Καλοκαίρι στη Ρόδο με παιδιά-Οικογενειακές διακοπές στην αυθεντική “non all inclusive” πλευρά του νησιού

«Το καλο­καίρι, η Ρόδος για εμάς, είναι από τη Λίνδο και κάτω», μου εξο­μο­λο­γή­θηκε μια πολύ κοντινή Ροδί­τισσα φίλη και το διε­πί­στωσα ιδίοις όμμασι. Είχα ταξι­δέ­ψει πολλές φορές στην πρω­τεύ­ουσα των Δωδε­κα­νή­σων χειμώνα. Είχα ζήσει ράθυμες βόλτες στην παλιά πόλη, βράδια θαλ­πω­ρής στον Κούκο και παρε­ΐ­στι­κες απο­δρά­σεις στις ταβέρ­νες της ενδο­χώ­ρας. Το καλο­καίρι το νησί μετα­μορ­φώ­νε­ται και οι ντόπιοι -όσοι δεν εργά­ζο­νται στις τερά­στιες ξενο­δο­χεια­κές μονάδες- «κατε­βαί­νουν» νοτιό­τερα. Έτσι κι εμείς! Κάνουμε μια περι­ή­γηση στην αυθε­ντική καλο­και­ρινή Ρόδο, με «στάσεις» στις family friendly παρα­λίες και σε όλα αυτά που «πρέπει» να επι­σκε­φτεί κανείς με παιδιά.

Με πλούσια ιστορία και τα ίχνη των κατα­κτη­τών της όμορφα δια­τη­ρη­μένα, όχι μόνο στην παλιά πόλη, αλλά σε όλο το νησί, η Ρόδος είναι γεμάτη αξιο­θέ­ατα: τείχη, κάστρα, παλάτια και προ­μα­χώ­νες, κρήνες, λουτρά και ναοί όλων των θρη­σκειών ζωντα­νεύ­ουν στη φαντα­σία μικρών και μεγάλων μάχες και ιππότες, μπέηδες και αγάδες και πολλούς, μα πάρα πολλούς… θρύλους. Είναι όμως και η φύση του νησιού προι­κι­σμένη: βουνά και δάση, λόφοι και πεδιά­δες και μια μεγάλη ακτο­γραμμή, βρα­χώ­δης στη δυτική πλευρά, με «μπε­μπί­σιες» χρυ­σα­φέ­νιες αμμου­διές στην ανα­το­λική και με απο­στά­σεις που σε προ­κα­λούν να βάλεις «φρένο» στην ανθρώ­πινη περιέρ­γεια, αν θες να ξεκου­ρα­στείς στις δια­κο­πές!

Βόλτα με παιδιά στην παλιά πόλη

Η αυθε­ντική Ρόδος μπορεί να «κρύ­βε­ται» το καλο­καίρι στην ενδο­χώρα και το νότο, αλλά πώς να μην επι­σκε­φτεί κανείς την εντός των τειχών πόλη; Η βόλτα στο Κάστρο είναι μια ανε­πα­νά­λη­πτη εμπει­ρία που μπορεί να μετα­τρα­πεί σε μια «επώδυνη» -σχεδόν- ανά­μνηση αν πάτε με ντάλα ήλιο και κυρίως αν κάποιο κρουα­ζιε­ρό­πλοιο έχει αράξει στο λιμάνι. Προ­τι­μή­στε να περ­πα­τή­σετε νωρίς το πρωί ή κατά τις απο­γευ­μα­τι­νές ώρες και να φοράτε όλοι βολικά παπού­τσια, κοινώς όχι σαγιο­νά­ρες, σαν­δά­λια και εν γένει παπού­τσια με μαλα­κούς πάτους. Καρό­τσια δεν ενδεί­κνυ­νται.

