«Μάχη» ανάμεσα σε φοιτητές και τουρίστες για ένα σπίτι

Οι περι­πέ­τειες των περυ­σι­νών νεοει­σα­χθέ­ντων φοι­τη­τών στο Πολυ­τε­χνείο Κρήτης έμειναν στην ιστορία, καθώς η εξεύ­ρεση στέγης είχε αναχθεί σε άθλο. Χάρη στη λει­τουρ­γία αερο­πο­ρι­κής σύν­δε­σης με εται­ρεία χαμηλού κόστους αλλά και στην «καλή φήμη» της πόλης – τα Χάνια «βού­λια­ζαν» στους επι­σκέ­πτες σχεδόν όλον τον χρόνο. «Η πλειο­νό­τητα των δια­με­ρι­σμά­των μέσα στην πόλη είχε δοθεί σε πλατ­φόρ­μες βρα­χυ­πρό­θε­σμης μίσθω­σης, με απο­τέ­λε­σμα να μη νοι­κιά­ζο­νται σε φοι­τη­τές», λέει χαρα­κτη­ρι­στικά στην «Κ» ο κ. Νίκος Μανο­με­νί­δης, πρό­ε­δρος της Ενωσης Μεσιτών Πιστο­ποι­η­μέ­νων Πραγ­μα­το­γνω­μό­νων Ελλάδας, «τελικά βρέθηκε μια “μεσο­βέ­ζικη” λύση με τη μετα­τροπή πολλών άδειων κατα­στη­μά­των σε φοι­τη­τικά σπίτια». Οι τιμές, βέβαια, δεν ήταν διόλου ευκα­τα­φρό­νη­τες. «Κόστι­ζαν περί τα 450 ευρώ τα 45 τ.μ.», καθώς φέτος τα δεδο­μένα έχουν αλλάξει άρδην. «Διεκόπη η εν λόγω αερο­πο­ρική σύνδεση και οι φοι­τη­τές είναι και πάλι… ευπρόσ­δε­κτοι από τους ιδιο­κτή­τες ακι­νή­των».

Η παρα­πάνω ιστορία είναι ενδει­κτική ενός «ακή­ρυ­χτου» πολέμου που μαί­νε­ται τα τελευ­ταία δύο χρόνια μεταξύ φοι­τη­τών και του­ρι­στών. Ιδιο­κτή­τες ακι­νή­των, που στα χρόνια της κρίσης είδαν τα σπίτια τους να απα­ξιώ­νο­νται και να μένουν άδεια, τη στιγμή που η φορο­λο­γία αυξα­νό­ταν, ενα­πό­θε­σαν τις ελπίδες τους στη βραχεία μίσθωσή τους. Ανα­καί­νι­σαν και επί­πλω­σαν σπίτια, από τα οποία περνούν εναλλάξ ταξι­διώ­τες απ’ όλον τον κόσμο. Ενδει­κτικά, στην Κυψέλη, περιοχή με περιο­ρι­σμένο του­ρι­στικό ενδια­φέ­ρον αλλά πλησίον του Οικο­νο­μι­κού Πανε­πι­στη­μίου Αθηνών, οι τιμές στη βρα­χυ­χρό­νια μίσθωση κυμαί­νο­νται από 15- 45 ευρώ το βράδυ, ενώ η μακρο­χρό­νια μίσθωση μετά βίας θα ξεπε­ρά­σει τα 300 ευρώ μηνιαίως. «Μιλώ­ντας καθαρά λογι­στικά, δεν με συμ­φέ­ρει να αφήσω τους του­ρί­στες μου για ένα φοιτητή» ανα­φέ­ρει στην «Κ» ιδιο­κτή­της δια­με­ρί­σμα­τος στα πέριξ της οδού Μαυ­ρομ­μα­ταίων. «Η δική μου πελα­τεία είναι και πάλι νεαροί, με χαμηλό εισό­δημα, όμως χρε­ώ­νο­ντας την ημέρα και όχι τον μήνα, βγαίνω κερ­δι­σμέ­νος». Εξυ­πα­κού­ε­ται ότι σε περιο­χές του ιστο­ρι­κού κέντρου, το κέρδος είναι πολύ πιο σημα­ντικό

«Το πρό­βλημα γίνεται οξύ στις μικρές του­ρι­στι­κές πόλεις, καθώς λιγο­στεύ­ουν τα δια­θέ­σιμα ακίνητα και ταυ­τό­χρονα ανε­βαί­νουν οι τιμές τους», απαντά ο κ. Μανο­με­νί­δης. «Σε μεγάλες πόλεις, όπως η Αθήνα και η Θεσ­σα­λο­νίκη, οι ενδια­φε­ρό­με­νοι έχουν την επιλογή να νοι­κιά­σουν σπίτια στα προ­ά­στια και να μετα­κι­νού­νται με ΜΜΜ». Το ζητού­μενο είναι πόσο ευέ­λι­κτοι είναι οι ίδιοι οι φοι­τη­τές. «Δια­πι­στώ­νουμε συχνά πόσο “καλο­μα­θη­μέ­νοι” είναι οι σημε­ρι­νοί 18άρηδες από τους γονείς τους, οι οποίοι όχι σπάνια προ­τι­μούν να δώσουν 100 και 150 ευρώ παρα­πάνω, προ­κει­μέ­νου το “παιδί να μην ταλαι­πω­ρεί­ται με τις συγκοι­νω­νίες”». Η οικο­νο­μική λύση της συγκα­τοί­κη­σης, που τόσο πολύ συνη­θί­ζε­ται στο εξω­τε­ρικό, εξα­κο­λου­θεί να μην είναι δημο­φι­λής στην Ελλάδα, παρά τα οκτώ χρόνια κρίσης. «Δυστυ­χώς, η κρίση οδήγησε σε μια άδικη διά­κριση» υπο­γραμ­μί­ζει ο κ. Μανο­με­νί­δης, «τα παιδιά των οικο­γε­νειών που έχουν απο­λέ­σει την οικο­νο­μική τους δύναμη δεν βάζουν καν στο μηχα­νο­γρα­φικό σχολές μακριά από το πατρικό τους». Πιο «φιλικές» σε φοι­τη­τές πόλεις θεωρούν άνθρω­ποι του χώρου την Κομο­τηνή, τα Ιωάν­νινα και ενδε­χο­μέ­νως την Πάτρα.

