Κοτζιάς: Αυθαίρετη και εκδικητική η απέλαση Ελλήνων διπλωματών από τη Ρωσία

ε μια σκλη­ρή ανα­κοί­νω­ση απα­ντά το ελ­λη­νι­κό υπουρ­γείο Εξω­τε­ρι­κών στην από­φα­ση των ρω­σι­κών αρχών για την απέ­λα­ση Ελ­λή­νων δι­πλω­μα­τών, καθώς η έντα­ση με­τα­ξύ Αθή­νας και Μό­σχας πα­ρα­μέ­νει. Το ΥΠΕΞ δια­μη­νύ­ει στην Ρωσία ότι η Ελ­λά­δα είναι φι­λει­ρη­νι­κή χώρα, με πο­λυ­διά­στα­τη, ανε­ξάρ­τη­τη δη­μο­κρα­τι­κή εξω­τε­ρι­κή πο­λι­τι­κή και ως κυ­ρί­αρ­χο κρά­τος με μακρά ιστο­ρία απαι­τεί σε­βα­σμό και σχέ­σεις ισό­τη­τας από κάθε τρίτο.

Χα­ρα­κτη­ρί­ζει δε, αυ­θαί­ρε­τα μέτρα που έλαβε η ηγε­σία του ρω­σι­κού υπουρ­γεί­ου Εξω­τε­ρι­κών και προ­σθέ­το­ντας πως η Ελ­λά­δα θα απα­ντή­σει με υπο­μο­νή και νη­φα­λιό­τη­τα.

Στο πλαί­σιο αυτό, δη­λώ­νει πως τάσ­σε­ται υπέρ μιας πο­λι­τι­κής φι­λι­κής συ­νύ­παρ­ξης και με τη Ρωσία, ση­μειώ­νο­ντας πως πρό­κει­ται για μια με­γά­λη χώρα με ισχυ­ρή πα­ρου­σία στο ευ­ρω­παϊ­κό γί­γνε­σθαι.

Ωστό­σο, επι­ση­μαί­νει πως η Ρωσία, αυτή τη στιγ­μή, δεί­χνει ως να μην μπο­ρεί να αντι­λη­φθεί τις θέ­σεις αρχών της ελ­λη­νι­κής εξω­τε­ρι­κής πο­λι­τι­κής και προ­σθέ­τει: «Από τότε που πο­λε­μά ως σύ­ντρο­φος εν όπλοις της Τουρ­κί­ας και της πα­ρέ­χει σειρά διευ­κο­λύν­σε­ων στον τομέα της ασφά­λειας, δεί­χνει να απο­μα­κρύ­νε­ται στα­θε­ρά από θέ­σεις που αρ­μό­ζουν στο επί­πε­δο φι­λί­ας και συ­νερ­γα­σί­ας που χα­ρα­κτή­ρι­ζε τις σχέ­σεις Ελ­λά­δας-Ρω­σί­ας εδώ και 190 χρό­νια. Δεί­χνει να μην αντι­λαμ­βά­νε­ται ότι η Ελ­λά­δα έχει δικά της συμ­φέ­ρο­ντα και κρι­τή­ρια στη διε­θνή πο­λι­τι­κή».

Ανα­λυ­τι­κά η ανα­κοί­νω­ση του ΥΠΕΞ έχει ως εξής:

«Προ­τάσ­σο­ντας το εθνι­κό συμ­φέ­ρον: Νη­φά­λια και στα­θε­ρά

Η Ελ­λά­δα είναι χώρα φι­λει­ρη­νι­κή, με πο­λυ­διά­στα­τη, ανε­ξάρ­τη­τη δη­μο­κρα­τι­κή εξω­τε­ρι­κή πο­λι­τι­κή. Ως κυ­ρί­αρ­χο κρά­τος με μακρά ιστο­ρία, απαι­τεί σε­βα­σμό και σχέ­σεις ισό­τη­τας από κάθε τρίτο. Σε αυτά τα πλαί­σια τάσ­σε­ται υπέρ μιας πο­λι­τι­κής φι­λι­κής συ­νύ­παρ­ξης και με τη Ρωσία. Μιας με­γά­λης χώρας με ισχυ­ρή πα­ρου­σία στο ευ­ρω­παϊ­κό γί­γνε­σθαι.

