Τι αλλάζει για την Ελλάδα ο ερχομός της Λαγκάρντ στην ΕΚΤ

Η ικα­νό­τητα της Κριστίν Λαγκάρντ να προ­σαρ­μό­ζε­ται στην συγκυ­ρία χωρίς να εγκα­τα­λεί­πει τις θέσεις της είχε “φανεί” στην δια­πραγ­μά­τευση του ΔΝΤ με τους Ευρω­παί­ους για το ελλη­νικό χρέος.

Στην συζή­τηση για την τελική συμ­φω­νία “εξόδου” της Ελλάδας από το τρίτο πρό­γραμμα τον Ιούνιο του 2018 το ΔΝΤ, δια­φω­νούσε τόσο στον τρόπο διευ­θέ­τη­σης του χρέους, όσο και στο θέμα της διευ­θέ­τη­σης της στα­θε­ρο­ποί­η­σης του τρα­πε­ζι­κού συστή­μα­τος.

Παρ’ όλα αυτά και παρά το γεγονός ότι δεν άλλαξε ουσια­στικά την θέση της, προ­κει­μέ­νου να μην εμπο­δι­σθεί η συμ­φω­νία, το ΔΝΤ με δική της απόφαση απο­σύρ­θηκε από την “συμ­με­τοχή” στην απόφαση και η συμ­φω­νία του Ιουνίου ολο­κλη­ρώ­θηκε χωρίς το ΔΝΤ να αλλάξει την δική του θέση. Μια θέση που υπο­στή­ριζε και υπο­στη­ρί­ζει η Λαγκάρντ, τότε επι­κε­φα­λής του ΔΝΤ και σήμερα διά­δο­χος του Μάριο Ντράγκι.

Ακριβώς σε αυτά τα δύο πεδία ανα­μέ­νε­ται με ενδια­φέ­ρον η επί­δραση της παρου­σίας της πλέον ως επι­κε­φα­λής της ΕΚΤ: το θέμα των πλε­ο­να­σμά­των/χρέους και η δια­σφά­λιση της στα­θε­ρό­τη­τας των τρα­πε­ζών με επαρκή κεφά­λαια.

• Η Λαγκάρντ στις δια­πραγ­μα­τεύ­σεις για την μετά το τρίτο πρό­γραμμα διευ­θέ­τηση της οικο­νο­μίας στην Ελλάδα, επέμενε στην θέση που είχε το ΔΝΤ για την ανα­διάρ­θρωση του ελλη­νι­κού χρέους, σε ένα επι­πλέον “κούρεμα”. Την τελευ­ταία στιγμή και για να μην καταρ­ρεύ­σει η συμ­φω­νία η Λαγκάρντ έκανε …πίσω. Απο­δέ­χθηκε σιωπηρά την συμ­φω­νία του Ιουνίου του 2018, χωρίς “κούρεμα”. Αλλά και χωρίς την συμ­με­τοχή του ΔΝΤ σε αυτή. Ποτέ δεν άλλαξε την θέση της και την εκτί­μησή της σύμφωνα με την οποία τα πλε­ο­νά­σματα που προ­βλέ­πει η συμ­φω­νία αυτή είναι πολύ υψηλά, δεν μπορεί να τα πετύχει μια οικο­νο­μία και σε κάθε περί­πτωση η επί­τευξή τους  “φρε­νά­ρει” την  οικο­νο­μική ανά­καμψη. Να σημειω­θεί εδώ ότι ακόμα και η ανα­γνώ­ριση από πλευράς ΔΝΤ του λάθους των πολ­λα­πλα­σια­στών που έκαναν οι “τεχνι­κοί” του για τα μέτρα που εφαρ­μό­σθη­καν στην Ελλάδα, ενι­σχύει αυτή την άποψη. Η θέση αυτή δεν έχει αναι­ρε­θεί ποτέ από την Λαγκάρντ και ανα­μέ­νε­ται να την “φέρει” μαζί της στο Συμ­βού­λιο της ΕΚΤ παρά το γεγονός ότι εκεί επι­κρα­τεί στην πλειο­νό­τητα των μελών η αντί­θετη άποψη. Το πλαίσιο αυτό είναι σε κάθε περί­πτωση ευνοϊκό για την επα­να­δια­πραγ­μά­τευση του ύψους των πλε­ο­να­σμά­των, ίσως και πριν το τέλος του τρέ­χο­ντος έτους. Αυτό βέβαια θα ανοίξει και πάλι το θέμα της ανα­διάρ­θρω­σης του χρέους καθώς το ύψος των πλε­ο­να­σμά­των συν­δέ­ε­ται άμεσα με την ρύθμιση της εξυ­πη­ρέ­τη­σής του. Αρκεί βέβαια να μην υπάρ­ξουν απρό­ο­πτες εξε­λί­ξεις από ελλη­νι­κής πλευράς.

• Στο τρα­πε­ζικό ζήτημα η άποψη της Κ. Λαγκάρντ ίσως κάνει τα πράγ­ματα περισ­σό­τερο δύσκολα για την Ελλάδα. Και αυτό γιατί η Λαγκάρντ συνο­λικά για την Ευρω­ζώνη αλλά ειδικά για την Ελλάδα έχει θέσει δημόσια το θέμα της ανάγκης για κεφα­λαιακή ενί­σχυση μέσω των απο­θε­μα­τι­κών που έχουν δημιουρ­γη­θεί από τα υπό­λοιπα του τρίτου δανείου (ESM). Ανέ­κα­θεν επί της θητείας η θέση του ΔΝΤ ήταν ότι η εξυ­γί­ανση του τρα­πε­ζι­κού συστή­μα­τος στην Ελλάδα απαι­τούσε περισ­σό­τερα κεφά­λαια. Και για τον λόγο αυτό ζητούσε τα κεφά­λαια του τρίτου δανείου (ESM) να χρη­σι­μο­ποι­η­θούν για την ανα­κε­φα­λαιο­ποί­ησή τους.

Αυτό είχε απορ­ρι­φθεί από την Κομι­σιόν, με την σιωπηρή συμ­φω­νία της ΕΚΤ. Παρα­μέ­νει όμως για την Κ. Λαγκάρντ μια θέση την οποία δεν έχει θέσει υπό αμφι­σβή­τηση μέχρι σήμερα…

πηγή capital.gr

του Γ. Αγγέλη