Hospitality that inspires discovery – Συνέντευξη με την Ιωάννα Μητροπούλου

Η Ιω­άν­να Μη­τρο­πού­λου, Senior Designer του γρα­φεί­ου Ennismore, είναι μία από τους προ­σκε­κλη­μέ­νους ομι­λη­τές του 3ου Συ­νε­δρί­ου Αρ­χι­τε­κτο­νι­κής και Του­ρι­σμού, το οποίο θα πραγ­μα­το­ποι­η­θεί στη Ρόδο στις 20-21 Οκτω­βρί­ου. 

Με εκτε­νή ερ­γα­σια­κή εμπει­ρία στο σχε­δια­σμό χώρων φι­λο­ξε­νί­ας, η Ιω­άν­να είναι μέλος της δη­μιουρ­γι­κής ομά­δας του πρω­το­πο­ρια­κού γρα­φεί­ου Ennismore, το οποίο με έδρα το Λον­δί­νο ανα­πτύσ­σει ξε­νο­δο­χεια­κά brands σε όλο τον κόσμο, τα οποία επι­βλέ­πει κα­θο­λι­κά ανα­λαμ­βά­νο­ντας το σχε­δια­σμό, την υλο­ποί­η­ση και τη λει­τουρ­γία τους.

Αν και ξε­κί­νη­σε τις σπου­δές της στην αρ­χι­τε­κτο­νι­κή, αφού απέ­κτη­σε το πρώτο πτυ­χίο της από πα­νε­πι­στή­μιο του Plymouth, επέ­λε­ξε να μη συ­νε­χί­σει την κα­τάρ­τι­ση της σε αυτόν τον τομέα και αντ’ αυτού προ­τί­μη­σε το interior design. Έτσι συ­νέ­χι­σε την εκ­παί­δευ­ση της στην ιδιω­τι­κή σχολή KLC School of Design και πα­ράλ­λη­λα έκανε πρα­κτι­κή στο λον­δρέ­ζι­κο γρα­φείο Michelis Boyd Architects. Αφού τε­λεί­ω­σε τη σχολή, ξε­κί­νη­σε να ερ­γά­ζε­ται στο γρα­φείο του γνω­στού Άγ­γλου interior designer David Collins, όπου και έμει­νε 2.5 χρό­νια, εμπλε­κό­με­νη σε έργα εσω­τε­ρι­κού σχε­δια­σμού κα­τα­στη­μά­των για διά­ση­μα brands όπως Jimmy Choo και Alexander McQueen, αλλά και στο ξε­νο­δο­χείο Mandarin Oriental στη Doha.

Συ­νε­χί­ζο­ντας στο γρα­φείο GA Design, το οποίο ει­δι­κεύ­ε­ται στα ξε­νο­δο­χεία, είχε τη δυ­να­τό­τη­τα να απο­κτή­σει εμπει­ρία από έργα σε πολύ δια­φο­ρε­τι­κές το­πο­θε­σί­ες ανά τον κόσμο, όπως το St. Regis Shanghai και την ανα­καί­νι­ση του One & Only στον Μαυ­ρί­κιο, αλλά και να συ­νερ­γα­στεί με πολλά δια­φο­ρε­τι­κά brands, επι­βε­βαιώ­νο­ντας τε­λι­κά και το εν­δια­φέ­ρον της για την εξει­δί­κευ­ση σε αυτόν τον τομέα. Ενώ επέ­στρε­ψε για σύ­ντο­μο χρο­νι­κό διά­στη­μα στο David Collins Studio, ερ­γα­ζό­με­νη πάνω στην ανα­καί­νι­ση των Food Halls του πο­λυ­κα­τα­στή­μα­τος Harrods, την προ­σέγ­γι­σε ο καλ­λι­τε­χνι­κός διευ­θυ­ντής της Ennismore, όπου και πλέον ερ­γά­ζε­ται ως Senior designer.

H Ennismore, δια­κρί­νε­ται για την ιδιό­τυ­πη διάρ­θρω­ση της, καθώς συν­δυά­ζει τρεις δια­φο­ρε­τι­κούς το­μείς, το σχε­δια­σμό, την δια­χεί­ρι­ση ακι­νή­των και τη λει­τουρ­γία του ξε­νο­δο­χεί­ου, με απο­τέ­λε­σμα να ελέγ­χει πλή­ρως κάθε έργο από τη σύλ­λη­ψη μέχρι την κα­θη­με­ρι­νή λει­τουρ­γία του. Όπως μου εξη­γεί η Ιω­άν­να, αυτός ο τύπος εται­ρεί­ας που βα­σί­ζε­ται σε μια διε­πι­στη­μο­νι­κή δομή, όπου δια­φο­ρε­τι­κές ει­δι­κό­τη­τες συ­νο­μι­λούν και συ­νερ­γά­ζο­νται για τον από κοι­νού κα­θο­ρι­σμό του τε­λι­κού απο­τε­λέ­σμα­τος, έχει πολ­λα­πλά οφέλη.

