Στον απόηχο της Συμφωνίας

Της Νε­κτα­ρί­ας Μπίλ­λη

Η κυ­βέρ­νη­ση με συ­νο­πτι­κές δια­δι­κα­σί­ες και σχε­τι­κή πλειο­ψη­φία έκλει­σε ένα θέμα χρο­νί­ζον, ένα θέμα μεί­ζο­νος εθνι­κής ση­μα­σί­ας, ένα θέμα που πολ­λές κυ­βερ­νή­σεις και πρω­θυ­πουρ­γοί δια­χει­ρί­στη­καν αλλά που κα­νείς δεν τόλ­μη­σε να προ­χω­ρή­σει στην επί­λυ­ση του. Η επό­με­νη μέρα της ψή­φι­σης της πε­ρι­βό­η­της Συμ­φω­νί­ας των Πρε­σπών βρί­σκει τους Έλ­λη­νες πλη­γω­μέ­νους, θυ­μω­μέ­νους και απο­γοη­τευ­μέ­νους. Τα γε­μά­τα παλμό και πάν­δη­μα συλ­λα­λη­τή­ρια όπως επί­σης και οι δη­μο­σκο­πή­σεις που διε­νερ­γού­νται αυτό κα­τα­γρά­φουν και απο­τυ­πώ­νουν. Εθνι­κή δι­πλω­μα­τι­κή επι­τυ­χία χα­ρα­κτη­ρί­ζουν την ανα­φε­ρό­με­νη συμ­φω­νία ο Πρω­θυ­πουρ­γός και ο πρώην ΥΠΕΞ, για εθνι­κή ήττα κάνει λόγο ο Πρό­ε­δρος της Αξιω­μα­τι­κής Αντι­πο­λί­τευ­σης, και ο ιστο­ρι­κός του μέλ­λο­ντος κα­τα­γρά­φει.

Το γε­γο­νός ότι εκ­χω­ρή­σα­με στους κα­τοί­κους των Σκο­πί­ων μα­κε­δο­νι­κή γλώσ­σα, και εθνό­τη­τα στοι­χεία που συν­θέ­τουν την συλ­λο­γι­κή εθνι­κή ταυ­τό­τη­τα ενός κρά­τους δεν είναι ούτε εύ­λη­πτο ούτε και τόσο εύ­πε­πτο για την πλειο­νό­τη­τα των Ελ­λή­νων και δη των Μα­κε­δό­νων. Δεν το αντέ­χει ο Μα­κε­δό­νας να ακού­ει τον Πρω­θυ­πουρ­γό των Σκο­πί­ων να ανα­φέ­ρε­ται σε Μα­κε­δό­νες, σε μα­κε­δο­νι­κό λαό και μα­κε­δο­νι­κή γλώσ­σα. Δεν το αντέ­χουν οι Έλ­λη­νες οι οποί­οι έχουν γα­λου­χη­θεί με τα λόγια του Εθνάρ­χη Κ. Κα­ρα­μαν­λή που δα­κρυ­σμέ­νος ανέ­φε­ρε ότι «η Μα­κε­δο­νία είναι μία και είναι ελ­λη­νι­κή» όπως και του αεί­μνη­στου Α. Πα­παν­δρέ­ου ο οποί­ος ανέ­φε­ρε «ότι και μόνο η χρήση του ονό­μα­τος Μα­κε­δο­νία από τη γεί­το­να χώρα είναι όχημα αλυ­τρω­τι­σμού» να εκ­χω­ρού­νται αυτά που εκεί­νοι δεν τόλ­μη­σαν να ακου­μπή­σουν δια­μιάς και με την Ελ­λά­δα ως επι­σπεύ­δου­σα αρχή.

Τα ερω­τή­μα­τα που τί­θε­νται είναι πολλά και χρή­ζουν απα­ντή­σε­ων. Κατά αρχάς γιατί να εί­μα­στε η επι­σπεύ­δου­σα χώρα για ένα ζή­τη­μα που άλλοι καί­γο­νται και πρέ­πει να επι­λύ­σουν. Και ανα­φέ­ρο­μαι στις εντα­ξια­κές δια­δι­κα­σί­ες του κρά­τους των Σκο­πί­ων σε ΝΑΤΟ και Ε.Ε. Κατά δεύ­τε­ρο και σύμ­φω­να με τα λε­γό­με­να του π. ΥΠΕΞ κ. Κο­τζιά οι δια­πραγ­μα­τεύ­σεις των δύο μερών άρ­χι­σαν δύο χρό­νια πριν από το 2017. Γιατί λοι­πόν δεν κλή­θη­κε το Συμ­βού­λιο των πο­λι­τι­κών αρ­χη­γών για ένα εθνι­κό θέμα; Δεν μα­τά­γι­νε στην πο­λι­τι­κή μας ιστο­ρία. Άραγε η δια­πραγ­μα­τευ­τι­κή δι­πλω­μα­τι­κή μας ομάδα συμ­βου­λεύ­τη­κε τις προη­γού­με­νες; Του­λά­χι­στον την τε­λευ­ταία, τους δι­πλω­μά­τες, δη­λα­δή που δια­χει­ρί­στη­καν αρ­μο­δί­ως το θέμα το 2008. Και εν πάση πε­ρι­πτώ­σει μια χώρα που εξέρ­χε­ται μιας πο­λυ­ε­τούς κρί­σης και είναι ευά­λω­τη σε πολ­λούς το­μείς είναι δό­κι­μο να ανοί­γει και να επι­σπεύ­δει εθνι­κά θέ­μα­τα;

