16 ομογενείς ένοχοι για υφαρπαγή δημοσίων ακινήτων στα Κοσκινού

Ποινή κά­θειρ­ξης 7 ετών με ανα­σταλ­τι­κό ως προς την έφεση απο­τέ­λε­σμα επέ­βα­λε χθες το Τρι­με­λές Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου, ερή­μην, σε 16 ομο­γε­νείς που ενε­πλά­κη­σαν στην πο­λύ­κρο­τη υπό­θε­ση υφαρ­πα­γής ακι­νή­των του Ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου με τη χρήση ανυ­πό­στα­των απο­φά­σε­ων εκ­ποί­η­σης που έφε­ραν πλα­στές υπο­γρα­φές νο­μαρ­χών που υπη­ρέ­τη­σαν στα Δω­δε­κά­νη­σα.

Το δι­κα­στή­ριο έκρι­νε ως μη γε­νό­με­νη την δίωξη που ασκή­θη­κε σε 3 ακόμη ομο­γε­νείς οι οποί­οι, όπως προ­έ­κυ­ψε, είχαν απο­βιώ­σει τα έτη 2008 και 2011 ενώ έκρι­νε τους υπό­λοι­πους ενό­χους για χρήση πλα­στού εγ­γρά­φου και για απάτη κατ’ επάγ­γελ­μα και κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση εις βάρος του Ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου με όφε­λος άνω των 150.000 ευρώ.

Αθώοι κρί­θη­καν οι 16 κα­τη­γο­ρού­με­νοι για πλα­στο­γρα­φία διότι προ­έ­κυ­ψε ότι ήταν και πα­ρα­μέ­νουν μό­νι­μοι κά­τοι­κοι Αμε­ρι­κής και αντι­κει­με­νι­κά δεν θα μπο­ρού­σαν να είχαν νο­θεύ­σει τα έγ­γρα­φα που χρη­σι­μο­ποι­ή­θη­καν για την με­τα­γρα­φή των δη­μο­σί­ων ακι­νή­των στην ιδιο­κτη­σία τους.

Οι ανω­τέ­ρω ενε­πλά­κη­σαν στην πρώτη υπό­θε­ση για το σκάν­δα­λο «µαµούθ» που αφορά την τύχη 16 ακι­νή­των συ­νο­λι­κού εµβαδού 422.218 τ.µ. που πε­ρι­ήλ­θαν στην ιδιο­κτη­σία ιδιω­τών µε πλα­στούς τί­τλους µεταξύ των ετών 1996-2006.

Θυ­μί­ζου­με ότι κα­τη­γο­ρού­με­νη τε­λε­σι­δί­κως στην υπό­θε­ση κρί­θη­κε μια με­σί­τρια ενώ οι 14 υπό­λοι­ποι συ­γκα­τη­γο­ρού­με­νοί της έχουν κρι­θεί αθώοι.

Πιο συ­γκε­κρι­μέ­να οι πρώ­τοι 14 κα­τη­γο­ρού­με­νοι εμπλέ­κο­νται σε υπό­θε­ση υφαρ­πα­γής δη­μο­σί­ου ακι­νή­του στη με­ρί­δα ΚΜ 584 γαιών Κο­σκι­νού έκτα­σης 4860 τ.μ..

Σύμ­φω­να με τη με αριθμ. 8851/15-11-2000 κτη­μα­το­λο­γι­κή εγ­γρα­φή, δυ­νά­μει της με αριθμ. ΔΚ 1818/29-6-2000 απο­φά­σε­ως του Προϊ­στα­μέ­νου της Κτη­μα­τι­κής Υπη­ρε­σί­ας Δω­δε­κα­νή­σου, το ακί­νη­το απε­δό­θη στους 14 κα­τη­γο­ρού­με­νους κα­τοί­κους ΗΠΑ σύμ­φω­να με το άρθρο 16 του ν.719/1977.

