A. Kαμπουράκης: «Το 2020 μπορούμε να το κάνουμε χρονιά-ορόσημο για τον τόπο μας»

«Ο αγώ­νας μας είναι μα­ρα­θώ­νιος και μά­λι­στα ανη­φο­ρι­κός. Γιατί είναι πολλά τα “χι­λιό­με­τρα” που πρέ­πει να κα­λύ­ψου­με, λόγω της πα­ρα­τε­τα­μέ­νης αδρά­νειας χρό­νων και κακών απο­φά­σε­ων, που πάρ­θη­καν στο πόδι και τα απο­τε­λέ­σμα­τά τους τα βρί­σκου­με σή­με­ρα μπρο­στά μας».

Αυτά δη­λώ­νει, ει­σα­γω­γι­κά σή­με­ρα, σε συ­νέ­ντευ­ξή του προς την «δ», ο δή­μαρ­χος Ρόδου κ. Αντώ­νης Κα­μπου­ρά­κης και προ­σθέ­τει: «Οι επο­χές των αυ­το­σχε­δια­σμών και των μι­κρο­κομ­μα­τι­κών υπο­λο­γι­σμών, μας κό­στι­σαν πολύ ακρι­βά. Γι’ αυτό και δεν αφή­νου­με τί­πο­τα στην τύχη. Σχε­διά­ζου­με έγκαι­ρα και ερ­γα­ζό­μα­στε υπεύ­θυ­να, καθώς το ζη­τού­με­νο δεν είναι οι εντυ­πώ­σεις, αλλά η ουσία. Μέρα με τη μέρα κερ­δί­ζου­με το μέλ­λον μιας Ρόδου με κύρος, αίγλη, λάμψη, πο­λι­τι­σμό, ποιό­τη­τα και ασφά­λεια για όλους».

Ανα­λυ­τι­κά η συ­νέ­ντευ­ξη του δη­μάρ­χου Ρόδου κ. Αντώ­νη Κα­μπου­ρά­κη:

• Συ­μπλη­ρώ­νο­ντας τέσ­σε­ρις μήνες στο τι­μό­νι του Δήμου Ρόδου, έχετε ολο­κλη­ρώ­σει μια βα­σι­κή απο­τύ­πω­ση της κα­τά­στα­σης, που κα­λεί­στε να δια­χει­ρι­στεί­τε;

Είναι αλή­θεια ότι ως νέα Δη­μο­τι­κή Αρχή ξε­κι­νά­με τη θη­τεία μας με πολλά προ­βλή­μα­τα και σε πάρα πολλά μέ­τω­πα.

Εκ­κρε­μό­τη­τες χρό­νων, πρό­χει­ρες λύ­σεις, ανοι­χτά ζη­τή­μα­τα κρυμ­μέ­να κάτω από το “χαλί”. Σο­βα­ρά οι­κο­νο­μι­κά προ­βλή­μα­τα επί­σης, όπως δεί­χνει ο ανα­λυ­τι­κός δια­χει­ρι­στι­κός έλεγ­χος της οι­κο­νο­μι­κής κα­τά­στα­σης του Δήμου. Ο αγώ­νας μας λοι­πόν είναι μα­ρα­θώ­νιος και μά­λι­στα ανη­φο­ρι­κός. Γιατί είναι πολλά τα “χι­λιό­με­τρα” που πρέ­πει να κα­λύ­ψου­με, λόγω της πα­ρα­τε­τα­μέ­νης αδρά­νειας χρό­νων και κακών απο­φά­σε­ων, που πάρ­θη­καν στο πόδι και τα απο­τε­λέ­σμα­τά τους τα βρί­σκου­με σή­με­ρα, μπρο­στά μας.

