Δεκαπέντε πρώην πρόεδροι Δικηγορικών Συλλόγων κατά των συλλήψεων Λυκουρέζου – Παναγόπουλου

Δεκα­πέ­ντε πρώην πρό­ε­δροι Δικη­γο­ρι­κών Συλ­λό­γων από όλη τη χώρα, εκφρά­ζουν την έντονη αντίρ­ρησή τους για την έκδοση ενταλ­μά­των σύλ­λη­ψης κατά δύο δικη­γό­ρων -Αλέξανδρου Λυκου­ρέ­ζου και Θεό­δω­ρου Παναγόπουλου- επι­ση­μαί­νο­ντας, με κοινή δήλωσή τους, το επι­κίν­δυνο του πράγ­μα­τος για την τήρηση της νομι­μό­τη­τας και την εφαρ­μογή των νόμων.

Ανα­λυ­τικά η σκληρή ανα­κοί­νωσή τους:

«Η κοινή γνώμη παρα­κο­λου­θεί, άναυδη, μια ποινική «επι­χεί­ρηση» στρε­φό­μενη κατά δύο δικη­γό­ρων, οι οποίοι συνε­λή­φθη­σαν και οδη­γή­θη­καν στον ανα­κριτή από την αντι­τρο­μο­κρα­τική υπη­ρε­σία υπό συν­θή­κες που προ­σι­διά­ζουν στους πλέον επι­κίν­δυ­νους κατα­ζη­τού­με­νους εγκλη­μα­τίες, κατά βάναυσο θρυμ­μα­τι­σμό του τεκ­μη­ρίου της αθω­ό­τη­τας και των υπε­ρα­σπι­στι­κών τους δικαιω­μά­των, και κατά τρόπο που θα στιγ­μα­τί­σει για πάντα την προ­σω­πι­κό­τητά τους.

Δεν χρειά­ζε­ται ιδιαί­τερη ποινική εμπει­ρία για να κατα­λά­βει κανείς ότι δύο επαγ­γελ­μα­τίες με δια­δρομή δεκα­ε­τιών, με σταθερή επαγ­γελ­μα­τική έδρα-γραφείο και δια­δρομή, και με καθη­με­ρινή παρου­σία στα δικα­στή­ρια, δεν είναι ύποπτοι φυγής, ούτε δια­πρά­ξεως νέων απεχθών εγκλη­μά­των, προ­ϋ­πο­θέ­σεις που πρέπει ανα­γκαία κατά το Νόμο να συντρέ­χουν, προ­κει­μέ­νου να εκδοθεί ένταλμα συλ­λή­ψεως.

Το ένταλμα συλ­λή­ψεως είναι μια ακραία πράξη δικο­νο­μι­κού κατα­να­γκα­σμού της πολι­τείας. Σημαί­νει πως ένας πολίτης θα στε­ρη­θεί την ελευ­θε­ρία του χωρίς, προη­γου­μέ­νως, να έχει εκθέσει τις απόψεις του έναντι των αρμό­διων δικα­στι­κών και εισαγ­γε­λι­κών αρχών για όσα του προ­σά­πτο­νται. Προς τούτο και πρέπει να εκδί­δε­ται με φειδώ και σύνεση, και αυτο­νο­ή­τως με ευλα­βική των προ­ϋ­πο­θέ­σεων του Συντάγ­μα­τος και του Κώδικα Ποι­νι­κής Δικο­νο­μίας.

Βεβαίως κανείς δε μπορεί να γνω­ρί­ζει το περιε­χό­μενο της προ­κεί­με­νης ποι­νι­κής δικο­γρα­φίας, που είναι (ή, του­λά­χι­στον, θα έπρεπε να είναι) μυστική. Φαντά­ζει, όμως, του­λά­χι­στον οξύμωρο το να θεω­ρού­νται πιθανοί φυγό­δι­κοι και οιονεί εγκλη­μα­τίες άνθρω­ποι που βρί­σκο­νται καθη­με­ρινά ακριβώς εκεί, όπου το σε βάρος τους ένταλμα εκδό­θηκε και εκτε­λέ­σθηκε: Στους χώρους απο­νο­μής της Ποι­νι­κής Δικαιο­σύ­νης. Εάν, δηλαδή, κλη­τεύ­ο­νταν από τον αρμόδιο ανα­κριτή προς απο­λο­γία, και η ποινική τύχη τους κρι­νό­ταν μετά από αυτήν, υπάρχει έστω και ένας που να αμφι­βάλ­λει για την προ­σή­κουσα έλευσή τους;

Δημιουρ­γεί, λοιπόν, του­λά­χι­στον προ­βλη­μα­τι­σμό και η έκδοση, αυτή η ίδια, των δύο προ­κεί­με­νων ενταλ­μά­των, και η δημο­σιό­τητα και ο τρόπος, υπό τον οποίο αυτά εκτε­λέ­σθη­καν. Όταν, μάλιστα, προ­έρ­χο­νται από έμπει­ρους ποι­νι­κούς λει­τουρ­γούς, που ανα­ντίρ­ρητα γνω­ρί­ζουν τα όσα προ­βλέ­πο­νται, επί του θέματος, από τη Νομο­θε­σία. Και όταν, ακόμη, η συγκε­κρι­μένη υπόθεση φαί­νε­ται πως σχε­τί­ζε­ται με πρόσωπα αμφι­βό­λου ηθικής και με ύποπτα, του­λά­χι­στον, συμ­φέ­ρο­ντα.

Την τύχη των δύο συνα­δέλ­φων θα την κρίνει η Δικαιο­σύνη τη Δευτέρα. Ελπίζω με ψυχραι­μία και νηφα­λιό­τητα. Τα όσα, όμως, έως τώρα έγιναν, έχουν ήδη κριθεί. Του­λά­χι­στον από όσους έχουν την ψυχραι­μία να κοι­τά­ξουν το Νόμο πίσω από τις κραυγές και τις ενδε­χό­με­νες σκο­πι­μό­τη­τες. Και, άλλωστε, σήμερα είναι αυτοί. Αύριο, όμως, μπορεί να μην είναι αυτοί. Μπορεί να είναι, στη θέση τους, κάποιος από εμάς».

Τη δήλωση υπο­γρά­φουν οι 15 πρώην πρό­ε­δροι των Δικη­γο­ρι­κών Συλ­λό­γων:

Δημή­τρης Παξινός και Γιάννης Αδα­μό­που­λος Αθηνών, Δημή­τρης Γαρού­φας  και Γιάννης Παπα­δό­που­λος  Θεσ­σα­λο­νί­κης, Γιώργος Κυμπα­ρί­δης Ροδόπης, Δημή­τρης Κωστό­γιαν­νης Τρί­πο­λης, Κώστας Σαρρής Ρόδου, Θόδωρος Καζάς Ναυ­πλίου, Κοντό­γιαν­νης Δημή­τρης Τρι­κά­λων, Καπε­τα­νί­δης Χρήστος  Ορε­στιά­δος, Δημη­τρά­κου­λας Κώστας Σπάρτης, Ζώης Ανδρέας και Υφαντής Λεω­νί­δας Αγρι­νίου, Μπίνιος Λουκάς Λει­βα­διάς και Παύλος Τζό­βα­ρας, Ηγου­με­νί­τσας.

πηγή kathimerini.gr