Ο κύβος ερρίφθη στην ΠΓΔΜ – Στην Αθήνα η «μπάλα» – Η επόμενη μέρα για Τσίπρα-Καμμένο

α ψέματα τέλειω­σαν για την κυβέρ­νηση και για τον καθέναν από τους δύο κυβερ­νη­τι­κούς εταί­ρους. Ο κύβος ερρίφθη στην ΠΓΔΜ και η συμ­φω­νία των Πρεσπών σε μία εβδο­μάδα, δέκα ημέρες θα πρέπει να έρθει στην ελλη­νική βουλή.

Μέχρι το τέλος του μήνα δηλαδή οι εξε­λί­ξεις θα τρέχουν με μεγάλη ταχύ­τητα και ο κάθε… κατερ­γά­ρης θα πάει στον πάγκο του. Η στημένη, η συμπε­φω­νη­μένη αναβολή των εξε­λί­ξεων μεταξύ Τσίπρα και Καμ­μέ­νου έγινε απλά για να κρα­τη­θούν λίγες ημέρες περισ­σό­τερο ενω­μέ­νοι στην καρέκλα της εξου­σίας.

Ο Αλέξης Τσίπρας είναι φυσικά σε καλύ­τερη θέση. Επέ­μεινε στη συμ­φω­νία, την παζά­ρεψε με τον τρόπο του, προ­χώ­ρησε σε μια συμ­φω­νία που κατά πολλούς δεν είναι καλή και δημιουρ­γεί προ­βλή­ματα στο μέλλον. Μια συμ­φω­νία που υπα­γο­ρεύ­τηκε από τους Αμε­ρι­κα­νούς και τους Γερ­μα­νούς και ο ΣΥΡΙΖΑ έφερε την απο­στολή εις πέρας.

Η αλήθεια είναι ότι κάποτε έπρεπε να λυθεί ένα χρόνιο πρό­βλημα. Αλλά να λυθεί εξυ­πη­ρε­τώ­ντας τα συμ­φέ­ρο­ντα των δύο χωρών κι όχι επειδή το επέ­βα­λαν άλλοι. Όμως, ο πρω­θυ­πουρ­γός μπορεί να επαί­ρε­ται ότι πήγε μέχρι τέλους, έστω κι αν δεν κατα­λα­βαί­νει τη ζημιά που του έχει κάνει.

Ο μεγάλος ηττη­μέ­νος είναι όμως ο Πάνος Καμ­μέ­νος. Τα τραγικά λάθη του, οι ευκαι­ρίες που έχασε να ρίξει την κυβέρ­νηση και να κερ­δί­σει πόντους, οι συνε­χείς πιρου­έ­τες ζάλισαν τους πολίτες. Το πολι­τικό παι­χνίδι επι­βί­ω­σης που έπαιξε προ­κά­λεσε αηδία στην κοι­νω­νία και δημιούρ­γησε το αίσθημα ότι ο υπουρ­γός Αμυνας είναι παντε­λώς ανα­ξιό­πι­στος. Και τώρα πλη­ρώ­νει τα επί­χειρα, δεν μπορεί να δια­σώ­σει ούτε καν την αξιο­πρέ­πειά του.

Κρί­σι­μες ώρες

Οι επό­με­νες ώρες και ημέρες θα είναι κρί­σι­μες για την κυβέρ­νηση. Ο Τσίπρας εγκα­τα­λεί­πει τον φίλο του, τον «εξαι­ρε­τικό υπουργό Αμυνας» όπως είπε πρό­σφατα. Η δική του πολι­τική επι­βί­ωση προέχει της φιλίας προς τον Πάνο Καμμένο. Ο πρω­θυ­πουρ­γός δέχεται ήδη ειση­γή­σεις να τελειώ­νει με τον πρόεδρο των ΑΝΕΛ. Να τον εξα­να­γκά­σει είτε να σηκωθεί και να φύγει μόνος και ταπει­νω­μέ­νος είτε να κάνει την κωλο­τού­μπα του αιώνα που όμως απλά θα τον εξευ­τε­λί­σει όσο δεν παίρνει στα μάτια των πολιτών και θα τον κατα­στή­σει όμηρο του Τσίπρα. Μέχρι στιγμής ήταν το αντί­θετο, τώρα η αδυ­να­μία του Καμ­μέ­νου να προ­κα­λέ­σει εξε­λί­ξεις, τον κάνει να ικε­τεύει τον πρω­θυ­πουργό.