Η υπ’ αρίθμ. ΔΚ 1818/29-6-2000 από­φα­ση του Προϊ­στα­μέ­νου της Κτη­μα­τι­κής Υπη­ρε­σί­ας Δω­δε­κα­νή­σου, η οποία φέ­ρε­ται κα­τα­χω­ρη­θεί­σα στα κτη­μα­το­λο­γι­κά βι­βλία με την με αριθμ. 8851/15-11-2000 κτη­μα­το­λο­γι­κή εγ­γρα­φή δεν είναι κα­τα­χω­ρη­μέ­νη στα σχε­τι­κά βι­βλία της αρ­μό­διας Κτη­μα­τι­κής Υπη­ρε­σί­ας (βι­βλίο απο­φά­σε­ων, βι­βλίο κα­τα­γρα­φής, φά­κε­λο ακι­νή­του) ούτε ανευ­ρέ­θη στη σειρά της στο αρ­χείο κα­τα­χω­ρη­θει­σών πρά­ξε­ων του Κτη­μα­το­λο­γί­ου Ρόδου και είναι πλα­στή.

Το­νί­ζε­ται ακόμη ότι από τις από 28-8-2007 και 24-1-2008 εκ­θέ­σεις ελέγ­χου υπαλ­λή­λου της Κτη­μα­τι­κής Υπη­ρε­σί­ας Δω­δε­κα­νή­σου, προ­κύ­πτει ότι για το επί­δι­κο ακί­νη­το με ΚΜ 584 γαιών Κο­σκι­νού, δεν έχει υπο­βλη­θεί στην αρ­μό­δια Κτη­μα­τι­κή Υπη­ρε­σία Δω­δε­κα­νή­σου καμία αί­τη­ση από­δο­σης σύμ­φω­να με το άρθρο 16 ν. 719/77.

Οι υπό­λοι­ποι κα­τη­γο­ρού­με­νοι εμπλέ­κο­νται σε υπό­θε­ση υφαρ­πα­γής ακι­νή­του εμ­βα­δού 24.200 τ.μ. της με­ρί­δας ΚΜ 732 γαιών Κο­σκι­νού.

Με την χρήση της υπ’ αρίθμ. ΔΚ 1467/1985/5-9-83 πλα­στής από­φα­σης εκ­ποί­η­σης δη­μο­σί­ου ακι­νή­του με από­δο­ση, σε εφαρ­μο­γή των προ­βλε­πό­με­νων από το άρθρο 16 του ν.716, με­τε­γρά­ψαν στην ιδιο­κτη­σία τους το δη­μό­σιο ακί­νη­το.

Στην υπό­θε­ση αυτή φέ­ρε­ται να έχει εμπλο­κή και με­σί­τρια της Ρόδου που φέ­ρε­ται να τους εκ­προ­σω­πού­σε δια πλη­ρε­ξου­σί­ου στη «δο­σο­λο­ψία».

H από­φα­ση ΔK 1467/5-9-1993 Nομάρ­χη Δωδ/σου δεν είναι καν κα­τα­χω­ρη­μέ­νη στα σχε­τι­κά βι­βλία της αρ­μό­διας Kτη­μα­τι­κής Yπη­ρε­σί­ας (βι­βλίο απο­φά­σε­ων, βι­βλίο κα­τα­γρα­φής, φά­κε­λο ακι­νή­του) ούτε ανευ­ρέ­θη στη σειρά της στο αρ­χείο κα­τα­χω­ρη­θει­σών πρά­ξε­ων του Kτη­μα­το­λο­γί­ου Pόδου.

Στην δίκη πα­ρέ­στη ως πο­λι­τι­κή αγωγή το Ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο που εκ­προ­σω­πή­θη­κε από τη νο­μι­κή σύμ­βου­λο του Κρά­τους κ. Μαρία Ελευ­θε­ρί­ου και με την από­φα­ση που εκ­δό­θη­κε οι κα­τη­γο­ρού­με­νοι εντέλ­λο­νται να κα­τα­βά­λουν έκα­στος 5.000 ευρώ για την ικα­νο­ποί­η­ση της ηθι­κής βλά­βης που προ­ξέ­νη­σαν.

Ση­μειώ­νε­ται εξάλ­λου ότι ενώ­πιον του Πο­λυ­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου, με κλήση επα­να­φο­ράς αγω­γής που είχε ασκή­σει το έτος 2011 και η εκ­δί­κα­ση της οποί­ας ανε­στά­λη, προ­σέ­φυ­γε το Ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο κατά του προϊ­στα­μέ­νου του Κτη­μα­το­λο­γί­ου Ρόδου, 11 εκ των ανω­τέ­ρω ομο­γε­νών, κα­τοί­κων ΗΠΑ, μιας ανώ­νυ­μης ξε­νο­δο­χεια­κής – του­ρι­στι­κής εται­ρεί­ας, 20 κα­τοί­κων Ρόδου και 6 τρα­πε­ζών.

