Αθώα λόγω αμφιβολιών η Βιδάλη για τον φόνο της γιαγιάς της – Ενοχος, όπως και πρωτοδίκως, ο Μαρκόπουλος

Η πολύ­κροτη υπόθεση ανθρω­πο­κτο­νίας και ληστείας της 69χρονης Ουρα­νίας Γερο­λύ­μου του Ευαγ­γέ­λου, με κατη­γο­ρού­με­νους τα δύο της εγγόνια, απα­σχό­λησε χθες το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου.

Στο εδώλιο κάθισαν ο 30χρονος Κυριά­κος Μαρ­κό­που­λος και η αδελφή του Αικα­τε­ρίνη Βιδάλη, 33 ετών που είχαν κατα­δι­κα­στεί με δύο αντι­φα­τι­κές απο­φά­σεις των Μικτών Ορκωτών Δικα­στη­ρίων Κω και Ρόδου σε ποινή ισόβιας κάθειρ­ξης και 10 ετών.

Θυμί­ζουμε ότι ο 30χρονος, συνε­λή­φθη το πρωί της 26ης Μαρτίου 2018 από αστυ­νο­μι­κούς της δημό­σιας ασφά­λειας και του τμή­μα­τος φυγό­ποι­νων της Υπο­διεύ­θυν­σης Ασφα­λείας Ρόδου, σε αγρο­τική περιοχή στ’ Ασγού­ρου και συγκε­κρι­μένα σε σπηλιά κοντά στην οικία του, στο ύψος του δημό­σιου ΚΤΕΟ.

Τα δύο εγγόνια εφέ­ρο­ντο να δολο­φό­νη­σαν από κοινού την 3η Νοεμ­βρίου 2014 την γιαγιά τους, στην οικία της για μια… τηλε­ό­ραση.

Το δευ­τε­ρο­βάθ­μιο δικα­στή­ριο έκρινε ομο­φώ­νως αθώα λόγω αμφι­βο­λιών την Βιδάλη, που πρό­κει­ται να αιτηθεί απο­ζη­μί­ωση από το δικα­στή­ριο και ένοχο, όπως και πρω­το­δί­κως, τον Μαρ­κό­πουλο στον οποίο επι­βλή­θηκε η ίδια ποινή.

Ο Εισαγ­γε­λέας της έδρας είχε προη­γου­μέ­νως προ­τεί­νει στο δικα­στή­ριο να κριθεί ένοχος ανθρω­πο­κτο­νίας ο Μαρ­κό­που­λος και ένοχη άμεσης συνέρ­γειας σε ανθρω­πο­κτο­νία η Βιδάλη.

Θυμί­ζουμε ότι το λαϊκό δικα­στή­ριο της Κω έχει κρίνει τον 30χρονο ένοχο οπλο­κα­το­χής και του επέβαλε ποινή φυλά­κι­σης 6 μηνών και χρη­μα­τική ποινή 600 ευρώ, με τριετή ανα­στολή.

Ο Αρειος Πάγος έκρινε στην πορεία ότι η απόφαση του Μικτού Ορκωτού Δικα­στη­ρίου της Κω στο αθω­ω­τικό της σκέλος δεν ήταν επαρκώς αιτιο­λο­γη­μένη, επι­ση­μαί­νο­ντας, μεταξύ άλλων, ότι δεν στη­ρί­ζε­ται σε πραγ­μα­τικά γεγο­νότα αλλά σε συμπε­ρά­σματα.

Ενώπιον του Μικτού Ορκωτού Δικα­στη­ρίου της Ρόδου η αθω­ω­τική απόφαση ανε­τράπη.

Για την απόφαση ενοχής του κατη­γο­ρού­με­νου το δικα­στή­ριο εκτί­μησε και αξιο­λό­γησε την κατά­θεση του μάρτυρα κατη­γο­ρίας, αστυ­νο­μι­κού, ο οποίος υπο­στή­ριξε στο ακρο­α­τή­ριο ότι ο 26χρονος, μετά την προ­σα­γωγή του στο Τμήμα Ασφα­λείας Ρόδου και ενώ συνε­χί­ζο­νταν οι έρευνες της αστυ­νο­μίας για την ανα­κά­λυψη του υπαι­τίου ή των υπαι­τίων της δολο­φο­νίας και της ληστείας σε βάρος της Ουρα­νίας Γερο­λύ­μου, παρα­δέ­χθηκε ενώπιόν του την ενοχή του, λέγο­ντάς του: «εγώ το έκανα, ευχα­ρι­στή­θη­κες τώρα;».

