Κυνισμός

Ας πούμε ότι τους κα­τα­λα­βαί­νω. Αυ­τούς που δη­λώ­νουν «αρι­στε­ροί» αλλά δίχως τύ­ψεις εκ­ποιούν αρχές. Κα­τα­νοώ τις «σει­ρή­νες» της κα­ρέ­κλας και τα ξε­λο­γιά­σμα­τα της εξου­σί­ας που τους κα­θι­στούν ευά­λω­τους στις τα­χύ­τα­τες με­τα­βο­λές της ρη­το­ρι­κής τους. Ας πούμε από το βα­ρύ­γδου­πο «κα­νέ­να σπίτι σε χέρια τρα­πε­ζί­τη» στο ψι­θυ­ρι­στό και αό­ρι­στο «προ­στα­σία στους πλει­στη­ρια­σμούς». Αυτό όμως, που δεν μπορώ να πα­ρα­κο­λου­θή­σω και να κα­τα­λά­βω είναι ο κυ­νι­σμός τους. Αυτό το ««εμείς οι αρι­στε­ροί προ­στα­τεύ­ου­με τους φτω­χούς» που τι­τι­βί­ζουν πρωί, με­ση­μέ­ρι, βράδυ. Ένας από αυ­τούς τώρα στην τη­λε­ό­ρα­ση, που εδώ και αρ­κε­τό καιρό βάζει χέρι στην τσέπη μου, όλο και πιο βαθιά, κάνει δη­λώ­σεις μοι­ρά­ζο­ντας κατά το κέφι του, με­ρι­κά από τα λά­φυ­ρα που μου πήρε, εμένα και κάτι εκα­τομ­μυ­ρί­ων άλλων,  δεν έπια­σε τη φο­ρο­δια­φυ­γή, τσά­κι­σε τους έντι­μους φο­ρο­λο­γού­με­νους, αύ­ξη­σε τα λου­κέ­τα οδή­γη­σε σε απο­λύ­σεις, τσά­κι­σε ολό­κλη­ρη την κοι­νω­νία ή τέλος πά­ντων ότι απέ­μει­νε όρθιο από τους προη­γού­με­νους, Και αυτός και  οι σύ­ντρο­φοί του το ονο­μά­ζουν αρι­στε­ρή πο­λι­τι­κή.