Νίκος Νικολής: Το φαινόμενο εμπάθειας που λέγεται Π. Κουνάκης, μουσειακό είδος της πολιτικής

Γράφει ο εντε­ταλ­μέ­νος σύμ­βου­λος της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου σε θέματα αθλη­τι­σμού κ. Νίκος Νικολής:

«Η πολι­τική ζωή του τόπου μας έχει γνω­ρί­σει πολλά φαι­νό­μενα στην μακρά πορεία της και όπως είναι φυσιο­λο­γικό και ανα­με­νό­μενο αυτά ήταν όλων των ειδών.

Άνθρω­ποι όλων των επι­διώ­ξεων, φιλο­δο­ξιών και ποιο­τή­των έχουν περάσει από τα έδρανα τόσο του Δημο­τι­κού Συμ­βου­λίου όσο και του Περι­φε­ρεια­κού Συμ­βου­λίου και ο καθένας έχει αφήσει το απο­τύ­πωμα του, θετικό ή αρνη­τικό.

Φαι­νό­μενο όμως πολι­τι­κής ανω­ρι­μό­τη­τας και απα­ρά­μιλ­λης πολι­τι­κής εμπά­θειας σαν αυτό του Πανα­γιώτη Κουνάκη, δεν νομίζω ότι έχει γνω­ρί­σει ξανά η Ρόδος.

Η ανάγκη του να είναι στην δημο­σιό­τητα, είναι μέχρι ενός σημείου κατα­νοητή, αφού αυτό σε όσους ασχο­λού­νται με την πολι­τική, είναι στοι­χείο της από­φα­σης τους να εμπλα­κούν.

Βέβαια, όλοι όσοι επι­θυ­μούν και επι­διώ­κουν την δημο­σιό­τητα προ­σπα­θούν να το κάνουν για ένα χρήσιμο, θετικό λόγο. Το φαι­νό­μενο όμως πολι­τι­κής εμπά­θειας που λέγεται Πανα­γιώ­της Κου­νά­κης, δεν έχει τέτοιο θέμα αφού το κάνει για οποιο­δή­ποτε λόγο και κυρίως για να πετάξει δηλη­τή­ριο σε όποιον δεν συμ­φω­νεί μαζί του ή δεν χει­ρο­κρο­τεί τον κενό πολι­τικό του λόγο.

Έφυγε από την παρά­ταξη μας όταν ο Περι­φε­ρειάρ­χης Γιώργος Χατζη­μάρ­κος δεν τον έκανε Αντι­πε­ρι­φε­ρειάρχη. Και αυτό το έκανε τόσο απρο­κά­λυ­πτα ώστε το ανα­κοί­νωσε αμέσως μετά την ανα­κοί­νωση του Περι­φε­ρειάρχη για τον ορισμό των θέσεων ευθύνης και από τότε πέρασε στο επίπεδο της πολι­τι­κής εκδί­κη­σης.

Τέτοια πολι­τική ανω­ρι­μό­τητα πραγ­μα­τικά δεν συνα­ντούμε συχνά και βέβαια όταν κάποιος το δια­πρά­ξει αυτό μετά αισθά­νε­ται την ανάγκη να το καλύψει, αν και όποτε φυσικά το κατα­λά­βει.

Από τότε λοιπόν, ο Πανα­γιώ­της Κου­νά­κης, επι­τί­θε­ται σε όλους τους Περι­φε­ρεια­κούς Συμ­βού­λους, τους προ­σβά­λει, μιλά για αυτούς υπο­τι­μη­τικά, τους ειρω­νεύ­ε­ται και αυτό σε μια μόνιμη βάση. Για τον Περι­φε­ρειάρχη, ούτε λόγος. Ο Πανα­γιώ­της Κου­νά­κης φαί­νε­ται ότι δεν θα συγ­χω­ρέ­σει ποτέ τον Περι­φε­ρειάρχη που δεν τον έκανε Αντι­πε­ρι­φε­ρειάρχη, αλλά με την μετέ­πειτα συμπε­ρι­φορά του κατά­φερε να δικαιώ­σει πανη­γυ­ρικά της απόφαση του Γιώργου Χατζη­μάρ­κου.

Τους πρώην ή εν ενερ­γεία συνα­δέλ­φους του, ο Πανα­γιώ­της Κου­νά­κης, τους στο­λί­ζει με κάθε είδους προ­σβολή όποτε τολ­μή­σουν να τοπο­θε­τη­θούν δημόσια.

Ο ίδιος, ρητορεί υπέρ της Δημο­κρα­τίας, την οποία στην πράξη κακο­ποιεί με την μηδε­νική αντοχή του σε οποιασ­δή­ποτε μορφή δια­φω­νίας.

Έκανε εκστρα­τεία κατά της Περι­φε­ρεια­κής για πολλά θέματα, όπως το θέμα του δια­γω­νι­σμού των LED, για το οποίο κατα­συ­κό­φα­ντησε τα μέλη της Οικο­νο­μι­κής Επι­τρο­πής. Το ίδιο είχε κάνει και για τον δια­γω­νι­σμό του Φράγ­μα­τος Γαδουρά και όταν η Οικο­νο­μική Επι­τροπή δικαιώ­θηκε για τις απο­φά­σεις της, δεν είχε κου­βέ­ντα να πει, αλλά διάλεξε το επόμενο θέμα για να ασκήσει την πολι­τική του εμπά­θεια.

Μήνυσε τον Περι­φε­ρειάρχη και όταν η μήνυση του πήγε στο Αρχείο με απόφαση των οργάνων της Δια­κιο­σύ­νης, επίσης διάλεξε άλλο θέμα για να συνε­χί­σει ανε­νό­χλη­τος να λοι­δο­ρεί και να εκτο­ξεύει λάσπη.

Φαι­νό­μενο πολι­τι­κής εμπά­θειας που πρέπει να πω ότι είναι χρήσιμο γιατί με κάποιο τρόπο πρέπει να φωτί­ζε­ται η διαφορά στα κίνητρα όσων ασχο­λού­νται με την πολι­τική.

Ο τελευ­ταίος στόχος του, ο Αντι­πε­ρι­φε­ρειάρ­χης Χρήστος Ευστρα­τίου, που τόλμησε κατά το Παπικό Αλάθητο του Κουνάκη να του θυμίσει ότι ως εκπρό­σω­πος του ΣΥΡΙΖΑ στο Περι­φε­ρειακό Συμ­βού­λιο, το να μιλάει αυτός για αγώνες για το ΦΠΑ μόνο ως ανέκ­δοτο μπορεί να ακού­γε­ται.

Τίποτα δεν στέ­κε­ται εμπόδιο στην εμπά­θεια του. Και φυσικά, για ντροπή ούτε λόγος.

Δυστυ­χώς για αυτόν, η Κοι­νω­νία έχει μνήμη».