Μήνυμα Παυλόπουλου για το νέο έτος: Οι καιροί επιτάσσουν να οικοδομήσουμε μια ρεαλιστική Εθνική Στρατηγική

Δια­βά­στε ανα­λυ­τικά το μήνυμα του Προ­έ­δρου της Δημο­κρα­τίας:

Ελλη­νί­δες, Έλληνες,

Με αισθή­ματα τιμής και σεβα­σμού σας απευ­θύνω μήνυμα, λίγο πριν ανα­τεί­λει το Νέο Έτος 2020. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, σας παρα­καλώ να δεχθείτε τις ειλι­κρι­νείς και θερμές ευχές μου για υγεία, δύναμη και δημιουρ­γία, ατομική και συλ­λο­γική. Στο ίδιο πλαίσιο επι­τρέ­ψατέ μου να σας εκθέσω, ως έχω στοι­χειώ­δες χρέος, θεσμικό και πολι­τικό, τις ακό­λου­θες σκέψεις, οι οποίες αφορούν την απο­στολή μας ως Λαού και ως Έθνους, με βάση την Ιστο­ρική μας Κλη­ρο­νο­μιά, τον Πολι­τι­σμό μας και τον επέ­κεινα ρόλο που μας ανα­λο­γεί και μας αρμόζει, στο Ευρω­παϊκό και στο Διεθνές γίγνε­σθαι.

I. Είμαι πεπει­σμέ­νος ότι η απο­στολή μας αυτή, αντα­πο­κρι­νό­μενη πρω­τί­στως στα κελεύ­σματα των κρί­σι­μων και ταραγ­μέ­νων καιρών μας, μπορεί να συνο­ψι­σθεί στο ότι η συγκυ­ρία επι­τάσ­σει να οικο­δο­μή­σουμε μια ρεα­λι­στική Εθνική Στρα­τη­γική και να την υπη­ρε­τή­σουμε με σθένος, συνέ­πεια και αρραγή Ενότητα. Μια τέτοια Εθνική Στρα­τη­γική προ­ϋ­πο­θέ­τει ότι ανα­τρέ­χουμε στο παρελ­θόν για να εμπνε­ό­μα­στε και να διδα­σκό­μα­στε και ότι ατε­νί­ζουμε το μέλλον, χαρά­ζο­ντας τον δρόμο του αύριο με ευρύ­τητα πνεύ­μα­τος, με την απαι­τού­μενη απο­φα­σι­στι­κό­τητα και με τρόπο που μας επι­τρέ­πει να προσ­δο­κούμε οι Γενιές που έρχο­νται να είναι υπε­ρή­φα­νες για εμάς.

Α. Το παρελ­θόν μας διδά­σκει πως η απα­ρά­μιλλη Εθνική μας Κλη­ρο­νο­μιά επι­βάλ­λει να πορευ­θούμε με γνώμονα το ότι δεν αρκεί να μας θεωρούν μόνον απο­γό­νους Μεγάλων Προ­γό­νων. Επι­πλέον, οφεί­λουμε ν’ αφή­σουμε το δικό μας δημιουρ­γικό απο­τύ­πωμα στην πορεία της Ιστο­ρίας της Πατρί­δας μας. Προς αυτή την κατεύ­θυνση η βαθιά οικο­νο­μική και κοι­νω­νική κρίση των χρόνων που πέρασαν -και της οποίας τα τραύ­ματα δεν έχουν πλήρως επουλωθεί- μας διδά­σκει πολλά:

1. Πριν απ’ όλα μας διδά­σκει ποια είναι τα λάθη εκείνα, σε οικο­νο­μικό και όχι μόνον επίπεδο, τα οποία δεν πρέπει να επα­να­λά­βουμε στο μέλλον.

2. Και, ύστερα, μας θυμίζει ποιο ήταν το βασικό μας όπλο, με το οποίο απο­φύ­γαμε την κατα­στρο­φική ρήξη του κοι­νω­νι­κού μας ιστού. Ήταν η, έμφυτη σ’ εμάς, τους Έλληνες, Αλλη­λεγ­γύη, η οποία πρέπει να μας καθο­δη­γεί και στο μέλλον, χαλυ­βδώ­νο­ντας την απόφασή μας να υπη­ρε­τή­σουμε τα μεγάλα και τα σημα­ντικά υπό όρους αρρα­γούς Ενό­τη­τας.

