Προσφυγή με πολλούς αποδέκτες του Γιώργου Υψηλάντη για το «Παλαί ντε Σπoρ»

Ενώπιον του Συντο­νι­στή της Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης για αυτε­πάγ­γελτο έλεγχο, προ­σέ­φυγε ο επι­κε­φα­λής της δημο­τι­κής παρά­τα­ξης “Ρόδος Πορεία Ανα­τρο­πής” κ. Γεώρ­γιος Υψη­λά­ντης για τον έλεγχο της από­φα­σης του Δημο­τι­κού Συμ­βου­λίου με την οποία εγκρί­θηκε κατά πλειο­ψη­φία η απο­ζη­μί­ωση εργο­λη­πτι­κής εται­ρείας για το έργο του “κλει­στού γυμνα­στη­ρίου” του πρώην Δήμου Ροδίων, που ξεκί­νησε και δεν υλο­ποι­ή­θηκε ποτέ.

Η προ­σφυγή του κ. Υψη­λά­ντη, κοι­νο­ποι­ή­θηκε στον Επί­τροπο του Ελεγ­κτι­κού Συνε­δρίου και στο Σώμα Επι­θε­ω­ρη­τών Ελεγ­κτών Δημό­σιας Διοί­κη­σης.

Οπως επε­σή­μανε σε δημό­σιες τοπο­θε­τή­σεις του ο κ. Υψη­λά­ντης το συγκε­κρι­μένο έργο δημο­πρα­τή­θηκε στις 12/06/2006 και η σχετική εργο­λα­βική σύμβαση, συμ­βα­σιο­ποι­ή­θηκε στις 25/07/2008. Μετά από περι­πέ­τειες 3,5 ετών, έγινε φανερό ότι το έργο δεν μπο­ρούσε να υλο­ποι­η­θεί και για το λόγο αυτό η Ανά­δο­χος Κοι­νο­πρα­ξία κατέ­θεσε στις 23/01/2012 αίτημα διά­λυ­σης της σύμ­βα­σης. Με την πάροδο δύο μηνών χωρίς αντί­δραση του Δήμου (Ρόδου πλέον) στο αίτημα διά­λυ­σης, αυτό έγινε αυτο­δί­καια απο­δε­κτό. Δηλαδή στις 23/03/2012, η σύμβαση λύθηκε αυτο­δί­καια και η ημε­ρο­μη­νία αυτή, θεω­ρεί­ται ημε­ρο­μη­νία περά­τω­σης του έργου. Η ανά­δο­χος κοι­νο­πρα­ξία κατέ­θεσε στις 25/07/2012 την «τελική επι­μέ­τρηση» του έργου, η οποία μετά την πάροδο άπρα­κτου (από πλευράς Δήμου) διμήνου, γίνεται αυτο­δί­καια απο­δε­κτή.

Ο κ. Υψη­λά­ντης υπο­στη­ρί­ζει ότι σύμφωνα με το άρθρο 73 του ίδιου νόμου, έπρεπε εντός εξα­μή­νου δηλαδή το αργό­τερο έως τις 25/01/2013, να συντα­χθεί από πλευράς του Δήμου Ρόδου “Πρω­τό­κολλο προ­σω­ρι­νής και ορι­στι­κής παρα­λα­βής” του έργου και να απο­φαν­θεί η Επι­τροπή Παρα­λα­βής επί των όποιων αξιώ­σεων της Ανα­δό­χου Κ/Ξ.

Ισχυ­ρί­ζε­ται ότι δεν συντά­χθηκε πρω­τό­κολλο προ­σω­ρι­νής και ορι­στι­κής παρα­λα­βής του έργου και 3 χρόνια μετά στις 18/02/2015, το σημε­ρινό δημο­τικό συμ­βού­λιο, έκανε δεκτή εισή­γηση της δημο­τι­κής αρχής για υπο­κα­τά­σταση της Ανα­δό­χου Κοι­νο­πρα­ξίας με Νέο Ανάδοχο. Θεωρεί ότι δεν είναι δυνατή η υπο­κα­τά­σταση ανα­δό­χου, μετά τη διάλυση της σύμ­βα­σης, την περαί­ωση των εργα­σιών και την υποβολή τελικών επι­με­τρή­σεων και μόλις πρό­σφατα η δημο­τική αρχή έφερε στο δημο­τικό συμ­βού­λιο και ενε­κρίθη κατά πλειο­ψη­φία “πρω­τό­κολλο προ­σω­ρι­νής και ορι­στι­κής παρα­λα­βής” του έργου, που συντά­χθηκε στις 5/10/2018, δηλαδή σχεδόν έξι χρόνια μετά την ημε­ρο­μη­νία που έπρεπε να γίνει και το οποίο προ­βλέ­πει απο­ζη­μί­ωση του νέου ανα­δό­χου, με το ποσό των 351.174,34€.