“Αφε­νός, πε­ριο­ρί­ζει τον αριθ­μό ατό­μων που έχουν δια­φο­ρε­τι­κά συμ­φέ­ρο­ντα οπότε και από­ψεις και κάνει τη λήψη απο­φά­σε­ων πολύ πιο γρή­γο­ρη. Ναι μεν ο κα­θέ­νας έχει δια­φο­ρε­τι­κή οπτι­κή ανά­λο­γα με την κα­τάρ­τι­ση τους, όλοι όμως έχου­με ένα standard το οποίο θέ­λου­με να πε­τύ­χου­με και όλοι δρού­με για αυτό. Και αφε­τέ­ρου, και το πιο ση­μα­ντι­κό, δίνει τη δυ­να­τό­τη­τα του πλή­ρους ελέγ­χου, καθώς σε αυτό το πλαί­σιο, υπάρ­χουν λίγα πε­ρι­θώ­ρια λά­θους και έτσι μπο­ρού­με να ξέ­ρου­με πως κάθε επι­σκέ­πτης θα ζήσει 100% το σέρ­βις που επι­θυ­μού­με. Ξέ­ρου­με τι εμπει­ρία θέ­λου­με να πα­ρέ­χου­με και όλοι δου­λεύ­ου­με συλ­λο­γι­κά βάση αυτού, και αυτό είναι κάτι που κάνει τη δια­φο­ρά.” Αυτό το μο­ντέ­λο άλ­λω­στε ανή­κει σε μια ευ­ρύ­τε­ρη τάση στον τομέα της φι­λο­ξε­νί­ας, καθώς το όραμα του κάθε brand δια­σφα­λί­ζε­ται από­λυ­τα, όταν όλα μπο­ρεί να τα επι­με­λεί­ται η ίδια ομάδα.

Το πιο γνω­στό brand που γέν­νη­σε το γρα­φείο είναι το The Hoxton, το οποίο με αφε­τη­ρία το Shoreditch στο Λον­δί­νο, επε­κτά­θη­κε σε Πα­ρί­σι, Άμ­στερ­νταμ, Νέα Υόρκη αλλά και στο πιο απαι­τη­τι­κό Holborn του Λον­δί­νου, ενώ ήδη γί­νο­νται σχέ­δια για νέα ξε­νο­δο­χεία σε Ευ­ρώ­πη και Αμε­ρι­κή. Οι όμορ­φοι και χα­λα­ροί εσω­τε­ρι­κοί χώροι τους, με τα ανοι­χτά living spaces και τα mix & match έπι­πλα, δη­μιουρ­γούν ένα κα­θο­λι­κά επι­με­λη­μέ­νο χώρo.

H Ιω­άν­να μου εξη­γεί πως ενώ υπάρ­χει μια συ­νο­χή στο σχε­δια­σμό του κάθε ξε­νο­δο­χεί­ου, κά­ποιες κοι­νές αρχές, αυτές επη­ρε­ά­ζο­νται και εμπλου­τί­ζο­νται από την πόλη στην οποία βρί­σκε­ται το ξε­νο­δο­χείο, καθώς η ομάδα ανα­ζη­τά πά­ντο­τε ανα­φο­ρές που θα κα­θο­ρί­σουν τη δια­μόρ­φω­ση των χώρων.

“Για πα­ρά­δειγ­μα, όλα τα Τhe Hoxton δια­θέ­τουν έπι­πλα αντί­κες, τα οποία τα πή­ρα­με από το­πι­κές αγο­ρές του Πα­ρι­σιού ή της Νέας Υόρ­κης, textiles από το­πι­κούς δη­μιουρ­γούς, κτλ. Σε κάθε γει­το­νιά που πάει το Τhe Hoxton, εν­σω­μα­τω­νε­ται πλή­ρως σε αυτήν, γιατί δεν είναι ένας χώρος μόνο για τα­ξι­διώ­τες, αλλά και για την το­πι­κη κοι­νό­τη­τα. Γι­νε­ται αυ­τό­μα­τα κομ­μά­τι της γει­το­νί­ας στην οποία βρί­σκε­ται, «instant local». Στό­χος είναι να είναι το ξε­νο­δο­χείο δια­θέ­σι­μο σε ένα ευ­ρύ­τε­ρο κοινό και τα όρια των χρή­σε­ων δεν είναι αυ­στη­ρώς κα­θο­ρι­σμέ­να σε κάθε χώρο. Οι κοι­νό­χρη­στοι χώροι είναι σχε­δια­σμέ­νοι για να συμ­βα­δί­ζουν με το μο­ντέρ­νο τρόπο ζωής – open planning, curated mix & match επι­πλα και χα­λα­ρή ατμό­σφαι­ρα που προ­σφέ­ρο­νται για συ­να­ντή­σεις, καφέ, φα­γη­τό, σε οποια­δή­πο­τε ώρα της ημέ­ρας από πε­λά­τες του ξε­νο­δο­χεί­ου αλλά και locals.

