Απορρίφθηκε η αγωγή του ιδιοκτήτη του «ΚANNABISHOP» κατά του Ελληνικού Δημοσίου

Mε από­φα­ση που εξέ­δω­σε το 1ο Τρι­με­λές Διοι­κη­τι­κό Πρω­το­δι­κείο Ρόδου απορ­ρί­φθη­κε, για τυ­πι­κό λόγο, η αγωγή που άσκη­σε κατά του Ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου, ένας κά­τοι­κος Κρη­τη­νί­ας, ιδιο­κτή­της του κα­τα­στή­μα­τος «kannabishop», που βρέ­θη­κε κρα­τού­με­νος και υπό­λο­γος για σο­βα­ρά αδι­κή­μα­τα διότι διέ­θε­τε στην αγορά προ­ϊ­ό­ντα που πα­ρά­γο­νται από κάν­να­βη!

Ο Ρο­δί­της με την αγωγή του ζητά να ανα­γνω­ρι­σθεί, με από­φα­ση, που θα κη­ρυ­χθεί προ­σω­ρι­νώς εκτε­λε­στή, η υπο­χρέ­ω­ση του ενα­γό­με­νου Ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου να του κα­τα­βά­λει, συ­νο­λι­κά το χρη­μα­τι­κό ποσό των 280.977 ευρώ, ως χρη­μα­τι­κή ικα­νο­ποί­η­ση λόγω ηθι­κής βλά­βης και ως απο­ζη­μί­ω­ση για την απο­κα­τά­στα­ση της ζη­μί­ας (θε­τι­κής και απο­θε­τι­κής) που υπέ­στη από τις, κατά τους ισχυ­ρι­σμούς του, πα­ρά­νο­μες ενέρ­γειες των αστυ­νο­μι­κών ορ­γά­νων και των ορ­γά­νων της δι­κα­στι­κής λει­τουρ­γί­ας κατά την εκτέ­λε­ση των υπη­ρε­σια­κών τους κα­θη­κό­ντων (σύλ­λη­ψη, κα­τά­σχε­ση εμπο­ρευ­μά­των ατο­μι­κής χρή­σε­ως από κάν­να­βη, προ­σω­ρι­νή κρά­τη­ση και επι­βο­λή πε­ριο­ρι­στι­κών όρων).

Πιο συ­γκε­κρι­μέ­να ο ενά­γων, έμπο­ρος στο επάγ­γελ­μα, δια­τη­ρού­σε επί των οδών Αλε­ξάν­δρου Διά­κου 59 και Σο­φο­κλέ­ους 7, αντι­στοί­χως, δύο εμπο­ρι­κά κα­τα­στή­μα­τα με το δια­κρι­τι­κό τίτλο «ΚANNABISHOP» προς πώ­λη­ση εμπο­ρευ­μά­των ορ­γα­νι­κής κάν­να­βης, καθώς και άλλων ειδών.

Κα­τό­πιν της από 16.4.2003 έγ­γρα­φης κα­ταγ­γε­λί­ας στο Αστυ­νο­μι­κό Τμήμα Ρόδου, κα­θη­γή­τριας του Ενιαί­ου Λυ­κεί­ου Ορε­στειά­δος, σύμ­φω­να με την οποία ο ενά­γων πώ­λη­σε στις 15.4.2003 σε δύο μα­θη­τές του εν λόγω Λυ­κεί­ου που βρί­σκο­νταν σε πεν­θή­με­ρη μα­θη­τι­κή εκ­δρο­μή στη Ρόδο, πα­κέ­τα κα­πνού «KNASTER HEMP», αστυ­νο­μι­κοί του Τμή­μα­τος Διώ­ξε­ως Ναρ­κω­τι­κών Ρόδου διε­νήρ­γη­σαν στις 17.4.2003, έρευ­να στο ανω­τέ­ρω εμπο­ρι­κό κα­τά­στη­μα που δια­τη­ρού­σε ο ενά­γων επί της οδού Αλε­ξάν­δρου Διά­κου 59 και κα­τέ­σχε­σαν ένα πα­κέ­το κα­πνού, ίδιο με εκεί­νο που επω­λή­θη στους μα­θη­τές, δείγ­μα­τα του οποί­ου εξε­τά­στη­καν στο Γε­νι­κό Χη­μείο του Κρά­τους και σύμ­φω­να με τις συ­ντα­χθεί­σες 1573 και 1594/18.4.2003 εκ­θέ­σεις εξέ­τα­σης, πε­ριεί­χε τε­τραϋ­δρο­καν­να­βι­νό­λη (THC).

