Νέα εποχή φιλοξενίας για τη Σύμη που μπορεί να την οδηγήσει στην κορυφή των μικρών προορισμών

Σε νέα εποχή φιλο­ξε­νίας επι­χει­ρεί να περάσει το νησί της Σύμης, με την πλειο­ψη­φία των κατοί­κων και τη δημο­τική αρχή να ομο­νο­ούν για τις πρα­κτι­κές που θα πρέπει να υιο­θε­τή­σουν, τις κακές συνή­θειες που θα πρέπει να απο­βά­λουν, την ανοχή που θα πρέπει να επι­δεί­ξουν έτσι ώστε όλοι, καλο­καίρι και χειμώνα, να έχουν εξαι­ρε­τική ποιό­τητα ζωής. Για να επι­τευ­χθούν όλα τα παρα­πάνω, θα πρέπει και η Ρόδος να ανα­πτύ­ξει ανά­λο­γες πρα­κτι­κές. Ουσια­στικά, εκείνο που ξεκινά από τη Σύμη είναι ένας χορός βιώ­σι­μης ανά­πτυ­ξης, όπου η του­ρι­στική εξέλιξη θα αφήνει όσο το δυνατόν ανε­πη­ρέ­α­στη την καθη­με­ρινή ζωή των πολιτών.

Ειδι­κό­τερα, εκείνο που επι­χει­ρεί­ται στη Σύμη είναι η διευ­θέ­τηση μιας σειράς ζητη­μά­των στον του­ρι­σμό που ακόμα και σήμερα εξα­κο­λου­θούν να μένουν έωλα. Το να συμ­φω­νή­σουν οι πολίτες μεταξύ τους για την καλύ­τερη δυνατή πρα­κτική είναι το πρώτο μεγάλο βήμα προς την κατεύ­θυνση της καθιέ­ρω­σης του νησιού ως προ­ο­ρι­σμού υψηλών προ­δια­γρα­φών.

Χρυσή τομή

για την ηχο­ρύ­πανση

Πρό­κει­ται για την ηχο­ρύ­πανση που προ­κα­λεί­ται από τη μουσική κατά τις νυχτε­ρι­νές ώρες. Είναι ανυ­πο­λό­γι­στος ο αριθμός των μηνύ­σεων που έχουν υπο­βλη­θεί από πολίτες ενα­ντίον των κατα­στη­μα­ταρ­χών που έχουν τη μουσική στη δια­πα­σών για να δια­σκε­δά­σουν οι θαμώνες τους. Η μουσική τη νύχτα είχε χωρίσει σε δυο στρα­τό­πεδα όσους κατοι­κούν περι­με­τρικά του Γυαλού.

Η μία όψη του νομί­σμα­τος απαιτεί να δοθεί η δυνα­τό­τητα σε όλους να κοι­μού­νται όποια ώρα θέλουν ή να πίνουν το ποτό τους χωρίς να ακούνε τη μουσική από την απέ­να­ντι άκρη του λιμα­νιού. Από την άλλη, σύμφωνα με τις περι­γρα­φές ξενο­δό­χων της Σύμης «οι επι­σκέ­πτες αλλά και αρκετοί Συμια­κοί, θέλουν τη δια­σκέ­δαση, επι­ζη­τούν να τρα­γου­δή­σουν ή και να χορέ­ψουν, αν όχι κάθε βράδυ, του­λά­χι­στον κάποια από τα βράδια της εβδο­μά­δας».

Η λύση που υιο­θε­τεί­ται είναι η ακό­λουθη: Ολοι όσοι έχουν τέτοιου είδους κατα­στή­ματα, να επεν­δύ­σουν σε συστή­ματα ηχο­μό­νω­σης (όσα είναι εσω­τε­ρικά), αλλά και σε εξει­δι­κευ­μένα συστή­ματα ήχου για εκείνα που δια­θέ­τουν αυλές με εγκα­τε­στη­μένα ηχεία. Όλα τα ηχεία πλέον θα πρέπει να είναι εστραμ­μένα προς το εσω­τε­ρικό του κατα­στή­μα­τος, να μειωθεί η ένταση των παρα­γό­με­νων ντε­σι­μπέλ και παράλ­ληλα να αγο­ρα­στεί κατάλ­λη­λος εξο­πλι­σμός που θα απο­τρέ­πει τη διάχυση του ήχου.