Το άλλο με­γά­λο ξε­νο­δο­χεια­κό πρό­τζεκτ του γρα­φεί­ου το The Gleneagles Hotel στη Σκω­τία, θα επε­κτα­θεί σύ­ντο­μα καθώς βρί­σκε­ται ήδη υπό κα­τα­σκευή στο Εδιμ­βούρ­γο, και στο μέλ­λον στο Mayfair του Λον­δί­νου, ενώ στα σκα­ριά βρί­σκε­ται και το Noco, το οποίο είναι η προ­σέγ­γι­ση της Ennismore στο budget hotel.

Λόγω της εξει­δί­κευ­σης της στο σχε­δια­σμό χώρων φι­λο­ξε­νί­ας, τη ρωτώ αν πα­ρα­τη­ρεί κά­ποια δια­φο­ρο­ποί­η­ση στα σχε­δια­στι­κά ζη­τού­με­να συ­γκρι­τι­κά με το σύγ­χρο­νο τρόπο τα­ξι­διού, που είναι πιο συ­χνός, πιο εξω­στρε­φής και ανα­ζη­τά ξε­χω­ρι­στές και μο­να­δι­κές εμπει­ρί­ες.

“Σί­γου­ρα έχει αλ­λά­ξει το τι αντι­λαμ­βα­νό­μα­στε ως πο­λυ­τέ­λεια – luxury -, υπάρ­χουν και άλλοι τρό­ποι πέραν των τε­τριμ­μέ­νων. Πλέον δη­λα­δή πο­λυ­τέ­λεια δεν είναι μόνο οι με­γα­λο­πρε­πείς χώροι και τα ακρι­βά υλικά, αλλά οι υπη­ρε­σί­ες και οι λε­πτο­μέ­ρειες που προ­σφέ­ρουν μια ολο­κλη­ρω­μέ­νη εμπει­ρία.

Η εμπει­ρία ξε­κι­νά­ει από την αρ­χι­τε­κτο­νι­κή, που ο επι­σκέ­πτης βλέ­πει και θαυ­μά­ζει, αλλά εκτεί­νε­ται και σε άλλα πράγ­μα­τα που μπο­ρεί να μην τα δει με την πρώτη ματιά αλλά σί­γου­ρα θα τα νιώ­σει, όπως το μέ­γε­θος μιας κα­ρέ­κλας μέχρι την υφή ενός δια­κο­σμη­τι­κού μα­ξι­λα­ριού. Η προ­σο­χή στη λε­πτο­μέ­ρεια είναι πολύ ση­μα­ντι­κή για μένα γιατί όταν πρό­κει­ται για κάτι που ο επι­σκέ­πτης μπο­ρεί να συ­σχε­τι­στεί, μπο­ρεί να κάνει με­γά­λη δια­φο­ρά στο πως βιώ­νει το χώρο. Οι έξτρα λε­πτο­μέ­ρειες, που δεί­χνουν ότι κά­ποιος σε έχει σκε­φτεί και σε πε­ρι­ποιεί­ται, αυτό είναι η εμπει­ρία φι­λο­ξε­νί­ας. Σου προ­σφέ­ρει ακρι­βώς αυτό που χρειά­ζε­σαι. Στην Ennismore, με­λε­τά­με όλες αυτές τις λε­πτο­μέ­ρειες και βάσει ενός κε­ντρι­κού κόν­σε­πτ επι­με­λού­μα­στε ολι­στι­κά μια εμπει­ρία φι­λο­ξε­νί­ας.”

Πέραν αυτού, η δη­μιουρ­γι­κή ομάδα της Ennismore επι­διώ­κει συ­νε­χώς να επα­νε­φευ­ρει κά­ποια δε­δο­μέ­να της λει­τουρ­γί­ας των ξε­νο­δο­χεί­ων, και να τα επα­να­προσ­διο­ρί­σει με σύγ­χρο­νους όρους. Μι­λώ­ντας για το εάν καλή φι­λο­ξε­νία ση­μαί­νει ακρι­βή φι­λο­ξε­νία η Ιω­άν­να ανα­φέ­ρει ότι το Τhe Hoxton δεν προ­σφέ­ρει πρω­ι­νό, όπως πολλά ξε­νο­δο­χεία πλεον αλλά “ως επι­σκέ­πτης έχεις την επι­λο­γή να ση­μειώ­σεις σε ένα μικρό καρ­τε­λά­κι και σου αφή­νουν το πρωί μια «complimentary breakfast bag», μια χάρ­τι­νη σα­κού­λα που επί­σης είναι σχε­δια­σμέ­νη από εμάς, με ένα βα­σι­κό πρω­ι­νό, μπα­νά­να, χυμό και για­ούρ­τι. Το κό­στος για αυτήν την υπη­ρε­σία είναι μικρό, αλλά σαν πράξη, κάνει με­γά­λη δια­φο­ρά για τον επι­σκέ­πτη.

