Αγωγή Ροδίτη κατά του Δήμου Ρόδου και πρώην βουλευτή για ακίνητο στη Λαχανιά

Eνώπιον του Πολυ­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου συζη­τή­θηκε προχθές η αγωγή ενός κατοί­κου της Ρόδου κατά του Δήμου Ρόδου και ενός πρώην βου­λευτή της Δωδε­κα­νή­σου, με την οποία ζητεί­ται να ανα­γνω­ρι­στεί ότι είναι άκυρο συμ­βό­λαιο που καταρ­τί­στηκε το 2010 για την μετα­βί­βαση ακι­νή­του στην Λαχανιά.

Επι­πλέον ζητά με την ίδια αγωγή να υπο­χρε­ω­θούν οι ενα­γό­με­νοι, εις ολό­κλη­ρον εκά­τε­ρος, να του κατα­βά­λουν το ποσό των 15.000 ευρώ με το νόμιμο τόκο από την μετα­γραφή στο Κτη­μα­το­λό­γιο Ρόδου του συμ­βο­λαίου, το οποίο χαρα­κτη­ρί­ζει «άκυρο», άλλως από την επίδοση της αγωγής μέχρι την πλήρη εξό­φληση αλλά και να υπο­χρε­ω­θούν οι ενα­γό­με­νοι να του κατα­βά­λουν το ποσό των 50.000 ευρώ αλλη­λεγ­γύως και εις ολό­κλη­ρον ο καθένας τους σταθ­μι­ζο­μέ­νης της οικο­νο­μι­κής και κοι­νω­νι­κής κατά­στα­σής τους, για την ικα­νο­ποί­ηση της ηθικής βλάβης που, όπως υπο­στη­ρί­ζει, έχει υποστεί αιτιω­δώς από την αδι­κο­πρα­κτική συμπε­ρι­φορά τους.

Ο ενάγων είναι κύριος, νομέας και κάτοχος ενός ακι­νή­του που βρί­σκε­ται στην θέση «Αγ. Γεώρ­γιος» του Δ.Δ. Λαχα­νιάς και συγκε­κρι­μένα ενός αγρού έκτασης 1.080 τ.μ., με μικρή οικία εκτά­σεως 60 τ.μ. περίπου στο εσω­τε­ρικό του.

Το ακίνητο αυτό, το οποίο κατέχει και νέμεται δυνάμει άτυπης δωρεάς ήδη από το έτος 1989, περι­ήλθε και τυπικά στην κυριό­τητά του λόγω παρα­χώ­ρη­σης το έτος 2005 δυνάμει του ορι­στι­κού τίτλου της Δ/νσης Αγρο­τι­κής Ανά­πτυ­ξης της Νομαρ­χια­κής Αυτο­διοί­κη­σης Δωδε­κα­νή­σου το έτος 2005.

Πριν από εκείνον το κατείχε και το νεμόταν ο πατέρας του, καλ­λιερ­γώ­ντας το από το 1939, ο οποίος με την σειρά του το είχε απο­κτή­σει από τον πατέρα του και παππού του δυνάμει άτυπης δωρεάς.

Αυτός το κατείχε και το καλ­λιερ­γούσε ήδη από το έτος 1900, το είχε δε λάβει στη νομή και κατοχή του από τον πατέρα του και προ­πάππο του, ο οποίος το νεμόταν και το καλ­λιερ­γούσε ήδη πριν από το έτος 1870.

Όμορο με το δικό του είναι ακίνητο (αγρός) έκτασης 3.000 τ.μ. περίπου το οποίο εφέρετο εγγε­γραμ­μένο στα οικεία βιβλία του Κτη­μα­το­λο­γίου Ρόδου στο όνομα του Δήμου Νότιας Ρόδου και ήδη στο όνομα του πρώην βου­λευτή, ο οποίος το αγόρασε από το δικαιο­πά­ροχό του Δήμο Νότιας Ρόδου το 2010 με συμ­βό­λαιο, νομίμως κατα­χω­ρι­σθέ­ντος στα οικεία βιβλία του Κτη­μα­το­λο­γίου Ρόδου, ενώ εκκρε­μούσε προς εκδί­καση η από 23 Σεπτεμ­βρίου 2010 αγωγή του ενώπιον του Ειρη­νο­δι­κείου Ρόδου κατά του Δήμου Ρόδου.

Τα φυσικά όρια των δύο αυτών ακι­νή­των θεω­ρού­σαν καλό­πι­στα, τόσον ο ίδιος όσο και οι δικαιο­πά­ρο­χοί του, ότι κατα­δει­κνύ­ο­νταν από την ύπαρξη ελαιο­δέν­δρων σε όλη την έκταση του δικού του οικο­πέ­δου και μέχρι το όριο αυτού με το ακίνητο ήδη του δεύ­τε­ρου ενα­γο­μέ­νου.