Β. Όμως, η Εθνική μας Στρα­τη­γική μας δείχνει το μέλλον υπό όρους που απαι­τούν να έχουμε πλήρη συναί­σθηση, δίχως έπαρση και αλα­ζο­νεία, του ρόλου, τον οποίο μπο­ρούμε και πρέπει να δια­δρα­μα­τί­σουμε στο πεδίο της Διε­θνούς Κοι­νό­τη­τας εν γένει, κυρίως όμως στο πεδίο της Μεγάλης Ευρω­παϊ­κής μας Οικο­γέ­νειας.

1. Η Ελλάδα ήταν, είναι και θα παρα­μεί­νει ανα­πό­σπα­στο μέλος της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης και υπο­δειγ­μα­τική Σύμ­μα­χος στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ. Διευ­κρι­νί­ζουμε όμως, προς κάθε κατεύ­θυνση, ότι ακο­λου­θούμε πάντοτε την πορεία μιας πολυ­διά­στα­της Εξω­τε­ρι­κής Πολι­τι­κής, ικανής να δια­σφα­λί­σει την απο­τε­λε­σμα­τική υπε­ρά­σπιση των Εθνικών μας Θεμάτων και των Εθνικών μας Δικαίων.

2. Η Ελλάδα, ως πλήρες Μέλος της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης εδώ και πάνω από 40 χρόνια, συμ­βάλ­λει, με όλες της τις δυνά­μεις, στην Ευρω­παϊκή Ολο­κλή­ρωση. Κατά τούτο προ­σβλέ­πει σε μια ομο­σπον­δια­κού τύπου Ευρω­παϊκή Ένωση, η οποία ενερ­γο­ποιεί όλους τους πυλώνες των πολι­τι­κών της, με κύριο μοχλό την αρχή της Αλλη­λεγ­γύης.

Μια Ευρω­παϊκή Ένωση, της οποίας η απο­στολή βαίνει πέραν των Κρατών-Μελών και των Λαών της και αποκτά πλα­νη­τι­κές δια­στά­σεις, ιδίως σε ό,τι αφορά την υπε­ρά­σπιση των αρχών και αξιών του Ανθρω­πι­σμού, της Ειρήνης, της Δημο­κρα­τίας, των Θεμε­λιω­δών Δικαιω­μά­των του Ανθρώ­που, της Δικαιο­σύ­νης και, πρω­τί­στως, της Κοι­νω­νι­κής Δικαιο­σύ­νης. Υπ’ αυτό το πρίσμα, η Ελλάδα είναι ανα­φαν­δόν υπέρ της δημιουρ­γίας ενός στα­θε­ρού νοτιο­α­να­το­λι­κού πυλώνα της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης, ο οποίος αφήνει πίσω του τα Βαλ­κά­νια των πολέμων, των διχα­σμών και των αντι­πα­ρα­θέ­σεων. Τούτο σημαί­νει ότι η Ελλάδα είναι έτοιμη να στη­ρί­ξει τα γει­το­νικά μας Κράτη στην Ευρω­παϊκή τους προ­ο­πτική υπό τους εξής, αυτο­νό­η­τους, όρους:

α) Πρώτον, την εκ μέρους τους πλήρη προ­σαρ­μογή σε όλες τις απαι­τή­σεις του Ευρω­παϊ­κού Κεκτη­μέ­νου.

β) Και, δεύ­τε­ρον, την προη­γού­μενη επίλυση των κάθε είδους δια­φο­ρών τους με άλλα Κράτη.

II. Η Ελλάδα έχει απο­δεί­ξει ότι είναι τόσο συνεπής ως προς την τήρηση των Ευρω­παϊ­κών της υπο­χρε­ώ­σεων, ώστε ακόμη και τα Εθνικά της Θέματα, κατ’ εξοχήν δε εκείνα που αφορούν τις σχέσεις της με την Τουρκία, τα υπε­ρα­σπί­ζε­ται απο­κλει­στι­κώς και μόνο στην βάση του Ευρω­παϊ­κού Δικαίου, συνα­κό­λουθα δε στην βάση του Διε­θνούς Δικαίου. Και για να γίνω σαφέ­στε­ρος:

Α. Η Ελλάδα ευνοεί και την Ευρω­παϊκή προ­ο­πτική της Τουρ­κίας, βεβαίως υπό τον απα­ρά­βατο όρο του εκ μέρους της πλήρους σεβα­σμού του Διε­θνούς και του Ευρω­παϊ­κού Δικαίου. Δυστυ­χώς, η ίδια η Τουρκία υπο­νο­μεύει επι­κίν­δυνα κάθε πτυχή της Ευρω­παϊ­κής της προ­ο­πτι­κής, παρα­βιά­ζο­ντας, ευθέως και απρο­κα­λύ­πτως, το Διεθνές και το Ευρω­παϊκό Δίκαιο. Απτά δείγ­ματα γραφής αυτής της συμπε­ρι­φο­ράς της είναι:

1. Πρώτον, η συνε­χι­ζό­μενη αυθαί­ρετη επέμ­βασή της στην Συρία.

