Η δικογραφία που σχηματίστηκε στη Ρόδο εις βάρος του πρ. προέδρου της ΜΚΟ

Στο αρχείο της Εισαγ­γε­λίας Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου τέθηκε την 12η Ιανουα­ρίου 2005 η δικο­γρα­φία που είχε σχη­μα­τι­στεί σε βάρος του προ­έ­δρου της ΜΚΟ «Διεθνές Κέντρο Απο­ναρ­κο­θέ­τη­σης» κ. Κ. Τζε­βε­λέ­κου, 53 ετών, μετά από κατ’ οίκον έρευνα στην δια­βό­ητη πλέον βίλα της Ιαλυσού, από αστυ­νο­μι­κούς της Υπο­διεύ­θυν­σης Ασφα­λείας Ρόδου και από τον πρώην Εισαγ­γε­λέα Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου κ. Γιώργο Οικο­νό­μου, ο οποίος βρέθηκε αντι­μέ­τω­πος με αγωγή κακο­δι­κίας ύψους 300.000 ευρώ.

Ο κ. Τζε­βε­λέ­κος, ενε­πλάκη στο σκάν­δαλο της χρη­μα­το­δό­τη­σης από κον­δύ­λια του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου και συγκε­κρι­μένα από την Υπη­ρε­σία Διε­θνούς Ανα­πτυ­ξια­κής Συνερ­γα­σίας (Υ.Δ.Α.Σ.) του Υπουρ­γείου Εξω­τε­ρι­κών, της πραγ­μα­το­ποί­η­σης οκτώ προ­γραμ­μά­των απο­ναρ­κο­θέ­τη­σης στη Βοσνία Ερζε­γο­βίνη, στο Λίβανο και στο Ιράκ, ύστερα από την υπο­γραφή συμ­βά­σεων πραγ­μα­το­ποί­η­σης προ­γραμ­μά­των ανα­πτυ­ξια­κής συνερ­γα­σίας.

Για την υπόθεση, όπως ανα­λυ­τικά έγραψε και χθες η “δημο­κρα­τική“, ασκή­θηκε ποινική δίωξη σε βάρος του, σε βάρος της συζύγου του, τέως δημο­σίου υπαλ­λή­λου, τριών εν ενερ­γεία διπλω­μα­τι­κών υπαλ­λή­λων και τριών συντα­ξιού­χων δημο­σίων υπαλ­λή­λων, που την επίμαχη χρονική περίοδο υπη­ρε­τού­σαν στην Υπη­ρε­σία Διε­θνούς Ανα­πτυ­ξια­κής Συνερ­γα­σίας (Υ.Δ.Α.Σ.), στην Υπη­ρε­σία Δημο­σιο­νο­μι­κού Ελέγχου και Ελεγ­κτι­κού Συνε­δρίου στο Υπουρ­γείο Εξω­τε­ρι­κών.

Στην διάταξη αρχειο­θέ­τη­σης, που είχε εκδώσει ο πρώην Αντει­σαγ­γε­λέας Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου κ. Αντώ­νιος Παπα­ματ­θαίου, ανα­φέ­ρο­νται μεταξύ άλλων και τα εξής:

«Από την προ­κα­ταρ­κτική εξέταση που διε­νερ­γή­θηκε, λαμ­βα­νο­μέ­νων υπόψιν όλων των ενερ­γειών του αρμο­δίου Εισαγ­γε­λέως Πρω­το­δι­κών Ρόδου καθώς και των αρμο­δίων αστυ­νο­μι­κών υπαλ­λή­λων, προ­έ­κυψε ότι ο καθού η προ­κα­ταρ­κτική εξέταση Κων­στα­ντί­νος ΤΖΕΒΕΛΕΚΟΣ του Αλε­ξάν­δρου μετέβη, στις 18-6-2004, μετά της συζύγου του, του ανη­λί­κου τέκνου του, προ­σχο­λι­κής ηλικίας, καθώς και με την παρου­σία τρίτου προ­σώ­που, στον παιδικό σταθμό (…), ευρι­σκο­μέ­νου στην πόλη της Ρόδου επί της οδού (…), με σκοπό την εκεί εγγραφή του ως άνω ανη­λί­κου. Προ­έ­κυψε δε περαι­τέρω ότι κατά τη συζή­τηση που είχε με την ιδιο­κτή­τρια του εν λόγω παι­δι­κού σταθμού, (…) για το ζήτημα της εγγρα­φής του τέκνου του, ο καθού η προ­κα­ταρ­κτική εξέταση άνοιξε τον χαρ­το­φύ­λακα του στον οποίο αυτή, όπως ισχυ­ρί­ζε­ται, είδε ένα μεταλ­λικό αντι­κεί­μενο που της φάνηκε σαν όπλο, ενώ δεν προ­έ­κυψε ότι ο τελευ­ταίος απεί­λησε την ιδιο­κτή­τρια του παι­δι­κού σταθμού ή επέ­δειξε το όπλο σε αυτήν (βλ. την από 19-11-2004 ένορκη κατά­θεσή της (…) ενώπιον των αρμο­δίων προ­α­να­κρι­τι­κών υπαλ­λή­λων του Α/Τ Ρόδου καθώς και την από 09-11-2004 ένορκη κατά­θεση της μαγεί­ρισ­σας του παι­δι­κού σταθμού (…)). Περαι­τέρω δε από τη διε­νερ­γη­θείσα έρευνα στην οικία του καθού η προ­κα­ταρ­κτική εξέταση προ­έ­κυψε ότι αυτός κατείχε νόμιμα όπλο και ειδι­κό­τερα ένα πιστόλι WALTHER Ρ-99 CAL 9ΜΜ (βλ. την με αρ. πρωτ. 1020/62723/Ζ-2/1-γ άδεια κατοχής πυρο­βό­λου όπλου και οπλο­φο­ρίας που εξεδόθη στις 25-6-2001 από τη Δ/νση Ασφα­λείας Αττικής, η οποία έληξε στις 25-6-2004, ανα­νε­ώ­θηκε δε μετα­γε­νέ­στερα, στις 10-8-2004, δυνάμει της με αρ. πρωτ. 1020/62723/Ζ-2/2-ε αδείας της ως άνω υπη­ρε­σίας, βλ. σχετικά έγγραφα εντός).