Στη συ­νέ­χεια, οι αστυ­νο­μι­κοί του ίδιου Τμή­μα­τος, συ­νέ­λα­βαν τον ενά­γο­ντα για πα­ρά­βα­ση του ν. 1729/1987, όπως τρο­πο­ποι­ή­θη­κε με το ν. 2161/1993, και κα­τέ­σχε­σαν και από τα δύο πα­ρα­πά­νω κα­τα­στή­μα­τά του όλα τα προ­σφε­ρό­με­να προς πώ­λη­ση προ­ϊ­ό­ντα επί των οποί­ων υπήρ­χε η έν­δει­ξη τε­τραϋ­δρο­καν­να­βι­νό­λη (THC) σε πο­σο­στό 0,02% και επί των οποί­ων ήταν εντυ­πω­μέ­νος ο πε­ντά­φυλ­λος μί­σχος της κλω­στι­κής κάν­να­βης.

Ακο­λού­θως, ο ενά­γων πα­ρα­πέμ­φθη­κε στον Ανα­κρι­τή Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου, ο οποί­ος δυ­νά­μει του 13/2003 εντάλ­μα­τος προ­σω­ρι­νής κρά­τη­σης, διέ­τα­ξε την κρά­τη­σή του στις φυ­λα­κές Κω από τις 21.4.2003.

Πε­ραι­τέ­ρω, και κα­τό­πιν άσκη­σης προ­σφυ­γής κατά του ανω­τέ­ρω εντάλ­μα­τος, το Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου, με το 128/26.5.2003 βού­λευ­μά του, αντι­κα­τέ­στη­σε την προ­σω­ρι­νή κρά­τη­ση του ενά­γο­ντος με τους πε­ριο­ρι­στι­κούς όρους της κα­τα­βο­λής εγ­γύ­η­σης ύψους 15.000 ευρώ, της απα­γό­ρευ­σης εξό­δου από τη χώρα και της εμ­φά­νι­σής του στο πρώτο πεν­θή­με­ρο κάθε μήνα στο αστυ­νο­μι­κό τμήμα του τόπου δια­μο­νής του.

Τέλος, με την 67/2008 από­φα­ση του Τρι­με­λούς Εφε­τεί­ου Κα­κουρ­γη­μά­των Δω­δε­κα­νή­σου, ο ενά­γων κη­ρύ­χθη­κε αθώος των κα­τη­γο­ριών που του είχαν απο­δο­θεί (ει­σα­γω­γής στην επι­κρά­τεια ναρ­κω­τι­κών ου­σιών, αγο­ράς ναρ­κω­τι­κών ου­σιών, πώ­λη­σης κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση ναρ­κω­τι­κών ου­σιών, κα­το­χής κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση ναρ­κω­τι­κών ου­σιών και διά­δο­σης κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση ναρ­κω­τι­κών ου­σιών) με την αι­τιο­λο­γία ότι, σύμ­φω­να με τις 1590/12, 1590/2, 1590/3, 1590/3, 1590/4, 1590/4 και 1590/1.5.2003 εκ­θέ­σεις εξέ­τα­σης του Γε­νι­κού Χη­μεί­ου του Κρά­τους, όλα τα κα­τα­σχε­θέ­ντα προ­ϊ­ό­ντα στα πιο πάνω δύο κα­τα­στή­μα­τα του ενά­γο­ντος, δεν μπο­ρού­σαν να χα­ρα­κτη­ρι­στούν ναρ­κω­τι­κά κατά το ν. 1729/1987 και ήδη του ΚΝΝ (ν. 3459/2006), και τούτο διότι τα πα­κέ­τα κα­πνού «KNASTER HEMP» και οι συ­σκευα­σί­ες τσάι πε­ριεί­χαν την ουσία τε­τραϋ­δρο­καν­να­βι­νό­λη (THC) σε πο­σο­στό 0,02%, ήτοι σε πο­σο­στό πολύ μι­κρό­τε­ρο του επι­τρε­πο­μέ­νου 0,2% κατά τους Ευ­ρω­παϊ­κούς Κα­νο­νι­σμούς, τα υπό­λοι­πα δε προ­ϊ­ό­ντα (πα­τα­τά­κια, κα­ρα­μέ­λες ζελέ και κα­ρα­μέ­λες πα­στί­λιες) δεν πε­ριεί­χαν την προ­α­να­φερ­θεί­σα ουσία.

Με την ίδια δε από­φα­ση δια­τά­χθη­κε η από­δο­ση σε αυτόν του ποσού της εγ­γύ­η­σης και των εμπο­ρευ­μά­των που είχαν κα­τα­σχε­θεί.

Ο ενά­γων ισχυ­ρί­ζε­ται ότι η κα­τά­σχε­ση των εμπο­ρευ­μά­των του, η σύλ­λη­ψη, ο εγκλει­σμός του και η επι­βο­λή πε­ριο­ρι­στι­κών όρων ήταν πα­ρά­νο­μες , διότι κατ’ εσφαλ­μέ­νη ερ­μη­νεία θε­ω­ρή­θη­κε ότι η πώ­λη­ση ειδών κάν­να­βης συ­νι­στού­σε ποι­νι­κό αδί­κη­μα και, πα­ραλ­λή­λως, οι ανω­τέ­ρω πα­ρά­νο­μες ενέρ­γειες των αστυ­νο­μι­κών και δι­κα­στι­κών αρχών προ­σέ­βα­λαν την τιμή και την προ­σω­πι­κό­τη­τά του.

