Μήνυμα Καμμένου για την 28η Οκτωβρίου: Ετοιμοι για ένα νέο «ΟΧΙ» αν χρειαστεί

Μή­νυ­μα εθνι­κής ενό­τη­τας και ομο­ψυ­χί­ας αλλά και δια­τή­ρη­σης των πα­ρα­δο­σια­κών δια­χρο­νι­κών αξιών και ιδα­νι­κών μας έστει­λε με αφορ­μή τον εορ­τα­σμό της 28ης Οκτω­βρί­ου 1940 ο υπουρ­γός Εθνι­κής Αμυ­νας, Πάνος Καμ­μέ­νος.

Ανα­φέ­ρει επί­σης στην ημε­ρή­σια δια­τα­γή ότι «στε­κό­μα­στε με απο­φα­σι­στι­κό­τη­τα απέ­να­ντι σε αυ­τούς που επι­βου­λεύ­ο­νται την εθνι­κή μας κυ­ριαρ­χία. Ξε­κα­θα­ρί­ζου­με σε φί­λους και εχθρούς ότι δεν πα­ρα­χω­ρού­με τί­πο­τα σε ξηρά, θά­λασ­σα και αέρα και ότι αν χρεια­στεί θα εί­μα­στε και πάλι στις επάλ­ξεις του Έθνους, έτοι­μοι να βρο­ντο­φω­νά­ξου­με ένα νέο “ΟΧΙ”».

Ανα­λυ­τι­κά η ημε­ρή­σια δια­τα­γή:

Αξιω­μα­τι­κοί, Υπα­ξιω­μα­τι­κοί, Στρα­τιώ­τες, Ναύ­τες, Σμη­νί­τες, Εθνο­φύ­λα­κες και Πο­λι­τι­κό Προ­σω­πι­κό,

Εορ­τά­ζου­με σή­με­ρα την 28η Οκτω­βρί­ου 1940, επέ­τειο που απο­τε­λεί σταθ­μό δόξας για την Πα­τρί­δα μας, είναι ανα­πό­σπα­στο κομ­μά­τι της εθνι­κής συλ­λο­γι­κής μνή­μης, είναι ημέρα τιμής για τους ανώ­νυ­μους και επώ­νυ­μους πε­σό­ντες και απο­τε­λεί ση­μείο ανα­φο­ράς της σύγ­χρο­νης ιστο­ρί­ας μας.

Την 28η Οκτω­βρί­ου 1940 αντι­λά­λη­σε στις κο­ρυ­φές των συ­νό­ρων, στις θά­λασ­σες και στους αι­θέ­ρες, η άσβη­στη, η ακοί­μη­τη φλόγα της αγά­πης των Ελ­λή­νων για ελευ­θε­ρία και η πίστη στα αιώ­νια και ακα­τά­λυ­τα ιδα­νι­κά του Έθνους. Η επο­ποι­ία αυτή γρά­φτη­κε με ανε­ξί­τη­λα γράμ­μα­τα και το «ΟΧΙ» ενά­ντια στον φα­σι­σμό ανέ­δει­ξε, για ακόμη μια φορά στη μα­κραί­ω­νη ιστο­ρία μας, το με­γα­λείο και την υπε­ρη­φά­νεια που έχει η αθά­να­τη Ελ­λη­νι­κή ψυχή.

Η πρώτη άναν­δρη πράξη του φα­σι­στι­κού κα­θε­στώ­τος του Μου­σο­λί­νι, ο τορ­πι­λι­σμός του κα­τα­δρο­μι­κού «Έλλη» στο λι­μά­νι της Τήνου, την ημέρα που τι­μού­σε ο ελ­λη­νι­κός λαός ευ­λα­βι­κά τη Με­γα­λό­χα­ρη, προ­μή­νυε την επερ­χό­με­νη κή­ρυ­ξη του πο­λέ­μου.

Ενά­ντια σε κάθε λο­γι­κή όπως πάντα, οι Έλ­λη­νες έδει­ξαν στην αν­θρω­πό­τη­τα, ότι η δύ­να­μη δεν ανή­κει στους πολ­λούς, αλλά ανή­κει σε εκεί­νους που υπε­ρα­σπί­ζο­νται όσια και ιερά. Ο αγώ­νας του 1940 έγινε αιτία να ει­πω­θεί το πε­ρί­φη­μο: «Οι Έλ­λη­νες δεν πο­λε­μούν σαν ήρωες, αλλά οι ήρωες πο­λε­μούν σαν Έλ­λη­νες», ενώ οι κυ­βερ­νή­σεις και οι λαοί του ελεύ­θε­ρου κό­σμου εκ­θεί­α­ζαν με ύμνους και δι­θυ­ράμ­βους τις νίκες των Ελ­λή­νων.