Μια μικρή βόλτα ξεκινά από την Πύλη της Ελευ­θε­ρίας, τη βασική Πύλη που συνδέει τη νέα πόλη και το Μαν­δράκι με το Κάστρο. Καθο­λι­κοί ναοί, τζαμιά, ορθό­δο­ξες εκκλη­σίες και συνα­γω­γές απο­τυ­πώ­νουν τις φάσεις της ιστο­ρίας και δικαιο­λο­γούν την πολυ­πο­λι­τι­σμι­κό­τητα και την εξω­στρέ­φεια της Ρόδου ως εντόπιο χαρα­κτη­ρι­στικό ανά τους αιώνες. Κάποιες εκκλη­σίες μετα­τρά­πη­καν σε τεμένη κι ύστερα σε ορθό­δο­ξους ναούς. Κάποιοι ναοί άλλαξαν δόγμα, ενώ κάποια τεμένη φτιά­χτη­καν εξαρχής και συντη­ρή­θη­καν ως σήμερα για να εξυ­πη­ρε­τούν τη μου­σουλ­μα­νική κοι­νό­τητα του νησιού. Από τις 35 σωζό­με­νες εκκλη­σίες εντός των τειχών, σήμερα μπο­ρούμε να ταυ­το­ποι­ή­σουμε με βεβαιό­τητα μόνο δύο: τον κοι­νο­βιακό ναό των Ιπποτών (Άγιος Ιωάννης ο Βαπτι­στής στο Κολ­λά­κιο) και την Παναγιά του Κάστρου. Για την ονο­μα­σία των υπό­λοι­πων από τα χρόνια της Ιππο­το­κρα­τίας μόνο υπο­θέ­σεις μπο­ρούμε να κάνουμε.

Αφού περά­σουμε κάτω από τις αψίδες του Ξενώνα των Ιπποτών, θα δούμε το «Καφέ της Ωβέρνης», ευρω­παϊ­κού τύπου καφέ σε ένα αίθριο. Μπροστά μας είναι η πλατεία του Μεγάλου Αλε­ξάν­δρου με την Παναγιά του Κάστρου και το Αρχαιο­λο­γικό Μουσείο, που αξίζει σίγουρα μια επί­σκεψη. Από εδώ ξεκι­νάει η πανέ­μορφη Οδός των Ιπποτών με τις κρυφές αυλές με τις κρήνες και τα αγάλ­ματα, η οποία κατα­λή­γει στο Παλάτι του Μεγάλου Μαγί­στρου, από όπου ξεπη­δούν όλα τα ιππο­τικά παρα­μύ­θια. Φέτος στο Παλάτι φιλο­ξε­νεί­ται η συλλογή κερα­μι­κών του Γιάννου Θ. Ιωαν­νίδη -που είχε εκτεθεί στο Μουσείο Μπενάκη- η οποία παρου­σιά­ζει την ιστορία και την παρα­γωγή της εται­ρείας Industria Ceramiche Artistiche Rodio Orientali (I.C.A.R.O).

Απέ­να­ντι από το Παλάτι βρί­σκο­νται τα ερείπια του Καθο­λι­κού Ναού του Αγίου Ιωάννη των Ιπποτών, ο οποίος μετα­τρά­πηκε στο τζαμί Σεντζάν (Saint John) και μετά σε μεντρέσα, η οποία ήταν το πρώτο μοντέρνο -μη εκκλησιαστικό- σχολείο της Οθω­μα­νι­κής Αυτο­κρα­το­ρίας. Δίπλα, το Τζαμί Σου­λεϊ­μάν και απέ­να­ντι το συγκρό­τημα των Αγίων Απο­στό­λων και του Παλιού Συσ­σι­τίου ή Ιμαρέτ, που τώρα απο­τε­λεί τον πλέον εξαί­ρετο πολυ­χώρο της παλιάς πόλης Sissitio με εστια­τό­ριο και μπαρ σε υπέροχη αυλή http://www.sissitio.gr/el/. Η βόλτα στην οδό Σωκρά­τους και τους γύρω δρόμους μέχρι την πλατεία Ιππο­κρά­τους είναι για χάζι στα του­ρι­στικά μαγα­ζά­κια, ενώ για καφέ, παγωτό ή φαγητό, προ­τι­μή­στε τις πλα­τείες Αρίωνος και Δωριέως.

