Δ. Γάκης: «Το Αγαθονήσι ν’ αποτελέσει το πρότυπο και όχι η εξαίρεση για την εκπαίδευση στα μικρά νησιά»

Η εκπαί­δευση και η υγεία βρί­σκο­νται στο επί­κε­ντρο της κυβερ­νη­τι­κής πολι­τι­κής στη νησιω­τική χώρα, τόνισε ο βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου Δημή­τρης Γάκης στην ομιλία του στην Επι­τροπή Νησιω­τι­κών και Ορεινών Περιο­χών της Βουλής με θέμα τη στήριξη των νησιω­τι­κών και ορεινών περιο­χών στην εκπαί­δευση, την Τετάρτη 27 Μαρτίου.

Την Επι­τροπή, ενη­μέ­ρωσε η υφυ­πουρ­γός Παι­δείας Μερόπη Τζούφη, η οποία παρου­σί­ασε τις δράσεις του Υπουρ­γείου στην επαγ­γελ­μα­τική εκπαί­δευση, την ειδική εκπαί­δευση, αλλά, και στις προ­σφυ­γι­κές δομές στη Νησιω­τική Χώρα.

Ο πρό­ε­δρος της Επι­τρο­πής, ανα­φέρ­θηκε επίσης στα εκπαι­δευ­τικά θέματα της Δωδε­κα­νή­σου, από τη λει­τουρ­γία και τη στε­λέ­χωση των σχο­λι­κών μονάδων πρω­το­βάθ­μιας και δευ­τε­ρο­βάθ­μιας εκπαί­δευ­σης στα μικρά νησιά, τη μεταρ­ρύθ­μιση που ανα­βαθ­μί­ζει τα ΕΠΑΛ και το ρόλο τους στις τοπικές κοι­νω­νίες και οικο­νο­μίες, μέχρι τα ειδικά ζητή­ματα λει­τουρ­γίας του Πανε­πι­στη­μίου Αιγαίου.

Τα κύρια σημεία της ομιλίας του Δημήτρη Γάκη:

«Είναι ευτυχής συγκυ­ρία που η σημε­ρινή συνε­δρί­ασή μας γίνεται την μεθε­πό­μενη ημέρα της επί­σκε­ψης του Πρω­θυ­πουρ­γού Αλέξη Τσίπρα στο ακρι­τικό Αγα­θο­νήσι για την Εθνική Επέτειο της 25^ης Μαρτίου 1821. Πέρα από την υψηλό συμ­βο­λι­σμό της επί­σκε­ψης του Πρω­θυ­πουρ­γού, που περιείχε πολ­λα­πλά μηνύ­ματα προς όλες τις κατευ­θύν­σεις, η παρου­σία επι­πλέον του Υπουρ­γού Παι­δείας Κώστα Γαβρό­γλου στα Δωδε­κά­νησα είχε μία ιδιαί­τερη βαρύ­τητα. Επι­βε­βαιώ­νει τη σημασία και την προ­σή­λωση της Κυβέρ­νη­σης στον κοι­νω­νικό χαρα­κτήρα της εκπαί­δευ­σης που προ­ϋ­πο­θέ­τει πρω­τί­στως την δημιουρ­γία ίσων όρων για την από­κτηση μόρ­φω­σης για όλους όπου και να βρί­σκο­νται, στο πιο ορεινό χωριό, στο πιο απο­μα­κρυ­σμένο νησί. Πιστεύω πως το πρότυπο μας στην εκπαί­δευση στη νησιω­τική Ελλάδα θα πρέπει να είναι: Τμήμα και τάξη στα σχολεία, έστω και με έναν μαθητή.

Το θετικό παρά­δειγμα του Αγα­θο­νη­σίου, δεν πρέπει να είναι η εξαί­ρεση, αλλά ο κανόνας στη νησιω­τική εκπαί­δευση.