Ακόμα και όταν δεν υπάρ­χει το ανά­λο­γο budget πάντα σκε­φτό­μα­στε, με ποιον τρόπο μπο­ρού­με να προ­σφέ­ρου­με μια υπη­ρε­σία με κα­λύ­τε­ρο, πιο απο­τε­λε­σμα­τι­κό και λι­γό­τε­ρο δα­πα­νη­ρό τρόπο; Και αυτό είναι κάτι που μπο­ρεί να γίνει μόνο σε μια εται­ρεία σαν την Ennismore, γιατί δια­φο­ρε­τι­κά χά­νε­ται η επι­κοι­νω­νία designer-operator. Πι­στεύω ότι με μια τέ­τοια δομή και σε συν­δυα­σμό με την απα­ραί­τη­τη έρευ­να μπο­ρεί να βρε­θεί τρό­πος ώστε οι πα­ρο­χές και το service του χώρου φι­λο­ξε­νί­ας, να γί­νουν όσο το δυ­να­τόν πιο οι­κο­νο­μι­κές, πα­ρα­μέ­νο­ντας μια εμπει­ρία design και αυτό είναι κάτι που εξε­τά­ζου­με για το Noco, που θα είναι το budget hotel μας.

Συ­ζη­τώ­ντας για τα δε­δο­μέ­να στην Ελ­λά­δα, η Ιω­άν­να, η οποία εν­θου­σιά­ζε­ται όταν βλέ­πει σύγ­χρο­να ελ­λη­νι­κά έργα όπως τα Casa Cook δη­μο­σιευ­μέ­να σε πε­ριο­δι­κά, εντο­πί­ζει πως οι κυ­ρί­αρ­χες τά­σεις του εξω­τε­ρι­κού, για τη δια­μόρ­φω­ση μιας ολι­στι­κής εμπει­ρί­ας και του ανοίγ­μα­τος των αστι­κών ξε­νο­δο­χεί­ων σε ένα ευ­ρύ­τε­ρο κοινό, έχουν αρ­χί­σει να εμ­φα­νί­ζο­νται στα­δια­κά και σε ελ­λη­νι­κά πρό­τζεκτ, ενώ ταυ­τό­χρο­να υπάρ­χει μια ανά­πτυ­ξη στον ξε­νο­δο­χεια­κό τομέα που δεν υπήρ­χε πριν 6 -7 χρό­νια.

Προ­σθέ­τει ακόμη πως “Σιγα σιγά κα­τα­νο­ού­με πως για τη δη­μιουρ­γία επι­τυ­χη­μέ­νων hospitality projects χρειά­ζε­ται εξει­δί­κευ­ση και συ­νερ­γα­σία; Ξε­κι­νά­ει με τον αρ­χι­τέ­κτο­να αλλά χρειά­ζε­σαι ει­δι­κούς στο interior design, στο art curation, το styling, το branding κλπ.- τότε μόνο μπο­ρείς να κά­νεις κάτι πραγ­μα­τι­κά εξαι­ρε­τι­κό, μονο έτσι δη­μιουρ­γείς μο­να­δι­κά hospitality experiences.’

Η ομι­λία της Ιω­άν­νας Μη­τρο­πού­λου στο 3ο Συ­νέ­δριο Αρ­χι­τε­κτο­νι­κής και Του­ρι­σμού με τίτλο “Hospitality that inspires discovery: developing concepts, creating identities & mastering storytelling” θα ασχο­λη­θεί με την αλ­λα­γή στον τρόπο που τα­ξι­δεύ­ου­με και το πως αυτό με­τα­φρά­ζε­ται σε μια εμπει­ρία, αλλά και πως αυτό για να είναι επι­τυ­χη­μέ­νο, θα πρέ­πει να απο­τε­λεί μια ολι­στι­κή εμπει­ρία.

Η εί­σο­δος είναι ελεύ­θε­ρη για το κοινό με προ­εγ­γρα­φή στο Eventora και επί­δει­ξη της πρό­σκλη­σης στην εί­σο­δο της αί­θου­σας.