Για τους λό­γους αυ­τούς, ζητά, να ανα­γνω­ρι­σθεί η υπο­χρέ­ω­ση του Δη­μο­σί­ου να του κα­τα­βά­λει ποσό 48.477 ευρώ που αντι­στοι­χεί στην αξία των εμπο­ρευ­μά­των των δύο κα­τα­στη­μά­των του τα οποία κα­τα­σχέ­θη­καν και κα­τα­στρά­φη­καν, ποσό 32.500 ευρώ που αντι­στοι­χεί στις δα­πά­νες δια­κό­σμη­σης των δύο κα­τα­στη­μά­των του, ποσό 50.000 ευρώ που αντι­στοι­χεί στην απώ­λεια της εμπο­ρι­κής του ιδιό­τη­τας και στην απώ­λεια των δύο κα­τα­στη­μά­των του και ποσό 150.000 ευρώ ως χρη­μα­τι­κή ικα­νο­ποί­η­ση, για την ηθική βλάβη την οποία υπέ­στη από την προ­σβο­λή της προ­σω­πι­κό­τη­τάς του, λόγω της άδι­κης σύλ­λη­ψης και του εγκλει­σμού του επί 36 ημέ­ρες, καθώς και της κα­τα­στρο­φής της εμπο­ρι­κής του φήμης, του πο­λύ­μη­νου εξευ­τε­λι­σμού του στον εμπο­ρι­κό και κοι­νω­νι­κό του πε­ρί­γυ­ρο και της αδυ­να­μί­ας του να τα­ξι­δεύ­σει στο εξω­τε­ρι­κό, έως και την 10η Απρι­λί­ου 2008, οπότε εκ­δι­κά­σθη­κε η υπό­θε­σή του στο Εφε­τείο Κα­κουρ­γη­μά­των, ήτοι συ­νο­λι­κώς το ποσό των 280.977 ευρώ.

Το δι­κα­στή­ριο έκρι­νε, αυ­τε­παγ­γέλ­τως, ότι στε­ρεί­ται δι­καιο­δο­σί­ας για την εκ­δί­κα­ση της κρι­νό­με­νης αγω­γής, κατά το μέρος που αφορά το αί­τη­μα του ενά­γο­ντος για χρη­μα­τι­κή ικα­νο­ποί­η­ση λόγω της ηθι­κής βλά­βης που υπέ­στη από την πα­ρά­νο­μη προ­σω­ρι­νή κρά­τη­σή του, κα­θό­σον, απο­κλει­στι­κώς αρ­μό­διο για τη διά­γνω­ση της έν­δι­κης δια­φο­ράς, μετά την έκ­δο­ση αθω­ω­τι­κής από­φα­σης, είναι το ποι­νι­κό Δι­κα­στή­ριο και συ­γκε­κρι­μέ­να το Δι­κα­στή­ριο που εξέ­δω­σε τη σχε­τι­κή αθω­ω­τι­κή από­φα­ση, το οποίο θα κα­θο­ρί­σει το ύψος της απο­ζη­μί­ω­σης ή χρη­μα­τι­κής ικα­νο­ποί­η­σης, καθώς και τα πο­λι­τι­κά δι­κα­στή­ρια που θα προσ­διο­ρί­σουν την απο­ζη­μί­ω­ση ή τη χρη­μα­τι­κή ικα­νο­ποί­η­ση σε πε­ρι­πτώ­σεις που το ποι­νι­κό δι­κα­στή­ριο έχει ανα­γνω­ρί­σει τη σχε­τι­κή υπο­χρέ­ω­ση του Δη­μο­σί­ου χωρίς να επι­δι­κά­σει απο­ζη­μί­ω­ση ή το κα­θο­ρι­σθέν από το ποι­νι­κό δι­κα­στή­ριο ποσό δεν βρί­σκει σύμ­φω­νο τον δι­καιού­χο ή το υπό­χρεο Δη­μό­σιο.

Το Ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο υπο­στη­ρί­ζει ότι η έν­δι­κη αξί­ω­ση του ενά­γο­ντος, κατά το μέρος που αφορά τις επι­κα­λού­με­νες λοι­πές πα­ρά­νο­μες πρά­ξεις των ορ­γά­νων του Δη­μο­σί­ου (σύλ­λη­ψη και κα­τά­σχε­ση των εμπο­ρευ­μά­των του από τα αστυ­νο­μι­κά όρ­γα­να και επι­βο­λή πε­ριο­ρι­στι­κών όρων από τις δι­κα­στι­κές αρχές), έχει υπο­πέ­σει στην πε­ντα­ε­τή πα­ρα­γρα­φή, δε­δο­μέ­νου ότι αυτές έλα­βαν χώρα το έτος 2003 και η υπό κρίση αγωγή ασκή­θη­κε στις 16.8.2013. Το δι­κα­στή­ριο έκανε δεκτό τον συ­γκε­κρι­μέ­νο ισχυ­ρι­σμό.