2. Δεύ­τε­ρον, η στάση της έναντι των Προ­σφύ­γων και των Μετα­να­στών, η οποία, εκτός από το Διεθνές Δίκαιο και τις αρχές του Ανθρω­πι­σμού και των Θεμε­λιω­δών Δικαιω­μά­των του Ανθρώ­που, παρα­βιά­ζει και την σχετική Συμ­φω­νία της με την Ευρω­παϊκή Ένωση.

3. Και, τρίτον, και κατ’ εξοχήν, η στάση της ως προς τον σεβασμό των κατά το Διεθνές και το Ευρω­παϊκό Δίκαιο Δικαιω­μά­των της Ελλάδας, ιδίως σε ό,τι αφορά τα Σύνορά μας, την Επι­κρά­τειά μας και την Απο­κλει­στική Οικο­νο­μική Ζώνη μας, που είναι, αυτο­θρόως, και Σύνορα, Επι­κρά­τεια και Απο­κλει­στική Οικο­νο­μική Ζώνη της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης.Άκρως χαρα­κτη­ρι­στικό παρά­δειγμα της εν προ­κει­μένω τουρ­κι­κής αυθαι­ρε­σίας είναι το λεγό­μενο «Μνη­μό­νιο Κατα­νό­η­σης» μεταξύ Τουρ­κίας και Λιβύης, το οποίο, κατά διεθνή μάλιστα ομο­λο­γία, είναι διά­τρητο και θεσμι­κώς ανυ­πό­στατο. Εν πάση περι­πτώ­σει, η Ελλάδα δια­μη­νύει, αδια­λεί­πτως, προς την Τουρκία ότι η αυθαι­ρε­σία της δεν θα περάσει και ότι, με συμπα­ρα­στά­τες την Ευρω­παϊκή Ένωση και την Διεθνή Κοι­νό­τητα, θα υπε­ρα­σπι­σθούμε, στο ακέραιο, τα Κυριαρ­χικά μας Δικαιώ­ματα ως προς τα Σύνορα, την Υφα­λο­κρη­πίδα και την Απο­κλει­στική Οικο­νο­μική Ζώνη της Ελλάδας και της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης. Οι διε­θνείς συμ­μα­χίες που έχει συμπή­ξει η Χώρα μας στην περιοχή μας, και οι οποίες ήδη απο­δί­δουν καρπούς, βεβαιώ­νουν του λόγου το ασφαλές.

Β. Το αυτό μήνυμα εκπέ­μπει η Ελλάδα προς την Τουρκία και σε ό,τι αφορά το Κυπριακό, με την αυτο­νό­ητη διευ­κρί­νιση ότι τούτο είναι Διεθνές και Ευρω­παϊκό ζήτημα: Είμαστε υπέρ της ταχείας επί­λυ­σης του Κυπρια­κού, με πλήρη σεβασμό του Διε­θνούς και του Ευρω­παϊ­κού Δικαίου. Τούτο σημαί­νει ότι η λύση του Κυπρια­κού είναι νοητή μόνον υπό όρους ομο­σπον­δίας -και όχι συνομοσπονδίας- με πλήρη σεβασμό της κυριαρ­χίας της, που απο­κλείει, μεταξύ άλλων, στρα­τεύ­ματα κατοχής και ανα­χρο­νι­στι­κές εγγυ­ή­σεις τρίτων.

Ελλη­νί­δες, Έλληνες,

Το μέλλον μας καλεί να φανούμε αντά­ξιοι των περι­στά­σεων. Τα Εθνικά μας όπλα, ήτοι το ακα­τά­βλητο σθένος μας και η αρραγής Ενότητά μας, μας το επι­τρέ­πουν. Από εμάς εξαρ­τά­ται το 2020 ν’ απο­τε­λέ­σει ορόσημο στην ευόδωση της Εθνικής μας Στρα­τη­γι­κής. Και είμαι βέβαιος ότι θ’ αντα­πο­κρι­θούμε σ’ αυτή την μεγάλη και ελπι­δο­φόρα πρό­κληση.

Καλή Χρονιά, Χρόνια πολλά, καλά και ευτυ­χι­σμένα.