Η «δωρεάν Παιδεία» στα φροντιστήρια αναστενάζει

Οι ελλη­νι­κές οικο­γέ­νειες ακόµη και στα χρόνια της κρίσης δίνουν το 87% των δαπανών τους για την παιδεία σε φρο­ντι­στή­ρια. Πραγ­μα­τικά εξω­φρε­νικό νούμερο. Και σκέ­φτε­σαι που στο καλό είναι αυτές οι μεταρ­ρυθ­μί­σεις οι οποίες θα είχαν στόχο την πάταξη της παρα­παι­δείας, όπως ανα­κοι­νώ­νουν οι κατά καιρούς «μεταρ­ρυθ­μι­στές». Αντ’ αυτού βλέ­πουμε τα παιδιά να αρχί­ζουν πλέον φρο­ντι­στή­ριο από το Δημο­τικό. Δασκά­λες και δάσκα­λοι που ανα­λαμ­βά­νουν τα απο­γεύ­ματα τη μελέτη των μαθητών, ακόμα και εκείνων που είχαν το πρωί στην τάξη τους, συντη­ρώ­ντας την παρα­παι­δεία σε μια δωρεάν εκπαί­δευση που ουσια­στικά ποτέ δεν ήταν δωρεάν. Παλαιό­τερα το θέμα φρο­ντι­στή­ριο άρχιζε να απα­σχο­λεί μια οικο­γέ­νεια όταν το παιδί έφτανε στις τελευ­ταίες τάξεις του γυμνα­σίου και του λυκείου, οπότε οι μαθητές έδιναν απο­λυ­τή­ριες εξε­τά­σεις ή έπρεπε να προ­ε­τοι­μα­στούν για τις εξε­τά­σεις που θα έκριναν την εισα­γωγή τους σε Πανε­πι­στή­μια, Πώς είναι δυνατόν σε μια εποχή που ο μέσος γονιός είναι από­φοι­τος του­λά­χι­στον Λυκείου όλο και περισ­σό­τερα παι­δά­κια από τις πρώτες κιόλας τάξεις του Δημο­τι­κού να χρειά­ζο­νται επει­γό­ντως φρο­ντι­στή;.Κάτι δεν πάει καλά στο σχολείο και όχι όπως λένε κάποιοι στους γονείς, πολλοί από τους οποίους δεν είναι δημό­σιοι υπάλ­λη­λοι για να είναι στο σπίτι τους το αργό­τερο στις 3 το μεση­μέρι για να βοη­θή­σουν το παιδί τους, στην  όλο και περισ­σό­τερο φορ­τω­μένη ύλη. Κάτι δεν πάει καλά στον περί­φημη μεταρ­ρύθ­μιση του ολο­ή­με­ρου, το οποίο δεν λει­τουρ­γεί σε πολλά σχολεία και δυστυ­χώς όπου λει­τουρ­γεί επέχει θέση παρ­κινγκ. Μιλούν πολλοί για τα εκπαι­δευ­τικά συστήµατα άλλων χωρών, όπως το φιν­λαν­δικό, που θεω­ρεί­ται ένα από τα καλύ­τερα του κόσµου, με παιδιά που μαθαί­νουν γράμ­ματα εντός σχο­λείου και μόνον. Βέβαια οι άνθρω­ποι έκαναν μια μεγάλη μεταρ­ρύθ­μιση κάπο το 1970, κι από τότε συνε­χί­ζουν να την εξε­λίσ­σουν. Δεν έρχεται ο κάθε υπουρ­γός να κάνει την δικιά του. Και µη βιαστούµε να πούµε ότι για όλα φταίει η κρίση. δεκα­ε­τίες τώρα. Οχι µόνο λόγω των πολι­τι­κών, αλλά και εξαι­τίας όλων όσα στηρίζουµε στη δηµόσια εκπαί­δευση και ανεχόµαστε, πλη­ρώ­νο­ντας υπερ­βο­λι­κούς φόρους. Όπως παιδιά εκτός παι­δι­κών σταθμών, παιδιά χωρίς καθη­γη­τές, παιδιά που όταν λείπει η δασκάλα τους πάνε στη διπλανή τάξη και ζωγρα­φί­ζουν, παιδιά που μοι­ρά­ζο­νται φωτο­τυ­πίες εν ετει 2019, όταν τα Φιν­λα­δά­κια πηγαί­νουν σχολείο μόνον με το λαπ-τοπ τους. Κατά τα λοιπά το κου­δούνι αν θα χτυπάει στις 9 μας μάρανε και η «τσάντα στο σχολείο» κάποιες Παρα­σκευές.