Η αλήθεια είναι ότι μπο­ρείτε να περ­πα­τάτε μέρες για να ανα­κα­λύ­ψετε τα μυστικά που κρύβουν τα τείχη κι αυτό με πιτσι­ρί­κια δεν είναι εφικτό. Αξίζει σίγουρα όμως να φτάσετε μέχρι την Παναγιά του Μπούρ­γκου, μία εκ των τριών εκκλη­σιών που δεν μετα­τρά­πη­καν σε τέμενος (μαζί με τον Άγιο Παντε­λε­ή­μονα και την Παναγιά της Νίκης), η απο­κα­τά­σταση της οποίας βρα­βεύ­τηκε από τη EUROPA NOSTRA, να δείτε την τάφρο ανάμεσα στα εσω­τε­ρικά και τα εξω­τε­ρικά τείχη, καθώς και τις Πύλες που οδηγούν στο λιμάνι της Ακα­ντιάς.

Τι άλλο μπο­ρείτε να κάνετε στη (νέα) πόλη της Ρόδου με παιδιά

• Να επι­σκε­φτείτε το Ενυ­δρείο και να προ­σπα­θή­σετε να πιάσετε τα ψάρια στη δεξα­μενή αφής https://rhodes-aquarium.hcmr.gr
• Να κάνετε βόλτα με το τρενάκι που ξεκι­νάει μπροστά από το Ακταίον. Στο Ακταίον, θα βρείτε ωραίο πρωινό, φαγητό και παι­δό­τοπο με φου­σκωτά παι­χνί­δια http://www.aktaion-rodos.gr/el/.
• Να πάτε μια μικρή θαλάσ­σια βόλτα στο Μαν­δράκι με τα του­ρι­στικά «υπο­βρύ­χια». Τα παιδιά ξετρε­λαί­νο­νται τόσο με το βυθό, αλλά και με το σόου που κάνουν δύτες με τα ψάρια, τους αστα­κούς, τις κωλο­χτύ­πες και τα χτα­πό­δια https://www.poseidonsubmarine.com/.
• Να απο­λαύ­σετε τον καφέ σας στο Πάρκο Δημο­κρα­τίας, όσο τα παιδιά θα παίζουν στον υπαί­θριο παι­δό­τοπο του Passaggio.
• Να κάνετε μια βόλτα στο πάρκο Ροδι­νίου, 3 χιλιό­με­τρα έξω από την πόλη.
• Να κάνετε μια ημε­ρή­σια κρουα­ζιέρα μέχρι τη Λίνδο. Τα του­ρι­στικά πλοιά­ρια ξεκι­νούν από το Μαν­δράκι, κάνουν στάση στα λουτρά της Καλ­λι­θέας, την παραλία του Άντονυ Κουίν, του Τρα­ού­νου, την Παναγιά Τσα­μπίκα, τα Στεγνά και τη Λίνδο. Τη νότια Ρόδο την αφήνουν ανέγ­γι­χτη, αλώβητη και παρα­δει­σέ­νια για να υπο­δε­χτεί πραγ­μα­τι­κούς ταξι­διώ­τες.

Στην του­ρι­στική βορειο­α­να­το­λική Ρόδο

Η Καλ­λι­θέα και το συγκρό­τημα των ιαμα­τι­κών πηγών (Θέρμες) είναι η πιο κοντινή στην πόλη παραλία-αξιοθέατο. Μπο­ρείτε να πάτε με καρα­βάκι από το Μαν­δράκι ή με ταξί, που κοστί­ζει λιγό­τερο. Ήταν το θέρετρο των Ιταλών τη δεκα­ε­τία του 1920 και σημα­το­δό­τησε την του­ρι­στική ανά­πτυξη του νησιού ήδη από τις αρχές του προη­γού­με­νου αιώνα. Τα λουτρά δεν είναι πια σε λει­τουρ­γία, αλλά μπο­ρείτε να επι­σκε­φτείτε τα σιντρι­βά­νια, τα βοτσα­λωτά αίθρια και το σκηνικό όπου γυρί­στη­καν πολλές ταινίες με ένα μικρό αντί­τιμο. Στα λουτρά υπάρχει μια μικρή παραλία ανάμεσα στα βράχια, που είναι κατει­λημ­μένα από ξαπλώ­στρες καφέ-εστιατορίου. Εναλ­λα­κτικά, μπο­ρείτε να ακο­λου­θή­σετε τα μονο­πα­τά­κια για τις διπλα­νές παρα­λίες, όπως για παρά­δειγμα, την παραλία Όασις με το beach bar, το όμορφο ταβερ­νάκι και την πλατ­φόρμα για βουτιές. Οι κολ­πί­σκοι έχουν άμμο σε μία μεριά και περι­βάλ­λο­νται από βράχια, που δημιουρ­γούν μικρές «πισίνες». Δεν ενδεί­κνυ­νται για μικρά παιδιά, αλλά τα λίγο μεγα­λύ­τερα θα το βρουν πολύ δια­σκε­δα­στικό όλο αυτό.

