Λίνα Δελαπόρτα-Πανά: «Ο Αντώνης Καμπουράκης θα είναι ο δήμαρχος που θα κάνει επιτέλους τη διαφορά για τη Ρόδο»

Πώς μια επι­στή­μο­νας όπως εσείς απο­φα­σί­ζει να μπει στο χώρο της πολι­τι­κής;

Διότι πιστεύω ότι κανένας δεν πρέπει να απέχει από τη δια­χεί­ριση των κοινών πραγ­μά­των του τόπου που ζει, που μεγα­λώ­νει τα παιδιά του, που εργά­ζε­ται, που δημιουρ­γεί. Μπορεί οι αφε­τη­ρίες όλων μας να είναι δια­φο­ρε­τι­κές, αλλά ο στόχος είναι κοινός. Να βοη­θή­σουμε όλοι, ο καθένας από την δική του οπτική, με τις δικές του δυνά­μεις, με τις δικές του ιδέες να κάνουμε τον τόπο μας καλύ­τερο. Ένας άνθρω­πος της προ­σφο­ράς, πιστεύω ότι είμαι κι εγώ, μακριά από την πολι­τική με τη στενή έννοια του όρου, αλλά κοντά στην επι­στήμη που υπηρετώ και στον ίδιο τον άνθρωπο. Είμαι Ροδί­τισσα. Γεν­νή­θηκα και μεγά­λωσα στο Νιοχώρι. Αυτή η πόλη, αυτό το νησί είναι οι μνήμες μου, είναι οι δικοί μου άνθρω­ποι. Θέλω να κάνω το καλύ­τερο γι αυτήν. Να γίνει ακόμα πιο όμορφη, αντάξια της φήμης και της ιστο­ρίας της. Η Ρόδος έχει ανάγκη από ένα νέο ξεκί­νημα.

Γιατί με τον Αντώνη Καμπου­ράκη;

O Αντώνης Καμπου­ρά­κης έχει προ­σφέ­ρει στη Ρόδο και η προ­σφορά είναι η πυξίδα της υπο­ψη­φιό­τη­τάς του. Έχει τις γνώσεις, τις εμπει­ρίες, τις επαφές και τις σχέσεις που απαι­τούν οι καιροί από έναν σύγ­χρονο Δήμαρχο. Γι αυτό και βγήκε μπροστά. Για να τολ­μή­σει. Για να διεκ­δι­κή­σει. Για να γυρίσει όλο τον κόσμο. Για να βρει πάντα τους καλύ­τε­ρους που μπορούν να βοη­θή­σουν το νησί μας να κάνει το μεγάλο άλμα μπροστά. Ο Αντώνης Καμπου­ρά­κης είναι άνθρω­πος των λύσεων, όχι της δια­χεί­ρι­σης των προ­βλη­μά­των. Δίνει δείγ­ματα γραφής ενός δια­φο­ρε­τι­κού τρόπου αντί­λη­ψης της δια­χεί­ρι­σης των κοινών μας πραγ­μά­των. Και σε αυτή τη μεγάλη προ­σπά­θεια είναι τιμή μου να είμαι μαζί του, δίπλα του. Να διεκ­δι­κή­σουμε και να κερ­δί­σουμε όλα αυτά που η Ρόδος έχει στε­ρη­θεί, παρά τη μεγάλη προ­σφορά της στον του­ρι­σμό και στην εθνική οικο­νο­μία.

Τι θέλετε να αλλάξει στη σημε­ρινή Ρόδο;