• Αυτό ση­μαί­νει πως ανα­θε­ω­ρεί­τε και κά­ποιες από τις προ­ε­κλο­γι­κές δε­σμεύ­σεις σας;

Όχι, κάθε άλλο. Έχου­με βάλει ψηλά τον πήχη και εκεί πα­ρα­μέ­νει. Ωστό­σο, εί­μα­στε ανα­γκα­σμέ­νοι να ξε­κι­νή­σου­με από όσο χα­μη­λά τον βρή­κα­με και να εντεί­νου­με τις προ­σπά­θειές μας, ώστε να φτά­σου­με εκεί που πραγ­μα­τι­κά μπο­ρού­με κι αξί­ζου­με.

Καμία ανα­θε­ώ­ρη­ση λοι­πόν. Καμία έκ­πτω­ση στους στό­χους μας. Εμείς δεν παί­ζου­με με την αξιο­πι­στία μας και με την εμπι­στο­σύ­νη των πο­λι­τών.

Το πρό­γραμ­μά μας τι­μή­θη­κε από τους Ρο­δί­τες και θα κά­νου­με τα πάντα, και το εννοώ πλή­ρως αυτό, για να εφαρ­μο­στεί στο ακέ­ραιο, μέχρι το τέλος της θη­τεί­ας μας. Ασφα­λώς δεν έχου­με κα­νέ­να μα­γι­κό ραβδί, ούτε υπάρ­χει κα­νέ­να κου­μπί, που μπο­ρού­με να πα­τή­σου­με, ώστε να αλ­λά­ξου­με μέσα σε μια νύχτα την πραγ­μα­τι­κό­τη­τα που κλη­ρο­νο­μή­σα­με.

Έχου­με όμως σχέ­διο και ξε­κά­θα­ρη βού­λη­ση. Έχου­με μια ισχυ­ρή ομάδα διοί­κη­σης, με όρεξη για δου­λειά και προ­σφο­ρά. Έχου­με ένα εξαί­ρε­το αν­θρώ­πι­νο δυ­να­μι­κό στο Δήμο μας και αξιο­ποιώ­ντας το σωστά, ανα­βαθ­μί­ζου­με τις υπη­ρε­σί­ες μας, προς όφε­λος του πο­λί­τη. Πάνω απ’ όλα, έχου­με δίπλα μας την το­πι­κή κοι­νω­νία του νη­σιού, που έχει βα­ρε­θεί να ακού­ει δι­καιο­λο­γί­ες και γιατί δεν έγινε αυτό, που έπρε­πε να γίνει.

Εμείς, πή­ρα­με εντο­λή από το ρο­δια­κό λαό ν’ αλ­λά­ξου­με τα πράγ­μα­τα, να διορ­θώ­σου­με τα κακώς κεί­με­να, να υπερ­βού­με χρό­νιες αδυ­να­μί­ες κι αγκυ­λώ­σεις. Αυτό κά­νου­με και αυτό θα συ­νε­χί­σου­με να κά­νου­με. Ξε­κι­νά­με λοι­πόν σωστά.

Οι επο­χές των αυ­το­σχε­δια­σμών και των μι­κρο­κομ­μα­τι­κών υπο­λο­γι­σμών, μας κό­στι­σαν πολύ ακρι­βά. Γι αυτό και δεν αφή­νου­με τί­πο­τα στην τύχη. Σχε­διά­ζου­με έγκαι­ρα και ερ­γα­ζό­μα­στε υπεύ­θυ­να, καθώς το ζη­τού­με­νο δεν είναι οι εντυ­πώ­σεις, αλλά η ουσία.

Μέρα με τη μέρα, κερ­δί­ζου­με το μέλ­λον μιας Ρόδου με κύρος, αίγλη, λάμψη, πο­λι­τι­σμό, ποιό­τη­τα και ασφά­λεια, για όλους.