Σε ξηρά, θά­λασ­σα και αέρα γρά­φτη­καν νέες σε­λί­δες δόξας. Τα χι­λιο­πο­τι­σμέ­να με αίμα του Στρα­τού μας χώ­μα­τα της Βο­ρεί­ου Ηπεί­ρου, οι δρά­σεις του Πο­λε­μι­κού Ναυ­τι­κού και της Πο­λε­μι­κής Αε­ρο­πο­ρί­ας είναι ο αδιά­ψευ­στος μάρ­τυ­ρας του ηρω­ι­σμού που γα­λου­χεί από τότε τις επό­με­νες γε­νιές των Ελ­λή­νων. Γο­να­τί­ζου­με γι΄ αυτό κάθε χρόνο ευ­λα­βι­κά μπρο­στά στους νε­κρούς του έπους του 1940, όχι μόνο γιατί απο­δεί­χτη­καν άξιοι από­γο­νοι των έν­δο­ξων προ­γό­νων μας, αλλά γιατί θυ­σιά­στη­καν για να απο­λαμ­βά­νου­με εμείς σή­με­ρα την ελευ­θε­ρία με όλα τα αγαθά της. Η θυσία τους πα­ρα­μέ­νει αναλ­λοί­ω­τη στον χρόνο και ο αγώ­νας τους είναι η πα­ρα­κα­τα­θή­κη που μας κα­θο­δη­γεί ως πυ­ξί­δα, για τον σωστό προ­σα­να­το­λι­σμό μας ως Έθνος. Μετά από 78 χρό­νια το Κρά­τος μας κα­τά­φε­ρε να πρά­ξει το χρέος του απέ­να­ντι στους ήρωες και στις οι­κο­γέ­νειες τους. Ήδη 673 Έλ­λη­νες στρα­τιώ­τες που έπε­σαν μα­χό­με­νοι στα βουνά της Βο­ρεί­ου Ηπεί­ρου δι­καιώ­θη­καν και ανα­παύ­ο­νται εν ει­ρή­νη στα νε­κρο­τα­φεία της Κλει­σού­ρας και του χω­ριού Βου­λια­ρά­τες στην Αλ­βα­νία.

Γυ­ναί­κες και άν­δρες των Ενό­πλων Δυ­νά­με­ων,

Σή­με­ρα, δεν τι­μού­με απλά μια ακόμη σε­λί­δα της ιστο­ρι­κής μας κλη­ρο­νο­μιάς. Σή­με­ρα είναι η ευ­και­ρία, με σε­βα­σμό στην ιστο­ρι­κή μνήμη, να εξά­γου­με τα απα­ραί­τη­τα δι­δάγ­μα­τα που μας φω­τί­ζουν ως φάρος για να συ­νε­χί­σου­με το ιστο­ρι­κό μας πε­πρω­μέ­νο, το δρόμο του κα­θή­κο­ντος και της συ­στρά­τευ­σης για την επί­τευ­ξη των κοι­νών στό­χων. Γιατί δεν πρέ­πει να ξε­χνά­με πως λαός χωρίς μνήμη, είναι λαός χωρίς μέλ­λον.

Υπο­χρέ­ω­ση μας είναι να σφυ­ρη­λα­τή­σου­με την εθνι­κή ενό­τη­τα και ομο­ψυ­χία, να δια­τη­ρή­σου­με τις πα­ρα­δο­σια­κές δια­χρο­νι­κές μας αξίες και τα ιδα­νι­κά και να πράτ­του­με ο κα­θέ­νας μας το κα­θή­κον του, ως ηθική υπο­χρέ­ω­ση προς εκεί­νους που σή­με­ρα τι­μού­με.

Ζούμε σε ένα πε­ρι­βάλ­λον με με­τα­βαλ­λό­με­νες κα­τα­στά­σεις, απρό­βλε­πτες συν­θή­κες και νέα δε­δο­μέ­να. Η Ελ­λά­δα ως πυ­λώ­νας στα­θε­ρό­τη­τας της Νο­τιο­α­να­το­λι­κής Με­σο­γεί­ου, συμ­βάλ­λει στην προ­ώ­θη­ση της συ­νερ­γα­σί­ας με­τα­ξύ των γει­το­νι­κών λαών και απο­βλέ­πει στην ει­ρή­νη, την πα­γί­ω­ση της δη­μο­κρα­τί­ας και της ασφά­λειας της ευ­ρύ­τε­ρης πε­ριο­χής. Δυ­στυ­χώς όμως τις πα­ρα­πά­νω αξίες δεν τις εν­στερ­νί­ζο­νται όλες οι χώρες και γι΄ αυτό στε­κό­μα­στε με απο­φα­σι­στι­κό­τη­τα απέ­να­ντι σε αυ­τούς που επι­βου­λεύ­ο­νται την εθνι­κή μας κυ­ριαρ­χία. Ξε­κα­θα­ρί­ζου­με σε φί­λους και εχθρούς ότι δεν πα­ρα­χω­ρού­με τί­πο­τα σε ξηρά, θά­λασ­σα και αέρα και ότι αν χρεια­στεί θα εί­μα­στε και πάλι στις επάλ­ξεις του Έθνους, έτοι­μοι να βρο­ντο­φω­νά­ξου­με ένα νέο «ΟΧΙ».