Για την τεχνική και επαγ­γελ­μα­τική εκπαί­δευση στη νησιω­τική Ελλάδα

Το θέμα της σημε­ρι­νής συνε­δρί­α­σης δεν αφορά απλά την εκπαι­δευ­τική στήριξη των νησιω­τι­κών περιο­χών της χώρας μας, αλλά αφορά πρω­τί­στως στην στρα­τη­γική μας για την απο­τε­λε­σμα­τική λει­τουρ­γία των εκπαι­δευ­τι­κών δομών στις λιγό­τερο ευνοη­μέ­νες χωρικά και δημο­γρα­φικά περιο­χές. Αφορά, ειδι­κό­τερα, στην ανά­δειξη της σημα­σίας της τεχνι­κής και επαγ­γελ­μα­τι­κής εκπαί­δευ­σης σαν μοχλό οικο­νο­μι­κής ανά­πτυ­ξης σε περι­φε­ρειακό επίπεδο. Αφορά στην αντα­πό­κριση που θέλουμε να πετύ­χουμε από τις τοπικές κοι­νω­νίες στις προ­κλή­σεις που συνε­πά­γο­νται οι γενι­κό­τε­ροι ανα­πτυ­ξια­κοί στόχοι, που θα πρέπει να συν­δυά­ζουν τόσο την οικο­νο­μική ευη­με­ρία όσο και την κοι­νω­νική συνοχή και την προ­στα­σία του φυσικού και πολι­τι­σμι­κού περι­βάλ­λο­ντος. Αυτό επι­τυγ­χά­νε­ται με τη συνέ­νωση της θεωρίας με την πρα­κτική, την εκπαί­δευση πάνω σε παρα­γω­γι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες μέσα από την εργασία των μαθητών σε σχολικά εργα­στή­ρια και με διά­φο­ρες μορφές συμ­βο­λής των απο­φοί­των στην τοπική οικο­νο­μία.

Αυτή είναι η ουσία της επαγ­γελ­μα­τι­κής εκπαί­δευ­σης: Σύγ­χρο­νες ειδι­κό­τη­τες που ζητούν οι μαθητές και δίνουν επαγ­γελ­μα­τική προ­ο­πτική στους απο­φοί­τους.

Κλεί­νο­ντας την εισα­γωγή μου, θα ήθελα να υπεν­θυ­μίσω ότι έχουμε κατα­θέ­σει στην κυβέρ­νηση πρόταση ώστε να εξε­τα­στεί η δυνα­τό­τητα δια­μόρ­φω­σης ενός ολο­κλη­ρω­μέ­νου προ­γράμ­μα­τος εκπαι­δευ­τι­κών παρεμ­βά­σεων με ειδικά χαρα­κτη­ρι­στικά και προ­ϋ­πο­θέ­σεις που θα λαμ­βά­νουν υπόψη τις χωρικές και δημο­γρα­φι­κές ιδιαι­τε­ρό­τη­τες των ελλη­νι­κών ορεινών όγκων και των απο­μα­κρυ­σμέ­νων νησιών, με έμφαση στις ειδι­κό­τη­τες του του­ρι­στι­κού τομέα και των σύγ­χρο­νων τεχνο­λο­γιών, αξιο­ποιώ­ντας όπου είναι δυνατόν τα ευρω­παϊκά προ­γράμ­ματα. Με ΕΠΑΛ, κόμβους στα μεγάλα νησιά και με παραρ­τή­ματα που να λει­τουρ­γούν με τόσα τμήματα όσα ζητούν ακόμα και τα μικρό­τερα νησιά, ακόμα και με τον ελά­χι­στο αριθμό μαθητών, για να μπο­ρέ­σουμε να δώσουμε ένα νέο εκπαι­δευ­τικό υπό­δειγμα στη νησιω­τική χώρα.

Κάθε νησί έχει τη δική του χωρική ιδιαι­τε­ρό­τητα και πρέπει να αντι­με­τω­πί­ζε­ται ξεχω­ρι­στά, όχι συλ­λο­γικά. Δεν μπορείς να πεις ότι κάνω κάτι στο Αγα­θο­νήσι ή στη Τήλο και μπορώ να κάνω το ίδιο και στην Κάλυμνο, ή, ότι κάνω κάποια εκπαι­δευ­τική παρέμ­βαση στην Κάλυμνο που μπορώ να την εφαρ­μόσω και στη Ρόδο».

***

ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