Επί τη βάσει των ως άνω, δεν προ­έ­κυ­ψαν ενδεί­ξεις ότι πλη­ρώ­θηκε η αντι­κει­με­νική υπό­σταση κάποιου αδι­κή­μα­τος το οποίο να περι­γρά­φε­ται στο νόμο και να τιμω­ρεί­ται από αυτόν“.

Στο παρα­πεμ­πτικό έγγραφο της Υπο­διεύ­θυν­σης Ασφα­λείας Ρόδου, την 19η Ιουλίου 2004, προς την Εισαγ­γε­λία ανα­φέ­ρο­νται μεταξύ άλλων τα εξής:

“Ανα­φέ­ρε­ται ότι την 18-06-2004 μετά από προ­φο­ρική καταγ­γε­λία που έγινε ενώπιόν σας, ο ΤΖΕΒΕΛΕΚΟΣ Κων/νος του Αλέ­ξαν­δρου και της Άννας, γεν. 1961 στην Αθήνα ,κάτ. Ιαλυσού Αχαΐών 8, σε επί­σκεψή του στον Παιδικό Σταθμό (…) επέ­δειξε όπλο.

Μετά από αυτό αστυ­νο­μι­κοί της Υπη­ρε­σίας μας παρου­σία σας μετέ­βη­σαν στην οικία του ανωτέρω, όπου μετά από έρευνα ανευ­ρέ­θη­σαν και παρα­δό­θη­καν από τον ίδιο το (…) πιστόλι μάρκας WALTHER ΜOD Ρ 99 και μία γεμι­στήρα με (12) φυσίγ­για των 9 MM τα οποία κατα­σχέ­θη­καν προ­κει­μέ­νου να εξα­κρι­βω­θεί το νόμιμο της κατοχής τους.

Από τον ανωτέρω προ­σκο­μί­σθηκε στην Υπη­ρε­σία μας η υπ’αρίθμ. 1020/62723/ Ζ-2/1-γΓ από 25-06-2001 άδεια κατοχής πυρο­βό­λου όπλου και οπλο­φο­ρίας που εκδό­θηκε από Δ.Α.Α./Υ.Κ.Α.3-0 και η οποία έληξε την 25-06-2004”.

Η ιδιο­κτή­τρια του παι­δι­κού σταθμού, είχε κατα­θέ­σει τα εξής:

“Είμαι ιδιο­κτή­τρια του παι­δι­κού σταθμού (…) που βρί­σκε­ται στην ενταύθα οδό (…). Αρχές Ιουνίου 2004 ήρθαν μεση­με­ριανή ώρα μία παρέα απο­τε­λού­μενη από ένα ζευγάρι, ένα παιδάκι κι έναν άλλο κύριο, άγνω­στοι σ’ εμένα και μου ζήτησαν πλη­ρο­φο­ρίες για την εγγραφή του παιδιού τους που ήταν προ­σχο­λι­κής ηλικίας. Τους ξενά­γησα στους χώρους του σταθμού και στη συνέ­χεια καθί­σαμε στο γραφείο μου για παρα­πέρα πλη­ρο­φο­ρίες. Τους ζήτησα κάποια έγγραφα που αφο­ρού­σαν το παιδί και την ώρα που ο ένας από τους άντρες που μου συστή­θηκε ως TΖΕΒΕΛΕΚΟΣ Κων/νος, άνοιξε το τσα­ντάκι του, μου φάνηκε ότι διέ­κρινα ένα μεταλ­λικό αντι­κεί­μενο σαν όπλο. Δεν μου το έδειξε, ούτε με απεί­λησε, ούτε φοβή­θηκα. Μου είπε ότι θα έπρεπε να προσέχω το παιδί του, όπως κάνει κάθε γονιός και του εξήγησα τον τρόπο λει­τουρ­γίας του σταθμού. Μου είπε ότι θα το συζη­τούσε με την σύζυγό του και θα μου απα­ντού­σαν τις επό­με­νες ημέρες. Δεν επα­νήλθε στο σταθμό”.