Μια πολύ φιλι­κό­τερη σε οικο­γέ­νειες είναι η παραλία Αφάντου με το ψιλό βότσαλο. Μπο­ρείτε να συν­δυά­σετε το μπάνιο με μια βόλτα στις Επτά Πηγές ή στο Μουσείο Παι­χνι­διών και το Art Park στην Αρχί­πολη. Δείτε περισ­σό­τερα https://toymuseum.gr και https://web.facebook.com/artparkrhodes/. Έχετε υπόψη σας ότι για να ακο­λου­θή­σετε το τούνελ στις Επτά Πηγές χρειά­ζε­στε φακό και τα παπού­τσια στο χέρι. Στη λιμνούλα το καλο­καίρι θα βρείτε πολύ λίγο νερό και όχι πάπιες, όπως φαντά­ζε­στε. Αν πάτε από το δρόμο, προσοχή στη σάρα και στο φράγμα που γλι­στράει. Η βόλτα δεν ενδεί­κνυ­ται για πολύ μικρά παιδιά, αλλά το ταβερ­νάκι στην είσοδο του χώρου είναι μια όαση δροσιάς μέσα στο λιοπύρι.

Νοτιό­τερα, βρί­σκε­ται η Παναγιά Τσα­μπίκα, όπου οφεί­λουν το όνομά τους οι άνδρες και οι γυναί­κες με το χαρα­κτη­ρι­στι­κό­τερο ροδί­τικο όνομα. Η ανάβαση στο παλιό Μονα­στήρι, την Παναγιά Τσα­μπίκα την Ψηλή, μπορεί να είναι δύσκολη -αν δεν το’ χετε τάμα!- αλλά μπο­ρείτε να στα­μα­τή­σετε στο νέο Μονα­στήρι, που βρί­σκε­ται πάνω στο δρόμο. Γιορ­τά­ζει στις 8 Σεπτεμ­βρίου και ονο­μά­στηκε έτσι από τη λέξη «τσάμπα», τη φλόγα -στην τοπική διάλεκτο- που είχε δει ένας βοσκός στην κορυφή που βρήκε την εικόνα της Πανα­γίας, προ­στά­τι­δας των εγκύων, των λεχώνων και των γυναι­κών με γυναι­κο­λο­γικά προ­βλή­ματα. Η παραλία Τσα­μπίκα δε, αγνα­ντεύει την «Ψηλή» και είναι ιδανική για οικο­γέ­νειες, καθώς έχει αρκετή απλωσιά, ομπρέ­λες, ξαπλώ­στρες, άμμο για κάστρα και water park στο νερό.

Ο Αρχάγ­γε­λος ήταν ανέ­κα­θεν το κέντρο παρα­γω­γής κερα­μι­κών. Από το επίνειό του, τα Στεγνά, που είναι σήμερα μια του­ρι­στική παραλία, γινόταν όλη η εξαγωγή. Στην παραλία αξίζει να φάτε στον Κόζα και το Γιαλό που τρώνε και οι ντόπιοι, ενώ στον κεντρικό δρόμο προς τη Λίνδο, θα βρείτε ένα επι­σκέ­ψιμο ελαιο­τρι­βείο και το Σύλλογο Προ­στα­σίας του Μικρό­σω­μου Αλόγου της Ρόδου «Φαέθων» https://web.facebook.com/RhodesHorses/.

Πανέ­μορφη και άκρως φιλική στις οικο­γέ­νειες η αμμου­δερή παραλία της Αγίας Αγάθης, καθώς και η βοτσα­λωτή παραλία στο γραφικό ψαρο­χώρι Χαράκι, που αγνα­ντεύ­ουν το Κάστρο του Φαρα­κλού. Η ακτή του Καλάθου προ­τι­μά­ται από τους ντό­πιους, ενώ τα Βλυχά είναι με ψιλό βότσαλο, οργα­νω­μένη, με ξενο­δο­χεία και water sports όπως σχεδόν όλες οι παρα­λίες της ανα­το­λι­κής Ρόδου μέχρι και τη Λάρδο.