Ως Έθνος δεν ξε­χνά­με την Κύπρο και εί­μα­στε έμπρα­κτα δίπλα της. Η Κύ­προς μας συ­νε­χί­ζει ακόμα και σή­με­ρα να αγω­νί­ζε­ται ενά­ντια στην κα­τα­πά­τη­ση του εδά­φους της από τον «Ατ­τί­λα», δε­χό­με­νη προ­κλή­σεις όταν εξα­σκεί στην Απο­κλει­στι­κή Οι­κο­νο­μι­κή Ζώνη της, τα κα­το­χυ­ρω­μέ­να από το Διε­θνές Δί­καιο, κυ­ριαρ­χι­κά της δι­καιώ­μα­τα.

Γυ­ναί­κες και άν­δρες των Ενό­πλων Δυ­νά­με­ων,

Οι ισχυ­ρές Ένο­πλες Δυ­νά­μεις είναι πολ­λα­πλα­σια­στής δι­πλω­μα­τι­κής και αμυ­ντι­κής ισχύ­ος και ο εγ­γυ­η­τής της ανε­ξαρ­τη­σί­ας της Πα­τρί­δας μας. Εσείς φέρ­νε­τε σε πέρας την υψηλή και δύ­σκο­λη απο­στο­λή σας, προ­βάλ­λο­ντας την ισχύ, την πει­θαρ­χία, το επί­πε­δο εκ­παι­δεύ­σε­ως και το ηθικό σας. Έχετε κα­θιε­ρω­θεί στην συ­νεί­δη­ση του ελ­λη­νι­κού λαού και σας τι­μού­με, γιατί με πνεύ­μα αυ­τα­πάρ­νη­σης και αγνού πα­τριω­τι­σμού δί­νε­τε κα­θη­με­ρι­νό αγώνα για την προ­ά­σπι­ση των εθνι­κών μας κυ­ριαρ­χι­κών δι­καιω­μά­των.

Τα στε­λέ­χη των Ενό­πλων Δυ­νά­με­ων είναι στην πρώτη γραμ­μή των προ­τε­ραιο­τή­των της Κυ­βέρ­νη­σης μας και όπως υπο­σχέ­θη­κα από την πρώτη στιγ­μή που ανέ­λα­βα Υπουρ­γός Εθνι­κής Άμυ­νας, γί­νε­ται πράξη η απο­κα­τά­στα­ση των άδι­κων μι­σθο­λο­γι­κών πε­ρι­κο­πών που εί­χα­τε υπο­στεί, το οποίο έχει ιδιαί­τε­ρη ση­μα­σία για εσάς και τις οι­κο­γέ­νειες σας, που σας στη­ρί­ζουν πα­ντοιο­τρό­πως.

Συ­νε­χί­στε να αντα­πο­κρί­νε­στε στις προσ­δο­κί­ες του ελ­λη­νι­κού λαού, ώστε όλοι μαζί να οι­κο­δο­μή­σου­με το μέλ­λον της Πα­τρί­δας μας με αι­σιο­δο­ξία, απο­φα­σι­στι­κό­τη­τα και αί­σθη­μα ευ­θύ­νης, ιδιαί­τε­ρα τώρα που με τις θυ­σί­ες του ελ­λη­νι­κού λαού βγή­κα­με από τη δύ­σκο­λη δη­μο­σιο­νο­μι­κή πε­ρί­ο­δο.

Με τη βο­ή­θεια του Θεού και τις πρε­σβεί­ες της Υπερ­μά­χου Στρα­τη­γού Υπε­ρα­γί­ας Θε­ο­τό­κου, να εί­μα­στε πάντα υπε­ρή­φα­νοι και να θυ­μό­μα­στε ότι εμείς χρω­στά­με σε αυ­τούς που πο­λέ­μη­σαν για την Πα­τρί­δα το 1940 και οφεί­λου­με να υπε­ρα­σπι­ζό­μα­στε την ελευ­θε­ρία και τη δη­μο­κρα­τία για τα παι­διά μας και τις γε­νιές των Ελ­λή­νων που έρ­χο­νται.

Ζήτω το Έθνος,

Ζήτω οι Ένο­πλες Δυ­νά­μεις,

Ζήτω η 28η Οκτω­βρί­ου 1940.