Ασφαλιστής παραπέμπεται σε δίκη για κακουργηματική υπεξαίρεση

Σε δίκη ενώ­πιον του Τρι­με­λούς Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου επί κα­κουρ­γη­μά­των κα­τη­γο­ρού­με­νος για υπε­ξαί­ρε­ση κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση πα­ρα­πέ­μπε­ται με βού­λευ­μα του Συμ­βου­λί­ου Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου ημε­δα­πός ασφα­λι­στής.

Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος είχε συ­νερ­γα­σία με ασφα­λι­στι­κή εται­ρεία από το έτος 1996 και η συ­νερ­γα­σία τους στη­ρι­ζό­ταν σε στα­θε­ρό σύ­στη­μα χρε­ο­πι­στώ­σε­ων με εύρος του χρό­νου απο­πλη­ρω­μής 4 μήνες.

Με την αιφ­νί­δια δια­κο­πή της πα­ρα­γω­γι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας της ασφα­λι­στι­κής εται­ρεί­ας δη­μιουρ­γή­θη­κε πρό­βλη­μα με τα τρέ­χο­ντα ασφα­λι­στή­ρια συμ­βό­λαια κα­θό­σον οι πε­λά­τες μετά την αναγ­γε­λία της δια­κο­πής δεν πα­ρε­λάμ­βα­ναν τα εκ­δο­θέ­ντα και πι­στω­μέ­να συμ­βό­λαια, εκεί­νοι που τα είχαν πα­ρα­λά­βει με πί­στω­ση δεν τα πλή­ρω­ναν και εκεί­νοι που τα είχαν πα­ρα­λά­βει και τα είχαν πλη­ρώ­σει ζη­τού­σαν να τους επι­στρα­φούν τα κα­τα­βλη­θέ­ντα από την εται­ρεία του κα­τη­γο­ρού­με­νου.

Η εται­ρεία του τε­λευ­ταί­ου φέ­ρε­ται στο διά­στη­μα Ιου­λί­ου 2009 – Μαρ­τί­ου 2011 να πα­ρή­γα­γε και να ει­σέ­πρα­ξε ασφά­λι­στρα ύψους 460.792 ευρώ.

Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος κα­τέ­στη­σε σαφές ότι η κα­τη­γο­ρία είναι πα­ντε­λώς αβά­σι­μη κα­θό­σον στη­ρί­ζε­ται στην απο­δο­χή ότι ει­σέ­πρατ­τε για 20 μήνες χωρίς να πλη­ρώ­νει το πα­ρα­μι­κρό το­νί­ζο­ντας μά­λι­στα ότι η κακή λο­γι­στι­κή κα­τά­θε­ση της μη­νύ­τριας ήταν εκεί­νη που την οδή­γη­σε στην ανά­κλη­ση της αδεί­ας της.

Η άδεια της μη­νύ­τριας εται­ρεί­ας ανα­κλή­θη­κε συ­γκε­κρι­μέ­να γιατί τα απο­θε­μα­τι­κά που εμ­φά­νι­ζε ου­σια­στι­κά δεν υπήρ­χαν και κλή­θη­κε να προ­βεί στην αύ­ξη­ση του με­το­χι­κού της κε­φα­λαί­ου χωρίς να αντα­πο­κρι­θεί.

Τό­νι­σε επί­σης ότι το διά­στη­μα Ιου­λί­ου 2009 – Φε­βρουα­ρί­ου 2011 είχε κα­τα­βά­λει στην εται­ρεία σύμ­φω­να με επί­ση­μα στοι­χεία 1.394.391 ευρώ!

Πρό­σθε­σε ότι στις κα­τα­στά­σεις της εται­ρεί­ας υπήρ­χε ατα­ξία την οποία κα­λεί­ται πλέον εκεί­νος να λο­γο­δο­τή­σει ως απο­λο­γού­με­νος ενώ μέχρι σή­με­ρα δεν είχε κα­τη­γο­ρη­θεί ούτε για τρο­χο­νο­μι­κή πα­ρά­βα­ση.

Επε­σή­μα­νε εξάλ­λου ότι η ανά­κλη­ση της αδεί­ας της μη­νύ­τριας ήταν η αφορ­μή να προ­κλη­θούν ανυ­πέρ­βλη­τα προ­βλή­μα­τα στη λει­τουρ­γία της εται­ρεί­ας του και να κλο­νι­στεί η εμπι­στο­σύ­νη των πε­λα­τών του.

Είχε λάβει μά­λι­στα τον Αύ­γου­στο του 2011 δά­νειο ύψους 90.000 ευρώ για να κα­λύ­ψει τις υπο­χρε­ώ­σεις επι­στρο­φής ασφα­λί­στρων σε δυ­σα­ρε­στη­μέ­νους πε­λά­τες ενώ πε­ραι­τέ­ρω τό­νι­σε ότι του οφεί­λο­νται 236.946 ευρώ και δεν οφεί­λει και ότι μετά την ανά­κλη­ση της άδειας της μη­νύ­τριας τα έχει χάσει.

Ως συ­νή­γο­ρος υπε­ρά­σπι­σης του κα­τη­γο­ρού­με­νου πα­ρί­στα­ται ο δι­κη­γό­ρος κ. Βα­σί­λης Κα­βου­ριού.