Δ. Ευθυμιάδης σε Τ. Σιδηρόπουλο: «Πλέον είμαστε οικογένεια»

Ο Τάσος Σι­δη­ρό­που­λος με ανάρ­τη­σή του στο προ­σω­πι­κό προ­φίλ που δια­τη­ρεί σε ιστο­σε­λί­δα κοι­νω­νι­κής δι­κτύ­ω­σης, ευ­χή­θη­κε «καλός πο­λί­της» στον διε­θνή βοηθό Δα­μια­νό Ευ­θυ­μιά­δη, ο οποί­ος ολο­κλη­ρώ­νει τον κύκλο του στην ενερ­γό διαι­τη­σία διότι συ­μπλή­ρω­σε το όριο των 45 ετών.

«Φίλε μου Δα­μια­νέ Ευ­θυ­μιά­δη ήρθε η ώρα να σου πω και επί­ση­μα ‘’Καλός πο­λί­της’’. Ξε­κι­νή­σα­με μαζί, ονει­ρευ­τή­κα­με μαζί, ζή­σα­με επι­τυ­χί­ες μαζί! Το πιο ση­μα­ντι­κό, πε­ρά­σα­με όμορ­φα, χτί­σα­με μια αδελ­φι­κή φιλία και στο τέλος αυτό είναι που μένει!

Το πο­δό­σφαι­ρο τε­λειώ­νει, οι φι­λί­ες μέ­νουν! Ένα με­γά­λο ευ­χα­ρι­στώ που ήσουν στο πλευ­ρό μου όλα αυτά τα χρό­νια και με βο­ή­θη­σες να κα­τα­κτή­σω τα όνει­ρα μου!», έγρα­ψε ο Τάσος Σι­δη­ρό­που­λος για τον Δα­μια­νό Ευ­θυ­μιά­δη που ήταν στην ομάδα του διε­θνούς ρέ­φε­ρι του συν­δέ­σμου της Δω­δε­κα­νή­σου.

Λίγο αρ­γό­τε­ρα ήρθε η απά­ντη­ση του Δα­μια­νού Ευ­θυ­μιά­δη επί­σης μέσω ανάρ­τη­σης:

«Φίλε Τάσο Σι­δη­ρό­που­λε,

Το τα­ξί­δι της διαι­τη­σί­ας που το ξε­κί­νη­σα το 1997, μας έφερε συ­νο­δοι­πό­ρους από το 2010. Στην αρχή συ­νά­δελ­φοι και τώρα στο τέλος κάτι πα­ρα­πά­νω από φίλοι, τολμώ να πω οι­κο­γέ­νεια.

Μία φιλία που εξε­λί­χθη­κε σε οι­κο­γέ­νεια μέσα από τους κοι­νούς στό­χους, ορά­μα­τα και πεί­σμα για έναν κα­λύ­τε­ρο χώρο που αγα­πά­με και υπη­ρε­τού­με τόσα χρό­νια. Μέσα από αυτό το πεί­σμα και την πολλή δου­λεία κα­τα­φέ­ρα­με να φτά­σου­με, να αγ­γί­ξου­με τα ΄΄α­στέ­ρια­΄΄.

Σε ευ­χα­ρι­στώ πρώτα για την σχέση φι­λί­ας-οι­κο­γέ­νειας που έχου­με ανα­πτύ­ξει και δεύ­τε­ρον για το τα­ξί­δι στα ΄΄α­στέ­ρια­΄΄ που κά­να­με όλα αυτά τα χρό­νια μαζί, δίχως εσένα θα ήταν απλά ένα όραμα, αλλά μαζί κα­τα­φέ­ρα­με να γίνει βίωμα….

Επί­σης, εύ­χο­μαι σε εσένα και τα άλλα μέλη της ΄΄οι­κο­γέ­νεια­ς΄΄ να φτά­σε­τε ακόμα πιο ψηλά, να σας κα­μα­ρώ­νου­με Τρίτη, Τε­τάρ­τη, Πέμ­πτη βράδυ, τα σαβ­βα­το­κύ­ρια­κά μας και του χρό­νου τέ­τοια εποχή, στα γή­πε­δα του EURO ´20

Και πάντα η σκέψη μου με την δεύ­τε­ρη ΄΄οι­κο­γέ­νεια­΄΄».