διαΝΕΟσις: Μειωμένη φτώχεια, αυξημένη ανεργία στους νέους

Ωστόσο ανη­συ­χη­τικά είναι τα επίπεδα ανερ­γίας στους νέους. Στις ηλικίες 18-29 το 1/4 του πλη­θυ­σμού είναι άνεργοι ενώ στις ηλικίες άνω των 65 είναι 1/40.

Από την έρευνα προ­κύ­πτει ότι το 75% των νέων (κάτω των 35 ετών), σκέ­φτε­ται να εγκα­τα­λεί­ψει τη χώρα, η κύρια πηγή εισο­δή­μα­τός τούς είναι οι οικο­γέ­νειές τους (48%) και έχουν πολύ χαμηλή εμπι­στο­σύνη στους θεσμούς.

Σημα­ντικό στοι­χείο είναι και το γεγονός ότι ο πλη­θυ­σμός της χώρας μειώ­νε­ται και, σύμφωνα με προ­βλέ­ψεις, μέχρι το έτος 2050 θα είναι στην καλύ­τερη περί­πτωση 10 εκα­τομ­μύ­ρια και στην χει­ρό­τερη 8,3 εκα­τομ­μύ­ρια. Η πτώση του πλη­θυ­σμού που παρα­τη­ρεί­ται από τα χρόνια της κρίσης είναι η πρώτη που σημειώ­νε­ται από την εποχή του Β’ Παγκο­σμίου Πολέμου.

Ο καθη­γη­τής Οικο­νο­μι­κών, κ. Νίκος Χρι­στο­δου­λά­κης παρου­σί­ασε την έρευνά του «Η αμφι­σβή­τηση του κοι­νω­νι­κού συμ­βο­λαίου και η σύγκρουση των γενεών». Σύμφωνα με τα στοι­χεία της έρευνας αυτής προ­κύ­πτει ότι οι νέοι έχουν χαμηλή πιθα­νό­τητα απα­σχό­λη­σης, λαμ­βά­νουν χαμη­λούς μισθούς, απο­λαμ­βά­νουν μειω­μέ­νες απο­δο­χές λόγω υψηλών εισφο­ρών και αντι­με­τω­πί­ζουν αβε­βαιό­τητα για σύνταξη σε 3 δεκα­ε­τίες.

Το δίλημμα της εκά­στοτε γενιάς είναι να μαζεύει για να έχει ή να φρο­ντί­ζει τους γονείς της. «Το ισχύον σύστημα, να φρο­ντί­ζει κάθε γενιά την προη­γού­μενη ήταν μια ορθή επιλογή αλλά αντι­με­τω­πί­ζει προ­βλή­ματα από τα τέλη της προη­γού­με­νης δεκα­ε­τίας, λόγω της κρίσης, των χρόνιων ανι­σορ­ρο­πιών (συρ­ρί­κνωση του πλη­θυ­σμού) από τις ενδο-γενεακές ανι­σό­τη­τες του ασφα­λι­στι­κού συστή­μα­τος, προ­βλή­ματα που τελικά δημιούρ­γη­σαν μία δια-γενεακή κρίση.

» Το κοι­νω­νικό συμ­βό­λαιο πρέπει να επα­να­δια­πραγ­μα­τευ­τεί, λαμ­βά­νο­ντας υπόψη της τους εξής παρά­γο­ντες: ο πλη­θυ­σμός γερνάει, δεν γεν­νιού­νται παιδιά, οι άνθρω­ποι έχουν εγκα­τα­λεί­ψει τις επεν­δύ­σεις και δίνουν προ­τε­ραιό­τητα στην κατα­νά­λωση. Θα πρέπει λοιπόν να γίνει προ­σαρ­μογή των ελλειμ­μά­των με το βάρος να είναι κυρίως πάνω στην προη­γού­μενη γενιά, να υπάρξει συνταγ­μα­τική κατο­χύ­ρωση του βαθμού αντα­πο­δο­τι­κό­τη­τας των συντά­ξεων των σημε­ρι­νών νέων, αύξηση του ενεργού πλη­θυ­σμού (με κίνητρα για 3ο παιδί και υποδοχή και ένταξη οικο­νο­μι­κών μετα­να­στών) και την προι­κο­δό­τηση των νέων (ίδρυση ιδιω­τι­κού πυλώνα επι­κου­ρι­κής ασφά­λι­σης, κατα­πί­στευμα στον ΕΦΚΑ για μελ­λο­ντικά έσοδα)» συμπλή­ρωσε.

Ο καθη­γη­τής Οικο­νο­μι­κών κ. Πάνος Τσα­κλό­γλου είπε ότι η νέα γενιά είναι η μεγάλη χαμένη της κρίσης, διότι αντι­με­τω­πί­ζει υψηλή ανεργία (60%), χαμη­λούς μισθούς και υψηλό brain -drain.

«Τί μπο­ρούμε να κάνουμε; Να δώσουμε άμεση προ­τε­ραιό­τητα ώστε να δημιουρ­γη­θεί δεσμός μεταξύ της εκπαί­δευ­σης και της αγοράς εργα­σίας, τρο­πο­ποί­ηση του εκπαι­δευ­τι­κού συστή­μα­τος με έμφαση στην τεχνική εκπαί­δευση και σύνδεση των επι­χει­ρή­σεων με τα εκπαι­δευ­τικά ιδρύ­ματα.

» Η Ελλάδα γερνάει γρήγορα αλλά αν θέλουμε να ανα­κάμ­ψουμε θα πρέπει να επεν­δύ­σουμε στα νέα παιδιά για να είναι παρα­γω­γικά και να εξα­σφα­λί­σουμε ότι θα μείνουν στη χώρα, στην εκπαί­δευση, την κατάρ­τιση, την έρευνα και τις υπο­δο­μές» συμπλή­ρωσε.

Ο Πρό­ε­δρος της MRB κ. Δημή­τρης Μαύρος τόνισε στην ομιλία του ότι θα πρέπει να κάνουμε τους νέους να θέλουν να είναι παρα­γω­γι­κοί. Σε έρευνα που παρου­σί­ασε στο κοινό προ­κύ­πτει ότι οι νέοι από όποια κοι­νω­νική ομάδα κι αν προ­έρ­χο­νται, κατα­λή­γουν να είναι συμ­φε­ρο­ντο­λό­γοι, να θυσιά­ζουν τους οικο­γε­νεια­κούς δεσμούς για το προ­σω­πικό τους συμ­φέ­ρον και να θεωρούν ότι το περι­βάλ­λον πρέπει να λει­τουρ­γή­σει για αυτούς και όχι, όπως πιστεύ­ουν οι γονείς τους ,να λει­τουρ­γή­σουν οι ίδιοι για τους εαυτούς τους.