Aθώος ο Aγγλος που κατηγορήθηκε για αυνανισμό σε πτήση από Pόδο προς Γλασκώβη

Eνας Aγγλος που κατη­γο­ρή­θηκε για αυνα­νι­σμό κατά την διάρ­κεια της πτήσης του από τη Ρόδο στη Γλα­σκώβη απαλ­λά­χθηκε από κάθε κατη­γο­ρία σε δίκη που διε­ξή­χθη μόλις πρό­σφατα στην χώρα του και έλαβε μεγάλη δημο­σιό­τητα μέσω της γνωστής tabloid «SUN», αφού ισχυ­ρί­στηκε ότι είχε «απλώς μια φαγούρα».

Ειδι­κό­τερα, ο Robert Henderson τον Ιούλιο του 2016 κατη­γο­ρή­θηκε για προ­σβολή της δημό­σιας αιδούς κατά τη διάρ­κεια της πτήσης του όταν μια γυναίκα που καθόταν στην ίδια σειρά με αυτόν είπε ότι τον είδε να αυνα­νί­ζε­ται.

Η υπόθεση πήρε το δρόμο της δικαιο­σύ­νης μετά από την καταγ­γε­λία της 32χρονης οδο­ντιά­τρου ενώπιον των αρχών.

Η καταγ­γέλ­λουσα αν και ειδο­ποί­ησε το πλήρωμα του αερο­σκά­φους, αφού δεν ήταν η μόνη που ενο­χλή­θηκε από το γεγονός αυτό έμεινε άπραγο και μόλις προ­σγειώ­θηκε στο αερο­δρό­μιο της Γλα­σκώ­βης, σοκα­ρι­σμένη και με δάκρυα στα μάτια ενη­μέ­ρωσε αμέσως την αστυ­νο­μία για ό,τι είχε συμβεί.

Σε βάρος του σχη­μα­τί­στηκε δικο­γρα­φία και του απο­δό­θη­καν κατη­γο­ρίες για δύο αδι­κή­ματα, για παρα­βί­αση του άρθρου 5 του Νόμου περί σεξουα­λι­κών παρα­πτω­μά­των (Σκωτία 2009) –προ­βαί­νο­ντας σε σκόπιμη σεξουα­λική ενέρ­γεια και για προ­σβολή της δημό­σιας αιδούς.

Ο Robert Henderson, σήμερα έχει πλέον απαλ­λα­γεί από κάθε αδίκημα.

Συγκε­κρι­μένα ο 64χρονος κάθισε στο εδώλιο του κατη­γο­ρου­μέ­νου προ­κει­μέ­νου να εκδι­κα­στεί η υπόθεσή του ενώπιον του ακρο­α­τη­ρίου, κατη­γο­ρού­με­νος για αυνα­νι­σμό κατά τη διάρ­κεια της πτήσης στην οποία επέ­βαινε στις 27 Ιουλίου 2016.

Ο κατη­γο­ρού­με­νος από την αρχή της δια­δι­κα­σίας αρνή­θηκε και τις δύο πράξεις που του απο­δί­δο­νταν.

Πρώτη μάρ­τυ­ρας στη δίκη ήταν μία γυναίκα, κατα­θέ­το­ντας στο δικα­στή­ριο τι πίστευε ότι είδε την εν λόγω ημέρα.

Η 32χρονη, που καθόταν στο διά­δρομο, ενώ ο Henderson καθόταν στο παρά­θυρο, δήλωσε ότι παρα­τή­ρησε την κίνηση που προ­έρ­χε­ται από την περιοχή του καβάλου του. Μάλιστα, εξήγησε στο δικα­στή­ριο ότι όταν κοίταξε δεξιά η κυρία δίπλα της είχε ήδη απο­κοι­μη­θεί πολύ γρήγορα ενώ ο άνδρας στο παρά­θυρο είχε το παντε­λόνι του ανοικτό κάτω από τη ζώνη.