Επεν­δυ­τι­κές ευκαι­ρίες

Η παρα­πάνω πραγ­μα­τι­κό­τητα, όσο παρά­δοξο και αν ακού­γε­ται, δημιούρ­γησε επεν­δυ­τι­κές ευκαι­ρίες. «Ηδη, δύο μεγάλα funds επεν­δύ­ουν στη δημιουρ­γία συγκρο­τη­μά­των για φοι­τη­τές, στο επίπεδο μιας προ­σεγ­μέ­νης φοι­τη­τι­κής εστίας», δηλώνει στην «Κ» ο κ. Μανο­με­νί­δης, «όταν θα ολο­κλη­ρω­θούν θα προ­σφέ­ρουν σημα­ντικά πλε­ο­νε­κτή­ματα στους ενοί­κους». Συγκε­κρι­μένα, οι φοι­τη­τές θα μένουν σε ένα νεό­δμητο οίκημα, έχοντας δικό τους μπάνιο και δωμάτιο, αλλά θα μοι­ρά­ζο­νται τους κοι­νό­χρη­στους χώρους. «Πολλές παροχές θα είναι πιο οικο­νο­μι­κές, π.χ. το Ιντερ­νετ δεν θα είναι οικιακό, αλλά θα δίνεται μέσω μιας οπτικής ίνας που θα καλύ­πτει όλο το οίκημα».

Ο ίδιος είναι πεπει­σμέ­νος ότι το μέλλον ανήκει σε υβρι­δικά μοντέλα. «Η ανε­πτυγ­μένη του­ρι­στικά Ρόδος εφαρ­μό­ζει ήδη κάποια μεικτά μοντέλα: κάποια κατα­λύ­ματα δια­τί­θε­νται τον χειμώνα σε φοι­τη­τές και το καλο­καίρι σε του­ρί­στες» επι­ση­μαί­νει, «αλλού οι φοι­τη­τι­κές εστίες φιλο­ξε­νούν το καλο­καίρι επο­χι­κούς εργα­ζο­μέ­νους στον του­ρι­σμό». Το ίδιο μπορεί να γίνει και με τα ιδιό­κτητα σπίτια, όπου δέκα μήνες θα μπο­ρού­σαν να κατοι­κού­νται από φοι­τη­τές και δύο από του­ρί­στες, μια λύση προς όφελος όλων των εμπλε­κο­μέ­νων. «Η βρα­χύ­χρονη μίσθωση θα χάσει “έδαφος”, όταν θα ανεβούν ορι­στικά τα μισθώ­ματα», εκτιμά ο κ. Μανο­με­νί­δης. «Στο κέντρο της Θεσ­σα­λο­νί­κης, σε σημεία από τα οποία η Πανε­πι­στη­μιού­πολη είναι προ­σβά­σιμη με τα πόδια, οι τιμές επα­νέρ­χο­νται σε προ κρίσης επίπεδα». Οι εξι­σώ­σεις «μιλούν» από μόνες τους. «Αν κάποιος μέσω της βρα­χυ­χρό­νιας μίσθω­σης εισπράτ­τει 680-700 ευρώ, από τα οποία 100 ευρώ δίνει στην πλατ­φόρμα, 50 ευρώ στον καθα­ρι­σμό του σπιτιού και άλλα τόσα σε πιθανές φθορές, συντή­ρηση και λει­τουρ­γικά έξοδα, υπο­λο­γί­στε πόσα μένουν στην τσέπη του». Οταν οι τιμές θα ανεβούν, «θα απο­κο­μί­ζει λίγο λιγό­τερα χρήματα, π.χ. 400 ευρώ, αλλά χωρίς καθόλου κόπο». Ορι­σμέ­νοι ιδιο­κτή­τες αρχί­ζουν να εγκα­τα­λεί­πουν τη βρα­χυ­χρό­νια μίσθωση και να επα­νέρ­χο­νται στην παρα­δο­σιακή. Η «μετα­στροφή» συμ­φέ­ρει τους ενδια­φε­ρό­με­νους φοι­τη­τές, που βρί­σκουν επι­πλω­μένα και ανα­και­νι­σμένα σπίτια, δια­θέ­σιμα για τα καλύ­τερά τους χρόνια. «Η ακμή της βρα­χυ­χρό­νιας μίσθω­σης τάραξε τα λιμνά­ζο­ντα νερά του real estate, προ­κα­λώ­ντας μεγάλη ανα­νέ­ωση», σχο­λιά­ζει μεσίτης των νοτίων προ­α­στίων, «προσ­δο­κούμε τώρα και αύξηση της αγο­ρα­στι­κής ικα­νό­τη­τας των Ελλήνων».

Η φετινή χρονιά είναι καθο­ρι­στική για την έκβαση του «πολέμου», που θα ανα­δεί­ξει, ποιος θα είναι στο εξής ο ιδα­νι­κός… ενοι­κια­στής.