«Κόντρα» κυβέρνησης – Τσίπρα για το κλίμα-Αφορμή οι πυρκαγιές στον Αμαζόνιο

Σε ανάρ­τησή του στο Facebook ο κ. Τσίπρας έγραψε, μεταξύ άλλων, πως η κλι­μα­τική αλλαγή, οι πολι­τι­κές που αγνοούν το περι­βάλ­λον εν ονόματι της ιδιο­τέ­λειας και του κέρδους, οδηγούν σε τρα­γι­κές εξε­λί­ξεις για την ίδια μας τη ζωή, ενώ επέ­κρινε τον πρω­θυ­πουργό οτι «ο κύριος Μητσο­τά­κης είχε την ευκαι­ρία στη συνά­ντησή του με τον Γάλλο Πρόεδρο να συντα­χθεί μαζί του, να πει έστω μια λέξη. Δεν ακού­σαμε κάτι.»

Απα­ντώ­ντας, ο υφυ­πουρ­γός παρά τω πρω­θυ­πουργό και κυβερ­νη­τι­κός εκπρό­σω­πος Στέλιος Πέτσας, έκανε λόγο για όψιμη η περι­βαλ­λο­ντική ευαι­σθη­σία του κ. Τσίπρα, σχο­λιά­ζο­ντας πως η ευαι­σθη­σία του για το περι­βάλ­λον καθυ­στέ­ρησε 4,5 χρόνια, όπως φάνηκε από τις πλημ­μύ­ρες στη Μάνδρα και τις πυρ­κα­γιές στο Μάτι.

Ο υφυ­πουρ­γός παρά τω πρω­θυ­πουργώ χαρα­κτή­ρισε ψεύδη του κ. Τσίπρα ότι ο πρω­θυ­πουρ­γός Κυρ. Μητσο­τά­κης δεν ανα­φέρ­θηκε στο περι­βάλ­λον κατά τις συνο­μι­λίες του με τον κ. Μακρόν, όπως μετα­δί­δει το ΑΠΕ-ΜΠΕ.

Είπε χαρα­κτη­ρι­στικά: “Ο κ. Τσίπρας δεν «άκουσε τίποτα», λέει, για την κλι­μα­τική αλλαγή κατά την πρό­σφατη επί­σκεψη του Πρω­θυ­πουρ­γού στο Παρίσι. Πάλι ψέματα;

Τον παρα­πέ­μπουμε, λοιπόν, στο σχετικό από­σπα­σμα της δήλωσης του Κυριά­κου Μητσο­τάκη στη συνά­ντηση με τον Πρόεδρο της Γαλλίας Εμα­νουέλ Μακρόν:

«Μια Ευρώπη που ανα­πτύσ­σει, επίσης, κοινές δράσεις στους τομείς της άμυνας, αλλά και που θέτει τα ζητή­ματα του περι­βάλ­λο­ντος και της κλι­μα­τι­κής αλλαγής σε πρώτη αδια­πραγ­μά­τευτη προ­τε­ραιό­τητα. Θα είναι η μεγάλη πρό­κληση της επό­με­νης Ευρω­παϊ­κής Επι­τρο­πής. Θα είναι μια πρό­κληση η οποία δεν αντι­με­τω­πί­ζε­ται μόνο μέσα από δια­κη­ρύ­ξεις. Θέλω με την ευκαι­ρία αυτή να χαι­ρε­τίσω τον παγκό­σμιο ρόλο του Προ­έ­δρου Μακρόν στην επί­τευξη της κλι­μα­τι­κής, στις Συμ­φω­νίες για το Κλίμα των Παρι­σίων και να τολ­μή­σουμε μαζί να βάλουμε ακόμα πιο φιλό­δο­ξους στόχους για να μετα­τρέ­ψουμε την Ευρώπη σε μια πραγ­μα­τικά πράσινη ήπειρο πρω­το­πόρα στην και­νο­το­μία στα ζητή­ματα της ενερ­γεια­κής μετά­βα­σης».