Επίσης ισχυ­ρί­στηκε ότι ήταν ορατό ότι το παντε­λόνι του ήταν ανοιχτό και το αρι­στερό του χέρι ήταν μέσα στο εσώ­ρουχο του μέχρι τον καρπό και υπήρχε μία συνεχής, ρυθμική, γρήγορη κίνηση ενώ στο δεξί του χέρι κρα­τούσε ένα τάμπλετ.

Σε ερώτηση του δικα­στη­ρίου αν στο τάμπλετ ο κατη­γο­ρού­με­νος παρα­κο­λου­θούσε κάποιο βίντεο με ερωτικό περιε­χό­μενο απά­ντησε ότι δεν ήταν βίντεο αυτό που έβλεπε αλλά ένα κείμενο και ήταν σχεδόν πεπει­σμένη πως επρό­κειτο για βιβλίο.

Όταν ρωτή­θηκε αν σκέ­φτηκε ότι θα μπο­ρούσε να είχε φαγούρα, απά­ντησε ότι ο κατη­γο­ρού­με­νος φαι­νό­ταν να αυνα­νί­ζε­ται και κατα­λα­βαί­νει τη διαφορά ανάμεσα σε ένα ξύσιμο και στην κίνηση που είδε η ίδια. Μάλιστα δήλωσε πως είχε επί­γνωση των επι­πτώ­σεων που θα είχε μία τέτοια πράξη αλλά η ανα­στά­τωσή της εκείνη τη στιγμή ήταν μεγα­λύ­τερη.

Κατά την απο­λο­γία του, ο κατη­γο­ρού­με­νος δήλωσε ότι ενη­με­ρώ­θηκε για τις απο­δι­δό­με­νες σε βάρος του κατη­γο­ρίες δύο εβδο­μά­δες μετά το υπο­τι­θέ­μενο περι­στα­τικό και δεν μπο­ρούσε να θυμηθεί τι ακριβώς είχε κάνει κατά τη διάρ­κεια της πτήσης που θα μπο­ρούσε να είναι ποινικά κολά­σιμο.

Ισχυ­ρί­στηκε μάλιστα ότι επειδή πετάει συχνά τυχαί­νει να αισθά­νε­ται πολλές φορές άβολα κατά τη διάρ­κεια των πτήσεων και μερικές φορές βγάζει τη ζώνη του και ξεκου­μπώ­νει το παντε­λόνι του για να νιώσει καλύ­τερα και ίσως εκείνη τη στιγμή να είχε απλά φαγούρα.

Ο συνή­γο­ρος υπε­ρά­σπι­σής του ισχυ­ρί­στηκε ότι δεν είχε απο­δει­χθεί πέραν πάσης αμφι­βο­λίας ότι ο κατη­γο­ρού­με­νος αυνα­νι­ζό­ταν κι ότι η κατη­γο­ρία στη­ρί­χθηκε μόνο στα λεγό­μενα της συνε­πι­βά­τι­δάς του.

Το δικα­στή­ριο λαμ­βά­νο­ντας υπόψη τις κατα­θέ­σεις των μαρ­τύ­ρων δια­τή­ρησε ισχυρές αμφι­βο­λίες για το αν το περι­στα­τικό όντως έλαβε χώρα στη διάρ­κεια της πτήσης από Ρόδο για Γλα­σκώβη πιστεύ­ο­ντας ότι η 32χρονη οδο­ντί­α­τρος είχε παρα­νο­ή­σει αυτό που είδε με τα μάτια της, απο­δε­χό­μενο μάλιστα τον ισχυ­ρι­σμό του κατη­γο­ρου­μέ­νου ότι εκείνη τη δεδο­μένη στιγμή είχε φαγούρα και τον απήλ­λαξε από κάθε κατη­γο­ρία κηρύσ­σο­ντάς τον αθώο.