Το επι­χεί­ρη­μα που τί­θε­ται ότι 140 χώρες ανα­γνω­ρί­ζουν τα Σκό­πια Μα­κε­δο­νία είναι εντε­λώς έωλο και δεν απο­τε­λεί κί­νη­τρο για να πρά­ξου­με και εμείς το ίδιο. Η ανα­γνώ­ρι­ση αυτή αφο­ρού­σε τις με­τα­ξύ τους σχέ­σεις σε δι­με­ρές επί­πε­δο. Η Ελ­λά­δα ήταν ο κα­θο­ρι­στι­κός πα­ρά­γο­ντας με το δι­καί­ω­μα της αρ­νη­σι­κυ­ρί­ας που κα­τεί­χε, τώρα το έχασε. Έχου­με ανα­φερ­θεί σε προη­γού­με­νο άρθρο για την ανα­γνώ­ρι­ση των δί­καιων αι­τη­μά­των της Ελ­λά­δας από τον ΟΗΕ ο οποί­ος δέ­χτη­κε κατά πα­ρέκ­κλι­ση κρά­τος στους κόλ­πους του με προ­σω­ρι­νή συ­νταγ­μα­τι­κή ονο­μα­σία. Και σχε­τι­κά με την ανα­γνώ­ρι­ση της μα­κε­δο­νι­κής γλώσ­σας από τον ΟΗΕ νι­σά­φι πια. Μια τε­χνι­κή δια­δι­κα­σία με­τα­γρα­φής από το κυ­ρι­λι­κό στο λα­τι­νι­κό αλ­φά­βη­το τη θε­ω­ρού­με ανα­γνώ­ρι­ση. Ο ίδιος ο κ. Μπα­μπι­νιώ­της που πα­ρί­στα­το στη συ­γκε­κρι­μέ­νη διά­σκε­ψη δια­ψεύ­δει τον όποιο σχε­τι­κό ισχυ­ρι­σμό. Εμείς γιατί να πι­στέ­ψου­με αυτά που μας σερ­βί­ρο­νται προς επίρ­ρω­ση επι­χει­ρή­μα­τα. Ακόμη και τον αεί­μνη­στο ευ­πα­τρί­δη Αβέ­ρωφ (του οποί­ου τα κόκ­κα­λα πρέ­πει να τρί­ζουν) επι­στρά­τευ­σαν κά­ποιοι για να πεί­σουν για την ανα­γνώ­ρι­ση και ύπαρ­ξη μα­κε­δο­νι­κής γλώσ­σας. Ο Αβέ­ρωφ μί­λη­σε για τι­τοϊ­κό συ­νο­θυ­λευ­μα­τι­κό γλωσ­σι­κό ιδί­ω­μα. Καλό είναι πριν ερ­μη­νεύ­ου­με κά­ποιον πρώτα να τον με­λε­τού­με κυ­ρί­ως όταν πρό­κει­ται για εμ­βλη­μα­τι­κή ιστο­ρι­κή προ­σω­πι­κό­τη­τα.

Συμ­φω­νή­σα­με στη σύ­γκλη­ση επι­στη­μο­νι­κών επι­τρο­πών για να με­λε­τή­σουν τα βι­βλία των δύο χωρών για τυχόν ανα­φο­ρές αλυ­τρω­τι­σμού. Αλή­θεια η Ελ­λά­δα είναι αλύ­τρω­τη χώρα; Τα απο­τε­λέ­σμα­τα της συμ­φω­νί­ας αυτής θα φα­νούν πρω­τί­στως μέσα από τις σχο­λι­κές αί­θου­σες στις επό­με­νες γε­νιές όταν θα δέ­χο­νται ιστο­ρι­κές προ­κλή­σεις για τη Βυ­ζα­ντι­νή πε­ρί­ο­δο και τη Χρι­στια­νι­κή ιστο­ρία από τους κα­τοί­κους των Σκο­πί­ων… Ήδη άρ­χι­σαν τα όρ­γα­να με τις ανα­φο­ρές στον Κύ­ριλ­λο και τον Με­θό­διο.

Κρι­τές θα μας δι­κά­σουν οι αγέν­νη­τοι, οι νε­κροί.