Πλην, όμως, σε πρό­σφατη νεότερη εμβα­δο­μέ­τρηση και τοπο­γρά­φηση του ακι­νή­του του, δια­πί­στωσε με έκπληξη, ότι μέσα στην έκταση, την οποία νέμο­νται, δια­τη­ρούν περι­φραγ­μένη, καλ­λιερ­γούν και γενικά εκμε­ταλ­λεύ­ο­νται επί δεκα­ε­τίες εκείνος και η οικο­γέ­νειά του, περι­λαμ­βά­νε­ται και τμήμα έκτασης 150 τ.μ., το οποίο ανήκει στο ως άνω ακίνητο ήδη του πρώην βου­λευτή.

Το τμήμα αυτό, δια­τεί­νε­ται ότι έχει στην αδια­φι­λο­νί­κητη νομή και κατοχή του ήδη από το έτος 1999, όταν, όπως προ­α­νέ­φερε, το απέ­κτησε με άτυπη δωρεά από τον πατέρα του.

Το τμήμα αυτό, δηλαδή, υπο­λαμ­βά­νο­ντας καλό­πι­στα, ότι απο­τε­λεί συνέ­χεια του υπο­λοί­που ακι­νή­του του, κατέχει, νέμεται, περι­φράσ­σει και καλ­λιερ­γεί η οικο­γέ­νειά του από το έτος 1870 και στην συνέ­χεια εκείνος, ειδι­κό­τερα δε από το 1999 και μέχρι την μετα­βί­βασή του στον πρώην βου­λευτή, νέμεται και κατέχει το παρα­πάνω ακίνητο και κατά συνέ­πεια και το υπό κρίση τμήμα της μερίδας γαιών Λαχα­νιάς, για δικό του λογα­ρια­σμό, όπως και ο πατέρας του πριν από εκείνον και ο πάππος του και ο προ­πάπ­πος του πριν απ’ αυτόν, διανοία κυρίων, δημόσια και ειρη­νικά.

Οπως ισχυ­ρί­ζε­ται ενώ η παρα­πάνω πραγ­μα­τική κατά­σταση ήταν γνωστή στους ενα­γο­μέ­νους, ο τότε κύριος του ακι­νή­του Δήμος Νότιας Ρόδου (του οποίου, διά­δο­χος είναι ο Δήμος Ρόδου) με συμ­βό­λαιο μετα­βί­βασε λόγω πώλησης στον 2ο ενα­γό­μενο το ακίνητο στο οποίο περι­λαμ­βά­νε­ται και το ως άνω εκτά­σεως 150 τ.μ. εδαφικό τμήμα, ανήκον ουσια­στικά σε εκείνον, με σκοπό αμφο­τέ­ρων να απο­κλεί­σουν την εκ μέρους του χρήση και εκμε­τάλ­λευσή του και να τον ζημιώ­σουν κατά την αξία του, δια­πράτ­το­ντας έτσι αδι­κο­πρα­ξία σε βάρος του.

Προ­σθέ­τει ακόμη ότι λαμ­βα­νο­μέ­νου υπόψη, ότι στο ως άνω μετα­βι­βα­σθέν ακίνητο υπήρχε ήδη κατά την σύναψη της σύμ­βα­σης αυθαί­ρετο κτίσμα, ανε­γερ­θέν μετά την 31η Ιανουα­ρίου 1983 και μη υπα­γό­μενο σε κάποια εξαί­ρεση του νόμου, η μετα­βί­βαση αυτή είναι αυτο­δί­καια και εξαρχής άκυρη!

Ειδι­κό­τερα, όπως δια­τεί­νε­ται, σύμφωνα με το άρθ.17§1 ν.1337/1983 τα αυθαί­ρετα κτί­σματα ή κατα­σκευές εν γένει που ανε­γεί­ρο­νται μετά την 31.1.1983 εντός ή εκτός εγκε­κρι­μέ­νων σχεδίων πόλεων ή οικι­σμών που υπάρ­χουν πριν από το έτος 1923 καθώς και όσα δεν εξαι­ρού­νται σύμφωνα με το άρθ.15 του νόμου αυτού κατε­δα­φί­ζο­νται υπο­χρε­ω­τικά από τους κυρίους ή συγκυ­ρί­ους τους, κατά δε την §10 εδ.α΄ του ίδιου άρθρου πριν από την κατε­δά­φιση των ως άνω κατε­δα­φι­στέων αυθαι­ρέ­των δεν επι­τρέ­πε­ται η μετα­βί­βασή τους ή η σύσταση εμπραγ­μά­των δικαιω­μά­των σε αυτά ή στο οικό­πεδο, πάνω στο οποίο κατα­σκευά­σθη­καν, ενώ κάθε μετα­βί­βαση που γίνεται κατά παρά­βαση των ανωτέρω θεω­ρεί­ται αυτο­δί­καια και εξαρχής άκυρη.

Ισχυ­ρί­ζε­ται δε ότι είναι ενδει­κτικό του δόλου των ενα­γο­μέ­νων, ότι ουδαμού του συμ­βο­λαίου τούτου υπάρχει ρητή και σαφής δήλωση ότι επί του μετα­βι­βα­σθέ­ντος ακι­νή­του δεν υφί­στα­νται αυθαί­ρετα κτί­σματα.

Την υπόθεση χει­ρί­ζε­ται ο δικη­γό­ρος κ. Λευ­τέ­ρης Πάσσος.