Δ. Γάκης: «Με τη Συμφωνία που πετύχαμε δίνουμε λύση προοπτικής για το μέλλον των λαών μας και των Βαλκανίων»

Σε συνέ­ντευξή του στην ΕΡΑ Ρόδου ο βου­λευ­τής Δωδε­κά­νη­σου Δημή­τρης Γάκης απά­ντησε στις ερω­τή­σεις της δημο­σιο­γρά­φου και δήλωσε:

Για την πρόταση μομφής:

Η πρόταση μομφής ήταν απλώς μια προ­σπά­θεια να πέσει η Κυβέρ­νηση. Ήταν μια συνο­λική αμφι­σβή­τηση όλης της κυβερ­νη­τι­κής πολι­τι­κής μέχρι σήμερα και δεν αφο­ρούσε στην πραγ­μα­τι­κό­τητα τη Συμ­φω­νία. Από­δειξη ότι ο Κος Μητσο­τά­κης δήλωσε ότι η Συμ­φω­νία δημιουρ­γεί τετε­λε­σμένο και, άρα, δεν τίθεται θέμα να μην την εφαρ­μό­σει.

Για την ουσία της Συμ­φω­νίας:

Η συμ­φω­νία των Πρεσπών συμ­βάλ­λει καθο­ρι­στικά στη στα­θε­ρό­τητα, τη συνερ­γα­σία και την ανά­πτυξη στα Δυτικά Βαλ­κά­νια. Η Συμ­φω­νία δεν υπο­γρά­φηκε «εν κενώ». Υπήρχε ένα παρελ­θόν δια­πραγ­μα­τεύ­σεων και προη­γού­με­νων επαφών. Η Κυβέρ­νηση για πρώτη φορά πέτυχε το erga omnes, πράγμα που απο­τε­λεί μια σημα­ντική διαφορά από τις προη­γού­με­νες προ­σπά­θειες. Όμως μια Συμ­φω­νία από μόνη της, ως νομικό κείμενο, δεν λύνει τις δια­φο­ρές μεταξύ δύο λαών. Η Συμ­φω­νία απο­τε­λεί το κοινό πλαίσιο, μέσα στο οποίο γίνο­νται αμοι­βαίες υπο­χω­ρή­σεις και γι’ αυτό μπορεί να έχει μέλλον εφόσον υπάρ­χουν κόμματα και κυβερ­νή­σεις εκα­τέ­ρω­θεν, που προ­τί­θε­νται να την υλο­ποι­ή­σουν σε ένα βάθος χρόνου. Εφόσον υπάρ­χουν πολι­τι­κές δυνά­μεις και από τις δύο πλευρές, που επι­δει­κνύ­ουν καλή θέληση και ειλι­κρινή βούληση για σχέσεις καλής γει­το­νίας.

Για την επι­δί­ωξη συναί­νε­σης των πολι­τι­κών δυνά­μεων:

Η Κυβέρ­νηση ξεκί­νησε τις δια­πραγ­μα­τεύ­σεις πάνω στο έδαφος της Συμ­φω­νίας του Βου­κου­ρε­στίου, που ήταν κοινά απο­δε­κτή και είχε τη συναί­νεση των πολι­τι­κών δυνά­μεων. Κατά τη διάρ­κεια των δια­πραγ­μα­τεύ­σεων υπήρξαν τέσ­σε­ρις του­λά­χι­στον ενη­με­ρώ­σεις των πολι­τι­κών αρχηγών και άλλες τόσες συνε­δριά­σεις της Επι­τρο­πής Εξω­τε­ρι­κών Υπο­θέ­σεων της Βουλής. Δυστυ­χώς η μικρο­πο­λι­τική εκμε­τάλ­λευσή τους οδήγησε σε διαρ­ροές, που δεν ευνο­ού­σαν τη δια­πραγ­μα­τευ­τική θέση της Χώρας. Εμείς πετύ­χαμε εκεί που το παλαιό κατε­στη­μένο γνώριζε στα­σι­μό­τητα, αλλε­πάλ­λη­λες υπα­να­χω­ρή­σεις και απο­τυ­χίες. Δια­σφα­λί­ζουμε τα εθνικά μας συμ­φέ­ρο­ντα, βάζουμε έναν οδικό χάρτη για την επίλυση της αντι­πα­ρά­θε­σης δεκα­ε­τιών για την ονο­μα­σία, μετά από μια ουσια­στική και επίπονη προ­σπά­θεια.