Αντιπαράθεση για τις εξετάσεις στο Λύκειο

Το Ινστι­τούτο Εκπαι­δευ­τι­κής Πολι­τι­κής (ΙΕΠ) περνά στην αντε­πί­θεση κατά των επι­στη­μο­νι­κών ενώσεων των μαθη­μα­τι­κών και των καθη­γη­τών φυσικών επι­στη­μών, που δια­μαρ­τύ­ρο­νται για το «κόψιμο» των μαθη­μά­των τους από τις προ­α­γω­γι­κές εξε­τά­σεις της Α΄ και Β΄ Λυκείου, με απο­τέ­λε­σμα, όπως υπο­στη­ρί­ζουν, να υπο­βαθ­μι­στούν.

Τα επι­χει­ρή­ματα του ΙΕΠ κινού­νται πάνω στους άξονες ότι δεν υπο­βαθ­μί­ζε­ται η διδα­σκα­λία ενός μαθή­μα­τος όταν αυτό δεν εξε­τά­ζε­ται στο τέλος της χρονιάς και ότι υπάρ­χουν και άλλοι μέθοδοι αξιο­λό­γη­σης των μαθητών. Ωστόσο, το ΙΕΠ δεν τεκ­μη­ριώ­νει επαρκώς την απόφαση για το ποια και πόσα μαθή­ματα πρέπει τελικά να εξε­τά­ζο­νται. Τέλος, σκω­πτικά σχόλια προ­κα­λεί η απο­στροφή της ανα­κοί­νω­σης του ΙΕΠ ότι ο υπουρ­γός Παι­δείας λαμ­βά­νει τις τελικές απο­φά­σεις.

Τα επι­χει­ρή­ματα

Ειδι­κό­τερα, το ΙΕΠ υπο­στη­ρί­ζει τα εξής:

• «Η μείωση του “εξε­τα­στι­κού φόρτου” και γενι­κό­τερα η προ­σαρ­μογή των σχο­λι­κών προ­γραμ­μά­των στις πραγ­μα­τι­κές δυνα­τό­τη­τες των παιδιών δεν συνιστά ούτε “εμμονή” ούτε κάποιου είδους “ιδε­ο­λο­γι­κο­ποί­ηση”. Αντί­θετα, προ­έ­κυψε ως έλλογο αίτημα της ίδιας της εκπαι­δευ­τι­κής κοι­νό­τη­τας, που τεκ­μη­ρί­ωσε, και θεω­ρη­τικά και ερευ­νη­τικά, τη θέση ότι τα προ­γράμ­ματα σπουδών και τα σχολικά βιβλία, σε όλα σχεδόν τα διδα­σκό­μενα μαθή­ματα, προ­βάλ­λουν υπερ­βο­λι­κές απαι­τή­σεις, τόσο στο Γυμνά­σιο όσο και στο Λύκειο (π.χ. 8ο Εκπαι­δευ­τικό Συνέ­δριο της ΟΛΜΕ και πορί­σματα του Εθνικού και Κοι­νω­νι­κού Δια­λό­γου)». Ωστόσο, εάν η ύλη των μαθη­μά­των είναι μεγάλη και δύσκολη, από εκεί πρέπει να ξεκι­νή­σει η παρέμ­βαση του υπουρ­γείου Παι­δείας, ώστε οι μαθητές να έχουν τη δυνα­τό­τητα να αφο­μοιώ­νουν ουσια­στικά –και όχι παπα­γα­λί­ζο­ντας– την ύλη.

• «Είναι ξένο προς τις σύγ­χρο­νες παι­δα­γω­γι­κές αντι­λή­ψεις το επι­χεί­ρημα ότι ένα μάθημα/μία επι­στήμη κατα­ξιώ­νε­ται στα μάτια της εκπαι­δευ­τι­κής κοι­νό­τη­τας μόνον εφόσον συμπε­ρι­λαμ­βά­νε­ται στις γραπτές προ­α­γω­γι­κές εξε­τά­σεις του Ιουνίου». Καθώς ορθώς υπο­στη­ρί­ζει το ΙΕΠ, «η διεθνής εκπαι­δευ­τική πραγ­μα­τι­κό­τητα παρέχει πληθώρα εναλ­λα­κτι­κών πρα­κτι­κών, που δίνουν έμφαση στην άμεση και συστη­μα­τική υπο­στή­ριξη των παιδιών (δια­μορ­φω­τική αξιο­λό­γηση) έναντι μιας τελικής, γραπτής εξέ­τα­σης», αλλά προς το παρόν στην Ελλάδα δεν έχει καθιε­ρω­θεί κάτι τέτοιο.

• «Συνιστά βαρύ­τατο ολί­σθημα να χαρα­κτη­ρί­ζε­ται συλ­λή­βδην το Γυμνά­σιο “άχρηστη εκπαι­δευ­τική βαθμίδα” και “τρί­χρονο parking παιδιών”, και το δημόσιο σχολείο, για το οποίο όλοι μας καθη­με­ρινά πασχί­ζουμε, “σχολείο της αμά­θειας”. Με τέτοιους αβά­σι­μους χαρα­κτη­ρι­σμούς απα­ξιώ­νε­ται το έργο χιλιά­δων εκπαι­δευ­τι­κών συνα­δέλ­φων τους, που μοχθούν στις τάξεις για ποιό­τητα στην εκπαί­δευση και μείωση των μορ­φω­τι­κών ανι­σο­τή­των. Ταυ­τό­χρονα τέτοιοι χαρα­κτη­ρι­σμοί εκπέ­μπουν προς την κοι­νω­νία εσφαλ­μένα μηνύ­ματα, που πρι­μο­δο­τούν ακούσια την υπο­νό­μευση της δημό­σιας εκπαί­δευ­σης.

• «Το ΙΕΠ γνω­μο­δο­τεί προς τον επο­πτεύ­ο­ντα φορέα που τελικά απο­φα­σί­ζει, δηλαδή το υπουρ­γείο Παι­δείας». Η αναφορά του Ινστι­τού­του υπο­δη­λώ­νει τη μη ανάληψη της πολι­τι­κής ευθύνης, για απο­φά­σεις που μπορεί να λαμ­βά­νο­νται και με μικρο­κομ­μα­τική στό­χευση, όπως η μείωση των εξε­τα­ζό­με­νων μαθη­μά­των.

Πηγή kathimerini.gr

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΛΑΚΑΣΑΣ