Ο Γηρυόνης δικαίωσε το μύθο του: παρελθόν – παρόν – μέλλον

Τo πιο σκληρό απο­τύ­πωμα της άφησε η κακο­και­ρία στη Ρόδο, με τον θάνατο μιας ανή­μπο­ρης γυναί­κας ατην Ιαλυσό. Μόνη και κατά­κοιτη, έβλεπε την βροχή να πλημ­μυ­ρί­ζει το σπίτι της. Ότι πιο τραγικό εν έτει 2019. Να πεθαί­νεις απ’ τη βροχή. Όχι ότι είναι λιγό­τερο σοκα­ρι­στικό να βλέπεις ποτάμια τους δρόμους να εισβάλ­λουν σε σπίτια, παρα­σύ­ρο­ντας στο διάβα τους ότι βρουν, γέφυρες να γκρε­μί­ζο­νται…Ο Γηρυό­νης (από το ρήμα γηρύω = φωνάζω, σκούζω) πέρασε από το νησί και δικαί­ωσε το μύθο του. Τρι­σώ­μα­τος ή τρι­κέ­φα­λος γίγα­ντας, που εκφράζει-σύμφωνα με την ερμη­νεία των αρχαίων- τις τρεις χρο­νι­κές κατη­γο­ρίες : παρελ­θόν – παρόν – μέλλον. Το παρελ­θόν και το παρόν σε πλήρη εξέλιξη  με το μέλλον αβέβαιο, σε μια χώρα αθω­ρά­κι­στη. Μια χώρα που κυριαρ­χεί η αμε­ρι­μνη­σία. Δεν μπορώ να εξηγήσω δια­φο­ρε­τικά το γεγονός ότι, ενώ όλοι συζη­τάμε και συμ­φω­νούμε για την ανάγκη θεσμι­κής προ­ε­τοι­μα­σίας της χώρας απέ­να­ντι σε απειλές, μετά από κάθε κατα­στροφή και μάλιστα με τραγικά απο­τε­λέ­σματα εκα­το­ντά­δων νεκρών, τελικά αντί να κάνουμε κάτι, απλώς προ­σευ­χό­μα­στε να μη συμβεί η “στραβή” στη βάρδια μας. Ναι υπάρ­χουν πια έντονα καιρικά φαι­νό­μενα. Μόνο που αυτά έχουν κάνει την παρου­σία τους χρόνια τώρα και γίνο­νται έντονα χρόνο με τον χρόνο. Οι κατα­στρο­φές απο­τε­λούν έναν συν­δυα­σμό ακραίων και­ρι­κών φαι­νο­μέ­νων που σχε­τί­ζο­νται με την κλι­μα­τική αλλαγή και προ­βλη­μα­τι­κών υπο­δο­μών, αυθαι­ρε­σιών και ανύ­παρ­κτου σχε­δια­σμού δεκα­ε­τιών. Και το  ζητού­μενο δεν είναι οι δια­πι­στώ­σεις των κατα­στρο­φι­κών λαθών του παρελ­θό­ντος, αλλά η ώρα για την προ­ώ­θηση ενός συγκε­κρι­μέ­νου σχεδίου για να αλλάξει το τοπίο. Ένα εθνικό σχέδιο για το μέλλον. Η κυβέρ­νηση με προ­έ­κταση τους φορείς κάθε τόπου καλεί­ται να απο­δεί­ξει έμπρα­κτα ότι δια­φέ­ρει από όσους ευθύ­νο­νται για την ανυ­παρ­ξία δεκα­ε­τιών. Υ.Γ. Να υποθέσω πως εάν ήταν στην θέση του Περι­φε­ρειάρχη όσοι τον κατέ­κρι­ναν για το κλεί­σιμο της γέφυρας Μάκκαρη, θα την είχαν ολά­νοι­χτη και εκεί γύρω στις οκτώ το βράδυ που κατέρ­ρευσε μπορεί και ζούσαμε μέρες του 2013. Ανα­τρί­χια­σαν καθόλου;