Γι’ αυτό και το tweet οπι­σθο­χώ­ρη­σης, γι’ αυτό και τα νεύρα προς τους βου­λευ­τές του που τον «άδεια­σαν» κανο­νικά. Τους ζήτησε να παραι­τη­θούν και τον απα­ξί­ω­σαν αρνού­με­νοι να το πράξουν. Τώρα που τους λέει «εγώ σας έκανα ανθρώ­πους» δείχνει τον πανικό του. Ο Καμ­μέ­νος δεν είναι πλέον το στή­ριγμα του Αλέξη στις δύσκο­λες ώρες. Είναι ένας τελειω­μέ­νος πολι­τι­κός που απλά δεν μπορεί να απο­δε­χθεί ότι οι υπο­τε­λείς υπουρ­γοί όμορφα καί­γο­νται.

Η πρω­το­βου­λία των κινή­σεων είναι στα χέρια του πρω­θυ­πουρ­γού. Ο Καμ­μέ­νος απλά θα παρα­κο­λου­θεί πώς ο Αλέξης θα γράφει με το… δεξί του χέρι, όπως τον έμαθε να το κάνει, το πολι­τικό του τέλος. Η συμ­φω­νία θα έρθει άμεσα στην ελλη­νική βουλή αλλά προη­γου­μέ­νως μπορεί να υπάρξει ψήφος εμπι­στο­σύ­νης. Ετσι θα «σβήσει» τον Καμμένο από τον πολι­τικό χάρτη και θα πάει ο ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές ανα­βα­πτι­σμέ­νος και χωρίς το «βαρίδι» της συνερ­γα­σίας με τους ΑΝΕΛ. Ο Καμ­μέ­νος μπορεί να φύγει άμεσα, μπορεί να μείνει λίγες ημέρες ακόμη στην υπουρ­γική καρέκλα.

Ο Τσίπρας είναι καλός τακτι­κι­στής και θα πράξει τα δέοντα, άλλωστε γνω­ρί­ζει ότι έχει τους 151 βου­λευ­τές, θα πάρει το μισό κόμμα του Καμ­μέ­νου, θα πάρει και κάποιους «ξέμπαρ­κους» και θα φτιάξει την κυβέρ­νηση – κου­ρε­λού. Πόσο μπορεί να αντέξει είναι ένα ερώτημα.

Το σίγουρο είναι ότι μετά τις χθε­σι­νές εξε­λί­ξεις στην ΠΓΔΜ ο πρό­ε­δρος των ΑΝΕΛ είναι σε δεινή θέση. Οσοι εκβια­σμοί, βρόμικο παρα­σκή­νιο και σκληρά παζάρια κι αν γίνουν ο χρόνος της κυβέρ­νη­σης τελειώ­νει, οι πρόωρες εκλογές θα έρθουν ως ανα­πό­φευ­κτο κακό για ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ. Μπορεί να έρθουν τον Μάιο, μπορεί και νωρί­τερα, μέσα στον Απρίλιο. Οποτε κι αν γίνουν εκεί θα ανα­με­τρη­θούν με την Ιστορία και με την κοι­νω­νία. Κι όχι μόνο για το Μακε­δο­νικό, αλλά και για την οικο­νο­μία, την ασφά­λεια του πολίτη, την απα­ξί­ωση των θεσμών.

πηγή tovima.gr