«Ως δημο­τική αρχή δεν θέλουμε την ανε­ξέ­λεγ­κτη ηχο­ρύ­πανση, όμως από την άλλη δεν θέλουμε να φύγει ούτε ένας του­ρί­στας. Ο του­ρι­σμός είναι εκείνος που συντη­ρεί σχεδόν όλες τις οικο­γέ­νειες του νησιού μας», δήλωσε προς τη «δημο­κρα­τική» ο δήμαρ­χος Σύμης Λευ­τέ­ρης Παπα­κα­λο­δού­κας. Αν και η αρμο­διό­τητα ανήκει στην Αστυ­νο­μία, ο ίδιος είναι που ανα­λαμ­βά­νει τώρα να καθο­δη­γή­σει τους κατα­στη­μα­τάρ­χες στο να επεν­δύ­σουν σε εξει­δι­κευ­μένο εξο­πλι­σμό. «Το να γίνο­νται συνέ­χεια μηνύ­σεις δεν είναι η λύση. Πρέπει και οι δυο πλευρές να ρίξουν νερό στο κρασί τους».

Πρέπει να σημειω­θεί ότι η υπαί­θρια μουσική στη Σύμη τερ­μα­τί­ζει στις 12.00 τα μεσά­νυ­κτα, με κάποιες εξαι­ρέ­σεις δίωρης παρά­τα­σης για τις περι­πτώ­σεις γάμων, ή πολύ σημα­ντι­κών εκδη­λώ­σεων.

Ανα­κύ­κλωση και τέλος

τα σκου­πί­δια στα χαλατά

Η γεω­μορ­φο­λο­γία του οικι­σμού της Σύμης είναι τέτοια ώστε δεν επι­τρέ­πει την ύπαρξη κάδων απορ­ριμ­μά­των σε κάθε στροφή. Ετσι, άγνωστο από ποια χέρια, τα μισο­κα­τε­στραμ­μένα σπίτια στην «Καλή» και στο «Κάστρο» έχουν γεμίσει σκου­πί­δια. Είναι Συμια­κοί εκείνοι που τα ρίχνουν; Είναι του­ρί­στες; Είναι οικο­νο­μι­κοί μετα­νά­στες; Είναι οι «Συμια­κοί του Αυγού­στου»; Κάποιοι είναι.

«Είναι μια πρα­κτική που πρέπει να στα­μα­τή­σει» περιέ­γραψε ο κ. Λ. Παπα­κα­λο­δού­κας. «Δεν είναι δυνατόν ορι­σμέ­νοι να εξα­κο­λου­θούν ακόμα και σήμερα να πετούν τα σκου­πί­δια τους όπου βρουν. Είναι ντροπή για το νησί μας και δεν θα το ανε­χθούμε».

Η δια­τή­ρηση της καθα­ριό­τη­τας στη Σύμη είναι μεγάλο στοί­χημα. Προχθές στο νησί βρι­σκό­ντου­σαν του­λά­χι­στον 5000 επι­σκέ­πτες, όταν οι μόνιμοι κάτοι­κοι δεν υπερ­βαί­νουν τους 3000. Για όλους αυτούς υπάρ­χουν όλοι κι όλοι τέσ­σε­ρις υπάλ­λη­λοι καθα­ριό­τη­τας. Οσο και να δου­λέ­ψουν αυτοί οι τέσ­σε­ρις δεν προ­λα­βαί­νουν να τα μαζέ­ψουν όλα. Γι’ αυτό παρα­τη­ρεί­ται το φαι­νό­μενο να υπάρ­χουν κάδοι υπερ­χει­λι­σμέ­νοι για ώρες και περι­με­τρικά από αυτούς να βρί­σκο­νται πετα­μένα πλα­στικά μπου­κά­λια, χαρτιά περι­τυ­λίγ­μα­τος και ό,τι άλλο έτρωγαν στο χέρι οι του­ρί­στες. Αυτή η εικόνα επα­να­λαμ­βά­νε­ται συχνά στη διάρ­κεια των ημερών μιας εβδο­μά­δας.

