Στρατευμένοι…

Στην απορία γιατί τα ελλη­νικά ΜΜΕ είναι στον πάτο της εμπι­στο­σύν ης των πολιτών, μια απά­ντηση είναι γιατί βλέ­πουμε εν ενερ­γεία (μεγαλο)δημο­σιο­γρά­φους σε εφη­με­ρί­δες και τηλε­ό­ραση, να εμφα­νί­ζο­νται σε κομ­μα­τική εκδή­λωση κομ­μα­τι­κού στε­λέ­χους, πιο κομ­μα­τι­κοί από το στέ­λε­χος, απευ­θύ­νο­ντας χαι­ρε­τι­σμό εν μέσω απο­θέ­ω­σης, και προ­μο­τά­ρο­ντας την συγκέ­ντρωση με ένθερμα μηνύ­ματα υπέρ του στε­λέ­χους και του κόμ­μα­τος στα κοι­νω­νικά δίκτυα. Δεν έχει σημασία σε ποια κομ­μα­τική συγκέ­ντρωση, τι χρώ­μα­τος. Αυτά τα φαι­νό­μενα  λει­τουρ­γούν ορι­ζό­ντια και δυστυ­χώς συμ­βαί­νουν σε όλα τα κόμματα, με πρώτο και καλύ­τερο το κυβερ­νόν και όχι σε εκδή­λωση απλά, αλλά από εκπο­μπές της κρα­τι­κής τηλε­ό­ρα­σης. Το ερώτημα είναι, πόσοι πολίτες-που σκέ­φτο­νται με βάσει τη λογική και όχι το κομ­μα­τικό θυμικό-θα θεω­ρή­σουν αξιό­πι­στη, αντι­κει­με­νική  την στρα­τευ­μένη δημο­σιο­γρα­φία που εξυ­πη­ρε­τεί κάποιο  κόμμα;