Απορρίφθηκε η αίτηση αναστολής της ποινής ισόβιας κάθειρξης του πρώην διευθυντή της ΑΤΕ Καρπάθου

Με απόφαση που εξέδωσε το Πεντα­με­λές Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου απορ­ρί­φθηκε η αίτηση του πρώην διευ­θυ­ντή της Αγρο­τι­κής Τρά­πε­ζας Καρ­πά­θου Α. Τ. του Λ. για την ανα­στολή της ποινής ισόβιας κάθειρ­ξης και 8 ετών, που του επέβαλε το Τρι­με­λές Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου επί κακουρ­γη­μά­των.

Ο κατη­γο­ρού­με­νος έχει κριθεί ένοχος υπε­ξαί­ρε­σης αντι­κει­μέ­νου ιδιαι­τέ­ρως μεγάλης αξίας από δια­χει­ρι­στή ξένης περιου­σίας εις βάρος του δημο­σίου, ποσού που υπερ­βαί­νει τα 146.735,14 ευρώ κατ’ εξα­κο­λού­θηση και νομι­μο­ποί­η­σης εσόδων από παρά­νομη δρα­στη­ριό­τητα.

Η πρώτη αίτηση ανα­στο­λής της ποινής του εξε­τά­στηκε την 23η Σεπτεμ­βρίου 2019 και απορ­ρί­φθηκε, ενώ στην νέα αίτησή του, ο κατη­γο­ρού­με­νος υπο­στή­ριξε ότι το δικα­στή­ριο δεν του έδωσε την δυνα­τό­τητα να υπο­στη­ρί­ξει τους ισχυ­ρι­σμούς του.

Θυμί­ζουμε ότι ποινή κάθειρ­ξης 7 ετών με ανα­σταλ­τικό ως προς την έφεση απο­τέ­λε­σμα υπό τον περιο­ρι­στικό όρο της απα­γό­ρευ­σης εξόδου από τη χώρα έχει επι­βλη­θεί στον πρώην συνέ­ταιρό του Γ. Μ. του Γ., που κρίθηκε ένοχος νομι­μο­ποί­η­σης εσόδων από παρά­νομη δρα­στη­ριό­τητα και αθώος άμεσης συνέρ­γειας στην υπε­ξαί­ρεση που απο­δί­δε­ται στον πρώτο.

Το δικα­στή­ριο είχε κρίνει εξάλλου αθώους, ελλεί­ψει δόλου, τους Ε. Γ. του Γ., Β. -Μ. Γ. του Ε., Λ. Γ. του Ε., Μ. Π. του Ι., Ν. Χ. του Γ., M. Χ. του Γ., Μ. Γ. του Γ. και K. Γ. του Κ. που κατη­γο­ρή­θη­καν για παρά­βαση του νόμου για την πρόληψη και κατα­στολή της νομι­μο­ποί­η­σης παρά­νο­μων εσόδων με τις επι­βα­ρυ­ντι­κές μάλιστα δια­τά­ξεις του νόμου 1608/50 περί κατα­χρα­στών δημο­σίου χρή­μα­τος καθώς η τράπεζα είχε δημόσιο χαρα­κτήρα.

Όπως απε­κά­λυψε η “δημο­κρα­τική”, ο πρώην διευ­θυ­ντής της τρά­πε­ζας έχοντας απο­κτή­σει την πλήρη εμπι­στο­σύνη των πελατών της φέρεται να έπεισε 59 εξ’ αυτών να τοπο­θε­τή­σουν τα χρήματά τους σε πράξεις Repos, ήτοι σε διάθεση τίτλων του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου με συμ­φω­νία επα­να­φο­ράς, προ­κει­μέ­νου να επι­τύ­χουν υψη­λό­τερα επι­τό­κια έναντι της τοπο­θέ­τη­σής τους σε κατα­θέ­σεις ταμιευ­τη­ρίου ή προ­θε­σμίας.

Σύμφωνα με τα στοι­χεία, που έχουν προ­κύ­ψει, υπε­ξαί­ρεσε το ποσό των 5.775.080 ευρώ με τη χρήση πλαστών απο­δει­κτι­κών πράξεων Repos, ενώ υπάρ­χουν ενδεί­ξεις για διε­νέρ­γεια αντι­κα­νο­νι­κών πράξεων και στον τομέα των χορη­γη­τι­κών προ­ϊ­ό­ντων αλλά και ενδεί­ξεις για τη διε­νέρ­γεια αντι­κα­νο­νι­κών πράξεων και επί ασφα­λι­στι­κών εργα­σιών της Αγρο­τι­κής Ασφα­λι­στι­κής μετά από δια­μαρ­τυ­ρία πελάτη.

Πολλά από τα χρήματα που υπε­ξαί­ρεσε φέρο­νται να δια­τέ­θη­καν στην ξενο­δο­χειακή εται­ρεία “ΦΩKIAΣ AE” στην οποία ήταν μέτοχος αλλά και στην “AΓPOTOKTHNOTPOΦIKH AE”.

Θυμί­ζουμε ότι ο συναί­τε­ρός του, απο­λο­γού­με­νος, επέρ­ριψε τις ευθύνες για το σκάν­δαλο απο­κλει­στικά στον πρώην διευ­θυ­ντή, επι­ση­μαί­νο­ντας ότι είχε ανα­λά­βει εν λευκώ την οικο­νο­μική δια­χεί­ριση της ξενο­δο­χεια­κής εται­ρείας στην οποία ήταν συνέ­ται­ροι αλλά και της αγρο­το­κτη­νο­τρο­φι­κής εται­ρείας.

Τόνισε εξάλλου ότι το μόνο επι­βα­ρυ­ντικό εις βάρος του στοι­χείο είναι η κατά­θεση του συνε­ταί­ρου του, που κατη­γο­ρεί­ται και που έχει ήδη ομο­λο­γή­σει την τέλεση της κακουρ­γη­μα­τι­κής πράξης, που του απο­δί­δε­ται, τονί­ζο­ντας ότι παρότι γνώριζε για τις κατα­θέ­σεις δεν μπο­ρούσε να γνω­ρί­ζει την προ­έ­λευσή τους.

Σύμφωνα με το κατη­γο­ρη­τή­ριο σε βάρος του πρω­τα­γω­νι­στή του σκαν­δά­λου, με πρόθεση απέ­σπασε τμη­μα­τικά από το ταμείο της τρά­πε­ζας χρη­μα­τικά ποσά από 59 πελάτες και συνέ­τασσε τα σχετικά έντυπα σύμ­βα­σης εξώ­νη­σης δικαιω­μά­των επί τίτλων του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου, που υπο­γρά­φο­νταν από τους αντί­στοι­χους πελάτες και τον ίδιο ως διευ­θυ­ντή, παρέ­χο­ντας στην όλη πράξη στοι­χεία εγκυ­ρό­τη­τας και νομι­μο­φά­νειας.

Τις συμ­βά­σεις ουδέ­ποτε κατα­χώ­ρησε στα μηχα­νο­γρα­φικά συστή­ματα και στα λογι­στικά βιβλία της τρά­πε­ζας. Τα ποσά των repos ύψους 5.775.080 ευρώ, ουδέ­ποτε κατα­χώ­ρησε μηχα­νο­γρα­φικά στα συστή­ματα και στα λογι­στικά βιβλία της τρά­πε­ζας με συνέ­πεια οι πράξεις να είναι καθ’ ολο­κλη­ρία ανυ­πό­στα­τες αλλά τα παρα­κρά­τησε με σκοπό την παρά­νομη ιδιο­ποί­ηση χρη­σι­μο­ποιώ­ντας τα για προ­σω­πι­κές του ανάγκες, στο πρόσωπο του δε συντρέ­χουν ιδια­ζό­ντως επι­βα­ρυ­ντι­κές περι­στά­σεις, καθώς εξα­κο­λού­θησε επί μακρό χρόνο την εκτέ­λεση του εγκλή­μα­τος και το αντι­κεί­μενο του είναι ιδιαί­τερα μεγάλης αξίας.

Επι­πλέον, κατη­γο­ρεί­ται ότι μετέ­τρεψε ή μετα­βί­βασε περιου­σία εν γνώσει του γεγο­νό­τος ότι προ­έρ­χε­ται από εγκλη­μα­τική δρα­στη­ριό­τητα με σκοπό την από­κρυψη ή την συγκά­λυψη της παρά­νο­μης προ­έ­λευ­σής της, προ­κει­μέ­νου να απο­φύ­γει τις έννομες συνέ­πειες των πράξεών του.