Μοροπούλου: Είμαι πρόθυμη να βοηθήσω στην Παναγία των Παρισίων

Δια­θέ­σιμη να επι­σκε­φθεί το Παρίσι με την ομάδα της και να συμ­βάλ­λει στις μελέτες για την απο­κα­τά­σταση της Πανα­γίας των Παρι­σίων δήλωσε στο News 24/7 στους 88,6 η επι­κε­φα­λής της ομάδας απο­κα­τά­στα­σης του Πανά­γιου Τάφου, καθη­γή­τρια του Εθνικού Μετσό­βιου Πολυ­τε­χνείου και πρό­ε­δρος αντι­προ­σω­πείας του Τεχνι­κού Επι­με­λη­τη­ρίου της Ελλάδας,Τόνια Μορο­πού­λου.

“Μπορώ να πω από την εμπει­ρία μας ότι είναι ένα έργο του οποίου η τεχνο­γνω­σία, η διοί­κηση και η χρη­μα­το­δό­τηση, αν είναι συντο­νι­σμένα, διαφανή και υπό τον έλεγχο του κόσμου, θα λει­τουρ­γή­σουν γρήγορα και απο­τε­λε­σμα­τικά” είπε μιλώ­ντας στην εκπομπή “Σκληρό Ροκ” του Σερα­φείμ Κοτρώ­τσου.

Η καθη­γή­τρια του ΕΜΠ και επι­κε­φα­λής της ομάδας για την απο­κα­τά­σταση του Πανά­γιου Τάφου δήλωσε συγκλο­νι­σμένη παρα­κο­λου­θώ­ντας την κατα­στροφή. “Κάθε απώλεια στην πολι­τι­στική κλη­ρο­νο­μιά είναι απώλεια στην ταυ­τό­τητα όχι μόνο των εθνών αλλά και της ανθρω­πό­τη­τας και η Παναγία των Παρι­σίων είναι ένα μνημείο της Παγκό­σμιας Πολι­τι­στι­κής Κλη­ρο­νο­μιάς” πρό­σθεσε.

“Τέτοια εμβλη­μα­τικά μνημεία πραγ­μα­τικά ανα­στη­λώ­νο­νται και απο­κα­θί­στα­νται αμέσως μετά από μεγάλες κατα­στρο­φές κυρίως γιατί κινη­το­ποιεί­ται το αίσθημα όχι μόνο των φυλάκων τους αλλά το παγκό­σμιο αίσθημα. Όπως είδατε κινού­νται αμέσως οι δια­δι­κα­σίες της χορη­γίας των ιδιωτών από μικρούς και μεγά­λους χορη­γούς για να ξανα­γυ­ρί­σει η πολι­τι­στική κλη­ρο­νο­μιά στην αρχική της εικόνα, αυτή που συν­δέ­ε­ται με τη δική μας ταυ­τό­τητα, η ταυ­τό­τητα όλων μας, αυτό είναι μια πάρα πολύ δυνατή κινη­το­ποί­ηση του κόσμου” τόνισε η κα Μορο­πού­λου.

Ανα­φο­ρικά με την κατα­στροφή, είπε ότι όπως πλη­ρο­φο­ρή­θηκε από δημο­σιεύ­ματα, “επειδή στους δυο πύργους ένθεν και ένθεν της εισόδου οι πυρο­σβέ­στες είχαν εισχω­ρή­σει και έριχναν νερό παντού, ενδε­χο­μέ­νως να μην έχουμε ασβε­στο­ποί­ηση στους δομι­κούς λίθους του ναού.

Κατά την εκτί­μησή της, “η υποδομή θέλει μια απο­κα­τά­σταση αλλά είναι εφικτό να απο­κα­τα­στα­θεί γρήγορα. Εκεί που θα πρέπει να γίνει μια δύσκολη δουλειά αλλά τίποτε δεν είναι ανέ­φι­κτο για την επι­στήμη σήμερα, είναι σχετικά με την απο­κα­τά­σταση της στέγης, που θα πρέπει ευτυχώς να υπάρχει τεκ­μη­ρί­ωση φωτο­γρα­φική, τεκ­μη­ρί­ωση απο­τύ­πω­σης, σχε­δια­στική, και πιστεύω ότι είναι εφικτό να ανα­κα­τα­σκευα­στεί και βέβαια και το κωδω­νο­στά­σιο και το λεγό­μενο βέλος στο κεντρικό κλίτος της εκκλη­σίας”.

Συμπλή­ρωσε ότι έλεγαν πάντα για τους μεγά­λους ναούς με ξύλινες στέγες ότι είναι έτοιμοι για να καί­γο­νται και ότι είναι η ίδια η θρη­σκευ­τική τους λει­τουρ­γία που τους δια­τη­ρεί εν ζωή. “Εδώ εν προ­κει­μένω είναι και η τεχνο­γνω­σία, που θα τους δια­τη­ρή­σει εν ζωή, που θα τους επα­να­φέ­ρει μάλλον, γιατί ακριβώς υπάρχει τεχνο­γνω­σία σήμερα από κάθε άποψη για να γίνει μια συμβατή αλλά και επι­τε­λε­στική σε γρήγορο χρόνο απο­κα­τά­σταση”.

“Όλα γίνο­νται αρκεί να υπάρχει σεβα­σμός καταρ­χήν στο μνημείο, πρέπει να μιλήσει το μνημείο καταρ­χήν στους ανθρώ­πους της τεχνο­γνω­σίας, πρέπει με τα ίδια τα δικά τους στοι­χεία να δου­λέ­ψουν για να το απο­κα­τα­στή­σουν. Η γνώση της οικο­δο­μι­κής του, των υλικών του, της αρχι­τε­κτο­νι­κής του, της γεω­με­τρίας του, είναι αυτή που πρέπει να καθο­δη­γή­σει τα βήματα, της μελέτης απο­κα­τά­στα­σης και βεβαίως και του έργου απο­κα­τά­στα­σης και αυτό είναι πάρα πολύ σημα­ντικό από τη δική μας την εμπει­ρία μας και λέμε ότι τα μνημεία μας μιλάνε και όταν τα ακούμε και τα σεβό­μα­στε μπο­ρούμε όντως να τα απο­κα­τα­στή­σουμε με συμ­βα­τό­τητα και επι­τε­λε­στι­κό­τητα, δηλαδή να έχουν δομική ακε­ραιό­τητα, να έχουν αει­φο­ρία, να έχουν ένα πολύ μεγάλο χρόνο ζωής, γιατί δεν θα έχουμε υλικά που δεν θα μπορούν να αντα­πε­ξέλ­θουν ούτε στη χρήση ούτε στην πίεση των περι­βαλ­λο­ντι­κών παρα­γό­ντων και των κατα­στρο­φών”.

Απα­ντώ­ντας σε ερώτηση για το πόσος χρόνος θα χρεια­στεί είπε: “Όλα εξαρ­τώ­νται καταρ­χήν από τον κύριο του έργου και τις δια­δι­κα­σίες που θα κινήσει. Εάν εμείς στην Ιερου­σα­λήμ δεν είχαμε to status quo δηλαδή τη δικαιο­δο­σία των τριών χρι­στια­νι­κών κοι­νο­τή­των το έργο δεν θα μπο­ρούσε να γίνει. Από την άλλη μεριά χρειά­ζο­νται και οι ίδιοι οι συντε­λε­στές και οι ιδιο­κτή­τες του έργου στη Γαλλία, είναι σίγουρο ότι θα κάνουν το παν για να τελειώ­σει σωστά και γρήγορα και βεβαίως για να μελε­τη­θεί”.

πηγή news247.gr