Με troll farms τα στρατόπεδα των υποψηφίων στις εκλογές της αυτοδιοίκησης στη Ρόδο

Δια­στά­σεις επι­δη­μί­ας παίρ­νει το φαι­νό­με­νο των troll farms στα social media από «κο­λα­ού­ζα» ως και υπο­στη­ρι­κτές των μο­νο­μά­χων στις προ­σε­χείς εκλο­γές της αυ­το­διοί­κη­σης.

Η προ­ε­κλο­γι­κή δια­μά­χη έχει προ­σλά­βει πλέον χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά δη­μό­σιας δια­πό­μπευ­σης και το κλίμα που έχει δια­μορ­φω­θεί είναι εν­δει­κτι­κό της ποιό­τη­τας του δη­μό­σιου δια­λό­γου, που θα πρέ­πει να ανα­μέ­νουν οι ψη­φο­φό­ροι, οι οποί­οι πα­ρα­σύ­ρο­νται διαρ­κώς σε ένα ατέρ­μο­νο παι­χνί­δι εντυ­πώ­σε­ων στο οποίο κυ­ριαρ­χούν οι ύβρεις και οι συ­κο­φα­ντί­ες.

Κα­νείς δεν γνω­ρί­ζει σε ποιο πο­σο­στό εν­δη­μούν τα trolls, που έχουν στρα­το­λο­γη­θεί, ποιο πο­σο­στό των δη­μο­σιεύ­σε­ων στα κοι­νω­νι­κά δί­κτυα είναι κα­τα­σκευα­σμέ­νο, ποιο πο­σο­στό προ­έρ­χε­ται από άτομα που χρη­σι­μο­ποιούν τη ρη­το­ρι­κή του μί­σους για να προ­κα­λέ­σουν συ­ζη­τή­σεις επί συ­ζη­τή­σε­ων, να κά­νουν bullying ή ακόμη για να εξυ­πη­ρε­τή­σουν κά­ποια πο­λι­τι­κή ατζέ­ντα.

Η προ­ε­κλο­γι­κή μάχη, κυ­ρί­ως στο νησί της Ρόδου, εξαι­τί­ας της επέ­λα­σης των τρολ εξε­λίσ­σε­ται σε μια χω­μα­τε­ρή μί­σους και χα­μέ­νου χρό­νου.

Πρό­σω­πα που έχουν στόχο να σπεί­ρουν τη δι­χό­νοια σε μια ομάδα ή κοι­νό­τη­τα, ή ενός συ­γκε­κρι­μέ­νου προ­σώ­που (πο­λι­τι­κού η μη) δη­μο­σιεύ­ο­ντας καυ­στι­κά, εμπρη­στι­κά σχό­λια, εξα­πο­λύ­ο­ντας προ­σω­πι­κές επι­θέ­σεις με σκοπό την απο­δό­μη­ση, την προ­σβο­λή και εν τέλει την απο­τυ­χία του σκο­πού του θύ­μα­τος, έχουν ανα­λά­βει δράση.

Αρ­χι­κά αυτό γι­νό­ταν από μο­νά­δες, δη­λα­δή από άτομα που το έκα­ναν για δι­κούς τους προ­σω­πι­κούς λό­γους αλλά στα­δια­κά πολ­λοί προ­σχώ­ρη­σαν στα λε­γό­με­να troll farms και πλέον κα­τευ­θυ­νό­με­να στο­χεύ­ουν συ­γκε­κρι­μέ­να πρό­σω­πα και πο­λι­τι­κές.

Εδώ και αρ­κε­τό καιρό, κά­ποια επι­τε­λεία άτυπα ή πιο «ξε­κά­θα­ρα» δη­μιούρ­γη­σαν και τις ανά­λο­γες σε­λί­δες όπου κα­τευ­θυ­νό­με­να και συ­γκε­κρι­μέ­να, “βάλ­λουν” κατά συ­γκε­κρι­μέ­νων στό­χων.

Οι δια­φο­ρε­τι­κές νο­μο­θε­σί­ες για το internet ανά τον κόσμο και η έλ­λει­ψη ενιαί­ου συ­ντο­νι­σμού των αρχών δίνει χώρο σε μια σειρά από επί­δο­ξους εγκλη­μα­τί­ες που θέ­λουν να λοι­δο­ρή­σουν ή να κα­τα­στρέ­ψουν τη φήμη, την ει­κό­να, την προ­σω­πι­κή ζωή αν­θρώ­πων ακόμα όμως και να στή­σουν εκλο­γές.