Σημεί­ωσε ακόμη, σχο­λιά­ζο­ντας την περι­βαλ­λο­ντική παρέμ­βαση του κ. Τσίπρα πως “όσο για την περι­βαλ­λο­ντική ευαι­σθη­σία του κ. Τσίπρα «στο κοινό μας σπίτι», αυτή άργησε 4,5 χρόνια, όπως φάνηκε με -δυστυχώς- τραγικά απο­τε­λέ­σματα τόσο στην πλημ­μύρα στη Μάνδρα, όσο και στην πυρ­κα­γιά στο Μάτι. Ως προς το τι κάνει η κυβέρ­νηση για το «κοινό μας σπίτι», παρα­πέ­μπουμε τον κ. Τσίπρα στις άμεσες πρω­το­βου­λίες του Κυριά­κου Μητσο­τάκη για να απο­κτή­σει ξανά ζωή το Μάτι”.

Φάμελ­λος: Ο κ. Πέτσας πέταξε τη μπάλα στην εξέδρα ανα­φε­ρό­με­νος στο Μάτι

Απα­ντώ­ντας, ο τομε­άρ­χης Περι­βάλ­λο­ντος και Ενέρ­γειας του ΣΥΡΙΖΑ, κ. Σωκρά­της Φάμελ­λος, δήλωσε:

“Βιά­στηκε να απα­ντή­σει ο κυβερ­νη­τι­κός εκπρό­σω­πος κ. Πέτσας στην δήλωση του προ­έ­δρου του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξη Τσίπρα για την κλι­μα­τική αλλαγή, πιστός στο δόγμα η επι­κοι­νω­νία είναι πιο σημα­ντική από την ουσία.

Αν όμως δια­βά­σει και αυτός τα απο­σπά­σματα από τις δηλώ­σεις του κ. Μητσο­τάκη στη συνά­ντηση με τον πρόεδρο Μακρόν θα δια­πι­στώ­σει ότι ο Έλληνας Πρω­θυ­πουρ­γός ανα­φέρ­θηκε σε γενι­κό­τη­τες για το κλίμα και δεν κατέ­θεσε καμία συγκε­κρι­μένη πρόταση πρω­το­βου­λιών για το θέμα των πυρ­κα­γιών στον Αμα­ζό­νιο και για τα θέματα προ­στα­σίας του περι­βάλ­λο­ντος, ούτε καν ανα­φέρ­θηκε σε αυτά. Και το επι­ση­μαί­νουμε, παρότι, η διεθνής ειδη­σε­ο­γρα­φία και οι διπλω­μα­τι­κές τοπο­θε­τή­σεις εκείνη τη μέρα αφο­ρού­σαν στη μεγάλη περι­βαλ­λο­ντική κρίση στον Αμα­ζό­νιο, στην παρέμ­βαση Μακρόν και τις τοπο­θε­τή­σεις Μπολ­σο­νάρο.

Από τη μεριά του ο Αλέξης Τσίπρας ήταν ξεκά­θα­ρος. Χρειά­ζο­νται διπλω­μα­τι­κές και πολι­τι­κές κινή­σεις και δεσμεύ­σεις, αλλά και παρέμ­βαση της διε­θνούς κοι­νό­τη­τας στα ζητή­ματα περι­βάλ­λο­ντος, βιο­ποι­κι­λό­τη­τας και κλί­μα­τος και στην περι­βαλ­λο­ντική κατα­στροφή στην περιοχή του Αμα­ζο­νίου. Και η πρόταση αντί­θε­σης της Ελλάδας στη Συμ­φω­νία ΕΕ- Mercosur, όσο η ακραία Δεξιά κυβέρ­νηση Μπολ­σο­νάρο αρνεί­ται να ανα­λά­βει τις περι­βαλ­λο­ντι­κές της υπο­χρε­ώ­σεις, είναι πολύ συγκε­κρι­μένη για να την αγνο­ή­σει στο σχόλιο του ο κ Πέτσας. Επι­βε­βαιώ­νει απλά με τη δήλωση του ότι η κυβέρ­νηση Μητσο­τάκη δεν δια­τί­θε­ται να συμ­με­τέ­χει στο ευρω­παϊκό μέτωπο που δημιουρ­γεί­ται για την προ­στα­σία του Αμα­ζο­νίου και του παγκό­σμιου Περι­βάλ­λο­ντος. Και αυτό παρότι και πρω­θυ­πουρ­γοί του Ευρω­παϊ­κού Λαϊκού Κόμ­μα­τος, όπως ο Ιρλαν­δός Πρω­θυ­πουρ­γός κ Varadkar, έχουν ήδη τοπο­θε­τη­θεί σε αντί­θεση με τη συμ­φω­νία EE Mercosur.