Έτσι φτά­νουμε στη μαγευ­τική Λίνδο, αφού πριν, κάνουμε μια στάση στη στροφή για μια φωτο­γρα­φία με φόντο την κεντρική παραλία και το Κάστρο. Η ανάβαση στο Κάστρο σε συν­δυα­σμό με τη θερ­μο­κρα­σία είναι σχετικά δύσκολη, γι’ αυτό και πολλοί προ­τι­μούν τα γαϊ­δου­ρά­κια. Το απο­γευ­μα­τάκι που έχουν φύγει τα του­ρι­στικά πλοιά­ρια, μπο­ρείτε να περ­πα­τή­σετε πιο άνετα στα σοκάκια, να θαυ­μά­σετε τις περί­τε­χνες πόρτες, να χαζέ­ψετε τα μαγα­ζά­κια και να φάτε βάφλες, κρέπες και παγωτό σε κάποια ταράτσα με θέα. Για πρωινό μπάνιο προ­τι­μή­στε το λιμα­νάκι του Αγίου Παύλου.

Στην αυθε­ντική νοτιο­α­να­το­λική Ρόδο

Ο παρά­δει­σος της Ρόδου ξεκι­νάει εκεί που γυρί­στηκε η ταινία «Τα κανόνια του Ναβα­ρόνε». Εδώ βρί­σκο­νται και τα adults only ξενο­δο­χεία για δια­κο­πές…χωρίς παιδιά. Αλλά επειδή αυτά δεν μας απα­σχο­λούν στην παρούσα φάση, συνε­χί­στε νοτιό­τερα στους Πεύκους. Σε αυτήν την παραλία είναι γραμ­μένη η ροκ καλο­και­ρινή ιστορία των Pink Floyd και του Gilmour, που είχε εξοχικό πάνω στη θάλασσα κι ανάμεσα στα πεύκα, αλλά και των Led Zeppelin, που παρα­θέ­ρι­ζαν τα καλο­καί­ρια του ΄70 και του ’80.

Στους Πεύκους υπάρχει μόνο ένας κάθετος δρόμος που οδηγεί στην κεντρική παραλία κι αν προ­σπα­θή­σετε να βγείτε στη θάλασσα από οποιον­δή­ποτε άλλον, το πιο πιθανό είναι ότι θα μπερ­δευ­τείτε. Η κεντρική παραλία είναι οργα­νω­μένη, έχει εστια­τό­ρια και καφέ, ενώ τα περισ­σό­τερα ξενο­δο­χεία έχουν μυστικά δρο­μά­κια που οδηγούν στην ακρο­θα­λασ­σιά.

Η παραλία της Λάρδου είναι το τελευ­ταίο πυκνο-κτισμένο μέρος της Ρόδου. Μεγάλες ξενο­δο­χεια­κές μονάδες υπάρ­χουν σε όλη τη Ρόδο, μέχρι και το Πλημ­μύρι, αλλά κάτω από τη Λάρδο δεν είναι ο κανόνας.  Από το Κιοτάρι μέχρι το Πρα­σο­νήσι, συνα­ντάμε μια γαλήνια, απέ­ρα­ντη παραλία με ψιλό βοτσα­λάκι και θέα στο απόλυτο μπλε του ανοι­χτού πελά­γους. Θα βρείτε ξαπλώ­στρες και ομπρέ­λες μπροστά από κάποιο αυθε­ντικό ταβερ­νάκι, όπως του Πεταλά στο Κιοτάρι, το Thalassa στο Γεννάδι, τη ψαρο­τα­βέρνα στο Πλημ­μύρι ή μπροστά από κάποιο καλαί­σθητο beach bar όπως το Mojito στη Λαχανιά ή τα surfers-friendly καφέ στο Πρα­σο­νήσι. Έχετε υπόψη σας ότι στην πλατεία της Λαχα­νιάς κάτω από το μεγάλο πλάτανο, βρί­σκε­ται μια υπέροχη ταβέρνα, ο «Πλά­τα­νος» με παρα­δο­σιακή κουζίνα και ωραία γλυκά.

