ΟΗΕ: Χωρίς νομική βάση η αναστολή των αιτήσεων ασύλου στην Ελλάδα

Η ανα­στο­λή για ένα μήνα της υπο­βο­λής αι­τή­σε­ων ασύ­λου ήταν μία από τις απο­φά­σεις που πάρ­θη­καν στη χθε­σι­νή συ­νε­δρί­α­ση του ΚΥΣΕΑ. Ωστό­σο η Ύπατη Αρ­μο­στεία του ΟΗΕ για τους πρό­σφυ­γες, σε ανα­κοί­νω­σή της, επι­ση­μαί­νει ότι δεν υπάρ­χει νο­μι­κή βάση για αυτή την ενέρ­γεια. «Ούτε η Συν­θή­κη του 1951 για τους πρό­σφυ­γες, ούτε το προ­σφυ­γι­κό δί­καιο της ΕΕ πα­ρέ­χει οποια­δή­πο­τε νο­μι­κή βάση για την ανα­στο­λή της υπο­δο­χής αι­τή­σε­ων ασύ­λου», το­νί­ζε­ται σχε­τι­κά.

Σχε­τι­κά με το άρθρο 78.3 της Συν­θή­κης της ΕΕ, που επι­κα­λέ­στη­κε η κυ­βέρ­νη­ση, η Ύπατη Αρ­μο­στεία του ΟΗΕ ανα­φέ­ρει ότι: «Αυτό επι­τρέ­πει τη υιο­θέ­τη­ση προ­σω­ρι­νών μέ­τρων από το Συμ­βού­λιο, με πρό­τα­ση από την Κο­μι­σιόν και σε δια­βού­λευ­ση με το Ευ­ρω­παϊ­κό Κοι­νο­βού­λιο, στην πε­ρί­πτω­ση που μία ή πε­ρισ­σό­τε­ρες χώρες- μέλη αντι­με­τω­πί­ζουν κα­τά­στα­ση έκτα­κτης ανά­γκης από την ξαφ­νι­κή εισ­ροή πο­λι­τών τρί­της χώρας, ενώ δεν μπο­ρεί να ανα­στεί­λει το διε­θνώς ανα­γνω­ρι­σμέ­νο δι­καί­ω­μα της αί­τη­σης ασύ­λου και την αρχή της μη επα­να­προ­ώ­θη­σης που επί­σης το­νί­ζε­ται στο δί­καιο της ΕΕ. Τα άτομα που ει­σέρ­χο­νται ακα­νό­νι­στα στο έδα­φος μιας χώρας επί­σης δεν πρέ­πει να τι­μω­ρού­νται, αν εμ­φα­νί­ζο­νται στις αρχές χωρίς κα­θυ­στέ­ρη­ση για να ζη­τή­σουν άσυλο».

ην ίδια ώρα η Ύπατη Αρ­μο­στεία του ΟΗΕ για τους πρό­σφυ­γες κάνει έκ­κλη­ση για ηρε­μία και απο­κλι­μά­κω­ση της έντα­σης στα σύ­νο­ρα της Ελ­λά­δας με την Τουρ­κία. «Σε τέ­τοιες κα­τα­στά­σεις είναι ση­μα­ντι­κό οι αρχές να απο­φεύ­γουν όποια μέτρα μπο­ρεί να εντεί­νουν την τα­λαι­πω­ρία ευά­λω­των αν­θρώ­πων. Όλες οι χώρες έχουν δι­καί­ω­μα να ελέγ­χουν τα σύ­νο­ρά τους και να δια­χει­ρί­ζο­νται τις άτα­κτες με­τα­κι­νή­σεις, αλλά την ίδια ώρα πρέ­πει να απο­φεύ­γουν τη χρήση υπερ­βο­λι­κής ή δυ­σα­νά­λο­γης ισχύ­ος και να δια­τη­ρούν τα συ­στή­μα­τα για τη δια­χεί­ρι­ση των αι­τη­μά­των ασύ­λου με ομαλό τρόπο», υπο­γραμ­μί­ζει.

Ακόμη επι­ση­μαί­νει την ανά­γκη για ευ­ρω­παϊ­κούς πό­ρους και αλ­λη­λεγ­γύη, προ­κει­μέ­νου να ενι­σχυ­θεί η αντί­δρα­ση της Ελ­λά­δας σε αυτή την κα­τά­στα­ση. Την ίδια ώρα, ση­μειώ­νει, πρέ­πει να δια­τη­ρη­θεί και να ενι­σχυ­θεί η διε­θνής στή­ρι­ξη προς την Τουρ­κία, που ήδη φι­λο­ξε­νεί εκα­τομ­μύ­ρια πρό­σφυ­γες, και προς άλλες χώρες που συ­νο­ρεύ­ουν με τη Συρία.   «Την ώρα που η κα­τά­στα­ση στα σύ­νο­ρα της Ελ­λά­δας και της Τουρ­κί­ας και η με­τα­κί­νη­ση πολ­λών χι­λιά­δων αν­θρώ­πων είναι ανη­συ­χη­τι­κή, η αν­θρω­πι­στι­κή κρίση που εξε­λίσ­σε­ται στη βο­ρειο­δυ­τι­κή Συρία και οι τε­ρά­στιες αν­θρω­πι­στι­κές ανά­γκες στην Ιντλίμπ για πε­ρί­που 950.000 εκτο­πι­σμέ­νους αν­θρώ­πους εξα­κο­λου­θούν να απαι­τούν επεί­γου­σα δράση», κα­τα­λή­γει η Ύπατη Αρ­μο­στεία του ΟΗΕ για τους πρό­σφυ­γες,

ΠΗΓΗ ethnos.gr