Σημειώ­νε­ται ότι ο κατη­γο­ρού­με­νος δεν παρου­σί­ασε άλλοθι για τις κινή­σεις του κατά το κρίσιμο χρονικό διά­στημα μεταξύ των ωρών 21.00 και 22.30 της 3-11-2014, εντός του οποίου τοπο­θε­τεί­ται από τον ιατρο­δι­κα­στή Πανα­γιώτη Κοτρέ­τσο ο θάνατος της Ουρα­νίας Γερό­λυ­μου.

Επι­πλέον, ενώ το Μικτό Ορκωτό Δικα­στή­ριο της Κω δέχτηκε ότι η πρώτη κατη­γο­ρου­μένη ήταν η μόνη που μπήκε στο σπίτι της θανού­σας, χρη­σι­μο­ποιώ­ντας το αντι­κλείδι που η ίδια διέθετε εν τούτοις δεν συσχε­τί­ζει την απο­λο­γία του δευ­τέ­ρου κατη­γο­ρου­μέ­νου με την κατά­θεση του γιου της θανού­σας, σύμφωνα με την οποία υπήρχαν δύο μόνο κλειδιά του σπιτιού της μητέρας του, από τα οποία το ένα βρέθηκε στη ντου­λάπα του σπιτιού και το άλλο το κατείχε η μητέρα του και συνεπώς ήταν αδύ­να­τον να κατέχει κλειδί του σπιτιού και η εγγονή της.

Αξιο­λο­γή­θηκε επίσης μαζί με τα υπό­λοιπα στοι­χεία της δικο­γρα­φίας η φράση «άσε, τα έκανα σκ….» που είπε ο δεύ­τε­ρος κατη­γο­ρού­με­νος σε φίλο του όταν ο τελευ­ταίος τον ρώτησε για ποιο λόγο του παρέ­διδε άλλη μάρκα τηλε­ο­ρά­σεως από εκείνη που είχαν συμ­φω­νή­σει το από­γευμα της ίδιας ημέρας, φράση η οποία απο­τε­λεί έμμεση ομο­λο­γία ενοχής.

Επι­πλέον αξιο­λο­γή­θηκε ο εντο­πι­σμός του D.N.Α. του κατη­γο­ρου­μέ­νου στη θήκη του μαξι­λα­ριού που χρη­σι­μο­ποι­ή­θηκε για να καλύψει το πολ­το­ποι­η­μένο κεφάλι της Ουρα­νίας Γερο­λύ­μου, στοι­χείο που υπο­δη­λώ­νει σαφώς τη σωμα­τική του παρου­σία στον τόπο του εγκλή­μα­τος αλλά και τον συνδέει με ένα από τα μέσα που χρη­σι­μο­ποι­ή­θη­καν για την τέλεσή του.

Επι­πλέον φέρεται να αξιο­λο­γή­θηκε η κατά­θεση ενός φίλου του, που είχε κατη­γο­ρη­θεί για αποδοχή προ­ϊ­ό­ντων εγκλή­μα­τος και συγκε­κρι­μένα της τηλε­ό­ρα­σης στον οποίο είχε πει να μην πει τίποτε για την πώλησή της στην αδελφή του.

Χθες ενώπιον του δικα­στη­ρίου κατέ­θεσε ο ιατρο­δι­κα­στής κ. Πανα­γιώ­της Κοτρέ­τσος, που ανα­φέρ­θηκε στην εικόνα που είχε ο χώρος του εγκλή­μα­τος και το θύμα και πιθα­νο­λό­γησε ότι ο θάνατός της προ­κλή­θηκε όταν κάποιο άτομο βάρους άνω των 45 κιλών αφού την ακι­νη­το­ποί­ησε καθή­με­νος με τα γόνατά του στο θώρακά της, έθεσε ένα μαξι­λάρι στο πρόσωπό της για να της προ­κα­λέ­σει ασφυξία, ενώ την χτύπησε με άγνωστο αντι­κεί­μενο στο πρόσωπο πολ­το­ποιώ­ντας το.

Σε ό,τι αφορά την ύπαρξη DNA του Μαρ­κό­που­λου στο μαξι­λάρι εκτί­μησε ότι αυτό είχε τεθεί πρό­σφατα ,ενώ επε­σή­μανε ότι δύσκολα ανι­χνεύ­ε­ται αν πλυθεί το ύφασμα.

Οι κατα­θέ­σεις των υπο­λοί­πων μαρ­τύ­ρων κατη­γο­ρίας ανα­γνώ­στη­καν, ενώ ένας Πακι­στα­νός που δια­μέ­νει δίπλα στην οικία του θύματος και την συνέ­δραμε σε διά­φο­ρες εργα­σίες κυρίως κηπου­ρι­κές, κατέ­θεσε ότι η γιαγιά είχε τσα­κω­θεί κατ’ επα­νά­ληψη με την εγγονή της και ότι η τελευ­ταία την είχε απει­λή­σει να την σκο­τώ­σει. Εξε­τα­ζό­με­νος αμφι­σβη­τή­θηκε από τον συνή­γορο υπε­ρά­σπι­σης τής εγγονής η ειλι­κρί­νεια του ως προς το τελευ­ταίο με επί­κληση των πρα­κτι­κών της πρω­το­βάθ­μιας δίκης στο οποίο δεν είχε ανα­φέ­ρει το συγκε­κρι­μένο. Ενώπιον της Ανα­κρί­τριας το είχε ομοίως επα­να­λά­βει.

