Αθώοι απάτης από κοινού και άμεσης συνέργειας σε απάτη ο Παύλος Πανηγύρης, η μητέρα του κι ένας Αλβανός

Με απόφαση, που εξέδωσε χθες το Τρι­με­λές Πλημ­με­λειο­δι­κείο Ρόδου κρί­θη­καν αθώοι απάτης από κοινού και άμεσης συνέρ­γειας σε απάτη, ο δήμαρ­χος (σε αργία) της Μεγί­στης κ. Παύλος Πανη­γύ­ρης, ο Valter Nocollari και η Ειρήνη χήρα Νικο­λάου Πανη­γύρη, μητέρα του πρώτου.

Οι δύο πρώτοι κατη­γο­ρή­θη­καν για το ό,τι στη Ρόδο την 19-07-2012 προ­κει­μέ­νου ο πρώτος να που­λή­σει παρά­νομα στο δεύτερο οικό­πεδο εμβαδού 119,28 τ.μ. στη θέση «ΧΩΡΑΦΙΑ» της νήσου Μεγί­στης Δωδε­κα­νή­σου, το οποίο αφενός στην πραγ­μα­τι­κό­τητα ανήκε στο ελλη­νικό δημόσιο και αφε­τέ­ρου ο δεύ­τε­ρος δεν είχε δικαί­ωμα να αγο­ρά­σει, καθώς είναι Αλβανός υπήκοος και εκ του νόμου απα­γο­ρεύ­ε­ται η αγορά από αυτόν ακι­νή­του σε παρα­με­θό­ρια περιοχή προ­έ­βη­σαν στις παρα­κάτω πράξεις:

Ο Αλβανός σε συνεν­νό­ηση με τον πρώτο κατη­γο­ρού­μενο κατέ­θεσε στο Ειρη­νο­δι­κείο Ρόδου την με αριθμ. κατα­θέ­σεως 592/19-07-2012 προ­σχη­μα­τική αγωγή χρη­σι­κτη­σίας κατά του πρρώτου, στην οποία ανα­φέ­ρε­ται ψευδώς ότι το ανωτέρω ακίνητο, το οποίο απο­τε­λεί τμήμα μεγα­λύ­τε­ρης έκτασης ιδιο­κτη­σίας ελλη­νι­κού δημο­σίου δώρισαν με άτυπη δωρεά πριν 55 χρόνια στη μητέρα του οι γονείς της Παρα­σκευής και Χρυ­σάνθη, Κυζάλα και ότι η Ειρήνη Πανη­γύρη η οποία το κατείχε συνέ­χεια, ακώλυτα και αδιά­κοπα, το μετα­βί­βασε στη συνέ­χεια με άτυπη δωρά το έτος 1982 ένεκα στενής οικο­γε­νεια­κής φιλίας, στον πατέρα του Αλβανού, ο οποίος έκτοτε το κατείχε και νεμόταν χωρίς καμία αναμιξη ή αμφι­σβή­τηση από οποιο­δή­ποτε τρίτο.

Επίσης ανα­φέ­ρε­ται στην ανωτέρω αγωγή ότι η τρίτη κατη­γο­ρού­μενη υπέβαλε για το ανωτέρω οικό­πεδο και για άλλα δύο ακίνητα σχετική δήλωση φόρου έκτασης χρη­σι­κτη­σίας ενώπιον της ΔΟΥ Ρόδου, κατα­βάλ­λο­ντας τον αντί­στοιχο φόρο και ότι στη συνέ­χεια με το υπ’ αριθμ. 18603/12-01-2011 πλη­ρε­ξού­σιο Συμ­βο­λαιο­γρά­φου, παρα­χώ­ρησε στον πρώτο, ειδική εντολή και πλη­ρε­ξου­σιό­τητα και το δικαί­ωμα να καταρ­τί­σει με τον εαυτό του δικαιο­πρα­ξία γονικής παροχής και να μετα­βι­βά­σει κατά πλήρη κυριό­τητα, νομή και κατοχή το ανώτερω οικό­πεδο μαζί με άλλα δύο ακίνητα και ότι στη συνέ­χεια ο πρώτος με το υπ’ αριθμ. 18901/03-11-2011 συμ­βό­λαιο γονικής παροχής της Συμ­βο­λαιο­γρά­φου κατάρ­τισε με τον εαυτό του δικαιο­πρα­ξία γονικής παροχής μετα­βι­βά­ζο­ντας στον εαυτό του κατά πλήρη κυριό­τητα νομή και κατοχή εκ παραδρομής-λάθους και το επίδικο ακίνητο.

Ακο­λού­θως, συμ­φώ­νη­σαν από κοινού και υπέ­γρα­ψαν το από 25-07-2012 πρα­κτικό συμ­βι­βα­στι­κής λύσης δια­φο­ράς, με το οποίο ο πρώτος κατη­γο­ρού­με­νος ανα­γνώ­ρισε, απο­δέ­χθηκε και συνο­μο­λό­γησε όλα τα πραγ­μα­τικά περι­στα­τικά και ισχυ­ρι­σμούς που θεμε­λιώ­νουν την ιστο­ρική βάση της αγωγής και ως εκ τούτου θα έπρεπε ν’ ανα­γνω­ρι­σθεί ότι συμπλη­ρώ­θηκε στο πρόσωπο του Αλβανού ο νόνιμος χρόνος κτη­τι­κής παρα­γρα­φής για τη δια χρη­σι­κτη­σίας κτήση κυριό­τη­τας στο ανωτέρω ακίνητο και να εγγρα­φεί αυτό στο όνομά του σύμφωνα με το αγωγικό του αίτημα.

Από την ακρο­α­μα­τική δια­δι­κα­σία δεν προ­έ­κυψε ότι το ακίνητο ανήκε στο Ελλη­νικό Δημόσιο, ότι χρη­σι­μο­ποι­ή­θηκε η δια­δι­κα­σία της χρη­σι­κτη­σίας ως τρόπος για να μετα­βι­βα­στεί γρη­γο­ρό­τερα το ακίνητο και περαι­τέρω ότι δεν εξα­πα­τή­θηκε ο δικα­στής του Ειρη­νο­δι­κείου.

Ως συνή­γο­ρος υπε­ρά­σπι­σης των κατη­γο­ρου­μέ­νων παρέστη ο δικη­γό­ρος κ. Στέλιος Αλε­ξαν­δρής.