Η υπάλ­λη­λος είχε κατα­θέ­σει τα εξής:

“Εργά­ζο­μαι ως μαγεί­ρισσα στον ιδιω­τικό παιδικό σταθμό (…). Περί τα μέσα Ιουνίου δεν θυμάμαι ακριβώς ημε­ρο­μη­νία και περίπου η ώρα ήταν 14.30 βρι­σκό­μουν στον ανωτέρω παιδικό σταθμό όπου εργα­ζό­μουν, συγκε­κρι­μένα βρι­σκό­μουν στον διά­δρομο.

Εκείνη τη στιγμή μπήκε μέσα στο σταθμό ένα ζευγάρι ηλικίας 40-45 ετών τους οποίους τους συνό­δευε και ένα τρίτο άτομο ηλικίας 35 ετών κοντός. Αμέσως μου ζήτησαν το γραφείο της κυρίας Διευ­θύ­ντριας όπου και τους το υπέ­δειξα. Μπήκαν μέσα στο γραφείο και το τρίτο άτομο κάθισε απέξω. Επειτα από λίγο βγήκαν μαζί με την Διευ­θύ­ντρια και ανέ­βη­καν στον πάνω όροφο του παι­δι­κού σταθμού. Οταν ανέ­βη­καν πάνω το τρίτο άτομο που τους περί­μενε από το κινητό του τηλέ­φωνο τους πήρε τηλέ­φωνο και μάλιστα τους ρώτησε εάν ανέ­βη­καν επάνω. Εγώ εκείνη την στιγμή βρι­σκό­μουν δίπλα του και άκουσα το εν λόγω τηλε­φώ­νημα και μάλιστα μου φάνηκε περί­εργο. Επειτα από λίγο το ζευγάρι και η Διευ­θύ­ντρια κατέ­βη­καν και μπήκαν ξανά στο γραφείο όπου έπειτα από λίγη ώρα απο­χώ­ρη­σαν και μαζί τους και το τρίτο άτομο.

Εγώ με όλα αυτά που μου φάνηκαν παρά­ξενα μπήκα στο γραφείο και ρώτησα την Διευ­θύ­ντρια τι άτομα ήταν αυτά και μου είπε ότι «θέλουν να μας φέρουν στο σταθμό το παιδί τους αλλά θέλουν να τους το προ­σέ­χουμε καλά γιατί όπως είπε ο σύζυγος οπλο­φορώ» και μάλιστα μας είπε ότι όχι μόνο ότι έχει το όπλο αλλά το έβγαλε και της το έδειξε.

Εγώ εκείνη τη στιγμή τρο­μο­κρα­τή­θηκα και μάλιστα της είπα ότι εάν πάρει το παιδί εγώ θα φύγω. Για τα άγνωστα άτομα δεν μου ανέφερε ονόματα παρά μόνο ότι δια­μέ­νουν στην Ιξιά και ότι έχουν μεγάλο σπίτι και έχουν λέει και ιδιω­τικό στρατό. Ολα αυτά μου τα ανέφερε η Διευ­θύ­ντρια του σταθμού εγώ δεν ήμουν παρούσα”.

Ο ίδιος είχε υπο­στη­ρί­ξει ότι είχε εμπι­στευ­θεί στην ιδιο­κτή­τρια του σταθμού, ότι ως δημο­σιο­γρά­φος δρα­στη­ριο­ποιού­με­νος σε αντα­πο­κρί­σεις από εμπό­λε­μες περιο­χές, στα Βαλ­κά­νια και στη Μέση Ανατολή, ασκεί μια επι­κίν­δυνη δρα­στη­ριό­τητα, λόγω της οποίας είχε ανα­γκα­στεί να λάβει νόμιμη άδεια οπλο­φο­ρίας. Τα ανωτέρω ανέφερε για να δικαιο­λο­γή­σει ένα αόριστο έστω φόβο για την τύχη των μελών της οικο­γέ­νειάς του και όπως είπε, είχε παρα­κα­λέ­σει την ιδιο­κτή­τρια του σταθμού να προ­σέ­χει το παιδί τους που επρό­κειτο να παρα­μεί­νει σημα­ντικό χρόνο κοντά της.

Τελικώς όμως έγγραψε το παιδί του σε άλλο παιδικό σταθμό.