Εφεση κατά της αποφάσεως που δικαίωσε την οικογένεια Παπαγεωργίου υποβάλλει το Γενικό Νοσοκομείο Ρόδου

Με πράξη του ανα­πλη­ρωτή διοι­κητή του Γενικού Νοσο­κο­μείου Ρόδου κ. Στα­μα­τίου Βασι­λειάδη, ανα­τέ­θηκε στην δικη­γόρο κ. Ανα­στα­σία Καμπου­ρο­πού­λου, η άσκηση εφέσεως κατά της αριθμ. Α466/2017 από­φα­σης του 2ου τμή­μα­τος του Τρι­με­λούς Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κείου Ρόδου, με κόστος αμοιβής 291,40 €, με την οποία έγινε εν μέρει δεκτή η αγωγή, που υπέ­βα­λαν κατά του Γενικού Νοσο­κο­μείου Ρόδου, οι γονείς και η αδελφή του αδι­κο­χα­μέ­νου, σε ηλικία 21 ετών, οπλίτη, Ορέστη Παπα­γε­ωρ­γίου.

Η απόφαση του δικα­στη­ρίου απο­τε­λεί μια ηθική δικαί­ωση για την οικο­γέ­νεια, που έχασε άδικα και πρόωρα τον Ορέστη.

Το ποσό, που επι­δί­κασε το δικα­στή­ριο στην οικο­γέ­νεια θεω­ρεί­ται δυσα­νά­λογο της βλάβης, που έχει υποστεί η οικο­γέ­νεια, αν και θα κριθεί και σε δεύτερο βαθμό.

Πιο συγκε­κρι­μένα το δικα­στή­ριο ανα­γνώ­ρισε την υπο­χρέ­ωση του Γενικού Νοσο­κο­μείου Ρόδου να κατα­βά­λει στους γονείς το ποσό των 60.000 ευρώ και στην αδελφή το ποσό των 40.000 ευρώ, νομι­μο­τό­κως, από την επίδοση της αγωγής (19.9.2012).

Πιο συγκε­κρι­μένα η οικο­γέ­νεια, που εκπρο­σω­πή­θηκε από τους δικη­γό­ρους κ.κ. Θεόδωρο Παπα­γε­ωρ­γίου και Κων­στα­ντίνο Νικολή, θεωρεί ότι οι απαλ­λα­κτι­κές Ένορκες Διοι­κη­τι­κές Εξε­τά­σεις που διε­νερ­γή­θη­καν γύρω από τις συν­θή­κες του θανάτου για τη δια­πί­στωση τυχόν ευθυνών ιατρών δεν αντα­πο­κρί­νο­νται στην πραγ­μα­τι­κό­τητα.

Η οικο­γέ­νεια θεωρεί ότι υπαι­τιό­τητα για το θάνατο του οικείου τους έχουν ιατροί που τον περιέ­θαλ­ψαν στο Γενικό Νοσο­κο­μείο Ρόδου.

Ο Ορέστης Παπα­γε­ωρ­γίου, στρα­τιώ­της 21 χρόνων, εξέτιε τη θητεία του σε μονάδα της Σύμης. Επεσε από την κουκέτα του και μετα­φέρ­θηκε στο στρα­τιω­τικό νοσο­κο­μείο Ρόδου (ΤΥΕΘ), όπου τον εξέ­τα­σαν στρα­τιω­τι­κοί γιατροί και απ’ εκεί στο νοσο­κο­μείο Ρόδου και στο 401 στρα­τιω­τικό νοσο­κο­μείο.

Πολύ καθυ­στε­ρη­μένα δια­γνώ­στηκε «καλ­πά­ζουσα μορφή μηνιγ­γί­τι­δας» που δεν έγινε αντι­λη­πτή από το σύνολο των γιατρών.

Η οικο­γέ­νεια του Ορέστη είχε απο­φα­σί­σει από την πρώτη στιγμή να μην επι­διώ­ξει τον ποινικό κολασμό εκείνων που θεω­ρού­σαν ότι ευθύ­νο­νται για την ραγδαία επι­δεί­νωση της υγείας του και την κατά­ληξή του σε νοσο­κο­μείο των Αθηνών.