«Χρεια­ζό­μα­στε μόνιμο προ­σω­πικό καθα­ριό­τη­τας. Δεν γίνεται με τα προ­γράμ­ματα του ΟΑΕΔ και 17 ευρώ μερο­κά­ματο να περι­μέ­νει η πολι­τεία να δια­τη­ρή­σουμε την καθα­ριό­τητα, να κάνουμε ανα­κύ­κλωση και του­ρι­στική πολι­τική», τόνισε στη «δημο­κρα­τική» ο κ. Παπα­κα­λο­δού­κας.

Σημειώ­νε­ται πως η Σύμη είναι από τα λίγα νησιά που δια­θέ­τουν σε λει­τουρ­γία χώρο υγειο­νο­μι­κής ταφής απορ­ριμ­μά­των (η δια­χεί­ρισή του έχει ανα­τε­θεί σε ιδιώτη). Στον ΧΥΤΑ γίνεται ήδη δια­χω­ρι­σμός του μετάλ­λου και από τον Οκτώβρη του γυαλιού από τα οργα­νικά σκου­πί­δια. Πρό­σφατα, ένα σκάφος μετέ­φερε από τη Σύμη στη Ρόδο όλα τα μέταλλα που είχαν συγκε­ντρω­θεί τα προη­γού­μενα χρόνια. Το νησί καθά­ρισε από αυτά. Του λείπει ένα σύστημα μικρο­τε­μα­χι­σμού ή έστω παλε­το­ποί­η­σης των πλα­στι­κών συσκευα­σιών. Εάν τελικά πεισθεί η πολι­τεία να της προ­μη­θεύ­σει το μηχά­νημα (διότι η ανα­κύ­κλωση των πλα­στι­κών της εξαρ­τά­ται από τη Ρόδο) και γίνει η πρό­σληψη του απαι­τού­με­νου προ­σω­πι­κού, μαζί με την απα­ραί­τητη αλλαγή της νοο­τρο­πίας των πολιτών περί της απόρ­ρι­ψης των σκου­πι­διών, τότε το νησί θα ανα­γο­ρευ­τεί ως το πιο καθαρό ολό­κλη­ρης της Μεσο­γείου.

Τάξη στο χάος

του λιμα­νιού

Η Σύμη είναι από τους πιο σημα­ντι­κούς προ­ο­ρι­σμούς yachting παγκο­σμίως. Σε αυτό τον κλάδο του του­ρι­σμού η Σύμη βρί­σκε­ται πιο ψηλά στις προ­τι­μή­σεις των yachters απ’ ό,τι η Ρόδος. Ταυ­τό­χρονα στο ίδιο λιμάνι προ­σεγ­γί­ζουν τα ελλη­νικά ημε­ρό­πλοια, τα τουρ­κικά ημε­ρό­πλοια, τα μεγάλα πλοία της γραμμής, τα σκάφη του Λιμε­νι­κού Σώματος και ενίοτε οι λάντζες των κρουα­ζιε­ρό­πλοιων. Είναι μια πραγ­μα­τική σπα­ζο­κε­φα­λιά για τον λιμε­νάρχη που έχει αφεθεί μόνος του να διεκ­πε­ραιώ­νει όλα τα παρα­πάνω με πρώτο μέλημα την ασφά­λεια όλων.