Τι άλλο μπο­ρείτε να κάνετε στη Ρόδο με παιδιά:

• Να πάτε στη Φιλέ­ρημο, το μονα­στήρι των Ιπποτών, μια υπέροχη τοπο­θε­σία με πανο­ρα­μική θέα σε έναν κατα­πρά­σινο λόφο με «ατρα­ξιόν» τα ελεύ­θερα παγώνια.
• Να επι­σκε­φτείτε τις «Πετα­λού­δες» από τον Ιούνιο ως το Σεπτέμ­βριο. Δίπλα, βρί­σκε­ται μια επι­σκέ­ψιμη φάρμα.
• Να επι­σκε­φτείτε το μονα­δικό Μουσείο Μέλισ­σας στην Παστίδα και να παρα­κο­λου­θή­σετε την παρα­γωγή του τοπικού γλυ­κί­σμα­τος της Ρόδου, του μελε­κου­νιού.
• Να «πάρετε τα βουνά» για την Ελεούσα και τον Προφήτη Ηλία, που είναι «σκηνικά» σαν από ταινία ιτα­λι­κού κινη­μα­το­γρά­φου. Εδώ βρί­σκο­νται οι επαύ­λεις των αξιω­μα­τού­χων από την περίοδο της Ιτα­λο­κρα­τίας. Στο συγκρό­τημα Έλαφος-Ελαφίνα, υπάρχει εστια­τό­ριο και καφε­τέ­ρια.
• Να επι­σκε­φτείτε το Blutopia Marine Park στην Κάμειρο Σκάλα για μια γνω­ρι­μία με τα δελ­φί­νια και τα άλλα ζώα της θάλασ­σας http://www.blutopia.gr/. Υπάρ­χουν επίσης πολλές κατα­δυ­τι­κές σχολές σε όλο το νησί.
• Να κάνετε νερο­τσου­λή­θρες στο Water Park στο Φαλη­ράκι https://www.water-park.gr/el/.
• Σχεδόν όλες οι παρα­λίες της βορειο­α­να­το­λι­κής Ρόδου είναι οργα­νω­μέ­νες με ομπρέ­λες, ξαπλώ­στρες, θαλάσ­σια σπορ και ενίοτε και φου­σκω­τούς παι­δό­το­πους μέσα στο νερό.
• Στις περισ­σό­τε­ρες ταβέρ­νες του νησιού μέχρι τη Λίνδο, θα βρείτε παι­δι­κές χαρές ή παι­δό­τοπο.
• Σε πολλά χωριά θα βρείτε λαο­γρα­φικά μουσεία, σε ορι­σμένα μπο­ρείτε να κάνετε βόλτα με τα τρε­νά­κια του Δήμου, ενώ σε αρκετές παρα­λίες θα βρείτε και άλογα για περι­η­γή­σεις.
• Από το Μαν­δράκι, το Φαλη­ράκι, τα Στεγνά, τα Βλυχά και τη Λίνδο, ξεκι­νούν πλοιά­ρια -glass bottom ή μη- για θαλάσ­σιες εκδρο­μές στις κοντι­νές παρα­λίες. Έχετε υπόψη σας ότι τα ξένα του­ρι­στικά πρα­κτο­ρεία εξα­σφα­λί­ζουν πλη­ρό­τητα στα πλοιά­ρια και έτσι είναι δύσκολο να βρείτε θέση το καλο­καίρι.
• Αν θέλετε να ανα­κα­λύ­ψετε την αυθε­ντική Ρόδο, κοι­τάξτε για διαμονή νοτιό­τερα της Λίνδου. Ιδα­νι­κές τοπο­θε­σίες για οικο­γε­νεια­κές δια­κο­πές είναι οι Πεύκοι, το Κιοτάρι και το Γεννάδι. Σε αυτά τα μέρη θα βρείτε πιο «μαζε­μένα» κατα­λύ­ματα ή και ανε­ξάρ­τη­τες βίλες πάνω στη θάλασσα. Εμείς, μετά από πολλές απο­τυ­χη­μέ­νες επι­λο­γές, βρήκαμε το μικρό μας παρά­δεισο στη Villa Princess στο Κιοτάρι (2241030873).