Στην προ­σφυγή που υπέβαλε ανα­φέ­ρο­νται τα εξής:

«Α. ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ 1302/2018 ΔΗΜ. ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΡΟΔΟΥ

Με την παρα­πάνω απόφαση (Συνημ 1), προ­βλέ­πε­ται η έγκριση του Πρω­το­κόλ­λου Προ­σω­ρι­νής και Ορι­στι­κής Παρα­λα­βής του έργου: «ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΚΛΕΙΣΤΟΥ ΓΥΜΝΑΣΤΗΡΙΟΥ ΔΗΜΟΥ ΡΟΔΙΩΝ Ν. ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ» με αρ. πρωτ. 2/64657/2018.

Με την Απόφαση αυτή:

1. Εγκρί­νε­ται το Πρω­τό­κολλο Προ­σω­ρι­νής και Ορι­στι­κής Παρα­λα­βής του έργου, που προ­βλέ­πει κατα­βολή απο­ζη­μί­ω­σης επί του τεκ­μαι­ρώ­με­νου οφέλους του ανα­δό­χου λόγω διά­λυ­σης της του έργου, με υπαι­τιό­τητα του Κυρίου του έργου, δηλαδή με υπαι­τιό­τητα του Δήμου Ρόδου.

2. Εγκρί­νε­ται η κατα­βολή της απο­ζη­μί­ω­σης όχι στην αρχικώς Ανάδοχη «Κ/ΞΙΑ Ηλιο­χώρα Α.Ε.-Τοπιοκατασκευή Α.Ε.», η οποία ήταν ανά­δο­χος του έργου μέχρι και την ημέρα διά­λυ­σης της σύμ­βα­σης, αλλά στην εται­ρεία «ΣΤΗΡΙΞΙΣ ΤΕΧΝΙΚΗ Α.Ε.», η οποία προ­έ­κυψε ως Ανά­δο­χος μετά από υπο­κα­τά­σταση της αρχικής Ανα­δό­χου, σχεδόν τρία χρόνια μετά τη διάλυση της σύμ­βα­σης.

3. Εγκρί­νε­ται η τρο­πο­ποί­ηση του προς κατα­βολή ποσού απο­ζη­μί­ω­σης σε σχέση με αυτό που το Πρω­τό­κολλο προ­τεί­νει (301.174,34€ χωρίς ΦΠΑ), στο ύψος των 259.939,47€ χωρίς ΦΠΑ.

Β. ΚΡΙΣΙΜΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΦΑΚΕΛΟ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ

1. Όπως προ­κύ­πτει από τον φάκελο του έργου, αλλά και το σημείο 7 (σελ. 4 της Από­φα­σης 1302/18), η Ανά­δο­χος Κοι­νο­πρα­ξία υπέβαλε στις 23/01/2012 αίτημα διά­λυ­σης της σύμ­βα­σης, που μετά την πάροδο άπρα­κτης δίμηνης προ­θε­σμίας ως ο νόμος ορίζει (άρθρο 62, ν.3669/08), έγινε αυτο­δί­καια απο­δε­κτό. Η σύμβαση δηλαδή δια­λύ­θηκε αυτο­δί­καια στις 23/3/2012, με υπαι­τιό­τητα του Δήμου Ρόδου. Η αυτο­δί­καιη διάλυση της σύμ­βα­σης κατά το νόμο, επέχει Βεβαί­ωση Περά­τω­σης Εργα­σιών.

2. Σε δημο­σί­ευμα έγκρι­του ηλε­κτρο­νι­κού μέσου ενη­μέ­ρω­σης (Capital.gr) της 29/1/2013, αντί­γραφο του οποίου επι­συ­νά­πτουμε (Συνημ 2), ανα­φέ­ρε­ται ότι η μια από τις δύο εται­ρείες της Ανα­δό­χου Κοι­νο­πρα­ξίας (η Τοπιο­κα­τα­σκευή Α.Ε.) είχε ήδη υπο­βά­λει αίτηση υπα­γω­γής στις δια­τά­ξεις του άρθρου 99 του Πτω­χευ­τι­κού Κώδικα.

3. Όπως επίσης προ­κύ­πτει από τον φάκελο του έργου, αλλά και το σημείο 8 (σελ. 4 της Από­φα­σης 1302/18), η Ανά­δο­χος Κοι­νο­πρα­ξία υπέβαλε στις 25/07/2012 την Τελική Επι­μέ­τρηση του έργου, που μετά την πάροδο άπρα­κτης δίμηνης προ­θε­σμίας ως ο νόμος ορίζει (ν.3669/08), έγινε κι αυτή αυτο­δί­καια απο­δε­κτή.