Ο Μαρ­κό­που­λος απο­λο­γού­με­νος αρνή­θηκε κατη­γο­ρη­μα­τικά ότι σκότωσε την γιαγιά του επι­ση­μαί­νο­ντας ότι η τηλε­ό­ραση που σκόπευε να που­λή­σει ήταν μια μάρκας Samsung που είχε στην οικία του και προς τούτο είχε προ­σεγ­γί­σει τον φίλο του μέχρι που η αδελφή του, του είπε να ανα­λά­βει την τηλε­ό­ραση της γιαγιάς του που είχε αφήσει σε από­σταση 20 μέτρων από την οικία της σκε­πα­σμένη με μια λαμα­ρίνα. Ισχυ­ρί­στηκε ότι η αδελφή του είχε τρε­μά­μενη φωνή και ήταν ανα­στα­τω­μένη όταν του ζήτησε να πάρει την τηλε­ό­ραση και ότι ο ίδιος δεν φαντα­ζό­ταν ότι είχε γίνει κάποιο έγκλημα.

Για την ύπαρξη του DNA στο μαξι­λάρι υπο­στή­ριξε ότι κοι­μό­ταν στην οικία της αδελφής του και ότι τη μαξι­λα­ρο­θήκη είχε μετα­φερ­θεί στην οικία της γιαγιάς.

Τόνισε ότι δεν συνάδει να έχει δια­πρά­ξει το έγκλημα και μετά να πάει να κοι­μη­θεί με την σύντροφό του στην πατρική του οικία.

Ισχυ­ρί­στηκε ότι εντός της φυλακής ξεκί­νησε την χρήση ηρωίνης και ότι το βάρος του τότε ήταν πολύ μικρό­τερο. Υπο­στή­ριξε ακόμη ότι από την εργασία του σε χαρ­το­παι­κτική λέσχη απο­κό­μιζε κέρδος της τάξεως των 170 ευρώ ημε­ρη­σίως και συνέ­δραμε με αυτά την αδελφή του αγο­ρά­ζο­ντάς της διάφορα είδη περι­πτέ­ρου.

Ισχυ­ρί­στηκε ακόμη ότι η αδελφή του γνω­ρί­ζει ποιος και πώς έγινε το έγκλημα ανα­φε­ρό­με­νος σε κάποιο άτομο που είχε σχέση αλλά και σε ένα γράμμα που της έστειλε ζητώ­ντας να μην κρύψει τίποτε από τις αρχές αν είναι εκείνος ο δράστης.

Υπο­στή­ριξε ότι η αδελφή του εργα­ζό­ταν ως κον­σο­μα­τρίς σε σου­βλα­τζί­δικο και ότι προ­σέ­φερε μασάζ σε ηλι­κιω­μέ­νους με μικρή αγγελία που είχε δημο­σιεύ­σει.

Η Βιδάλη αρνή­θηκε οια­δή­ποτε σχέση με το έγκλημα. Είπε ότι η γιαγιά της ήταν εκείνη που την συνέ­δραμε οικο­νο­μικά και εκείνη που την μεγά­λωσε και την αγα­πούσε. Τόνισε ότι ο μόνος λόγος του τσα­κω­μού τους ήταν το γεγονός ότι την επι­σκε­πτό­ταν ο Μαρ­κό­που­λος τον οποίο δεν ήθελε και πίστευε ότι ήταν εκείνος που της είχε κλέψει ένα υπο­λο­γι­στή από την οικία της.

Ισχυ­ρί­στηκε οτι ο Πακι­στα­νός είπε τα όσα είπε στην κατά­θεσή του γιατί διέμενε παρά­νομα στη χώρα και επρό­κειτο να απε­λα­θεί και θεώρησε ότι έκανε κάποιου είδους συμ­φω­νία με τις αρχές. Αρνή­θηκε επίσης ότι είχε κλειδιά της οικίας της γιαγιάς της λέγο­ντας ότι της τα είχε πάρει ο θείος της.

Ως συνή­γο­ροι υπε­ρά­σπι­σης των κατη­γο­ρου­μέ­νων παρέ­στη­σαν οι δικη­γό­ροι κ.κ. Φώτης Ρωμαίος και Ματούλα Παπα­βεργή.