Με αφορμή μια αποτρόπαια δολοφονία

Παρα­κο­λουθώ μετά τον τραγικό χαμό ενός 20χρονου κορι­τσιού, ώρες ατέ­λειω­τες δημο­σιο­γρά­φους να ρωτούν και να ξανα­ρω­τούν, να κάνουν ρεπορ­τάζ σε γνω­στούς και φίλους για το «ποιόν της κοπέλας» και να περι­γρά­φε­ται το πόσο καλή ήταν, πόσο καλή ήταν η οικο­γέ­νειά της. Δηλαδή εάν δεν ήταν καλή θα είχε κάποια διαφορά η δολο­φο­νία; Οι δολο­φο­νίες ανθρώ­πων έχουν δια­βαθ­μί­σεις; Προ­φα­νώς εάν κρίνω από σχόλιο κάτω από το δημο­σί­ευμα της «δ», σχετικό με την δολο­φο­νία : «Oπου υπάρχει καπνός, υπάρχει και φωτιά. Κάτι θα έκανε…» Η λογική του «τα’ θελε» που μπορεί ακόμη και να δώσει… ελα­φρυ­ντικά σε μια δολο­φο­νία. Οσο για τον οχετό σεξι­στι­κών και ρατσι­στι­κών σχολίων στον τοίχο της στο facebook από εν δυνάμει βιαστές και φονιά­δες, που ξέρασαν μίσος δια­πι­στώ­νο­ντας ότι δήλωνε ότι δεν βγαίνει με σεξι­στές και ρατσι­στές. δηλώ­νουν για ακόμη μια φορά, ότι έχουμε ξεφύγει, διο­λι­σθαί­νο­ντας επι­κίν­δυνα σε φασι­στι­κούς δρόμους. Τι να πει κανείς βέβαια, για την ευκαι­ρία που άδραξαν κάποιοι γνωστοί ντόπιοι εραστές της επι­κοι­νω­νίας για να κάνουν παρέ­λαση σε αθη­ναϊκά κανάλια… Όπως επίσης και για κάποιους δημο­σιο­λο­γού­ντες των Αθηνών, οι οποίοι θέλησαν να κάνουν αντι­πο­λί­τευση στην κυβέρ­νηση, μετα­φέ­ρο­ντας το θέμα ανα­σφά­λειας των πολιτών και του ελλείμ­μα­τος της κυβέρ­νη­σης στο θέμα αυτό και στη Ρόδο, βάζο­ντάς τα όλα στο μίξερ «αντι­πο­λί­τευση να’ναι κι ότι να’ναι», ανη­συ­χώ­ντας κατά πως έλεγαν για τους γονείς που τα παιδιά τους σπου­δά­ζουν στη Ρόδο…