Στα πλαί­σια της ίδιας πο­λι­τι­κής, η Ελ­λά­δα επι­διώ­κει στα­θε­ρά καλές σχέ­σεις και συ­νερ­γα­σία με τους γεί­το­νές της προ­κει­μέ­νου να επι­λύ­σει χρο­νί­ζο­ντα προ­βλή­μα­τα όπως το ονο­μα­το­λο­γι­κό, προς όφε­λος της ίδιας, των Βαλ­κα­νί­ων, της Ευ­ρώ­πης και όλων των λαών.

Η Ρωσία, αυτή τη στιγ­μή, δεί­χνει ως να μη μπο­ρεί να αντι­λη­φθεί τις θέ­σεις αρχών της ελ­λη­νι­κής εξω­τε­ρι­κής πο­λι­τι­κής. Από τότε που πο­λε­μά ως σύ­ντρο­φος εν όπλοις της Τουρ­κί­ας και της πα­ρέ­χει σειρά διευ­κο­λύν­σε­ων στον τομέα της ασφά­λειας, δεί­χνει να απο­μα­κρύ­νε­ται στα­θε­ρά από θέ­σεις που αρ­μό­ζουν στο επί­πε­δο φι­λί­ας και συ­νερ­γα­σί­ας που χα­ρα­κτή­ρι­ζε τις σχέ­σεις Ελ­λά­δας-Ρω­σί­ας εδώ και 190 χρό­νια. Δεί­χνει να μην αντι­λαμ­βά­νε­ται ότι η Ελ­λά­δα έχει δικά της συμ­φέ­ρο­ντα και κρι­τή­ρια στη διε­θνή πο­λι­τι­κή.

Σε αυτά τα πλαί­σια πρέ­πει να δια­βά­σει κα­νείς την κί­νη­ση της Ρω­σί­ας να προ­βεί σε απε­λά­σεις στε­λε­χών της Ελ­λη­νι­κής Πρε­σβεί­ας στη Μόσχα. Η από­φα­ση του ρω­σι­κού Υπουρ­γεί­ου Εξω­τε­ρι­κών δεν βα­σι­ζό­ταν σε στοι­χεία, όπως εκεί­νη της ελ­λη­νι­κής πλευ­ράς  που στη­ρί­χθη­κε σε συ­γκε­κρι­μέ­νες απο­δεί­ξεις πα­ρά­νο­μης και πα­ρά­τυ­πης δρα­στη­ριό­τη­τας Ρώσων αξιω­μα­τού­χων και πο­λι­τών στο εσω­τε­ρι­κό της χώρας. Αντί­θε­τα, η από­φα­ση της ρω­σι­κής πλευ­ράς είναι αυ­θαί­ρε­τη και εκ­δι­κη­τι­κή, δεν βα­σί­ζε­ται σε κα­νέ­να στοι­χείο.

Θέ­λου­με να θυ­μί­σου­με στους φί­λους Ρώ­σους ότι καμιά χώρα στον κόσμο δεν θα ανε­χό­ταν από­πει­ρες α) εξα­γο­ράς κρα­τι­κών αξιω­μα­τού­χων, β) υπο­νό­μευ­σης της εξω­τε­ρι­κής πο­λι­τι­κής, και γ) πα­ρεμ­βά­σεις στο εσω­τε­ρι­κό της χώρας.

Η Ελ­λά­δα προ­έ­βη σε μέτρα μόνο κα­τό­πιν κα­τα­γρα­φής απτών επι­βα­ρυ­ντι­κών στοι­χεί­ων. Εξάλ­λου, η ίδια ου­δέ­πο­τε πα­ρε­νέ­βη ή απο­πει­ρά­θη­κε να πα­ρέμ­βει στις εσω­τε­ρι­κές υπο­θέ­σεις της Ρω­σί­ας.