4. Περαι­τέρω ο ίδιος νόμος (άρθρο 73 ν.3669/08) ορίζει, ότι ο Δήμος Ρόδου, όφειλε εντός προ­θε­σμίας έξη μηνών από την υποβολή της Τελικής Επι­μέ­τρη­σης, δηλαδή το αργό­τερο έως και τις 25/1/2013 να συντά­ξει και εγκρί­νει Πρω­τό­κολλο Προ­σω­ρι­νής και Ορι­στι­κής Παρα­λα­βής της δια­λυ­θεί­σας ήδη σύμ­βα­σης, εκκα­θα­ρί­ζο­ντας και κλεί­νο­ντας το έργο. Αυτό δεν έγινε!

5. Αντ’ αυτού που όφειλε να είχε γίνει, εμφα­νί­σθηκε θέμα στην ημε­ρή­σια διάταξη της 18.02.2015 συνε­δρί­α­σης του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου Ρόδου, με αντι­κεί­μενο την υπο­κα­τά­σταση της Ανα­δό­χου Κοι­νο­πρα­ξίας με την εται­ρεία «ΣΤΗΡΙΞΙΣ ΤΕΧΝΙΚΗ Α.Ε.». Στη συνε­δρί­αση αυτή εγκρί­θηκε κατά πλειο­ψη­φία η υπο­κα­τά­σταση με την Απόφαση 60/2015 του Δημο­τι­κού Συμ­βου­λίου Ρόδου (Συνημ 3), η οποία μάλιστα επι­κυ­ρώ­θηκε με την υπ’ αριθμό πρωτ. Οικ.25146//15.04.2015 απόφαση του Γεν. Γραμ. Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης Αιγαίου.

6. Σε συνέ­χεια της προη­γού­με­νης από­φα­σης και μετά από σχετικό αίτημα του υπο­κα­τα­στά­στη Ανα­δό­χου, συντά­χθηκε το επίμαχο Πρω­τό­κολλο Προ­σω­ρι­νής και Ορι­στι­κής Παρα­λα­βής του έργου στις 5/10/18 (Συνημ 4), το οποίο εγκρί­νε­ται με την προ­σβαλ­λό­μενη απόφαση 1302/18, δηλαδή σχεδόν έξι χρόνια μετά την εκ του νόμου απο­κλει­στική προ­θε­σμία σύντα­ξης και έγκρι­σής του.

Θεω­ρούμε ότι η Απόφαση 1302/2018 του Δημο­τι­κού Συμ­βου­λίου Ρόδου, στε­ρεί­ται νομι­μό­τη­τας και άρα είναι άκυρη, για τους παρα­κάτω (ενδει­κτικά και μη περιο­ρι­στικά) λόγους:

1/. Απο­τε­λεί ουσιώδη παρά­λειψη που πρέπει να ελεγ­χθεί, η μη σύνταξη Πρω­το­κόλ­λου Προ­σω­ρι­νής και Ορι­στι­κής Παρα­λα­βής του έργου, εντός της τασ­σό­με­νης εκ του νόμου (άρθρο 73, του ν.3669/2008) απο­κλει­στι­κής προ­θε­σμίας σύντα­ξής του.

2/. Απο­τε­λεί πράξη στε­ρού­μενη νομι­μό­τη­τας που πρέπει ομοίως να ελεγ­χθεί, η υπο­κα­τά­σταση της αρχικής Ανα­δό­χου Κοι­νο­πρα­ξίας με νέο Ανάδοχο με την υπ’ αριθ. 60/2015 Απόφαση του Δ.Σ. Ρόδου, καθόσον αυτή έγινε επί δια­λυ­θεί­σας σύμ­βα­σης.

3/. Το Πρω­τό­κολλο Προ­σω­ρι­νής και Ορι­στι­κής Παρα­λα­βής που τελικά συντά­χθηκε σχεδόν έξι χρόνια μετά την τασ­σό­μενη εκ του νόμου προ­θε­σμία, πρέπει να θεω­ρη­θεί άκυρο και για τους δύο προη­γού­μενα εκτε­θέ­ντες λόγους.

4/. Κατά συνέ­πεια και η ίδια η Απόφαση 1302/2018 του Δ.Σ. Ρόδου που εγκρί­νει το Πρω­τό­κολλο αυτό, πρέπει να θεω­ρη­θεί κατα­χρη­στική και άκυρη.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΖΗΤΑΜΕ

1/. Να γίνει δεκτή η παρούσα Προ­σφυγή και δεδο­μέ­νου ότι η προ­σβαλ­λό­μενη απόφαση δεν εμπί­πτει στις υπο­κεί­με­νες σε υπο­χρε­ω­τικό έλεγχο νομι­μό­τη­τας του άρθρου 225 του ν.3852/10/

2/. Να προ­βείτε στην άσκηση αυτε­πάγ­γελ­του ελέγχου νομι­μό­τη­τας κατά τις δια­τά­ξεις του άρθρου 226 του ν.3852/2010».