«Δημιουργούμε θρύλους για να δημιουργήσουμε χάσματα» (Αναστάσιος Αλβανίας)

Ο θάνατος ενός νέου ανθρώ­που είναι θλιβερό γεγονός, σε όποιος συν­θή­κες κι αν συμ­βαί­νει και ανε­ξαρ­τή­τως ιδε­ο­λο­γι­κών και άλλων πεποι­θή­σεων. Τελεία και παύλα Η ζωή είναι υπέρ­τατη αξία και πρέπει να τυγ­χά­νει σεβα­σμού. Δεν χωρεί δεύτερη κου­βέ­ντα επ’ αυτού. Όσοι εκμε­ταλ­λεύ­ο­νται τον θάνατο αυτού του νέου ανθρώ­που και τον πόνο των δικών του, στην πραγ­μα­τι­κό­τητα δεν έχουν κανένα ενδια­φέ­ρον ούτε για τον νεκρό, ούτε για να μην υπάρξει ανάλογο περι­στα­τικό, ούτε πραγ­μα­τικά για την προ­στα­σία της ελλη­νι­κής μειο­νό­τη­τας στην Αλβανία, που αντι­με­τω­πί­ζει δυσκο­λίες και προ­κλή­σεις. Τα ΜΜΕ για παρά­δειγμα: τα περισ­σό­τερα  κάλυψαν το ρεπορ­τάζ όπως περίπου περι­γρά­φο­νται τα γεγο­νότα του 1821: από τη μία εμείς και από την άλλη οι εχθροί μας. Και φυσικά δεν έχασαν την ευκαι­ρία για ζουμ στο πρόσωπο του νεκρού, χωρίς μοζαίκ. Ενας νεκρός να περι­φέ­ρε­ται δύο ημέρες, από κανάλι σε κανάλι και από site se site,. Η δημο­σιο­γρα­φία για άλλη μια φορά στα χει­ρό­τερά της. Ο εθνι­κι­σμός της κάθε χώρας (και η Αλβανία σαφώς έχει τον δικό της) τρέ­φε­ται από τον εθνι­κι­σμό των απέ­να­ντι κι αντί­στροφα, επο­μέ­νως, από μια τέτοια έξαρση, που μετα­φέ­ρε­ται και προ­βάλ­λε­ται στην αντί­στοιχη μερίδα των Αλβανών πολιτών, οι μειο­νό­τη­τες σε κάθε χώρα μόνο να χάσουν έχουν. Οι αλυ­τρω­τι­κές κορώνες απευ­θύ­νο­νται κυρίως στο θυμικό. Δεν εξυ­πη­ρε­τούν την πατρίδα. Αντι­θέ­τως, υπο­νο­μεύ­ουν την θέση της εθνικής ελλη­νι­κής μειο­νό­τη­τας στην Αλβανία, δίνο­ντας τροφή στους ακραί­ους της απέ­να­ντι πλευράς. Aς αφή­σουμε, λοιπόν, τον άνθρωπο να ανα­παυ­θεί και τους δικούς τους να τον κλάψουν. Όπως λέει η συνετή φωνή του Ανα­στα­σίου Αλβα­νίας:  «Ας στα­μα­τή­σει ο ανεύ­θυ­νος θόρυβος. Τα υπό­λοιπα μπορούν να μελε­τη­θούν στη συνέ­χεια με αντι­κει­με­νι­κό­τητα και αλλη­λο­σε­βα­σμό»