Η τοπική αυτοδιοίκηση θα μπορούσε να σώσει τη χώρα- Σκέψεις με αφορμή δύο αποφάσεις

Ο Πε­ρι­φε­ρειάρ­χης τις τε­λευ­ταί­ες ημέ­ρες  υπέ­γρα­ψε δύο απο­φά­σεις  που έχουν να κά­νουν με δύο «πλη­γές» που αι­μορ­ρα­γούν στην κοι­νω­νία μας . Η βία κατά των γυ­ναι­κών και η χρήση ου­σιών. Η μια από­φα­ση έχει  στόχο τη συ­νέ­χι­ση της λει­τουρ­γί­ας του Ξε­νώ­να Φι­λο­ξε­νί­ας κα­κο­ποι­η­μέ­νων γυ­ναι­κών και την υπο­στή­ρι­ξη των γυ­ναι­κών που υπο­φέ­ρουν ή απει­λού­νται από αυτήν  και η άλλη η  έντα­ξη του ΚΕΘΕΑ  στη Ρόδο , στο Επι­χει­ρη­σια­κό Πρό­γραμ­μα της Πε­ρι­φέ­ρειας Νο­τί­ου Αι­γαί­ου και το οποίο θα στε­λε­χω­θεί με 5 άτομα, ψυ­χο­λό­γο, κοι­νω­νιο­λό­γο, κοι­νω­νι­κό λει­τουρ­γό, ει­δι­κό θε­ρα­πευ­τή και διοι­κη­τι­κό προ­σω­πι­κό για τα 50 άτομα αλλά και τις οι­κο­γέ­νειές τους που έχουν προ­στρέ­ξει σ’ αυτό. Επει­δή το  χρε­ο­κο­πη­μέ­νο ελ­λη­νι­κό κρά­τος δεν έχει πια λόγο ύπαρ­ξης για πάρα πολλά ζη­τή­μα­τα της κα­θη­με­ρι­νό­τη­τάς μας: Ούτε για την Παι­δεία ούτε για την Υγεία, ούτε και για την προ­στα­σία του πο­λε­ο­δο­μι­κού, του πο­λι­τι­σμι­κού και του φυ­σι­κού πε­ρι­βάλ­λο­ντος και έχει φανεί αδιά­φο­ρο για τα «παι­διά ενός κα­τώ­τε­ρου Θεού», η το­πι­κή αυ­το­διοί­κη­ση είναι αυτή που θα δώσει τη λύση στο πρό­βλη­μα δη­μο­κρα­τί­ας και διοί­κη­σης που αντι­με­τω­πί­ζει η χώρα. Αρκεί να της δο­θούν οι αρ­μο­διό­τη­τες και οι πρό­σο­δοι για να γίνει ακόμα πιο απο­τε­λε­σμα­τι­κή. Για να δη­μιουρ­γή­σει νέα σχο­λεία, νέα πρω­το­βάθ­μια  πρό­νοια, νέες υπη­ρε­σί­ες για τον δη­μό­τη. Τον νέο πο­λί­τη που θα μπο­ρεί να ελέγ­ξει πιο απο­τε­λε­σμα­τι­κά που πάνε τα χρή­μα­τά του. Κι αν χρεια­στεί, να αντι­δρά­σει άμεσα και χωρίς τις «συμ­μο­ρί­ες» των δήθεν αντι­προ­σώ­πων. H το­πι­κή αυ­το­διοί­κη­ση θα μπο­ρού­σε σώσει τη χώρα. Απαλ­λαγ­μέ­νη από το κρά­τος  των «εν­διά­με­σων». Αρκεί να της εκ­χω­ρη­θούν ευ­θύ­νες και δι­καιώ­μα­τα. Αυτός ο τόπος με την «Πόλη- Κρά­τος» με­γα­λούρ­γη­σε. Και αρκεί πρω­τί­στως εμείς να δια­λέ­ξου­με εκεί­νους που θα μπο­ρέ­σουν να το κά­νουν. Εκεί­νους  που σκέ­πτο­νται έξω από το κουτί….