Πιστεύω ότι η Ρόδος, η πόλη και ολό­κληρο το νησί, έχουν μείνει στάσιμα εδώ και δεκα­ε­τίες. Σαν να θεω­ρεί­ται πια δεδο­μένη, κανένας δεν κάνει ένα βήμα να την εξε­λί­ξει περισ­σό­τερο, να της δώσει ένα πρόσωπο πιο σύγ­χρονο. Η Ρόδος εξε­λι­κτικά, έχει μείνει στην εποχή των Ιταλών. Τίποτα ανάλογο δεν δημιουρ­γή­θηκε από τότε. Επα­να­παυ­τή­καμε όλοι στις δάφνες της, στη φήμη της. Και ό,τι δεν συντη­ρεί­ται, δεν ανα­νε­ώ­νε­ται, είναι κατα­δι­κα­σμένο στην παρακμή και εν τέλει στην κατα­στροφή. Η Ρόδος χρειά­ζε­ται ανα­ζω­ο­γό­νηση, μια φρέσκια ματιά, νέες ιδέες, μια και­νούρ­για σύγ­χρονη πινελιά που θα συν­δυά­ζει αρμο­νικά το παλιό με το και­νούρ­γιο. Αυτό το βλέ­πουμε σε πολλές ευρω­παϊ­κές πόλεις, που χωρίς να απαρ­νού­νται το παρελ­θόν και την ιστορία τους, ανα­νε­ώ­νο­νται, απο­τυ­πώ­νουν την εποχή τους, εξε­λίσ­σο­νται. Αυτό θα έπρεπε να συμ­βαί­νει και στη Ρόδο, μια πόλη που απο­τε­λεί ένας από τους δημο­φι­λέ­στε­ρους του­ρι­στι­κούς προ­ο­ρι­σμούς διεθνώς.

Θα πάμε λοιπόν μπροστά ή θα μεί­νουμε στο παρελ­θόν; Ο κάθε πολίτης θα απα­ντή­σει μόνος του στο δίλημμα αυτό, με ευθύνη απέ­να­ντι στο μέλλον και τις επό­με­νες γενιές αλλά και με το αλάθητο ένστι­κτο του.

Θεω­ρείτε απο­τυ­χη­μένη τη σημε­ρινή δημο­τική αρχή της Ρόδου;

Η σημε­ρινή δημο­τική αρχή δοκι­μά­στηκε, προ­σέ­φερε αυτά που μπο­ρούσε αλλά σίγουρα δεν αντα­πο­κρί­θηκε στις προσ­δο­κίες των πολιτών, τίποτα ουσια­στικό δεν έγινε και δεν άλλαξε στη θητεία της. Πιστεύω ότι οι συν­θή­κες είναι ώριμες για μια θεα­μα­τική αλλαγή. Και ο Αντώνης Καμπου­ρά­κης θα είναι ο δήμαρ­χος που θα κάνει επι­τέ­λους τη διαφορά. Οι Ροδίτες το ξέρουν και θα του δώσουν την ευκαι­ρία και τη δυνα­τό­τητα να οδη­γή­σει τη Ρόδο στο λαμπερό μέλλον που της αξίζει.

Γυναί­κες και πολι­τική. Κατά την άποψή σας, είναι ικα­νο­ποι­η­τικό το ποσοστό συμ­με­το­χής τους στα κοινά;

Δεν μου αρέσει η συζή­τηση που αφορά την παρου­σία και τη συμ­με­τοχή των γυναι­κών στα κοινά να είναι μια συζή­τηση που περι­στρέ­φε­ται γύρω από ποσοστά και αριθ­μούς. Δεν το θεωρώ καθόλου κολα­κευ­τικό αλλά και καθόλου δίκαιο. Θέλω η σύγκριση και η επιλογή να γίνεται επί ίσοις όροις με τους άνδρες, με κρι­τή­ρια ικα­νό­τη­τας και αξιο­σύ­νης. Εγώ, ως υπο­ψή­φια δημο­τική σύμ­βου­λος, έτσι θα ήθελα να κριθώ και με αυτά τα κρι­τή­ρια να με επι­λέ­ξουν οι συμπο­λί­τες μου.

Ως ιατρός, ως γονέας και ως πολίτης, απευ­θυ­νό­μενη στους φίλους και συμπο­λί­τες μου, τους δια­βε­βαιώνω, ότι εφόσον με τιμή­σουν, θα προ­σπα­θήσω να αντα­πο­κριθώ κατά τον καλύ­τερο δυνατό τρόπο στις προσ­δο­κίες και στην εμπι­στο­σύνη τους.