• Σε ποιες κα­τευ­θύν­σεις δώ­σα­τε έμ­φα­ση αυ­τούς τους πρώ­τους μήνες;

Δί­νου­με ένα δια­φο­ρε­τι­κό στίγ­μα πο­λι­τι­κής. Αλ­λά­ζου­με την ψυ­χο­λο­γία. Θέ­λου­με μια Ρόδο πιο φω­τει­νή, πιο λα­μπε­ρή, πιο αι­σιό­δο­ξη. Αυτό αντι­κα­το­πτρί­στη­κε στον στο­λι­σμό και τις εορ­τα­στι­κές εκ­δη­λώ­σεις μας, για αυτές τις Άγιες Μέρες. Ακούω τους Ρο­δί­τες να δη­λώ­νουν ξανά πε­ρή­φα­νοι για τον τόπο τους και να κα­μα­ρώ­νουν γι αυτόν. Και είναι μόνον η αρχή. Όλοι μαζί μπο­ρού­με πε­ρισ­σό­τε­ρα, μπο­ρού­με κα­λύ­τε­ρα.

Η επα­γρύ­πνη­ση είναι επί­σης κε­ντρι­κό χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό της πο­λι­τι­κής μας. Για πα­ρά­δειγ­μα, πρώτο μέ­λη­μά μας, όπως εί­δα­τε, ήταν η ασφά­λεια των σχο­λι­κών κτι­ρί­ων. Δεν μπο­ρού­με να μι­λά­με για με­γά­λα έργα και την ίδια στιγ­μή τα παι­διά μας να κιν­δυ­νεύ­ουν. Φρο­ντί­σα­με επί­σης να υπάρ­χει διαρ­κής ετοι­μό­τη­τα, για τη δια­χεί­ρι­ση ακραί­ων φαι­νο­μέ­νων, όπως πρό­σφα­τα με τις πλημ­μύ­ρες και την κα­τάρ­ρευ­ση της γέ­φυ­ρας, που προ­βλέ­ψα­με και απο­φύ­γα­με τα χει­ρό­τε­ρα. Τρίτο χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό είναι ο ανοι­χτός και προ­σβά­σι­μος Δήμος. Αφου­γκρα­ζό­μα­στε τον Δη­μό­τη. Ακού­με με προ­σο­χή το πρό­βλη­μά του και το αί­τη­μά του, ώστε να δί­νου­με, όσο το δυ­να­τόν συ­ντο­μό­τε­ρα, τις εν­δε­δειγ­μέ­νες λύ­σεις.

Επι­πλέ­ον, κά­νου­με ου­σια­στι­κό διά­λο­γο με όλους τους φο­ρείς, γιατί όλοι μπο­ρούν και πρέ­πει να έχουν ρόλο και λόγο, στην ανα­γέν­νη­ση της Ρόδου μας. Επι­ζη­τού­με τη συ­νερ­γα­σία και εντός του Δη­μο­τι­κού Συμ­βου­λί­ου και έξω από αυτό. Τί­πο­τα αλη­θι­νά με­γά­λο δεν γί­νε­ται τυ­χαία, ούτε μπο­ρεί να γίνει από έναν. Η συ­νερ­γα­σία είναι το κλει­δί, που μπο­ρεί ν’ ανοί­ξει την πόρτα στο κα­λύ­τε­ρο μέλ­λον της Ρόδου. Χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό του στίγ­μα­τος που δώ­σα­με είναι, τέλος, η φι­λο­σο­φία του νοι­κο­κυ­ρέ­μα­τος των οι­κο­νο­μι­κών μας. Με συ­νέ­πεια, με δια­φά­νεια και ου­σια­στι­κές διεκ­δι­κή­σεις και πα­ρεμ­βά­σεις, προ­χω­ρού­με στη μεί­ω­ση κάθε σπα­τά­λης, στην ανα­ζή­τη­ση νέων εσό­δων, στη διεκ­δί­κη­ση και αξιο­ποί­η­ση εθνι­κών και ευ­ρω­παϊ­κών χρη­μα­το­δο­τι­κών προ­γραμ­μά­των, στην αξιο­ποί­η­ση της ακί­νη­της πε­ριου­σί­ας του Δήμου, στην κα­τάρ­τι­ση ενός σύγ­χρο­νου Επι­χει­ρη­σια­κού Πλά­νου, για τη λει­τουρ­γία του Δήμου.

