Φ. Χατζηδιάκος: “Ασυμβίβαστος …ο αδόκητος θάνατος του δημιουργικά ασυμβίβαστου Βαγγέλη Παυλίδη”

Ο Βαγ­γέ­λης Παυ­λί­δης, γέν­νη­μα θρέμ­μα της Ρόδου, αντι­συμ­βα­τι­κός, σύγ­χρο­νος και πρω­το­πό­ρος στη ζωή και στη τέχνη αφή­νει το άυλο απο­τύ­πω­μα του, μέσα από την ανορ­θο­λο­γι­κή τέχνη της σκι­τσο­γρα­φί­ας. Ένα ανε­ξί­τη­λο απο­τύ­πω­μα, που γεννά συ­νειρ­μούς και προ­κα­λεί σκέψη.

Πο­λι­τι­κός σκι­τσο­γρά­φος σε πολ­λές εφη­με­ρί­δες, της Ελ­λά­δας και του εξω­τε­ρι­κού, προ­σεγ­γί­ζει τα κοι­νω­νι­κά, πο­λι­τι­κά και οι­κο­νο­μι­κά θέ­μα­τα, με τα τεκ­μη­ριω­μέ­να, έλ­λο­γα και βρα­χύ­λο­γα σκί­τσα του, που αφυ­πνί­ζουν, κι­νη­το­ποιούν και προ­βλη­μα­τί­ζουν.

Ενταγ­μέ­νος στο κοι­νω­νι­κό-πο­λι­τι­κό κα πο­λι­τι­στι­κό ιστό της Ρόδου, προ­σεγ­γί­ζει κρι­τι­κά και «επι­κρι­τι­κά» κοι­νω­νι­κά στε­ρε­ό­τυ­πα και προ­τάσ­σει ως αδιαμ­φι­σβή­τη­τη αξία, τον πο­λι­τι­σμό, προ­κει­μέ­νου να επα­νε­ξε­τα­στούν τα πολλά μέ­τω­πα της κρί­σης – της οι­κο­νο­μι­κής, της προ­σφυ­γι­κής, της κρί­σης των θε­σμών, της κρί­σης της δη­μο­κρα­τί­ας. Ει­κο­νο­γρα­φεί και γρά­φει βι­βλία, ιδιαί­τε­ρα για παι­διά και το 1994 ανα­γρά­φη­κε στην τι­μη­τι­κή λίστα της Διε­θνούς Επι­τρο­πής Βι­βλί­ων για τη Νε­ό­τη­τα, ενώ το 2016 βρα­βεύ­τη­κε με το βρα­βείο του Ανα­γνώ­στη για το παι­δι­κό βι­βλίο με ει­κο­νο­γρά­φη­ση 2015 για το βι­βλίο της Γ. Γα­λα­νο­πού­λου  «ο Βό­ρα­κας, ο Κό­ρα­κας και η Σο­νά­τα της Φανής».

Ο Βαγ­γέ­λης Παυ­λί­δης, συ­νέ­θε­τε και ανα­συ­νέ­θε­τε με τις δη­μιουρ­γι­κές θέ­σεις του, χωρίς απο­κλει­σμούς, χωρίς πα­ρερ­μη­νεί­ες και πα­ρα­νο­ή­σεις, δια­φο­ρε­τι­κές αφη­γή­σεις και άνοι­γε ένα διά­λο­γο αφε­τη­ρί­ας για ανταλ­λα­γή από­ψε­ων. Η τέχνη του ήταν αναμ­φί­βο­λα μια κοι­νω­νι­κή και πο­λι­τι­κή πράξη, μέσα από την οποία προ­ω­θού­σε ένα πο­λι­τι­κό και κοι­νω­νι­κό ακτι­βι­σμό, που κά­λυ­πτε ένα ευρύ φάσμα κοι­νω­νι­κών ζη­τη­μά­των, ανά­με­σα τους και την κοι­νω­νι­κή αλ­λη­λεγ­γύη προς τους με­τα­νά­στες και σε κάθε δο­κι­μα­ζό­με­νο.