Είναι φα­νε­ρό ότι υπάρ­χει μια με­ρί­δα Ρώσων, ευ­τυ­χώς μειο­ψη­φι­κή, που νο­μί­ζει ότι μπο­ρεί να κι­νεί­ται στην Ελ­λά­δα χωρίς να σέ­βε­ται νό­μους και κα­νό­νες, ακόμα και να εκτο­ξεύ­ει απει­λές. Η ελ­λη­νο­ρω­σι­κή φιλία επι­τάσ­σει την εγκα­τά­λει­ψη τέ­τοιων αντι­λή­ψε­ων και όχι το αντί­στρο­φο.

Τέ­τοια πε­ρί­πτω­ση είναι και η προ­σπά­θεια να επι­βλη­θεί στη χώρα η πα­ρου­σία της «Ορ­θό­δο­ξης Αυ­το­κρα­το­ρι­κής Πα­λαι­στι­νεί­ας Εται­ρεί­ας», ορ­γά­νω­σης που δη­μιουρ­γή­θη­κε τον 19ο αιώνα από τις μυ­στι­κές υπη­ρε­σί­ες των Τσά­ρων που στόχο είχαν τον αφελ­λη­νι­σμό των πα­τριαρ­χεί­ων της Μέσης Ανα­το­λής.

Τέλος, ως προς τα αυ­θαί­ρε­τα μέτρα που έλαβε η ηγε­σία του ρω­σι­κού Υπουρ­γεί­ου Εξω­τε­ρι­κών, η Ελ­λά­δα θα απα­ντή­σει με υπο­μο­νή και νη­φα­λιό­τη­τα».

Το ιστο­ρι­κό της έντα­σης

Να ση­μειω­θεί ότι η έντα­ση των δύο χωρών ξέ­σπα­σε με την απέ­λα­ση δύο ρώσων δι­πλω­μα­τών από την Ελ­λά­δα και την απα­γό­ρευ­ση ει­σό­δου ακόμα δύο ρώσων πο­λι­τών, οι οποία κα­ταγ­γέλ­θη­καν από την Αθήνα ότι δρού­σαν υπο­νο­μευ­τι­κά για τη Συμ­φω­νία των Πρε­σπών. Ακο­λού­θη­σε η απά­ντη­ση της Ρω­σί­ας, η οποία τη Δευ­τέ­ρα, προ­χώ­ρη­σε στην απέ­λα­ση ελ­λή­νων δι­πλω­μα­τών.

Η κί­νη­ση της Μό­σχας θε­ω­ρή­θη­κε προ­σω­πι­κή αιχμή κατά του Νίκου Κο­τζιά και προ­κά­λε­σε ενό­χλη­ση στην Αθήνα, με δι­πλω­μα­τι­κές πηγές να ανα­φέ­ρο­νται σε «ασύμ­με­τρη» ενέρ­γεια, ση­μειώ­νο­ντας η Ρωσία δεν μπο­ρού­σε να προ­σά­ψει υπο­νο­μευ­τι­κή ή εχθρι­κή δράση στους έλ­λη­νες δι­πλω­μά­τες.

Οι ίδιες πηγές ανέ­φε­ραν ότι η ελ­λη­νι­κή πλευ­ρά εξε­τά­ζει πε­ραι­τέ­ρω δρά­σεις.

Επι­ση­μαί­νε­ται ότι η ανα­κοί­νω­ση του ελ­λη­νι­κού ΥΠΕΞ, ακο­λού­θη­σε τη δια­κοί­νω­ση προς την ελ­λη­νι­κή πρε­σβεία στη Μόσχα, από το ρω­σι­κό υπουρ­γείο Εξω­τε­ρι­κών το οποίο ζη­τού­σε διευ­κρι­νί­σεις σχε­τι­κά με τις κα­ταγ­γε­λί­ες για άρ­νη­ση χο­ρή­γη­σης βίζας σε κλη­ρι­κούς της ρω­σι­κής ορ­θό­δο­ξης εκ­κλη­σί­ας, αργά το βράδυ της Πέμ­πτης προς Πα­ρα­σκευή.

πηγή ΤΑ ΝΕΑ