Ποιο ήταν το νόημα της εκδήλωσης η οποία έγινε στο κέντρο της πόλης μας και μάλιστα επί διήμερο;

Του Κ. Σαρή, Δι­κη­γό­ρου

Ομο­λο­γου­μέ­νως εγώ δεν κα­τά­λα­βα το νόημα, γι’ αυτό και ανα­φέ­ρω δη­μό­σια τον προ­βλη­μα­τι­σμό μου αυτό. Ανά­με­σα λοι­πόν, της Πε­ρι­φέ­ρειας, του Εθνι­κού Θε­ά­τρου, του Δήμου Ρόδου, της Αστυ­νο­μι­κής Διεύ­θυν­σης και του Ευαγ­γε­λι­σμού έγινε μια εκ­δή­λω­ση, η οποία, όπως αντι­λή­φθη­κα, πε­ρι­στρε­φό­ταν γύρω από την τα­χύ­τη­τα των αγω­νι­ζο­μέ­νων αυ­το­κι­νή­των και τα φρε­να­ρί­σμα­τά τους. Η ηχο­ρύ­παν­ση ήταν τόσο έντο­νη, η οποία κα­θι­στού­σε σχε­δόν ανέ­φι­κτη την προ­σέγ­γι­ση πέραν από το συ­γκε­ντρω­μέ­νο πλή­θος, αλλά και η κα­πνί­λα την οποί­αν εξέ­πε­μπαν τα φρε­να­ρί­σμα­τα ήταν τόσο έντο­νη, που δύ­σκο­λα κα­νείς την υπέ­με­νε όσο υγιής και να ήταν.

Το πρώτο πράγ­μα για το οποίο διε­ρω­τή­θη­κα ήταν ποιο ήταν το μή­νυ­μα αυτής της εκ­δή­λω­σης. Να τρέ­χου­με ανυ­πο­λό­γι­στα εκτός των ορίων τα­χύ­τη­τας, αλλά να έχει καλά φρένα το αυ­το­κί­νη­τό μας;

Δεν το πί­στε­ψα όμως αυτό, διότι ο κάθε οδη­γός γνω­ρί­ζει ότι όσο με­γα­λύ­τε­ρη τα­χύ­τη­τα ανα­πτύσ­σεις, τόσο δυ­σκο­λό­τε­ρο είναι να απο­φύ­γεις ένα απρό­ο­πτο κίν­δυ­νο δια του φρε­να­ρί­σμα­τος, όσο καλά φρένα και να έχει το αυ­το­κί­νη­τό σου.

Το άλλο που σκέ­φτη­κα ήταν ότι μπο­ρεί να ήταν μια δια­φή­μι­ση εται­ρειών σχε­τι­κά με τα φρένα των αυ­το­κι­νή­των μας, τα οποία πά­ντο­τε πρέ­πει να λει­τουρ­γούν άψογα. Αυτή την σκέψη την βρήκα εύ­λο­γη, αλλά διε­ρω­τή­θη­κα για ποιον λόγο να γίνει στο κέ­ντρο της πόλης, όπου έστη­σαν οδο­φράγ­μα­τα σε όλους τους δρό­μους, από τους οποί­ους μπο­ρού­σε κα­νείς οδη­γώ­ντας να φτά­σει στον ευ­ρύ­τε­ρο αυτό χώρο, όπου διε­νερ­γού­νται οι σχε­τι­κές επι­δεί­ξεις;

Η απο­ρία μου αυτή ήταν τόσο έντο­νη που μά­λι­στα μου ήρθε άμεσα η δεύ­τε­ρη σκέψη, γιατί η εκ­δή­λω­ση αυτή να μη λάβει χώρα στο Κο­ρα­κό­νε­ρο, ή στο παλιό αε­ρο­δρό­μιο των Μα­ρι­τσών, όπου υπάρ­χουν άπλε­τοι χώροι.

Με την κατ’ αυτόν τον τρόπο υλο­ποί­η­ση θα ικα­νο­ποιεί­το και η επι­θυ­μία εκεί­νων που είχαν την πρω­το­βου­λία για την εκ­δή­λω­ση αυτή και είχαν αυτό το δι­καί­ω­μα, όμως η υλο­ποί­η­ση του στο συ­γκε­κρι­μέ­νο χώρο δεν ήταν η εν­δε­δειγ­μέ­νη.

Η άλλη σκέψη, ότι αυτό θα ήταν και ένα γε­γο­νός για τους υπάρ­χο­ντες του­ρί­στες στην πόλη μας, είναι εκτός πραγ­μα­τι­κό­τη­τας, διότι όσους είδα να περ­νά­νε από κει, τους είδα κα­τα­τρο­μαγ­μέ­νους.

Πέραν τού­των, το πλέον σο­βα­ρό κατά την άποψή μου είναι η επί­πτω­ση την οποία θα έχουν τα πα­ρα­κεί­με­να κτί­ρια της Πε­ρι­φέ­ρειας, του Εθνι­κού Θε­ά­τρου, του Δήμου Ρόδου, της Αστυ­νο­μι­κής Διεύ­θυν­σης και του Ευαγ­γε­λι­σμού από τους κρα­δα­σμούς λόγω των εκ­πε­μπό­με­νων ήχων, αλλά και της αι­θά­λης λόγω των συ­νε­χών από­το­μων φρε­να­ρι­σμά­των.

Δεν γνω­ρί­ζω εάν η εκ­δή­λω­ση αυτή έγινε με την έγκρι­ση κά­ποιου ή κά­ποιων φο­ρέ­ων, όμως η πόλη μας και η όλη πο­λι­τι­στι­κή κλη­ρο­νο­μιά της, στην οποία πε­ρι­λαμ­βά­νο­νται και τα ανα­φερ­θέ­ντα κτί­ρια, είναι υπε­ρά­νω όλων.

Η εκ­δή­λω­ση μπο­ρεί να ήταν επι­τυ­χής, ή και εν­δε­χο­μέ­νως για κά­ποιους επι­τυ­χής, όμως εξαι­τί­ας του ση­μεί­ου, στο οποίο έλαβε χώρα, ήταν κατά την άποψή μου ατυ­χέ­στα­τη.