Η δια­πί­στωση, ωστόσο, ότι κανείς δεν ζήτησε συγ­γνώμη, κανείς δεν ανέλαβε έστω και ένα μικρό μέρος της ευθύνης και όλοι ανα­θε­μά­τι­ζαν την κατα­ρα­μένη την… τύχη, δεν μπο­ρούσε να μείνει ανα­πά­ντητη.

Θυμί­ζουμε ότι το Τρι­με­λές Πλημ­με­λειο­δι­κείο Ρόδου έχει κρίνει ενόχους για ανθρω­πο­κτο­νία από αμέλεια του αδι­κο­χα­μέ­νου οπλίτη, 2 εκ των 5 κατη­γο­ρού­με­νων ιατρών του Γενικού Νοσο­κο­μείου Ρόδου.

Οι ενά­γο­ντες, όπως ανα­φέ­ρε­ται και στην απόφαση, προ­έ­βα­λαν ότι ο θάνατος του οικείου τους οφεί­λε­ται απο­κλει­στικά στην αμελή συμπε­ρι­φορά των επι­λη­φθέ­ντων ιατρών του ενα­γό­με­νου Νοσο­κο­μείου, οι οποίοι μολο­νότι, σύμφωνα με τους κανόνες της ιατρι­κής επι­στή­μης, όφειλαν να δια­γνώ­σουν την επι­κιν­δυ­νό­τητα της κατά­στα­σης του και να του παρά­σχουν κατάλ­ληλη θερα­πεία εντός του Νοσο­κο­μείου, παρέ­λει­ψαν να το πράξουν, με απο­τέ­λε­σμα να επέλθει ο θάνατός του.

Περαι­τέρω, οι ενά­γο­ντες προ­έ­βα­λαν ότι δεν αξιο­λο­γή­θηκε, όπως θα έπρεπε, η αξονική τομο­γρα­φία εγκε­φά­λου, n οποία διε­νερ­γή­θηκε στις 22.3.2011.

Το Νοσο­κο­μείο με τα υπο­μνή­ματα που κατέ­θεσε ζήτησε την απόρ­ριψη της αγωγής, ισχυ­ρι­ζό­μενο ότι είναι ανα­πό­δει­κτη, δεδο­μέ­νου ότι ουδεμία παρά­νομη ιατρική πράξη τελέ­σθηκε από τους ιατρούς του και ουδεμία αμέλεια επε­δεί­χθη, καθόσον η αιτία του θανάτου του Ορέστη Παπα­γε­ωρ­γίου συνί­στα­ται, απο­κλει­στικά, στο γεγονός της απρό­βλε­πτης και αιφ­νί­διας εμφά­νι­σης της μικρο­βια­κής μηνιγ­γί­τι­δας, μετά από την πτώση του, λόγω μέθης, από ύψος και τον τραυ­μα­τι­σμό του στο κεφάλι.

Υπο­στή­ριξε ότι οι ιατροί έπραξαν, σύμφωνα με όσα ορίζει η ιατρική επι­στήμη και τα διδάγ­ματα της κοινής πείρας, για παρό­μοιες περι­πτώ­σεις και ως εκ τούτου, δεν υφί­στα­ται καμία παρα­νο­μία εκ μέρους των οργάνων του.

Άλλωστε, σύμφωνα με τους ισχυ­ρι­σμούς του, ευθύνη για το θάνατό του φέρουν οι στρα­τιω­τι­κοί ιατροί, οι οποίοι είχαν την απο­κλει­στική ευθύνη της παρα­κο­λού­θη­σης και της αντι­με­τώ­πι­σης της ασθέ­νειάς του και οι οποίοι προ­έ­βη­σαν σε δύο παρα­λεί­ψεις, ήτοι τη μη παρα­πο­μπή του Ορέστη Παπα­γε­ωρ­γίου σε στρα­τιω­τικό νοσο­κο­μείο της Αθήνας, αμέσως μετά από την πτώση του και τη μη άμεση αντι­με­τώ­πιση του προ­βλή­μα­τος υγείας, που αυτός παρου­σί­ασε.