Ο απο­λο­γι­σμός του έργου, του Βαγ­γέ­λη Παυ­λί­δη κάθε άλλο από πα­νη­γυ­ρι­κός μπο­ρεί να είναι… Ωστό­σο, εμείς οφεί­λου­με να ανα­φερ­θού­με στις δια­κρί­σεις και στα βρα­βεία, που έλαβε στις ατο­μι­κές του εκ­θέ­σεις στο ¨Οσλο το 1978 , στην Αθήνα το 1987, στο Λον­δί­νο 1999, στην Rosas  της Ισπα­νί­ας 2000, στη Λισ­σα­βώ­να το 2010, στη Ρόδο το 2012 και σε διά­φο­ρες άλλες Ελ­λη­νι­κές πό­λεις καθώς επί­σης πρό­σφα­τα στην συμ­με­το­χή του στην έκ­θε­ση των Ελ­λή­νων σκι­τσο­γρά­φων στη Ρόδο, που εγκαι­νιά­στη­κε από τον Πρό­ε­δρο της Δη­μο­κρα­τί­ας και το κα­λο­καί­ρι του 2017 στην έκ­θε­ση Γε­λοιο­γρα­φί­ας της Λέ­σχης Ελ­λή­νων Γε­λοιο­γρά­φων και Βρε­τα­νών σκι­τσο­γρά­φων «Γλυ­κειά Ευ­ρώ­πη» στις Πηγές Καλ­λι­θέ­ας, που συν­διορ­γα­νώ­θη­κε από την Βουλή των Ελ­λή­νων και τον Δήμο Ρόδου.

Οι τι­μη­τι­κές δια­κρί­σεις του Βαγ­γέ­λη Παυ­λί­δη τι­μούν πρω­τί­στως τη Ρόδο, την οποία τί­μη­σε με την διε­θνή προ­σω­πι­κό­τη­τα του και τα έργα του. Ο Βαγ­γέ­λης Παυ­λί­δης, το έτος 1976, σε έρευ­να του Μου­σεί­ου του Χιού­μορ και της Σά­τι­ρας του Gabrovo, ανα­δεί­χθη­κε ανά­με­σα στους «100 κα­λυ­τέ­ρους σύγ­χρο­νους γε­λοιο­γρά­φους». Το 2002 τι­μή­θη­κε από το Διε­θνές Κέ­ντρο για την διά­σω­ση της Αρ­χι­τε­κτο­νι­κής Κλη­ρο­νο­μιάς για το βι­βλίο του «Ρόδος, 1306-1522: μια ιστο­ρία». Το 2010, με την ευ­και­ρία των εορ­τα­σμών για τα 100 Χρό­νια της Δη­μο­κρα­τί­ας στην Πορ­το­γα­λία τι­μή­θη­κε από την Διε­θνή Έκ­θε­ση Γε­λοιο­γρα­φί­ας της Amadora,ως γε­λοιο­γρά­φος «εκ­πρό­σω­πος της αρ­χαιό­τε­ρης Δη­μο­κρα­τί­ας στον Κόσμο».

Το 2012, το Μου­σείο Νε­ο­ελ­λη­νι­κής Τέ­χνης του Δήμου Ρόδου τί­μη­σε τον Βαγ­γέ­λη Παυ­λί­δη για «την  Διε­θνή καλ­λι­τε­χνι­κή προ­σφο­ρά του», αλλά και σή­με­ρα ο Δήμος Ρόδου τιμά την «σιωπή» του θα­νά­του του Βαγ­γέ­λη Παυ­λί­δη, με την υπό­σχε­ση να προ­σεγ­γί­σου­με την πραγ­μα­τι­κό­τη­τα, εναλ­λα­κτι­κά, ελεύ­θε­ρα και δη­μιουρ­γι­κά, μέσα από τα μη­νύ­μα­τα, που η τέχνη του διε­θνούς ανα­γνω­ρι­σμέ­νου Ρό­διου, σκι­τσο­γρά­φου με­τέ­δι­δε στην Ευ­ρώ­πη, στην Ελ­λά­δα και σε κάθε μορφή εξου­σία.

Εκ­φρά­ζου­με τα ει­λι­κρι­νά μας συλ­λυ­πη­τή­ρια στην οι­κο­γέ­νεια του Βαγ­γέ­λη Παυ­λί­δη.

 Ο Δή­μαρ­χος Ρόδου

Φώτης Χα­τζη­διά­κος