Είναι κοι­νός τόπος ότι η πο­λι­τι­κή μάχη στη Ρόδο δί­νε­ται πλέον στην άγρια δια­δι­κτυα­κή αρένα.

Η δη­μιουρ­γία ψεύ­τι­κων λο­γα­ρια­σμών και οι κα­κό­βου­λες ενέρ­γειες δεν είναι το μόνο ερ­γα­λείο που δια­θέ­τει η ηλε­κτρο­νι­κή πο­λι­τι­κή προ­πα­γάν­δα.

Πλατ­φόρ­μες όπως το Facebook πα­ρέ­χουν πρό­σβα­ση σε έναν ωκε­α­νό πλη­ρο­φο­ριών, οι οποί­ες, αν συν­δυα­στούν και ανα­λυ­θούν σωστά, σκια­γρα­φούν τον τρόπο που σκέ­φτο­νται κα­τη­γο­ρί­ες χρη­στών, τι τους απα­σχο­λεί και πώς αντι­δρούν στο ένα ή στο άλλο ζή­τη­μα.

Εξάλ­λου, οι αλ­γό­ριθ­μοι του facebook, που επι­λέ­γουν τι θα προ­βά­λουν, δί­νουν προ­τε­ραιό­τη­τα όχι τόσο στην αλή­θεια του πε­ριε­χο­μέ­νου των ει­δή­σε­ων όσο στο πόσο δη­μο­φι­λείς μπο­ρεί να είναι, με συ­νέ­πεια οι «ει­δή­σεις» να εξα­πλώ­νο­νται με τα­χύ­τη­τα φωτός.

Οι πα­λαιό­τε­ροι έλε­γαν πως πριν από τις με­γά­λες πο­λι­τι­κές μάχες έπρε­πε να κά­νεις μία βόλτα στα κα­φε­νεία, που τότε χω­ρί­ζο­νταν ακόμα σε «πρά­σι­να» και «μπλε», για να πά­ρεις πο­λι­τι­κό «κλίμα». Αυτές οι εκτι­μή­σεις, ανα­φέ­ρει ο ίδιος αστι­κός μύθος, σπά­νια έπε­φταν έξω. Τα κόμ­μα­τα πάντα ήθε­λαν να έχουν τους δι­κούς τους αν­θρώ­πους σε κάθε κα­φε­νείο, τους λε­γό­με­νους κομ­μα­τάρ­χες, που θα λει­τουρ­γού­σαν σαν «ντου­ντού­κες» και πολ­λα­πλα­σια­στές κά­ποιου «πο­λι­τι­κού» μη­νύ­μα­τος με στόχο να πεί­σουν συ­μπο­λί­τες τους και τε­λι­κά να «μα­ζέ­ψουν» κόσμο για λο­γα­ρια­σμό του υπο­ψη­φί­ου ή του κόμ­μα­τος.

Στη ση­με­ρι­νή εποχή τα πα­ρα­δο­σια­κά κα­φε­νεία έχουν απο­κτή­σει μία άλλη μορφή αρ­κε­τά όμως δια­φο­ρε­τι­κή, πιο απρό­σω­πη και κά­ποιες φορές «σκο­τει­νή». Τη δια­δι­κτυα­κή. Σε μία αντι­πα­ρα­βο­λή, θα μπο­ρού­σα­με να πούμε πως ση­με­ρι­νά «προ­φίλ» είναι οι ση­με­ρι­νοί «κομ­μα­τάρ­χες», εκεί­νοι που λει­τουρ­γούν ως πο­μποί κά­ποιου μη­νύ­μα­τος, δια­μορ­φώ­νο­ντας πο­λι­τι­κή άποψη, θέ­το­ντας ακόμα και πο­λι­τι­κές ατζέ­ντες.

Σε αυτά τα κα­φε­νεία όμως υπάρ­χει και μία πλευ­ρά που δεν είναι κα­θό­λου αθώα: πολ­λές φορές δεν ξέ­ρεις ποιος κρύ­βε­ται πίσω από το πλη­κτρο­λό­γιο, δη­μιουρ­γώ­ντας ερω­τή­μα­τα για το πού τε­λειώ­νει η λεπτή γραμ­μή με­τα­ξύ της έμ­φυ­της ροπής που έχουν οι Ελ­λη­νες για την έντο­νη, αλλά αγνή, πο­λι­τι­κή αντι­πα­ρά­θε­ση, με τον κόσμο των trolls, που τε­λι­κά πλη­ρώ­νε­ται για να διο­χε­τεύ­ει το­ξι­κό­τη­τα που δη­λη­τη­ριά­ζει την ελ­λη­νι­κή κοι­νω­νία.