• Ποιες είναι οι προ­τε­ραιό­τη­τες του Δήμου για την νέα χρο­νιά που ξε­κί­νη­σε;

Οι υπο­δο­μές είναι στην κο­ρυ­φή της ατζέ­ντας μας. Απο­τε­λε­σμα­τι­κή δια­χεί­ρι­ση των σκου­πι­διών, ηλε­κτρο­δό­τη­ση, δί­κτυα ύδρευ­σης, και δί­κτυα απο­χέ­τευ­σης. Για όλους τους κα­τοί­κους, και ασφα­λώς και για τους επι­σκέ­πτες μας. Διαρ­κής μέ­ρι­μνα, και πίεση, επί­σης για τις υπο­δο­μές με­τα­φο­ρών: Λι­μά­νια, μα­ρί­νες, αε­ρο­δρό­μιο. Ασφα­λές, και σύγ­χρο­νο οδικό δί­κτυο. Όχι του 1920, αλλά για το 2030 και το 2040. Οι υπο­δο­μές είναι ζω­τι­κής ση­μα­σί­ας για την το­πι­κή οι­κο­νο­μία, τις ανά­γκες της κοι­νω­νί­ας και για την ανα­βάθ­μι­ση, του Ρο­δια­κού του­ρι­στι­κού προ­ϊ­ό­ντος.

Στα­θε­ρή προ­τε­ραιό­τη­τά μας, από την πρώτη μέρα που ανα­λά­βα­με την ευ­θύ­νη της διοί­κη­σης του Δήμου, είναι η κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα. Και της πόλης και των χω­ριών μας. Όλο το νησί, θέ­λου­με να είναι κα­θα­ρό, νοι­κο­κυ­ρε­μέ­νο, φρο­ντι­σμέ­νο, ασφα­λές. Η κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα είναι “στί­βος μάχης”, αλλά με σωστή ορ­γά­νω­ση και δου­λειά όλα γί­νο­νται.

Υψηλή προ­τε­ραιό­τη­τα είναι επί­σης, μια σειρά εμ­βλη­μα­τι­κών έργων, για να ανα­δεί­ξου­με το πραγ­μα­τι­κό πρό­σω­πο της Ρόδου: Παλιά Πόλη, Νέα Αγορά, Ακρό­πο­λη της Ρόδου με το Αρ­χαίο Στά­διο, Μαν­δρά­κι, Μα­ρί­να Μαν­δρα­κί­ου και Λε­ω­φό­ρος Ελευ­θε­ρί­ας, Εθνι­κό Θέ­α­τρο, Λίν­δος, τα «Βή­μα­τα» του Κο­λοσ­σού και η ιστο­ρία του. Ένα με­γά­λο “τα­μπού” μέχρι σή­με­ρα, αλλά μπο­ρεί να έχει μια ξε­χω­ρι­στή και πο­λύ­τι­μη συ­νει­σφο­ρά, για την ταυ­τό­τη­τά μας, την πε­ρη­φά­νια μας και τον ποιο­τι­κό του­ρι­σμό, στον οποίο προ­σβλέ­που­με.

• Να επι­μεί­νω σε αυτό το τε­λευ­ταίο που εί­πα­τε. Μπο­ρεί η Ρόδος να κάνει τη δια­φο­ρά στον ποιο­τι­κό του­ρι­σμό;

Η Ρόδος έχει αστεί­ρευ­τες δυ­νά­μεις και πάντα πρω­το­πο­ρεί. Δη­μιουρ­γή­σα­με πρώ­τοι το “του­ρι­στι­κό θαύμα”, που βρήκε μι­μη­τές σε όλη την Ελ­λά­δα. Σή­με­ρα πρέ­πει να φέ­ρου­με σε πρώτο πλάνο την του­ρι­στι­κή βιω­σι­μό­τη­τα. Ένας προ­ο­ρι­σμός που δεν δια­σφα­λί­ζει την ποιό­τη­τα στους μό­νι­μους κα­τοί­κους του, είναι αυ­το­νό­η­το πως δεν μπο­ρεί να την προ­σφέ­ρει και στους επι­σκέ­πτες του. Από κει ξε­κι­νά­με, και γι’ αυτό οι προ­τε­ραιό­τη­τες που σας πε­ριέ­γρα­ψα έχουν ως στόχο να εξα­σφα­λί­σου­με τη βιω­σι­μό­τη­τα του τόπου μας και την ποιό­τη­τα στην κα­θη­με­ρι­νό­τη­τά του. Είναι “εκ των ων ουκ άνευ”, για να προ­σελ­κύ­σου­με ποιο­τι­κό­τε­ρο του­ρι­σμό, 365 ημέ­ρες το χρόνο.