Στο δια­τα­κτικό της από­φα­σης, το δικα­στή­ριο έκρινε ως εξής:

«α) ότι όπως προ­κύ­πτει από την ιατρική πραγ­μα­το­γνω­μο­σύνη της Επί­κου­ρης Καθη­γή­τριας του Πανε­πι­στη­μίου Αθηνών, Ελένης Σαμπα­τά­κου, από τις απει­κο­νί­σεις, στις οποίες υπε­βλήθη ο Ορέστης Παπα­γε­ωρ­γίου, κρίσιμο ζήτημα απο­τε­λείτο εάν υπήρχε λύση συνε­χείας κρα­νια­κού οστού, αφού στην περί­πτωση αυτή, η προη­γη­θείσα πτώση του θα είχε άμεση συσχέ­τιση με την εξε­λι­κτική πορεία της υγείας του, που θα υπα­γό­ρευε ενδε­λε­χέ­στερη αξιο­λό­γηση και πιο πρώιμη παρέμ­βαση με τη διε­νέρ­γεια Ο.Ν.Π., του­λά­χι­στον με την εμφά­νιση υψηλού πυρετού στις 25.3.2011, δεδο­μέ­νου ότι σε προη­γη­θείσα κάκωση, κεραυ­νο­βό­λος μορφή παραρ­ρι­νο­κολ­πί­τι­δας, που επι­πλέ­κε­ται τάχιστα με μηνιγ­γί­τιδα και από­στημα εγκε­φά­λου ή φλεγ­μονή του οφθαλ­μι­κού κόγχου, μπορεί να εμφα­νι­σθεί, καθι­στώ­ντας τη διε­νέρ­γεια CT και MRI εγκε­φά­λου, καθώς και την Ο.Ν.Π, επι­βε­βλη­μέ­νες και

β) ότι, όπως προ­κύ­πτει από την ιατρική γνω­μά­τευση της ιατρού του ενα­γό­με­νου, Γιάννας Οικο­νο­μί­δου, επί της από 22.3.2011 υπο­λο­γι­στι­κής τομο­γρα­φίας εγκε­φά­λου του απο­βιώ­σα­ντος, Ορέστη Παπα­γε­ωρ­γίου, εδίδετο η εντύ­πωση οστικής ασυ­νέ­χειας κρο­τα­φικά Δ.Ε., η οποία ισο­δυ­να­μεί με κάταγμα, κρίνει ότι τα όργανα του ενα­γο­μέ­νου, κατά τη διάρ­κεια της νοση­λείας του Ορέστη Παπα­γε­ωρ­γίου, δεν έλαβαν όλα τα ανα­γκαία, προ­βλε­πό­μενα και επι­βαλ­λό­μενα από τους κανόνες της ιατρι­κής επι­στή­μης και τέχνης μέτρα, ώστε να δια­γνω­σθεί, εγκαί­ρως, η ασθέ­νεια του τελευ­ταίου και να απο­κα­τα­στα­θεί η υγεία του, αφού δεν αξιο­λό­γη­σαν σωστά τα ευρή­ματα των δια­θε­σί­μων δια­γνω­στι­κών μέσων, αλλά ούτε και τη συνο­λική κλινική εικόνα αυτού.

Ειδι­κό­τερα, ενώ η αιτία θανάτου του είναι η μικρο­βιακή μηνιγ­γί­τιδα από­το­κος κρα­νιο­ε­γκε­φα­λι­κής κάκωσης, όπως κατα­λή­γει η προ­α­να­φε­ρό­μενη πραγ­μα­το­γνώ­μο­νας, τα όργανα του ενα­γο­μέ­νου δεν κατά­φε­ραν να δια­γνώ­σουν και να αξιο­λο­γή­σουν ως ουσιώδη την κρα­νιο­ε­γκε­φα­λική βλάβη, που είχε αυτός υποστεί και απο­δει­κνύ­ε­ται και από την αξονική τομο­γρα­φία εγκε­φά­λου, με απο­τέ­λε­σμα να καθυ­στε­ρή­σουν να προβούν στις δέουσες εξε­τά­σεις μεταξύ των οποίων και η Ο.Ν.Π. και να χορη­γή­σουν την ενδε­δειγ­μένη φαρ­μα­κευ­τική αγωγή».