Ο κ Πέτσας, μη απα­ντώ­ντας ουσια­στικά, επέλεξε να πετάξει πάλι την μπάλα στην εξέδρα ανα­φε­ρό­με­νος στο Μάτι και στη Μάνδρα. Επειδή για εμάς όμως έχει μεγα­λύ­τερη αξία η ουσία και όχι η επι­κοι­νω­νία, του θυμί­ζουμε ότι η κυβέρ­νηση Τσίπρα έχει παρα­δώ­σει στη νέα κυβέρ­νηση : Εθνική στρα­τη­γική για τα Δάση, Χρη­μα­το­δο­τη­μένο πρό­γραμμα πρό­λη­ψης δασικών πυρ­κα­γιών, Σχέδια Δια­χεί­ρι­σης Κιν­δύ­νου Πλημ­μύ­ρας εγκε­κρι­μένα και κατα­τε­θη­μένα στην ΕΕ για όλη την Ελλη­νική επι­κρά­τεια και εγκε­κρι­μένη την πρώτη φάση του Ειδικού Χωρικού Σχεδίου για το Μάτι. Όλα αυτά δεν υπήρχαν το 2015, και ας ήταν ορι­σμένα υπο­χρε­ώ­σεις της ευρω­παϊ­κής περι­βαλ­λο­ντι­κής νομο­θε­σίας, για τις οποίες η Ελλάδα κιν­δύ­νευε να κατα­δι­κα­στεί ήδη από τότε. Σήμερα όλα αυτά τα εργα­λεία δίνουν στη χώρα μας ένα πλήρες πλαίσιο δια­χεί­ρι­σης και πρό­λη­ψης μαζί με την Εθνική Στρα­τη­γική προ­σαρ­μο­γής στην κλι­μα­τική αλλαγή που ψηφί­στηκε με Νόμο το 2016. Και στην υλο­ποί­ηση και προ­ώ­θηση τους θα κριθεί από την ελλη­νική κοι­νω­νία η κυβέρ­νηση Μητσο­τάκη. Όχι από την επι­κοι­νω­νία.

Έστω όμως και εκ των υστέρων προ­τεί­νουμε να συμ­με­τέ­χει η ελλη­νική κυβέρ­νηση σε ευρω­παϊ­κές πρω­το­βου­λίες και να αξιο­ποι­ή­σει διπλω­μα­τικά εργα­λεία για το μείζον θέμα του Αμα­ζο­νίου. Και φυσικά να προ­ε­τοι­μά­σει κατάλ­ληλα θέσεις και συνερ­γα­σίες, ενόψει της συνόδου του ΟΗΕ τον Σεπτέμ­βριο, που θα επι­κε­ντρω­θεί απο­κλει­στικά στο θέμα της κλι­μα­τι­κής αλλαγής. Η Ευρώπη μπορεί και πρέπει να απο­τε­λέ­σει την ηγέτιδα δύναμη στη μάχη για την επι­βί­ωση του πλανήτη, μια μάχη που απαιτεί επα­να­στα­τι­κές αλλαγές από όλους μας σε όλα τα πεδία της παρα­γω­γής, της οικο­νο­μίας και της κοι­νω­νι­κής λει­τουρ­γίας.”