Επι­πλέ­ον, η Ρόδος δεν είναι μόνον ένας πα­νέ­μορ­φος και φι­λό­ξε­νος τόπος: Έχει αρ­χαίο, έχει νε­ό­τε­ρο και έχει σύγ­χρο­νο πνεύ­μα. Έχει μο­να­δι­κή ιστο­ρία και λα­μπε­ρό πο­λι­τι­σμό, για τον οποίο οι Αρ­χαιο­λό­γοι πρώ­τοι λένε πως πα­ρα­μέ­νει εν πολ­λοίς άγνω­στος. Έχου­με λοι­πόν την υπο­χρέ­ω­ση να ανα­δεί­ξου­με τον πλού­το του πο­λι­τι­στι­κού απο­θέ­μα­τός μας και να τον εντά­ξου­με, μέσα στην κα­θη­με­ρι­νή λει­τουρ­γία της πόλης, και του νη­σιού μας. Να τον ζει ο Ρο­δί­της, αλλά και ο επι­σκέ­πτης μας. Όταν το 90%, του το­πι­κού ΑΕΠ προ­έρ­χε­ται από τον του­ρι­σμό, είναι στρα­τη­γι­κή προ­τε­ραιό­τη­τα, με σε­βα­σμό στην ιστο­ρία μας, και στο πε­ρι­βάλ­λον, να φέ­ρου­με σε πρώτο πλάνο και να «φω­τί­σου­με» σωστά τον Πο­λι­τι­σμό μας, από την αρ­χαιό­τη­τα μέχρι σή­με­ρα. Και αυτό ναι, μπο­ρεί να κάνει τη με­γά­λη δια­φο­ρά.

• Ποιο είναι το μή­νυ­μά σας προς τους Ρο­δί­τες για τη νέα χρο­νιά;

Το 2020 μπο­ρού­με να το κά­νου­με χρο­νιά-ορό­ση­μο για τον τόπο μας. Με τις απο­φά­σεις μας, τις δρά­σεις μας, τη συ­νερ­γα­σία όλων μας, να βά­λου­με τα γερά θε­μέ­λια της Ρόδου, του 21ου αιώνα. Η πρό­ο­δος ενός τόπου, δεν είναι «αυ­τό­μα­τος πι­λό­τος». Μα­κά­ρι να ήταν τόσο εύ­κο­λα τα πράγ­μα­τα και ο ου­ρα­νός να έβρε­χε επι­τυ­χί­ες. Δεν είναι όμως. Για να κερ­δί­σεις, πρέ­πει να αγω­νι­στείς. Πρέ­πει να έχεις στρα­τη­γι­κή, πρέ­πει να έχεις όπλα. Σο­βα­ρά όπλα. Πρέ­πει να έχεις συμ­μά­χους. Πρέ­πει να έχεις Δη­μο­τι­κή Αρχή, που να πο­νά­ει τον τόπο και να μο­χθεί, για να γίνει κα­λύ­τε­ρη η ζωή των συ­μπο­λι­τών μας. Αυτό κά­νου­με. Ξε­κι­νή­σα­με το τα­ξί­δι που οδη­γεί στην Ρόδο, που θα μας κάνει όλους πε­ρή­φα­νους και θα δίνει στα παι­διά μας το δι­καί­ω­μα, να ονει­ρευ­τούν και να κά­νουν πραγ­μα­τι­κό­τη­τα τα όνει­ρά τους, στον τόπο μας.

Και θα το πάμε, όλοι μαζί, μέχρι τέλος!