυξά­νο­ντας τους ασθε­νείς πλημ­μυ­ρί­ζουν τα νοσο­κο­μεία.

Και αυτό σημαί­νει ότι αν αύριο έχετε ένα ατύχημα, πέσετε με τη μηχανή σας, δεν θα υπάρχει Εντα­τική να σας περι­θάλ­ψει. Συνεπώς, η ανε­με­λιά δεν είναι ψευδο-αντίσταση, δεν είναι «μαγκιά» ή εξυ­πνάδα. Είναι απλά ανευ­θυ­νό­τητα.

Συμπα­τριώ­τες μου παντού στην Ελλάδα,

Στο επόμενο δίμηνο ο κίν­δυ­νος θα γιγα­ντώ­νε­ται. Γι’ αυτό και θα ακο­λου­θή­σουν νέοι περιο­ρι­σμοί. Και θα πρέπει όλοι να δεί­ξουμε πει­θαρ­χία.

Όσοι φέρο­νται αντι­κοι­νω­νικά θα τιμω­ρού­νται παρα­δειγ­μα­τικά. Γιατί θα έχουν εγκλη­μα­τή­σει διπλά: Κατά του νόμου και κατά της ζωής. Το ίδιο ισχύει και για όσους δια­σπεί­ρουν τον ιό της παρα­πλη­ρο­φό­ρη­σης με ανυ­πό­στα­τες φήμες. Γιατί ο πανικός είναι το ίδιο επι­κίν­δυ­νος με τη νόσο.

Και όταν κάποιοι χάνουν πρώτοι την ευθύνη και την ανθρω­πιά τους, δεν μπορούν μετά να ανα­ρω­τιού­νται «πού είναι το κράτος». Ο πρώτος και μόνος λόγος ανήκει τώρα στους για­τρούς και στην Πολι­τεία.

Στον κόσμο, σήμερα, δια­μορ­φώ­νο­νται δύο πολι­τι­κές αλλά και ηθικές αντι­λή­ψεις για την αντι­με­τώ­πιση της παν­δη­μίας:

Η πρώτη βλέπει την υγειο­νο­μική απειλή υπό το πρίσμα της οικο­νο­μίας, η οποία θα πρέπει να στη­ρι­χθεί όσα θύματα και αν υπάρ­ξουν στο μεσο­διά­στημα. Είναι η επιλογή των κρατών που αρνού­νται τα δυνα­μικά μέτρα, παρόλο που κάποια δεί­χνουν τώρα να το ξανα­σκέ­φτο­νται. Δεν παύουν, όμως, να αντι­με­τω­πί­ζουν τους ανθρώ­πους ως αριθ­μούς, που θα επι­βιώ­σουν με τον χρόνο και την λεγό­μενη «ανοσία της αγέλης».

Η δεύτερη αντί­ληψη θέτει ως προ­τε­ραιό­τητα την υγεία των κοι­νω­νιών, ανε­ξάρ­τητα από το κόστος που θα απαι­τη­θεί. Ανα­γνω­ρί­ζει ότι η επόμενη ημέρα θα είναι δύσκολη, ίσως και εφιαλ­τική.

Όλοι, άλλωστε, μιλούν για «συν­θή­κες πολέμου». Συνεπώς και η οικο­νο­μία οφείλει να είναι «οικο­νο­μία πολέμου». Αυτό που βιώ­νουμε δεν είναι «15 μέρες χαλαρών δια­κο­πών» που μόλις τελειώ­σουν θα επι­στρέ­ψουμε όλοι στο πριν, σαν να μην συνέβη τίποτα.

Η θέση, λοιπόν, αυτή συνε­πά­γε­ται πολλά και δρα­στικά μέτρα. Υπο­λο­γί­ζει στην πει­θαρ­χία των πολιτών ώστε να περιο­ρι­στεί η παν­δη­μία, που θα έχει θύματα.

Όμως, όσα ερείπια και αν υπάρ­ξουν, θέλει τους περισ­σό­τε­ρους ανθρώ­πους υγιείς για να τα ξανα­χτί­σουν.

Και αυτή ακριβώς είναι η δική μου επιλογή.

Συνεπώς, πρώτη μου φρο­ντίδα είναι ο άνθρω­πος. Κάθε Ελλη­νίδα, κάθε Έλληνας, κάθε Ελλη­νό­πουλο ξεχω­ρι­στά. Για τη ζωή και την υγεία τους θα αναλάβω κάθε κόστος!

Συμπο­λί­τες μου,

Η κυβέρ­νηση μένει όρθια στο καθήκον της. Όμως πιστέψτε με, η νίκη θα έλθει μόνον αν όλοι -ο καθένας ξεχωριστά- φανούμε πει­θαρ­χη­μέ­νοι στρα­τιώ­τες σε αυτόν τον «πόλεμο της ζωής». Γιατί ο εχθρός είναι αόρατος και ύπουλος. Μείνετε, λοιπόν, ασφα­λείς, μείνετε σπίτι!

Η επι­στήμη δου­λεύει σκληρά και τελικά θα ανα­κα­λύ­ψει το αντί­δοτο στην παν­δη­μία. Από αυτήν δεν θα βγούμε αλώ­βη­τοι. Όμως πρέπει να βγούμε ισχυ­ρό­τε­ροι. Με απώ­λειες, ναι, στην οικο­νο­μία μας. Αλλά, με δύναμη να ξανα­φτιά­ξουμε ό,τι χάθηκε.

Και με αξίες μιας νέας κοι­νω­νι­κής ταυ­τό­τη­τας. Που γεν­νή­θη­καν από έκτα­κτες συν­θή­κες, αλλά που θα μετα­τρα­πούν γρήγορα σε κινη­τή­ριους μοχλούς της επό­με­νης μέρας.

Πάνω από όλα, όμως, αυτή η περι­πέ­τεια μάς καλεί να ανα­δεί­ξουμε την ατομική μας ευθύνη. Τη γεν­ναιό­τητα και το συλ­λο­γικό μας σθένος.

Αλλά και το φιλό­τιμό μας, το οποίο συχνά επι­κα­λού­μα­στε, αλλά τώρα ήλθε καιρός να το κάνουμε χει­ρο­πια­στή καθη­με­ρι­νό­τητα.

Με αυτά τα εφόδια -ενωμένοι και συσπειρωμένοι- θα τα κατα­φέ­ρουμε. Οι Έλληνες θα βγούμε και πάλι νικητές!»