Τα παρα­πάνω έχουν ως συνέ­πεια να επι­κρα­τεί ένα μικρό χάος στο λιμάνι. Τα ημε­ρό­πλοια πρυ­μνο­δε­τούν και οι κάβοι τους κατα­λαμ­βά­νουν πολ­λα­πλά­σιες θέσεις ελλι­με­νι­σμού, τα πλωτά μέσα του λιμε­νι­κού πλα­γιο­δε­τούν δημιουρ­γώ­ντας ένα τερά­στιο, μεταλ­λικό τείχος μπροστά από τις επι­χει­ρή­σεις εκείνων που παλεύ­ουν για το ίδιο μερο­κά­ματο, τα γιοτ πρέπει να μετα­κι­νού­νται κάθε ξημέ­ρωμα, όταν στο Γυαλό κατα­φθά­νουν πλοία της γραμμής. Η κατά­σταση έχει φτάσει στο απρο­χώ­ρητο και δεν είναι ο λιμε­νάρ­χης εκείνος που μπορεί να δώσει τη λύση.

Το λιμάνι της Σύμης απαιτεί κανο­νι­σμό λει­τουρ­γίας, δια­μορ­φω­μένο έτσι ώστε όλα να λει­τουρ­γούν στην εντέ­λεια και με σεβασμό στις επι­χει­ρή­σεις της προ­κυ­μαίας. Ο κανο­νι­σμός αυτός είναι πια απαι­τη­τός. «Πρέπει να δοθεί λύση και το κατα­λα­βαί­νουμε όλοι. Θα θέσω το θέμα στη νέα διοί­κηση του Λιμε­νι­κού Ταμείου Νότιας Δωδε­κα­νή­σου για να δρο­μο­λο­γή­σουμε από τον Οκτώ­βριο όλες τις δράσεις που πρέπει να γίνουν για την επόμενη σεζόν».

Για το λιμάνι της Σύμης υπάρχει πρό­βλεψη επι­μή­κυν­σής του, κατά 170 μέτρα από τη Νοτιο­δυ­τική πλευρά και κατά 50 μέτρα από τη βόρεια πλευρά (προ­βλήτα από τον πύργο με το Ρολόι).

Αγκυρα γιοτ ψάρεψε…

αυτο­κί­νητο

Το γεγονός συνέβη χθες. Σηκώ­νο­ντας άγκυρα ένα γιοτ, σήκωσε μαζί κι ένα τμήμα αυτο­κι­νή­του που βρι­σκό­ταν στον πυθμένα του λιμα­νιού της Σύμης. Προ­φα­νώς πρό­κει­ται για ένα από τα αυτο­κί­νητα που είχαν παρα­συρ­θεί στη θάλασσα από τη μεγάλη πλημ­μύρα του πρό­πε­ρα­σμέ­νου Νοέμβρη.

Το θέμα είναι σοβαρό, καθώς το Λιμε­νικό Ταμείο Νότιας Δωδε­κα­νή­σου είχε δια­θέ­σει ένα μεγάλο κονδύλι για τον καθα­ρι­σμό του πυθμένα στο λιμένα της Σύμης. Κατά καιρούς γινό­ντου­σαν προ­φο­ρι­κές καταγ­γε­λίες από δύτες ότι στον πάτο του νερού εξα­κο­λου­θούν να υπάρ­χουν κομ­μά­τια αυτο­κι­νή­των, ψυγεία και ό,τι άλλο είχε παρα­συρ­θεί τότε. Το χθεσινό εύρημα, ίσως απο­τε­λέ­σει την απαρχή για να γίνει σοβαρός έλεγχος για το πόσο απο­τε­λε­σμα­τική ήταν η δουλειά που είχε γίνει τότε και απο­σκο­πούσε στην προ­στα­σία του θαλάσ­σιου περι­βάλ­λο­ντος.

Γενικά, η Σύμη σήμερα βρί­σκε­ται μόλις λίγα βήματα πριν τη μετα­τροπή της σε προ­ο­ρι­σμό υψηλών απαι­τή­σεων. Η αισθη­τική του οικι­σμού είναι ανυ­πέρ­βλητη, η δια­σκέ­δαση δρο­μο­λο­γεί­ται σε πιο «υγιείς» συν­θή­κες και ο σεβα­σμός στο περι­βάλ­λον ήδη έχει αρχίσει να εκφρά­ζε­ται. Αυτά είναι τα στοι­χεία της συντα­γής που στα σίγουρα θα βρει μιμητές.