Επί της αγω­γής εκ­δό­θη­κε η υπ’ αριθμ. 59/2016 από­φα­ση του Πο­λυ­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου που είχε ανα­στεί­λει την πρό­ο­δο της δίκης μέχρι την έκ­δο­ση τε­λε­σί­δι­κης από­φα­σης από το Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου, για να ξε­κα­θα­ρί­σει το θέμα του «κα­λό­πι­στου τρί­του».

Όπως έχει απο­κα­λύ­ψει η «δ», με την χρήση της υπ’ αριθμ. ΔΚ1818/25-7-2000 από­φα­σης εκ­ποί­η­σης του πρώην προϊ­στα­μέ­νου της Κτη­μα­τι­κής Υπη­ρε­σί­ας του Δη­μο­σί­ου εξα­φα­νί­στη­καν από την πε­ριου­σία του δη­μο­σί­ου 40.640 τ.μ. δα­σι­κής έκτα­σης στην ΚΜ1028Α με­ρί­δα στα Κο­σκι­νού.

Το συ­γκε­κρι­μέ­νο ακί­νη­το είχε με­τα­γρα­φεί στην ιδιο­κτη­σία του Ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου την 17η Μαΐου 1975 και η «μαϊ­μού» από­φα­ση εκ­ποί­η­σής του με­τα­γρά­φη­κε στον τόμο της συ­γκε­κρι­μέ­νης με­ρί­δας την 24η Νο­εμ­βρί­ου 2000.

Ως δι­καιού­χοι του δη­μο­σί­ου αυτού ακι­νή­του εμ­φα­νί­ζο­νται 14 ομο­γε­νείς από το Πίτσ­μπουργκ της Πεν­συλ­βά­νιας των H.Π.A. οι οποί­οι φέ­ρο­νται να είχαν ορί­σει ως πλη­ρε­ξού­σια στην Ρόδο μια «με­σί­τρια».

Το συ­γκε­κρι­μέ­νο πλη­ρε­ξού­σιο που χρη­σι­μο­ποι­ή­θη­κε για την πώ­λη­ση και άλλου δη­μο­σί­ου ακι­νή­του που υφάρ­πα­ξε το κύ­κλω­μα, φέ­ρε­ται να έχει συ­ντα­χθεί την 8η Σε­πτεμ­βρί­ου 1998 από ομο­γε­νή συμ­βο­λαιο­γρά­φο στην Πεν­συλ­βά­νια των ΗΠΑ.

Εν πάση πε­ρι­πτώ­σει οι 14 κά­τοι­κοι των ΗΠΑ εμ­φα­νί­ζο­νται, αφού με­τέγ­γρα­ψαν την ανυ­πό­στα­τη από­φα­ση στον οι­κείο τόμο του Κτη­μα­το­λο­γί­ου, να το πώ­λη­σαν εκ­προ­σω­πού­με­νοι με το ως άνω πλη­ρε­ξού­σιο από την «με­σί­τρια», την 29η Δε­κεμ­βρί­ου 2000 με το υπ’ αριθμ. 20581 συμ­βό­λαιο που με­τα­γρά­φη­κε στο Κτη­μα­το­λό­γιο την 24η Νο­εμ­βρί­ου 2000 ένα­ντι ποσού 50 εκατ. δρχ σε ανώ­νυ­μη του­ρι­στι­κή, εμπο­ρι­κή και αε­ρο­πο­ρι­κή εται­ρεία που δρα­στη­ριο­ποιεί­ται στο νησί.

Στο συμ­βό­λαιο είχε ενερ­γό ανά­μει­ξη ένας δι­κη­γό­ρος, που φέ­ρε­ται μά­λι­στα και ως ο πρω­τα­γω­νι­στής του σκαν­δά­λου (ο δι­κη­γό­ρος στο με­τα­ξύ έχει απο­βιώ­σει).

Στο συ­γκε­κρι­μέ­νο ακί­νη­το έχουν κτι­στεί πλέον 16 με­ζο­νέ­τες οι οποί­ες έχουν πω­λη­θεί σε ιδιώ­τες!!

Αξί­ζει να ση­μειω­θεί ότι το δα­σι­κό αυτό ακί­νη­το εμ­φα­νί­ζε­ται στο συμ­βό­λαιο ως αγρό­κτη­μα.